Pytanie do mam, które mają i córkę, i syna, ale też do pozostałych kobiet, które zechcą się wypowiedzieć, jak to wygląda w ich otoczeniu/jak to, ich zdaniem, powinno wyglądać. Jak wychowujecie rodzeństwo różnej płci pod kątem tak zwanych ról płciowych? Staracie się jakoś podkreślać, że jedno dziecko jest dziewczynką (sukienki, lalki, nauka gotowania, prania, sprzątania, prasowania, bajki o księżniczkach, balet...), a drugie chłopcem (piłka nożna, majsterkowanie, samochodziki, karate...)? Czy też córeczka bawi się z bratem żołnierzykami, a synek popycha lalczyny wózek? Jak uważacie, czy należy starać się podkreślać różnice, czy raczej wychowywać takie rodzeństwo w stylu "unisex"? A może uważacie, że różnice wprawdzie uwypuklać należy, ale nie w taki stereotypowy sposób, jaki opisałam w przykładach?
- BabaOsiadła
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
Podobne tematy
- Olinka
- Redaktor Naczelna Forum
- Nieaktywny
Nie jestem co prawda mamą parki, ale za to miałam brata, więc mogę wypowiedzieć się na własnym przykładzie. Między mną a bratem jest zaledwie rok różnicy, zawsze świetnie się rozumieliśmy i być może dlatego w dzieciństwie lubiliśmy razem spędzać czas, w tym oczywiście razem się bawić. U nas niejako samoistnie nastąpił wspomniany podział ról - ja uwielbiałam bawić się lalkami, szyć dla nich ubranka, usypiać, karmić, ale też tworzyć dziecięcy dom, szkołę, sklep, z kolei brat lubił samochodziki, żołnierzyki, piłkę nożną i wszystkie te gadżety, które kojarzą się z prawdziwym mężczyzną - pistolety, łuki, scyzoryki. Być może nasi rodzice w jakiś sposób mieli na to wpływ, bo zabawki, którymi byliśmy obdarowywani zwykle były zgodne z naszą płcią, jednak nasze upodobania wcale nie przeszkadzały nam w tym, abym ja chętnie bawiła się z bratem w wojnę czy biegała po podwórku z chłopakami za piłką, z kolei brat ze mną w dom (łącznie z przebieraniem lalek 
) lub w inne ,,babskie" zabawy 
.
Z kolei mój syn na pewno zupełnie naturalnie zainteresował się samochodzikami, potem klockami Lego, samolotami, męskimi sportami - miał w domu również misie i lalki, co znaczy, że miał wybór, a jednak lalki poszły w kąt, a on niemal od początku okazał się małym mężczyną. Raczej nigdy nie naciskałam na zgodność zabaw i zabawek dziecka z jego płcią, wydaje mi się bowiem, że sama natura tak nas zaprogramowała, że w pewnym momencie zaczynamy dostrzegać różnice i wtedy dziewczynki naśladują mamy (i inne kobiety), a chłopcy swoich tatusiów (i innych mężczyzn), a tym samym wyraźnie uwypuklają własną płeć.
Chętnie bym się wypowiedział jako ojcid dwóch parek ale niestety nie jestem ani mamą ani kobietą.
- BabaOsiadła
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
nie jestem ani mamą ani kobietą.
Co nie przeszkodziło Ci zarejestrować się na forum dla kobiet
Oczywiście Twojej opinii jestem również bardzo ciekawa, zechciej się więc podzielić doświadczeniem, proszę.
5 2013-06-24 10:36:46 Ostatnio edytowany przez Ojciecpiotr (2013-06-24 14:24:08)
Jak wspomniałem mam dwie parki 
Jedna syn 20 i córka 18, a druga córka 6 i syn 4.
W przypadku moich dzieci praktyka pokazała, że nie powinno się ograniczać dostępu do żadnych zabawek.
Dzieci wtedy bawią się razem i chętniej. Razem wożą lalki w wózku i razem bawią się samochodami. W tym wieku ważniejsze jest kształtowanie więzi między rodzeństwem niż uczenie ról damskich i męskich.
Kupujemy oczywiście zabawki inne dla syna i inne dla córki ale nie ma tego, że to moje i tylko ja się tym bawię.
Angażujemy dzieci w prace domowe oczywiście bezpieczne dla ich wieku ale nie ma podziału na zajęcia męskie i damskie. Oboje tak samo sprzątają w swoich pokojach, myją lustro (jeżeli to myciem można nazwać ) czy pomagają przy przyrządzaniu posiłków.
Dodam tylko, że żona wróciła właśnie z synkiem od lekarki. Mały wziął ze sobą lalkę. Pani doktor kilka razy mówiła, że lalki są dla dziewczynek a chłopak co najwyżej to z misiem może chodzić bo od lalek to zniewieściały będzie. Żona odparła, że u nas dzieci same wybierają sobie zabawki, którymi chcą się bawić.
Najwyraźniej pani doktor miała z tym jakiś problem.
- BabaOsiadła
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
Ale fajną masz gromadkę
Pani doktor do odstrzału.
- Kyntia
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
W dziecinstwie to ja uwielbiałam bawić się samochodami, bic sie, drzec na potege coraz to nowsze sukienki, wlazic tam gdzie nie wolno,brudzic sie, przywalic komus, wrocic z placzem bo ktos mnie uderzyl...taka chlopaczara...nie rozumialam dlaczego przyjaciolka mizia i mizia te 2 cm plamke na sukience...pff...wraz z dorastaniem to sie zmienilo...to ja zaczelam wydziwiac na widok 1mm plamki, zaczelo mnie razic slownictwo,grubianstwo chlopakoew itp itd...
nie bralam przykladow z doroslych...o nie.
Pozwol i chlopcu i dziewczynce bawic sie, byc...jak chca... wszystko przyjdzie z czasem
Gdy urodził się starszy syn mieliśmy już córkę, która częściowo została obsypana lalkami w postaci prezentów od rodziny, ale nigdy nie ciągnęło jej do innych zabawek. Natomiast gdy urodził się syn nie mieliśmy w domu żadnych chłopięcych zabawek, ale syn sam się na nie zdecydował - mieszkamy na wsi i latem jeździ koło nas mnóstwo traktorów i kombajnów - syn ma fioła na ich punkcie Ale nie przeszkadzało mi gdy karmił lalkę piersią 
Najmłodszy póki co bawi się z bratem, ale lalki też wozi w wózku.