Kobieta i oszczędności - co robimy z nadwyżką pieniędzy?

Całkiem sporo odkładamy co miesiąc. Najpierw ustalamy budżet, przelewamy na wspólne konto kasę potrzebną do przeżycia miesiąca, zostawiamy trochę każdy sobie na koncie "na przyjemności" a resztę na konto oszczędnościowe.

A co znaczy "sporo" ? 100 zł? 500, 1500?

Catwoman więcej Żyjemy dosyć skromnie bo nie mamy większych wydatków i potrzeb teraz a oboje jesteśmy dobrze zarabiającymi programistami. Raz w roku szalejemy z wakacjami
Jeśli rynek się nie zmieni to w ciągu kilku lat uda nam się odłożyć na dom bez kredytów.

Moja znajoma powiada, że jak się uda człowiekowi odłożyć z wypłaty 1/10 to już jest dużo. Mnie się udaje zwykle więcej, całą moją wypłatę odkładam na lokatę "wakacyjną" plus około 1/5 wypłaty męża odkładam na to samo konto- a za resztę jego wypłaty żyjemy.
Po kilku miesiącach jest "jak znalazł" gdy kwestia wykracza grubo poza wakacje Czyli jest to: opał na zimę, ewentualny popsuty samochód itp., wiecie jak jest.
Mam skłonności do chomikowania, chociaż  wydawać pieniądze lubię bardzo Ale jednak chomikuję.

Prawdę mówiąc ani ja, ani mąż nie lubimy sobie wszystkiego odmawiać (dobrego jedzenia, nowego ciucha czy przyjemności), więc na bieżąco wydajemy to, co udaje nam się zarobić. Oczywiście te pieniądze nie zostają bezmyślnie przepuszczone, ale zawsze w jakiś rozsądny cel spożytkowane, przy czym weekendowy wyjazd czy wyjście do restauracji też uznaję za cel rozsądny , bo jest to dla nas ważne. Na konto oszczędnościowe przelewamy natomiast wszystkie pieniądze ,,ekstra", czyli to, co wpada nam poza stałymi dochodami - moje dodatkowe zlecenia, jakieś dodatki do pensji, nagrody, 14-tka męża, dochody ze sprzedaży akcji, itp. To są środki na wakacje, większe zakupy, wydatki awaryjne i tak zwaną czarną godzinę.

Ja się martwię, żeby starczyło na bieżące potrzeby. O odłożeniu czegokolwiek nawet nie marzę :-(

Iceni to nie jest powód do dumy czy nie; raz na wozie, raz pod wozem! Myślę, że dotyczy to wielu osób, które dziś mają pieniądze. Dziś

Czy czujecie jakąś "powinność" odkładania na coś? Np. na wakacje dla dziecka, na studia/lokatę dla dziecka, na spełnienie marzenia męża?

Oczywiście, że tak. U mnie też nie zawsze było kolorowo. Ba, bywało bardzo ciężko - naprawdę brakowało na podstawowe potrzeby, choć rezygnowaliśmy właściwie ze wszystkiego - zakupów, wyjazdów, jakichkolwiek przyjemności. Raz na wozie, raz pod wozem...

Szczerze? Ja nie, ale już mój mąż tak. Ja czuję potrzebę posiadania pewnej kwoty w razie powstania sytuacji awaryjnych, ale tylko tyle. W każdym razie nie mam tendencji do odkładania, jeśli miałoby to się odbyć kosztem czegoś, już wolałabym nie pojechać na wakacje niż na nie przez cały rok zbierać.

Czasem myślę sobie, że mimo wszystko mam dosyć lekkie podejście do tematu pieniędzy, ale choć znajdowałam się już w różnym położeniu, to wiem, że one zwykle skądś się pojawiają . I ta zasada się w moim życiu doskonale sprawdza. Poza tym pochodzę z domu, w którym tych pieniędzy nie brakowało, więc nikt się nimi nigdy nie martwił, dlatego nie wiem czy to nie tu jest pies pogrzebany. Z kolei mój mąż wychował się w rodzinie, w której żyło się skromnie i trzeba było sobie prawie wszystkiego odmawiać. Być może zresztą on, jako mężczyzna, czuje się po prostu bardziej odpowiedzialny za własny dom i własną rodzinę.

I to też nie jest tak, że mam dziś kokosy, ale moje potrzeby bytowe tak naprawdę wcale nie są duże. Doskonale potrafię odnaleźć się w każdej sytuacji i jeśli mnie na coś nie stać, to bez żalu z tego rezygnuję.

Cokolwiek by sie nie dzialo to 2500 miesiac odkladam.
Mam nadzieje odlozyc wczesnie na solidna emeryture i skasowac kilka funduszy emerytalnych i cieszyc sie Karaibami w wieku lat 50

Idea oszczędzania jest fajną sprawą, szczególnie, że w naszym kraju nie ma co liczyć na emeryturę z ZUS gdyż cały ten system jest już obecnie sztucznie podtrzymywany przez nasz kochany rząd i jest olbrzymia szansa, że niedługo runie (podobno juz w tym roku w maju nie było pieniedzy na wypłaty emerytur oraz rent...) dlatego uważam, że jednak warto oszczędzać by na starość nie jęczeć, że nie ma na leki i przeżycie.

Nie wnikam w to na co kto odkłada pieniądze. Kazdy ma inne priorytety. Niestety patrząc na to co sie dzieje w naszym kraju, uważam, że należy jednak zadbać o swoją przyszłość finansową i jest to już niestety przymus. Najlepiej zacząć jak najwcześniej np w wieku 20 lub 20stu kilku lat, bo im wcześniej się zacznie tym wiecej można uzbierać. Oczywiście później też można, ale im wcześniej tym lepiej

Niestety... po wielu rozmowach z moimi znajomymi na temat oszczedzania, moim oczom ukazała się olbrzymia ignorancja ze strony tychże ludzi. Wiekszosć twierdziła "po co oszczędzać?"; "mam na to jeszcze czas!"; "nie bedę oszczędzał(a), wolę korzystać z życia", co mnie mocno zastanowiło i pokazało nieciekawy obraz młodego człowieka, który nie myśli o przyszłosci i jej zabezpieczeniu lub co gorsza... ma podejscie typowo hedonistyczne. Miałem wrażenie, że żyją w innym świecie, myślą, że emerytura którą "gwarantuje" państwo im wystarczy lub, że jest to coś pewnego na starość i państwo im to MUSI zagwarantować dlatego nie muszą się przejmować oszczędzaniem.
Niestety to co obecnie widać w systemie emerytalnym pokazuje jasno, że nie ma co liczyć na państwo, które nas przymusowo okrada pod pretekstem zadbania o naszą przyszłość - jakbyśmy sami tego nie potrafili zrobić - (niestety nie jest to zgodne z konstytucją, a mimo wszystko panstwo robi sobie co chce, łamie prawo i nawet wytoczenie sprawy przeicwko ZUS w sądzie nie przyniesie żadnych efektów - tak, już dwie osoby próbowały. Jedna osoba przegrała sprawę ale dalej toczy bój na wyższych szczeblach sądowniczych, a druga rozpoczyna i niestety marne szanse na to, że wygrają - ale przynajmniej próbują )...

Ile oszczędzać? mówi się ze powinno się oszczędzać najmniej 1/10 swoich zarobków, a jeśli mozna więcej to jest bardzo dobrze

Zabezpieczenie dziecka finansowo to bardzo dobra myśl gdyż myślę, że grubo ponad 90% polskich dzieci nie jest zabezpieczonych finansowo i nie mają żadnych możliwości startu w życiu. Uważam, że rodzic w miarę swoich możliwości finansowych powinien zadbać o swoje dziecko i umożliwić mu przynajmniej "jakiś" start w życiu właśnie odkładajac każdego miesiaca jakąś drobną sumę pieniedzy na konto przez powiedzmy 18-20 lat lub do zakonczenia nauki (maks 26 roku zycia) co umożliwiło by mu start w dorosłe życie (np. w najlepszej sytuacji kupienie własnego mieszkania albo w tej gorszej przynajmniej zagwarantowało jakąś częśc wkładu własnego na kredyt na mieszkanie). Niestety często sytuacja finansowa rodzicom na to nie pozwala, a tym którym pozwala, nie myśli w ogóle o tym...

Buahahahaah wybacz Catwoman, ale musiałem sie zaśmiać :D Zaśmiałem się w sumie nie bez powodu... Oczywiście nie z Ciebie ani tej idei, bo pomysł fajny. Fajnie jak żona wspiera męża i pomaga mu spełnić jego marzenie(a), ale w moim przypadku to chyba nie realne Dlaczego? Już piszę
Ano dlatego, że gdyby moja żona miała odkładać na spełnienie jednego mojego marzenia (dosłownie tylko jednego, a jest ich jeszcze kilka ), to musiała by odkładać chyba pól swojego życia (jak nie całe ) :D:D:D

No... Ale trzeba jeszcze mieć żonę

Tak, wiem, dlatego napisałem:

Zdaję sobie sprawę z tego, ze często wiele budzetów domowych jest bardzo napiętych i po prostu nie da się nic odłożyć, ale jesli sie da chociaż trochę, to myślę, że powinno sie zadbać chociaż odrobinę o start w dorosłe zycie dziecka/dzieci.

a mnie to nie dziwi,my póki co odkładamy jeszcze wiecej niż Jaguar,no ale to zalezy ile kto zarabia
czy sobie żałujemy na wszystko kosztem odkładania? nie
jemy to na co mamy ochotę,kupujemy to co jest potrzebne,jednak nie szastamy na prawo i lewo  aby sobie kupić np 15 parę spodni bo są fajne,czy nowy telewizor bo akurat jest na topie
stać nas na dobry samochód ale jeździmy takim z 95 r,póki jeździ to niech służy
mamy o tyle dobrze że nie musimy spłacać żadnych kredytów,i nie płacić czynszu

tak czy siak jak wyżej napisałam gdybym miała sama oszczędzać to kiepsko by mi to szło

Nie odmawiamy sobie ani dzieciom przyjemości. Wszystko oczywiście w granicach rozsądku - nie kupuję córce "siódmej" lalki monster high bo Ona tego CHCE i już. Mamy odłożone pieniądze na koncie, na tzw. grubsze przyjemności Trudno to wszystko nazwać oszczędzaniem, bo starcza nam na wszystko i jeszcze zostaje, więc nie ma jakiegoś musu, odkładania na siłę. Mamy ten komfort, że mąż ma fajne zarobki, ja również zarabiam, ale moje zarobki to jakieś 30% Jego wypłaty.

A ja co odloze, to mi wypada ubezp. tu jakies wesele, tu jakas awaria, no rece opadają. Ale na szczescie teraz wczasy pod grusza, jakas premia wpadnie i mam nadzieje nie ruszyc tej kasy. Drugie szczescie to ze moj narzeczony odklada ok 2000tys miesiecznie , na jakis juz start tam mamy:)

szerek a ja uważam, że ktokolwiek w Polsce żyje tak, że nie musi żebrać, to jest pan

Olinko oby coś w tym było. Niestety 22 lata a potrzeby niejednego 40-latka, chyba w tym mój problem.

Catwoman, co racja to racja. Przykre to ale prawdziwe.

Jestem w identycznej sytuacji, tylko z ta róznicą, ze  alimenty dla dziecka są duuużo mniejsze. Właściwie jak by ich nie było, bo i tak czasami jedna wizyta u lekarza i po tych alimentach... więc odkładam te maleńka sumkę dla córki. Lepsze to niż nic.
Staram sie tez odkładac córci wszystkie pieniądze "ekstra" które dostaje (urodzinki, imieniny czy tez rozpieszczająca babcia).

Tak w ogóle to należę do oszczędnych. Nigdy nie było tak, że nie miałam nic zaoszczędzone.Nooo, podczas trwania małżeństwa - bo każdy zaoszczedzony grosz, o którym dowiedział się mąż musiał być wydany (dlatego musiałam to ukrywać).
Teraz jest ciężko, ale postanowiłam że zacznę oszczędzać te grosiki, które zarobię na sprzedawaniu na allegro czy dodatkowemu zajęciu. Kiedy wiem, ze mam coś w zanadrzu jestem spokojniejsza.
Na wakacje pomaga zastrzyk w postaci zwrotu podatku, mogę też w pracy brać nieoprocentowane pożyczki.

Zarabiam doskonale.
To sa moje nadwyzki nad potrzebami.
Czaaaasem sobie pozwalam na odrobine luksusu jak wakacje w ciekawym miejscu czy cos do urody albo nowy samochod, cos do motoru...w koncu mlodym jest sie tylko raz

kurcze ,czytam i jestem mile zaskoczona tym że są ludzie którzy maja z czego oszczędzać,i ludzie ktorzy oszczędzaja mimo iż dochody nie sa jakieś rewelacyjne.jesli chodzi o mnie to jest z tym różnie przy trójce dzieci ,opłaty szkolne ,domowe to staram sie pare groszy odłożyć tzn;100zł czasem i 500 zł na szczeście nie posiadam kredytu wiec spokojnie bez szaleństwa kroczę przez życie.pozdrawiam i naprwade dopinguje

Pieniądze extra to nadgodziny moje i męża i zwrot podatku. Czasami jakiś prezent.

moje oszczędnosci wynikają z... mam ułożone koperty i do nich wkładam na opłaty, na buty jesli bedzie taka potrzeba , na szkołe na leki  chemia i zycie.nie ruszam jesli nie musze kopert prócz chemia i zycie czesto zostaje mi reszta kopert bo nikt nie zachorował itp, i z tego mam pare groszy odłożone.na szkołe odkładam co miesiac po 50 zł najmniej by potem nie kombinowac skąd wziasc na nowy rok szkolny, jesli nie ma takiej potrzeby nie kupuje nowego tornistra piórnika kredek itp bo przeciez zostały z ubiegłego roku mozna wykorzystać nawet zeszyty można łądnie zgiąć i napisać np.kl 5 i znów pół zeszytu zaoszczędzonego moze to sie wydawać głupie ale szkolnictwo jest tak drogie ze trzeba myslec z głową w przeciwnym razie zbankrutujemy.myslałam w ubiegłym roku ze dzieci bedą smutne bo inni maja wszystko nowe ale nie widze zadnego sprzeciwu rozmawiam tłumacze i to ma sens.

Ja staram się odkładac co miesiąc 100 - 50 zł. Bywa różnie jaka to kwota, ale zawsze coś odkładam.
W moim przypadku, to na 'czarną' godzinę i wakacje.

Ja każdą zaoszczędzoną (czyli w danym miesiącu nie wydaną) kasę wrzucam na konto oszczędnościowe.

Cóż ja nie czekam na nadwyżkę tylko od razu odkładam. Automatycznie z ror na konto oszczędnościowe [spam] mi się robi przelew w dniu wypłaty pensji, więc nawet nie muszę nic robić. A potem już musi starczyć. Jak jeszcze coś ekstra zostanie na koniec miesiąca to też czasem sama wpłacam.

już od dawna próbuje coś oszczędzić, ale może przez miesiąc mi się to udaje..zawsze są jakieś nieprzewidziane wydatki