Mój chłopak zmienił się nie do poznania po 6 latach związku. Co robić?

Witam wszystkich. Mam problem i bardzo proszę o radę bo nie wiem już co mam robić ani co o tym myśleć. Jestem z chłopakiem ponad 6 lat. Przez 5 lat byliśmy bardzo szczęśliwi. Owszem mieliśmy problemy większe i mniejsze jak to bywa w związkach ale zawsze udawało nam sie z tego wyjść. Mój problem zaczął się dokładnie pół roku temu, kiedy mój chłopak zwolnił się z pracy na rzecz wyjazdu za granicę ale niestety nic z tego nie wyszło, więc dorabiał sobie pracując dorywczo. Wszystko by było w porzątku gdyby nie to ze miał jeszcze do spłaty zaległą ratę w banku, którą wziął wczesniej na kupno auta. Niestety praca jaką miał nie dawała mu szansy na całkowitą spłate kredytu, dlatego pomagałam mu jak mogłam finansowo i wspierałam na duchu jak umiałam bo zdawałam sobie z tego sprawę, że facetom jest poprostu głupio brac pieniądze od swojej kobiety. Zaczął potem szukac pracy stałej żeby więcej zarabiać, wysyłał podanie, dzwonił do firm ale niestety pracy nie było a dług rosnął, więc z kazej mojej wypłaty starałam sie mu pomagać ile tylko umiałam. Niestety po tym wszystkim zaczęły dochodzic także inne problemy, jak on to mówił: Myslało mi sie o innych kobietach, ktore spotkałem na mieście itd", ktoś by sobie mógł pomysleć, że każdy normalny facet ogląda sie za dziewczynami i ja sie na to wcale nie gniewałam, starałam sie to zrozumiec choć nie powiem troche mnie to ujęło, potem jak on to zawsze mówił "zaczęło mu się samo myśleć" o mnie że jestem szmata, ku** i takie różne rzeczy. Gdy sie o tym dowiedziałąm przeżyłam SZOK, nigdy wcześniej nic takiego nie miało miejsca, strasznie mnie to wtedy zabolało, ale on zapewniał mnie że samo mu jakoś tak przyszło w sumie bez powodu, zarzekał się ze mnie kocha i że nie chce tych wszystkich myśli. Po paru dniach mu wybaczyłam ale potem znowu miał podobne schizy, tym razem pomyslał sobie ze nie chce mnie dotykac bo już jestem nieatrakcyjna. Ja przeciez przez spory okres czasu nie przytyłam nie zmieniłam nawet koloru włosów, myślałam że poprostu sie mu znudziłam. Wtedy miałam ochote to wszystko rzucić ale za bardzo go kocham żeby to zrobić. Po jakimś czasie gdy przeszła mi złość spotkałam sie z nim i zaproponowałam że przez jakiś czas nie bd sie spotykać to może to cos pomoże. Mimo tego co sie od niego dowiedziałąm chciałam mu pomóc. Mimo wszystko był, jest i będzie dla mnie kimś ważnym. Nie widzieliśmy sie prawie dwa dni ale strasznie tęskiliśmy za sobą. Gy go zobaczyłam po tym krótkim rozstaniu i ja i on rozpłakaliśmy się, poprostu nie możemy bez siebie żyć. Pare dni po tym wszystkim było super ale potem znowu wróciło tyle że "myślało mu się" że już nie chce ze mną być i że mnie już nie kocha. Kolejny raz przeżyłam szok. Ale nie chciałam tego tak zostawić, spotkałam sie z nim i powiedziałam mu na spokojnie że jeżeli już mnie nie kocha to żeby to powiedział wprost ja to postaram się zrozumieć i poprostu się rozstaniemy, bo bez sensu żeby sie ze mna męczył. On powiedział jednak że nigdy nie chce sie ze mną rozstawac, chce być ze mną, a nawet ożenic się, tyle że jak myśli o ślubie to zaczynają mu sie te złe myśli roic w głowie, powiedział tez że jedyne czego chce teraz to żeby mu te wszystkie myśli mineły bo wie że mnie nimi rani i że nie umie sobie z tym poradzić. Dodam jeszcze że on tygodnia pracuje w dobrej firmie i już niby powinno być dobrze ale z nim jest coraz gorzej. Powiedział ze zrobi wszystko żeby mu te myśli zniknęły, że pójdzie do psychologa, że jestem dla niego całym światem i bardzo chce ze mna być.
Mam mętlik w głowie, nie wiem co robić. Po tym wszystkim chyba nie jestem w stanie obiektywnie spojrzeć na to wszystko, Kocham go nad życie i wiem że to prawdziwa miłośc tylko chyba sie troche pogubilismy. Proszę o wasze opinie na ten temat.