zagubiona malolata... milosc ta jedyna? a moze tylko jedna z wielu?

Delikatna sprawa...
Twoj ukochany to nie jest z pewnoscia "ksiaze z bajki", a powiedziec o nim, ze to ambitny, czuly, odpowiedzialny facet byloby mi bardzo ciezko po Twoim opisie. Rozumiem, ze czujesz do niego cos bardzo silnego, ale zastanow sie, czy w tym zwiazku czujesz sie bezpieczna, akceptowana i szanowana. Pomysl, jak to bedzie za 3-4 lata - czy nie poczujesz sie zwyczajnie wycienczona ciagnieciem go ku gorze, kiedy on bedzie z wlasnej woli pograzal sie w problemach z praca i alkoholem?

Masz prawo oczekiwac od czlowieka, z ktorym jestes, ze bedzie okazywal Ci czulosc. I nie rozumiem, dlaczego musisz sie o to prosic...
Zdaje sobie sprawe z tego, jakim pieklem jest alkoholizm w rodzinie i dlatego, choc wiem, jak bardzo mozesz bac sie rozstania, uwazam, ze zaslugujesz na kogos, kto wynagrodzi Ci rodzinne cierpienia...

A co wtedy jeśli zajdziesz z nim w ciążę - i będzie jeszcze gorzej. Teraz będzie łatwiej Wam się rozstać to nie jest facet dla Ciebie. Jesteś z nim tylko bo jesteś do niego przyzwyczajona nie oszukuj siebie i nie tłumacz go bo to nic nie da. Jest pozostawiony samemu sobie, chcesz być blisko ale on Cię odpycha. Jest wręcz dziki a uwierz mi, jeśli facet zachowuje się teraz tak i jest tylko po gimnazjum nie będziesz miała z nim życia.

Osiemnaście lat - jesteś młodsza ode mnie o rok, ja żyje sama i jest mi z tym dobrze. Zadbaj sama o siebie, skończ dobrą szkołę i znajdź pracę a na prawdziwą miłość masz jeszcze czas Pozdrawiam

Ja też tak miałam. Naucz się tego na pamięć i powiedz "Przepraszam ale to koniec między nami" Nie rób długiego przemówienia bo będzie jeszcze trudniej. Pomyśl, że to dobry krok i Ty nie jesteś niczemu winna bo najważniejsze jest Twoje szczęście.

eh ciagle to odwlekam...ciagle znajdue jakies wymowki ze to nie odpowiedni momentzeby zerwac... ze duzo waznych sprawdzianow w szkole itp a teraz 17 lipca egzamin na prawo jazdy... boje sie ze przez to nie damrady i zawale... ze ciagle bede rozpaczac i nie bede myslec o jezdzie... eh... czasem nienawidze siebie za to jaka jestem slaba

kasiaWU, 2 dni temu zerwałam ze swoim.... bylismy ze soba krócej niż wy... było mi bardzo ciężko, dlatego wiem że Tobie może być jeszcze ciężej.... ale wiem że musiałam to zrobić.... przeżywam i wiem że bede jeszcze dlugo przezywać... ale przy nim czekała mnie smutna przyszłość....  z tego co opisujesz to jesteś z takim mrukiem.... jesteś szczęśliwa przy nim? jeżeli nie to powiedz sobie DOŚĆ! po to jest się razem żeby dawać sobie nawzajem szczescie... jesteście młodzi... całe życie przed wami ;]

Kasiu, nie mozesz sie winic za to, co czujesz - i moim zdaniem nie jestes slaba, ale wrazliwa, a to nie to samo. Czasami najwiekszej sily trzeba, by umiec sobie pozwolic na lzy
Oczywiscie, jesli czujesz, ze po zerwaniu nie dasz rady z prawem jazdy, to poczekaj, 17 lipca wcale nie jest odleglym terminem, chociaz jesli uwierzysz w siebie to mysle, ze mozesz byc mile zaskoczona wlasna energia po rozstaniu.
Przekladanie rozstania w nieskonczonosc to meczarnia glownie dla Ciebie. Powtarzaj sobie, ze robisz to dla wlasnego szczescia i wiesz, ze bedziesz szczesliwsza bez niego. A przed samym zerwaniem dobrze jest miec przy sobie "liste marzen": zapisz sobie to, co chcialabys osiagnac czy zrobic (wymarzone studia, jakas fajna wycieczka, moze kurs jezykowy?) i pamietaj, ze masz swoje cele w zyciu

Wiele razy wydawalo mi sie, ze rozstanie z panem X czy Y to koniec mojego swiata, ale jak to pisala pewna poetka "widac mozna zyc bez powietrza"

Hmm.. Wiem Cos o Tymm KasiaWU.. Tez Mam chlopaka, ktory uwielbie popijac piwo.. Od zawsze taki byl.. Wczesniej to byly wypady z kumplami do baru.. Albo ogladanie meczu z kolegami i ''z piwkiem".. Jednak ostatnio zauwazylam,ze On pije nawet, gdy jest sam w domu.. A co Gorsza to nie sa 2 piwa czy jedno.. On pije do stanu w ktorym nie moze funkcjonowac... Przeraza Mnie To.. Pytalam wielu ludzi co z tym zrobic.. Sa tacy, ktorzy twierdza,ze On z TeGo wyrośnie, ze jest mlody..(19 lat) . Ale wiekszosc twierdzi,ze to juz jest alokoholizm.. Rozmawialam ze znajoma psycholog na ten temat i powiedziala, ze powinnam uciekac od niego.. I to jak najszybciej.. Ze to jest juz choroba.. Ze ON powinien sie leczyc.. Raz Mu wspomnialam o tym, ale wysmial Mnie... Kocham Go Calym Sercem i nie potrafie go zostawic.. Ale z drugiej strony cholernie boje sie przyszlosci z nim.. Tego,ze bedzie alkoholikiem.. Ze bedzie czesciej pijany,niz trzezwy.. A co gorsza jego Ojciec tez jest alkoholikiem... Boje sie,ze On pojdzie w jego slady.. I skonczy tak jak On.. :( KasiuWU gdybym nie miala podobniej sytuacji zapewne doradzialbym ci,zebys Go zostawila... Ale niestety mam to samo i wiem, ze nie jest latwo tak poprostu odejsc... Co robic?? Odejsc od kogos kogo kocham ponad wszystko? ... Czy  zostac il udzic sie ze ten okres picia przeminie? ...

Kochanie, ile masz zamiar sie oszukiwac? To jakbys sklejala potluczony wazon.
Nie pomozesz komus, kto pomocy nie chce. A obawiam sie, ze Twoj chlopak zabrnal w takie klopoty, z ktorych wyciagnie go juz tylko specjalista.

Wiesz, gdzie sa odpowiedzi na Twoje pytania? Poszukaj w internecie strony fundacji "Kobiece serca". Mysle, ze jestes w zwiazku wspoluzaleznieniowym, on jest uzalezniony, a Ty wpadlas w pulapke bycia "aniolem strozem".
Zmarnowalam sporo czasu, gdy bylam z narkomanem i uwierz mi, ze z dobrymi checiami, ale jednak stalam na drodze do jego wyzdrowienia, bo... Tak bardzo probowalam go wyleczyc. Bylam ciut starsza, niz Ty, ale koniec koncow zrujnowalo mi to zycie. Mowilam sobie: on sie z tego wyleczy, moja milosc i oddanie mu pomoga, on mnie potrzebuje i tkwilam w tym dalej.
Powiedziec Ci cos? 9 miesiecy po zerwaniu z tamtym facetem zakochalam sie w mezczyznie, ktory podarowal mi najpiekniejsze lata mojego zycia i wspaniale doswiadczenia z bycia kochana, szanowana, bezpieczna...
Pomoz sobie!

poczekam jeszcze troche... az znajdzie sobie prace bo jest juz na bliskiej drodze... bedziemy sie wtedy widywac tylko w weekendy...  mze moja tesknota okaze sie mniejsza niz mi sie wydaje? niedlugo wyjade bez niedo na 2 tygodnie...  moze wtedy sie okaze ze nie bede tak tesknic jak myslalam... narazie nie bede tak na niego wchodzic... nie bede do niego pierwsza pisac ani dzwonic ani jechac na kazde jego zawolanie... gdy bedzie potrzebowal wsparcia dam mu je...ale nic na sile...czas pokaze...

Dobrze myślisz nic na siłę - wszystko ma swój czas, trzymaj dystans a zobaczysz że dobrze Ci to zrobi

czasem moze warto postawic sobie pytanie" czy warto sie tak poswiecac dla milosci?

Jeśli Ci tak przeszkadza to piwo które wypija to chyba coś w tym jest. mojemu byłemu już bardzo nie pasowało że palę , i ciąglę miałam wojny o fajki, oboje tego w końcu mieliśmy dość i związek się rozpadł.
czasem lepiej olać te 3 lata, a zacząc budować inny związek.
najpierw pisałaś jak bardzo nie lubisz tego że pije, a teraz go bronisz, widać że jesteś bardzo niezdecydowana. myślę że prędzej czy później darzy się sytuacja która przesądzi o Twojej decyzji. jeśli sama jej wcześniej nie podejmiesz...

ja robię to samo - narzekam, że mój chłopak pije po czym tłumaczę przed koleżankami że w sumie może i marudziłam dostatnio ale moze to nie takie ważne. że w sumie teraz trochę mniej pije... i tak w kółko.
a tu nie pomoże nic tłumaczenie go ani racjonalizowanie czy warto olać 3 lata związku. pomyśl tak - czy częściej rano wstajesz szczęśliwa, że z nim jesteś niż zdołowana że dzień wcześniej zachlał i śmierdzi alko. wnioski sama wyciągniesz

Cóż, kiedy ja zaczynam takie rozmowy - nawet najspokojniejsza na świecie - zawsze słyszę 'o co ci chodzi? przecież ja nie mam żadnego problemu. to, że twój ojczym jest alkoholikiem nie oznacza, że każdy kto pije trochę więcej niż normalnie też jest.' itd.
Najczęściej więcej to przynosi szkody niż pożytku...
Ja też mojego chłopaka bardzo kocham. Ale też bardzo kocham siebie. I właśnie dlatego zdecydowałam się na terapię u psychologa - postanowiłam, że jego zmienić nie mogę natomiast siebie - jak najbardziej. Jeżeli zacznę nad sobą pracę to albo on to zobaczy, zrozumie, że terapia to żaden wstyd ani ujma na honorze a za to dużo może dać pożytku i zechce sam nad sobą popracować trochę albo ja wzmocnię pewność siebie i odejdę. Nie widzę tu innej możliwości. Też próbowałam ultimatum - albo idziesz się leczyć albo to koniec (leczyć do psychologa nie do AA - ponieważ on uważa, że nie ma problemu z piciem tylko ze sobą, że czasem ma takie straszne doły, że nie wie co robić i wtedy pije). Powiedział, że chce terapii. Odwlekał zadzwonienie tam. Po 4 dniach powiedziałam, ze cofam to ultimatum dlatego, że żadnego z tego dobrego rezultatu nie będzie jeżeli pójdzie się leczyć przeze mnie. On sam musi tego chcieć. A ja mogę tylko mu pokazywać dlaczego warto jest chcieć.

... Zresztą, ja sama do psychologa rok dzwoniłam...

bo oni faktycznie nie widzą problemu najczęściej...

gorzej jak będzie, tak jak mój, następnego dnia po piciu chodził i mówił jak to mu głupio, jak to się źle czuje, jak to powinien uważać, żeby tyle nie pić blebleble.
nie wiem czy dobrze zrobiłam ale ja się go zapytałam ostatnio wprost jak tam memłał czy oczekuje ode mnie rozgrzeszenia czy cofnięcia czasu.

więc się obraził

PS. jezus, okres mi się zaczął i to cholerne napięcie, stres i permanentny dół który trzymał mnie od początku tygodnia wreszcie opadł. uff!

Kasiu musisz przerwac to w czym jestes!!!! bo niegdy nie bedziesz szczesliwa,czlowieka nie nauczysz szacunku a z czasem bedzie tylko gorzej.musisz zebrac sily i powiedziec ze to koniec,uwierz Nam...jestes jeszcze mlodziutka kobietka wiec swiat jest Twoj ))) pozdrawiam i sil zycze:)

hej wróciłam już z nad morza... uświadomiłam sobie że jestem atrakcyjna i mogę jeszcze znaleźć ta prawdziwa jedyna miłość, że nie jestem szczęśliwa w tym związku, ze nie tęsknie za nim i ze sa mężczyźni lepsi od niego... ( tak poznałam kogoś... ale niestety to nie ma szans, on jest z polakiem i mieszka w niemczech, pewnie juz nigdy go nie spotkam) przez caly tydzień on nie chciał wiedzieć co robię prawie wogóle sie nie odzywał, po powrocie jeszcze licytował sie kto do kogo ma przyjechać. on nie przyjedzie bo nie ma ochoty wychodzić z domu... jestem naiwna i pojade bo moze stalo mu sie cos.... ale jesli sie okaze ze nie chcial bo poprostu nie chcial to "papa dupku " ah... zebym jutro miala taka sile zeby to wreszcie skonczyc czuje ze bez niego bedzie mi dobrze, ale musze znalesc jakies zajecie do wrzesnia bo umre z nudow i jeszcze glupia znowu bede wymyslala jakies preteksty byle by dac mu jeszcze szanse... MUSZE JUTRO WRESZCIE TO ZAKOŃCZYĆ...  to najbardziej odpowiedni moment i nie moge go zmarnować...   narazie chyba chce byc sama... po co mi ktos taki jak on... DUPEK zwykly dupek... mowi ze teskni i bardzo chce mnie spotkac juz... to czemu nie ruszy dypy z domu i nie przyjedzie do mnie ?

i jak Ci poszlo Kochana??