Słodycze tylko w soboty!

Odkad corka skonczyla trzy lata ustalilismy,ze slodycze jadamy tylkow niedziele.Sa oczywiscie odstepstwa-urodziny,swieta,wyjazdy.To nie jest tak,ze w niedziele mozna opychac sie bez umiaru,tez sa pewne zasady w tej kwestii.
Nie mozna wychodzic z zalozenia,ze nie zapanujemynad tym.Ale wedlug mnie trzeba dawac dobry przyklad.
Moja  corka obciazona jest ryzykiem zachorowania na cukrzyce nie opychamy sie slodyczami ale w ogole jemy zdrowo.

Moje maluchy wiedzą,  że sobota i niedziela są dniami ze słodyczami. W inne dni nawet nie proszą a słodkie prezenty odkładają na weekend. Mamy z tego same korzyści. Zdrowe zęby, uczenie cierpliwości i to, że nie obżerają się słodyczami na full.

Mi rodzice kontrolowali ilość, ale nie że tylko w sobotę czy niedzielę. Ja uwielbiam słodycze, zawsze lubiłam. I nie znoszę takiej kontroli. Bycie dzieckiem to i tak była dla mnie męczarnia bo czułam się staro i chciałam decydować o sobie a to, że nie mogłam było dla mnie męczące i powodowało brak poczucia bezpieczeństwa. Także na szczęście u mnie nie było, aż takiej kontroli. Zdrowa jestem i chuda, mimo to.

Ja byłam niejadkiem.

nie mam jeszcze dzieci, ale wydaje mi się, że słodycze moga być codziennie np na podwieczorek, ale nie jakieś kupne ciastka, czy czekolady, ale np. słodycze w postaci budyniu z sokiem malinowym, albo kawałka domowego cista, galaretki z owocami itp. Przygotowanie nie jest czasochłonne, a dzieicaki będą zadowolone, ze moga coś słodkiego zjeść.

Ja jak byłam dzieckiem nie rzucałam się na słodycze, czekolada mogła leżeć tygodniami w lodówce,  okres zażerania się przyszedł dosyć szybko. ok 8-9 roku życia bo wtedy też zaczęłam dojrzewać i mój organizm wariował. Dzieci nie da się ustrzec przed tym, bo będą jadły w tajemnicy, w szkole, albo przemycały do domu słodycze (jak ja).

Oglądałam kiedyś program o wegetarianach i weganach. Były przeprowadzane badania dzieci pochodzących z takich rodzin i dzieci z mięsożernych rodzin, okazało się, że na pytanie "jakie przekąski najbardziej lubisz?" mięsożerne odpowiadały- batoniki, czekoladę itp, a dzieci wege odp np jabłko, gruszka, truskawki.

Też nie mam dziecka, ale powiem jak było u mnie.
Nie było jakichś większych zasad odnośnie słodyczy, ale nie były też kupowane na okrągło. Może dlatego np nie smakuje mi Coca Cola, a np siostra cioteczna pije litrami (u nich ta Cola na stole była często, gdy była mała). Nie zmienia to jednak faktu, że jedzenie słodyczy jest dla mnie wielką przyjemnością i zawsze czy ciastkiem czy batonikiem staram się delektować jak najdłużej- są po prostu jak narkotyk. Był czas, że naprawdę dużo ich jadłam, codziennie niemal, z tym, że nawyki wyniesione z domu to jednego, bo czasem bywa tak, że słodycze są rzadko w domu, ale i tak się potem je. Taka prawda

W dzieciństwie słodycze zazwyczaj jadłam na podwórku. Czasem codziennie, czasem nie. Z dzieciakami po prostu sobie coś kupowaliśmy. Zazwyczaj jedliśmy np po 1 czy 2 lody dziennie. Jednak lody jeszcze tak niezdrowe nie zawsze są, a i też kaloryczne jakoś bardzo nie. Najwięcej zdarzyło się chyba po 4 lody dziennie Czasem wpadały czipsy, ale to raczej na spółkę, tu też zdarzyło się jeść codziennie, ale potem miałam taki przesyt, że z 2 miesiące czipsów nie ruszyłam, a to było nieźle, bo zawsze bardzo lubiłam czipsy Także myślę, że nawet jak jadłam sporo słodyczy to nie było tragedii. Za to teraz jem mało A i w szkole zazwyczaj jadłam zdrowo, mama rzadko dawała na sklepik, uważała, że w szkole, gdzie się uczę, to jednak coś pożywnego i zazwyczaj jadłam kanapkę w szkole, w domu już obiad. Także w szkole jak inne dzieciaki nie latałam do sklepiku.
A, i mimo tego, że często na tym podwórku jadłam słodycze, to cały czas byłam szczupla. Widocznie dostarczałam sobie masę kalorii, ale masę też spalałam. No i miałam dobrą przemianę materii

Nie wiem jeszcze jakie zasady wyznaczę w swoim domu. Może podobnie jak rodzice? No bo uważam, że jednak ten zakazany owoc może kusić bardziej. Może słodycze będą nierzadko, ale te zdrowsze? To chyba jest jakaś alternatywa. Nie mówię, żeby były codziennie, ale czasem Jak dziecko będzie chciało czasem na loda czy czipsy to raczej też nie będę zawsze odmawiać, co nie znaczy też oczywiście, że zawsze będę się zgadzać. Choć to nie zmienia faktu, że moje dziecko może być takim samym łakomczuchem jak ja, choć oczywiście, będę się starała, by nie było, bo jednak ostatnio miałam trochę problemów przez to, wprawdzie nie jako dziecko, ale to może mieć jakiś wpływ na późniejsze życie.

Mój 4 latek, codziennie po obiedzie dostaje deser, czasem są to słodycze, jakaś czekoladka, jakiś wafelek, ciastka, a czasem coś niesłodkiego, jak paluszki, wafle ryżowe, orzeszki.
A nieraz po obiedzie dostanie surową marchewkę i też się cieszy

Nieraz jak widze ze zje dużo i jeszcze bierze, to mówię ze to już ostatnie i chowam resztę do szafki, żeby się tym nie objadał za bardzo, bo w końcu dopiero co po obiedzie jest.

Czasem między śniadaniem i obiadem, bądź obiadem a kolacją, dostanie jakąś przekąskę, czasem to jest coś słodkiego, ale zazwyczaj nie słodkie.

Nie wyznaczam jakiegoś konkretnego dnia na słodycze.
Jakbym wyznaczyła jakiś dzień, to co, miałabym dać dziecku całą czekoladę, czy kilka kosteczek? Bym miała taki dylemat, bo cała czekolada na raz to za dużo, a kilka kosteczek na tydzień to za mało

Puki co, uważam że lepiej częściej ale w małej ilości, niż raz na jakiś czas i dużo.

Ale też co innego, jeśli dziecko by miało zepsute, chore ząbki, wtedy jak najbardziej bym ograniczyła słodycze.

Nie jestem jeszcze mamą, ale uważam, że raz w tygodniu na słodycze - to musi byc straszne dla dziecka, które lubi słodycze.
Z zębami jest tak, że są ludzie, którzy w ogóle nie chodzą do dentysty (mój teściu 1 raz był w wieku 50 lat) i mają zdrowe zęby, a są tacy, którzy ciągle chodzą do dentysty i w młodym wieku mają sztuczną szczękę.

Ja jak byłam mała, to jadłam kiedy chciałam. Np. batonika i loda, w zależności ile się miało grosików.;)
Teraz też jem sporo słodyczy, a zęby? Mnóstwo osób mówi, że mam piękny uśmiech i ładne zęby. A przede wszystkim zdrowe.

Słodycze tylko w soboty to nie jest moim zdaniem najlepszy pomysł. Dziecko czeka na ten dzień cały tydzień, a potem się napcha za wszystkie czasy. Lepszym pomysłem jest codzienne dawkowanie w zminimalizowanej formie. Fajnym pomysłem jest "godzina słodyczowa" kiedy to maluch może zjeść kilka smakołyków ale bez przesady. Fajny pomysł znalazłam na spam

Jak się już raz wpadnie w pułapkę słodyczy to potem ciężko się z niej wyrwać ;-) słodycze smakują cudownie, nie ma co się oszukiwać ;-)

Miałam ambicje żeby moje dziecko jak najpóźniej poznało smak niezdrowych słodkości, córka pierwszą słodycz zjadła w dniu pierwszych urodzin, tak na przysłowiowy smak. Potem baaaaardzo długa przerwa, słodycze tylko przy okazji imprez rodzinnych i już wtedy widziałam, że córka nie trzęsie się na widok czekolady, nie napycha się "za wszystkie czasy" i dzikich oczu nie dostaje ;-) Teraz jest tak, że słodycze są najczęściej w weekendy, ale często jest też tak, że mała się o nie wcale nie upomina, a ja rzecz jasna przypominać jej o nich nie mam zamiaru :-)

O zgrozo, wiele produktów przeznaczonych dla dzieci zawiera w sobie masę cukru. Jogurty, serki, soczki. U nas jest jogurt z owocami, serków nie je, soków kupowanych nie pije, wszelkie napoje gazowane i te w kartonikach nie są jej znane. Myślę, że to doskonała inwestycja na przyszłość, dobre nawyki żywieniowe wynosi się z domu. Mnie samej wcale łatwo to nie przyszło, bo nawyki z mojego domu rodzinnego wołały o pomstę do nieba i odbiły się one na mnie wręcz książkowo.

Słodycze - tak ale własnej roboty i zdrowe
A przy okazji z ich robienia można zrobić super zabawę dla siebie i dziecka

Moje dziecko ma 15 miesięcy i nigdy nie chowam przed nią słodyczy. 1 łakoć dziennie to nie grzech (pod warunkiem, że dziecko jest zdrowe).
Od małego dawałam córce próbować różnych rzeczy w tym słodyczy, a ona i tak woli zjeść kawałek jabłka niż 1 Kinder czekoladkę.
Zazwyczaj ugryzie kęs czegokolwiek słodkiego powie 'mniam, mniam' i oddaje mi z powrotem.

W moim przypadku było tak, że im więcej miałam w domu słodyczy, tym mniej ich jadłam.
Podobnie było z napojami typu cola. Jak mama nie kupowała to pragnęłam jej ogromnie, a jak zaczęła kupować i miałam dostęp do coli 24h na dobę, to odechciało mi się jej zupełnie.

Bo to jest moim zdaniem tak, że im bardziej zabraniamy czegokolwiek dziecku, tym bardziej ono tego chce.
Zresztą...Z dorosłymi jest to samo. Nie pragniemy tego, czego mamy pod dostatkiem, tylko tego czego mieć nie możemy.

A przed ogólnodostępnymi słodyczami, które może swobodnie kupić dziecko w każdym wieku, nie uchronimy naszych pociech.
Choćby człowiek na rzęsach stanął nie da rady.

Co do 'nieuczenia' dzieci jedzenia słodyczy to bzdura. Mój siostrzeniec poznał słodycz (w formie ciastka czy czekolady) dopiero jak miał 5 lat, ze względu na to, że miał problemy w wypróżnianiem.
Odkąd spróbował łakoci jego rodzice mają problem, aby go odzwyczaić, bo dla dziecka 7 letniego słodycz kojarzy się z czymś co ma rzadko, więc trzeba się nawpychać póki jest okazja.
Dlatego nie wiem czy nadmierne zabranianie to dobre wyjście.

Moja córka- obciążona genetycznie cukrzycą- jada od lat raz w tygodniu.Nie opycha się na zapas. U nas raczej słodyczy się nie jada,ona po prostu wie,że dla jej zdrowia lepiej by zjadła jakiegoś owoca.

Iceni- wiesz jaki cukier zawiera cola a jaki gruszka? Nie widzisz różnicy?
Domowe słodycze robię z fruktozą albo stevią, z mąki orkiszowej. Ulubionym jogurtem mojej córki jest jogurt grecki ze zmiksowanymi świeżymi albo mrożonymi malinami.Tym jogurtem zachwycają się jej koleżanki,które do nas wpadają.
Warto dodać,że TOBIE gorzka czekolada nie smakuje,moja córka ją lubi.Nie wierzę,że się zmusza by ją zjadać:).
Co do suszonych owoców- chyba nikt normalny nie uważa,że to kandyzowane świństwo z konserwantami jest zdrowe.

Wystarczy wiedzieć ile WW ma średniej wielkości gruszka.I już takiego problemu nie masz.To nie jest kwestia wpierdzielania bez umiaru owoców.Moja córka dwóch gruszek by nie zmęczyła.I ja także.Warto wiedzieć o indeksie glikemicznym bo wtedy można w ramach tego indeksu zastępować np. chleb owocem czy warzywem.
Ja także pamiętam okres słodyczy na kartki.Jednak ngdy nie lubiłam słodyczy,jadałam tylko kilka rodzajów i nie za dużo.
Mąka orkiszowa ma błonnik,który między innymi zmniejsza uczucie głodu,nie ma glutenu,który zdrowy nie jest w dużych ilościach nawet dla nie uczulonych.

Moja mama miała świetny sposób na objadanie się słodyczami na mnie, jak i później na mojego siostrzeńca działało to perfekcyjnie. Za każdym razem kiedy któreś z nas szukało "czegoś słodkiego" mama szybko dawała do jedzenia coś konkretnego - kanapka, zupa itp mówiąc, że jak zjemy to, to potem możemy zjeść tyle słodyczy ile będziemy chcieli. Efekt był taki, że najedzone dziecko wcale tych słodyczy nie zje dużo i kończyło się na ciasteczku czy kawałku czekolady.