Nieuporzadkowane zycie. Jak wrocic do normy?

ehh..

adlernewman - przez prace. Od roku pomagam w firmie mojego chlopaka, niestety na poczatku poprzednich wakacji zle wybralismy lokal, byl za drogi, kosztowal nas okolo 9 tys. zl, wpadlismy przez to w male klopoty z podatkami, 4 miesiace temu wynajelismy dom pod firme i zeby w nim mieszkac, duzo kosztow ograniczylismy i duuzo zaoszczedzilismy dzieki takiej decyzji, ale wlascicielka domu nie daje nam zyc, ciagle chciala zagladac i kontrolowac czy np. trawa w ogrodku jest skoszona. Tak sie na da zyc, czujesz sie jak w obcym domu, przez co nic nie chcesz robic bo masz wrazenie, ze robisz to pod kogos a nie dla siebie. Dlatego postanowilismy znow sie wyprowadzic, wczoraj podpisalismy umowe i do konca tego miesiaca mamy przeniesc wszytskie graty.

W takim stylu zycia jaki obecnie prowadze nie mam czasu ani oszczednosci nawet aby rozpoczac studia, a mam 23 lata. I taka ot historia.

Też swego czasu pracowałam jako freelancer, i miałam identyczny problem co wy. Lubiłam pracować w nocy, bo cisza, bo klimat, bo nikt się nie kręci. W rezultacie kładłam się wraz ze wschodem słońca i wstawałam popołudniu. Obiad stał się moim śniadaniem, po zakupy chodziłam wyłącznie do Tesco 24/7, oczywiście też w nocy, co po prawdzie miało swoje plusy, bo zazwyczaj było mało ludzi, można było poprzeglądać towar bez ryzyka, że za chwilę jakaś gapa wjedzie mi wózkiem w tyłek, i ten brak przeklętych kolejek... Przez 6 dni w tygodniu robiłam z domu pobojowisko. Sobota, wielki dzień sprzątania, a mnie dopadało wszechogarniające lenistwo - zamiast zrobić to, co sobie zaplanowałam do zrobienia w domu, oglądałam powtórki polskich serialów. Przez tę okoliczność ochrzciłam się nawet jakże zaszczytnym tytułem Ujowej Pani Domu. Zaniedbałam się - zarówno fizycznie, jak i mentalnie. Przestałam uczęszczać na jogę, uprawiać jogging, przestałam czytać książki, wypadłam z życia towarzyskiego. Byłam rozmemłana i zapuszczona. Moim wybawicielem okazała się praca na pełen etat. Natomiast doskonale zdaję sobie sprawę z tego, że nie każdy ma taką możliwość, więc jedyne co możecie zrobić, to po prostu ustalić sobie pewien plan dnia, i konsekwentnie go realizować. Szczególnie pilnować pory kładzenia się spać i wstawania. Wyznaczcie sobie czas zarówno na pracę, obowiązki, jak i na przyjemności. Z czasem, gdy wejdzie wam to w krew, nie będziecie musiały wszystkiego wykonywać z zegarkiem w ręku.