Pisze tu bo niestety nie mam z kim porozmawiać z cztery oczy
. Sama nie wiem już co mam robic, jestem w zwiążku z facetem z przeszłością i sporym bagażem i przez to mam czesto doły, a mój partner mimo że się tez często stara to potrafi mi sprawić takie przykrości i smutki, że trace cierpliwośc, nerwy i ochotę do życia. Nie chce wchodzić zbyt głęgoko w to wszytsko bo jest to "Moda na sukces" ale czasami naprawdę żyć mi się odechciewa, a i tak kocham go tak bardzo że nie wyobrażam sobie życia bez niego. Chce spędzić z nim życie, sama poważnie zaczełam juz o nim myśleć,chce mieć dziecko i prawdziwy udany związek ale nie ma tygodnia żebysmy się nie pokłócili albo żeby on czegoś nie wymyślił lub żebym przez przypadek czegoś nie znalazła. Juz staram sie wogóle nie dotykać jego komputera bo boje się że znowu znajde coś co sprawi mi przykrośc i z czym będe musiała potem sama walczyc i duśić w sobie, ostatnio wziełam jego telefon bo ma nowy i chciałam tylko zobaczyć jaki jest, oczywiście zapytałam się o pozwolenie. Patrze a tu telefony do jakiś dziewczyn, normalnie szlag mnie trafia. Nie szpieguje, nie sprawdzam bo to nie w moim stylu ale sama trafiam na takie rzeczy przez przypadek. Tłumaczy się że to stare koleżanki ale znając jego przyszłość ciężko mi z tym i potem znowu musze sama sobie radzić i przeżywać bo nie mam z kim pogadać ani kogoś kto by mnie wsparł na duchu. Tak mi czasami smutno, trudno i ciężko. Kiedyś nigdy nie płakałam, a teraz rzadko są dni bez płaczu...
Podobne tematy
Miłość nie może przesłaniać zdrowego rozsądku. Twierdzisz, że tak Ci z nim źle, ciągle płaczesz... To dlaczego z nim jesteś?? I chcesz być do końca życia?? Chociaż nie ufasz mu - tak wynika z postu i non stop czymś Cię rani.
Kocham go tak jak nikogo innego i jak juz nigdy nie pokocham. Byłam różnych związkach i takich poważnych i takich trudnych ale tak naprawde nigdy nie kochałam. A teraz jest inaczej, kocham całą sobą i właśnie może za bardzo. JAk z nim jestem to czuje się najszcześliwszą kobietą na świecie, nie moge bez niego żyć ale potrafi mnie tak zranić jak nikt inny.
piszesz że jestes w związku z partnerem z przeszłoscią... możesz napisać co to znaczy, jaka to przeszłość??? zdaje mi sie, że miał kobiete i tez nie był ideałem-chyba że sie mylę....
i wydaje mi sie też, że myślisz, że swoja miłościa możesz go zmienić...
napisz cos więcej o tym - jak możesz...
Był żonaty i nie był ideałem. Małżeństwo od poczatku nie było udane, a w sumie zawarte tylko dlatego ze miało być dziecko. W trakcie miał inne kobiety. Znam całą jego przeszłoś z tej złej strony. Nigdy nie ukrywał tego przedemną. Rozwiódł się, sam złożył pozew mimo że jego żona o innych kobietach dowiedziała się dopiero w trakcie rozwodu. Mam sporadyczny kontakt z nią, sama powiedziała mi że ich związek był błędem, ciągle się kłocili albo były ciche dni albo on się wyprowadzał albo pracował tak żeby się mijać z żoną. Od początku nie pasowali do siebie tylko dwójka dzieciaków chciała się bawić z rodzine. Ja wiem że on się zmienił, ustatkował, zmienił prace na stabilną (w dużym stopniu dla mnie), razem mieszkamy i spędzamy ze sobą tyle czasu że poza pracą zawsze jesteśmy razem. Mamy wspólne pasje, hobby, wszytsko robimy razem. Problem polega na tym, że znając jego przeszłośc dokładnie i to co robił zawsze sobie coś sama nakręce i stworze histiorie. Sama w swoim poprzednim związku byłam zdradzana dlatego teraz wiecznie czegoś szukam żeby nie dać się znowu oszukać. Czasami wydaje mi się że sama się unieszczęśliwiam. Wiem że to zakręcone, ja też na nie mam osoby z którą bym mogła o tym porozmawiać. Takiej która by mi doradziła i wsparła albo potrząsneła i kazała się wziąść w garść.
No istna telenowela brazylijska. Masz go przy sobie i nie patrz w jego przeszłość. Kilka błędów nie ma prawa przekreślić tego co jest między wami. Właśnie nie możesz się tak nakręcać to błędne koło, które wpędza Cię w te podłe doły.
Piszesz, że nie masz osoby z którą mogłabyś o tym porozmawiać. Ja mam taką osobę aczkolwiek ja rozmawiam sama ze sobą. Sama sobie zadaje pytania i opowiadam to sobie co się ze mną dzieje bądź zapisuję w pamiętniku. Wtedy mam pewność, że powiedziałam to komuś komu ufam bezgranicznie. Stary zeszyt gdzie wylewam swoje uczucia nigdy mnie zdradzi. Powiedz sobie "Dość!!!" Krzyknij na siebie, spoliczkuj i ocknij się. Zobaczysz że to Ci pomoże
powodzenia:)
Gdy przeczytałam co napisałaś to tak jakbym czytała o swoim poprzednim związku. Nie udał się. Nie wytrzymałam tego ciągłego płaczu, dusiłam się nim. Po roku przejrzałam na oczy. Facet, który sprawia, że moije serce krwawi, który doprowadza mnie każdego dnia do łez, który ma przede mna sekrety (też znajdowałam wiadomości, smsy, maile...) NIE ZASŁUGUJE NA MNIE!!! Wiem, że teraz kochasz, ale uwierz mi... nie można dać się ranić aż tak... na tym nie zbudujesz domu i rodziny.
Dziewczyny, dziekuje Wam bardzo za wszystkie odpowiedzi. Postanowiłam porozmawiać z moim partnerem tak na spokojnie, zupełnie szczerze. Powiedziałam co mnie boli, a raczej wypłakałam. Powiedziałam wszystko to co czuje i jak to wszystko widze. Ze boje się jego przeszłości, tego co robil i że z nami będzie takl samo. W telefonie faktycznie znalazłam jakieś stare numery i zrobiłam z tego powodu awanture ale jestli chodzi o komputer to chodziło troszke o co innego, nie coś co mogło by świadczyc o zdradzie. Nie mniej jednak wszytsko to powiedziałam, wyżaliłam się i długo rozmawialiśmy. Wiem że pewnie wydaje się wam naiwna ale ja wierze, że on się zmienił bo widze tez jak podchodzi do naszego związku i do mnie. Fakt że takie rzeczy mnie ranią, ja jestem tez bardzo wrażliwa osobą ale wydaje mi się że on robi to bo poprostu nie pomyśli albo nie zdaje sobie sprawy z tego. Mam dostęp do jego telefonu, poczty, komputera. Staram się po nich nie chodzić bo ja sama tez uwielbiam sobie wymyślać niestworzone historie i nadinterpretować coś. Mimo że mam często pretensje widze jak On się stara i wiem też, że mu strasznie przykro i wstyd jak wyciągam jego przeszłośc, mimo to zaciska zęby i wysłuchuje. Powiedział mi że żałuje wszystkiego co robil kiedyś, wstydzi się tego i nigdy już tak nie zrobi. Zmienił sie o 180 stopni, zmienił prace na normalną i stabilną, towarzystwo, podejście do wielu rzeczy. Chce normalnie i uczciwie żyć i stworzyć udaną rodzine. Rozmawialiśmy naprawdę szczerze, powiedział mi że ja juz jestem jego jedyna szansą na normalne i szczęśliwe zycie i nie chce go stracić. Chce tez dać przykład swojej 4letniej córce jak powinna wyglądać szczęśliwa rodzina i relacje między kobieta i mężczyzną, bo w małżeństwie niebyło dane jej zobaczyć to. Doszliśmy do wniosku że bede mu mówiła wszystko co mnie boli i nie dusiła w sobie, a on będzie starał się pomóc mi to przejść. Wiem że może to głupie bo dopóki Go nie poznałam też mówiłam, że z taką osoba bym się nigdy nie związała ale nie chce z niego zrezygnować bo za bardzo go kocham. Powiedziaąłm mu jednak że potrafie wybaczyc wszytsko ale nie inną kobietę i jeżeli kiedyś coś wyjdzie czy zrobi coś w tym stylu to odejde od niego, niezależnie od tego na jakim etapie życia będziemy i czy będa dzieci czy nie. Zostanie rozwodnikiem poraz drugi a naszych dzieci już nie zobaczy.
Jeszcze raz dziękuje i pozdrawiam.
to świetnie - masz chłopaka/narzeczonego, który cię wysłuchał i stara się ci pomóc. ciesz się!
tylko pamiętaj, żeby ostatnie słowa - że odejdziesz jeżeli dowiesz się o zdradze - nie były rzucane na wiatr...
Twoje zachowanie przypomina mi troszkę to co ja robiłam ale od poczatku. Gdy poznałam się z moim chłopakiem on chodził z dziewczyną, gadał non stop o niej, w końcu ona go rzuciła a on mi się wypłakiwał że to była kobieta jego życia itp. Potem zostaliśmy parą ale ona zawsze wydawała mi się taka idealna w przeciieństwie do mnie, bo zawze miałam zaniżoną samoocenę. Nawet jak zobaczyłam jej jakieś głupie zdjęcie to to tak bardzo bolało że tygodniami płakałam, czasem do niej sms-ował to w ogóle wpadałam w szał, do tej pory jak znajdę jakiegoś sms-a, rozmowe na gg lub zdjęcie obojętnie jakiejś kobiety to mnie cholera bierze i mam ochotę ryczeć. To po prostu zazdrość, ale zorientowałam się że mój facet żeby mi zrobić na złość to do byłej pisał, więc napisałam do niej sms gdy byłam w ciąży żeby mu nie odpisywała( ona już nie chciała mieć z nim nic wspólnego, może na poczatku, ale jak się dowiedziała że jestem w ciąży i że nasz związek to na poważnie do sobie dała spokój) bo w moim stanie nie chce się denerwować, ona przyjeła to do wiadomości i tyle, chociaż jak usłyszę jej imię to dalej mi się w środku gotuje, ale jestesmy już z sobą 3 lata i to bez sensu patrzeć na faceta jakby mi robił krzywde a tak na prawdę to ja sobie niektóre rzeczy dopowiem lub wyolbrzymie:/
Daj mu szansę może faktycznie się zmienił, jestem zdania że nie należy nikogo skrślać od razu...może wam się uda i będzie to małżeństwo do grobowej deski:):)
A ty po prostu myśl że nie ma innych kobiet a nawet jeśli coś gdzieś znajdziesz to pomyśl że jesteś tak SUPER FAJNĄ BABKĄ że facetów możesz mieć na pęczki i żadna ci do pięt nie dorasta. A jakby co to też mogą u ciebie pojawić się sms-y od jakiegoś nieznajomego wielbiciela:P:P
Pozdrawiam i powodzenia życzę:)
Zgadzam się z SZEREK dużo zależy od tego jak my sobie to wszystko ułożymy w głowie, trzeba myśleć o sobie w superlatywach i wmawiać sobie że jestem najlepszym! co mogło spotkać mojego faceta i starać się panować nad złymi emocjami- dawać uśmiech, radość, dobre słowo żeby czuł że jesteś wyjątkowa i bardzo ważna dla niego i nie wyobrażałby sobie życia bez ciebie. Jeżeli MY będziemy się czuć dobrze z samą to, te uczucia przeleje się na związek.
SHEDIR Piszesz że on chce mieć szczęśliwą przykładną rodziną to dobrze. Też w końcu przeszedł dużo w przeszłości stresu i marzy o spokoju i szczęściu jakie Ty możesz mu dać, ale o to szczęście musicie walczyć oboje a jest to niekiedy ciężka walka-, dużo pracy trzeba włożyć w udane małżeństwo i nigdy nie można się poddać.? Miłość ci wszystko wybaczy? Wasza miłość, uczciwość wiara to fundament na którym możecie zbudować szczęście dla rodziny:)
ah te byłe dziewczyny... ja mam często paranoję bo była dziewczyna mojego chłopaka ma baaardzo zamożnych rodziców - wielki dom pod warszawą, własne mieszkanie (razem mieli piękne mieszkanie w warszawie w centrum, dwa pokoje, antresola, w starej kamienicy) trzypokojowe, ich wymarzony samochód (starego garbusa odrestaurowanego) wszystko czego tylko zapragnęli. on miał pracę u jej taty, zarabiał krocie. non stop wycieczki w ciepłe kraje - no jednym słowem bajka.
a ze mną... moi rodzice nie są biedni ale nie ma takiej rewelacji, tylko mama więcej zarabia. mieszkanie mam po babci, też bardzo ładne ale nie takie jak ich poprzednie. samochód - stara corsa a on jeździ zdezelowanym fordem, który się rozpada i niedługo trzeba będzie go oddać na złom. wakacje? nie ma kasy, trzeba coś ciułać żeby chociaż na kilka dni gdzieś pojechać...
wiem, że kasa nie najważniejsza w życiu ale możecie sobie wyobrazić do jakiej frustracji może mnie to czasem doprowadzać...
Przeczytałam sobie to wszystko i zastanawiam się nad jedną rzeczą. shedir w swoim pierwszym poście napisałaś, że chłopak nie dość, że ma przeszłość (rozwodnik) to jeszcze bardzo cię rani, codziennie płaczesz przez niego itd.
Później porozmawialiście, doszliście do porozumienia i chwala wam za to.
Tylko należałoby się zastanowić, czy twoj chłopak jest gotów i jest w stanie się zmienić całkowicie. Bo jeśli byl już w związku małżeńskim i zdradzał żonę, co finalnie zakończyło się rozwodem (podejrzewam, że to nie on wniósł pozew a ona, jak dowiedziała się o zdradach), to jest bardzo duże prawdopodobieństwo, że zrobi to po raz kolejny.
Mówisz, że go kochasz, że chcesz z nim spędzić życie, mieć dzieci. Ok. Ale powinnaś się zastanowić 150tyś razy zanim zdecydujesz się na stały związek z tym mężczyzną. Bo nie sztuka wpakować się w coś, a później nie wiedzieć jak z tego wybrnąć.
I jeśli chcesz decydować się na dzieci z tym człowiekiem, to pomyśl czy na pewno chcesz sprowadzać je na świat i zafundować dzieciństwo, dorastanie w związku, w którym mama płacze przez tatę, tata ich chyba nie kocha bo całuje się z inną panią i wogóle nie ma go w domu.
Oczywiście, ja nie twierdzę, że tak będzie. Nie mówię również, że trzeba człowieka skreślić bo ma przeszłość. Ale sama byłam dzieckiem dorastającym w rodzinie, w której ojciec zdradzał mamę, bił ją, ranił i wiem co się wtedy czuje. Mój ojciec też był już po rozwodzie i też mówił mojej mamie, że się zmienił, że to żona była winna ich rozstaniu, a że ją teraz bardzo kocha i chce z nią być do końca życia. Wszystko ładnie pięknie, tylko po ślubie, jak już ja byłam na świecie moja mama spała z nożem pod poduszką bo bała się, że ojciec zabije ją we śnie. Dlatego proszę cię, ze względu na siebie i ewentualne dzieci, które chcesz mieć z tym człowiekiem. ZASTANÓW SIĘ.
Bo to nie charakter ludzki się zmienia, tylko postępowanie w niektórych przypadkach. A jak zdrady, oszukiwanie i ranienie ludzi ma się we krwi to raczej się tego nie zmieni ![]()
Myślę podobnie jak EmBaPaK. Mój były również wiele razy zapewniał mnie, że się zmieni. W ostatecznej chwili, gdy widział, że chce go zostawić obiecywał mi nawet, że jeśli chce to ożeni się ze mną, że chce mieć ze mną dziecko. Ale przeciez po to spotykamy się z facetem, żeby go poznać, przekonać się jaki jest i jak mniej więcej będzie wyglądało nasze życie z nim. Jeżeli zakładasz, że jest możliwość, że kiedyś Cię zdradzi lub wywinie jakiś numer to uważam, że nie jest to mężczyzna wart Twojej uwagi. Poza tym wspomniałaś, że jest rozwodnikiem. To tylko moja subiektywna opinia, ale nigdy nie brałam pod uwagę związku z rozwodnikiem. W końcu z jakichś powodów zerwali przysięgę małżeńską. A co jeśli z Tobą postąpi kiedys podobnie? Będziesz umiała odnaleźć się nagle w samotności? Mężczyzna ma być podpora dla kobiety, nie huśtawką, z której możesz upaść na głowę i mocno sie poturbować. Przemyśl to proszę.
bez przesady, nie skreślajmy od razu wszystkich rozwodników!
przecież rozwód mógł być równie dobrze winą żony ![]()
Oczywiście pennylane nie należy skreslać wszystkich rozwodników. Ale niestety w większości przypadków (to są tylko moje spostrzeżenia) jest tak, że z rozwodnikiem/rozwódką ciężko zbudować szczęśliwy związek.
Poza tym rozwód jest przeważnie czymś niemiłym, przejmującym i ktoś jest z tego powodu nieszczęśliwy. A nie da się zbudować szczęścia na nieszczęściu, niestety.
Ja osobiście nie wiązałabym się z rozwodnikiem, no ale to tylko moje zdanie ![]()
nie mówię, że trzeba się z rozwodnikiem wiązać od razu po jego rozwodzie. jeżeli poznasz kogoś kto jest 5, 10, 15 lat po rozwodzie to tak samo jakby był po długim związku - tyle, że sformalizowanym.
Rozmawiamy tutaj o związku dziewczyny z rozwodnikiem, facetem z 'bagażem' życiowym, więc na ten temat się wypowiadam. Nie ma dla mnie znaczenia czy to jest 5, 10, 15 czy 20 lat po rozwodzie.
Wypowiadam jedynie swoj punkt widzenia, swoje zdanie i mówię o tym co ja bym zrobiła będąc w takiej sytuacji.
A ja myśle że tu nawet nie chodzi o rozodnika, bo przeciesz mogli się rozwieść z różnych powodów, tylko o fakt że kiedyś zdradzał...
No niestety prawda jest taka że wszyscy boją się związku z osobą która już wczesniej zdradzała i miała do tego skłonności, a po drugie nigdy nie wiemy co tej osobie w głowie siedzi i czy zdradzi czy nie, nie ma już potem takiego zaufania niesety:(
Ale jeśli się kogoś kocha to co powiedzieć mu- sorry kocham Cię ale kiedyś zdradzałeś więc żegnaj?? może to jest jakieś rozwiazanie...
Dzięki dziewczyny za rady. JA zastanawiałam się nad tym związkiem już ponad rok i choć miałam okresy załamania jednak zdecyduje się spróbować. ZMoże kiedyś będe żałowała,a może nie teraz się pwenie tego nigdy nie dowiem. Życie różnie się układa. Czasami trzeba zaryzykować. Pozdrawiam gorąco.