Prosze o pomoc ;( nie mam komu sie wygadac ;(

Jak napiszesz o co chodzi to nie jedna osoba się włączy żeby ci pomóc :-). opisz problem to będzie już połowa sukcesu :-)

To już napisałam.. macie racje że lepiej napisać na forum

ja mam wrażenie, że jesteś nastawiona bardzo egoicentrycznie, pielęgnujesz w sobie fobie, strachy i fochy i oczekujesz od niego zrozumienia

jesli jestes DDA i masz trudne dzieciństwo- to nie obarczaj go odpowiedzialnością ale coś z tym zrób. idx do grupy wsparcia, zajmij się sobą

problemy, o których piszesz biorą się stąd, że  Ty chcesz, ty wolisz, ty nie chcesz

i do tego nie wiesz, jak to wytłumaczyć

a on się głupoek jeden nie dostosowuje

pora dorosnąć..
zejść z wiezy i zacząć normalnie żyć

Powiedziałam że sie boje a on że ja sie boje o to żeby on nie dostał tylko dlatego że sie pokaże ze mną.. i jeszcze bardziej sie oburzył.. Nie potrafie mu tego wytłumaczyć.. Bo już raz ktoś skakał do niego i mało nie dostał za mnie i nie chce tego powtarzać ale też nie chce żeby sobie pomyślał że ja sie nie czuje bezpieczna przy nim bo to nie o to chodzi..  Jak mu powiem że mam lęki to pomyśli że jestem jakaś dziwna.. bo on mial normalne dzieciństwo zero problemów i jest normalny.. a ja na każdym kroku problemy stres i wogóle.. nawet sam powiedział że jak ktoś  tak nie ma to nie zrozumie.. Nie siedzimy tak całkiem w domu, chodzimy na koncerty bo to akurat lubie.. do znajomych też chodziliśmy ale nie chciałam bo ich nie lubie..
Tak oczekuje od niego zrozumienia.. chce z nim normalnie porozmawiać jeśli jakiś problem jest ale sie nie da bo on mi zaraz wszystko wypomina a ja z racji że jestem nerwowa zaraz wybucham i sie kłócimy.. nigdy spokojnie nie można porozmawiać bo zawsze musi coś dowalić.. A co do DDA to jakoś sobie teraz poradze tyle że te urazy z dzieciństwa mi nie dają spokoju ale z tym sie nie da nic zrobić nie potrzebuje pomocy z tym że ojciec pije jakoś sobie poradze chodzi mi tylko o chłopaka.. często zapomina coś a później jak sie kłócimy to mi wmawia coś czego nie było (bo zapomniał) a ja wiem że tak nie jest i nie moge sie za nic dogadać.

Nie lecze tego "ptsd" właśnie o tym przeczytałam i wiem ze tak mam.. Tyle że ja unikam tego miejsca będąc z chłopakiem z koleżankami moge tam iść bo wiem że nikt nie bedzie skakał do mnie.. a z chłopakiem nie i nie moge sie przełamać.. bo strasznie sie boje bójek.. nie wiem jak to mam wytłumaczyć chłopakowi żeby nie myślał że z niczego robie coś.. nie chodze na terapie DDA bo staram sie radzić z tym..
Ale jeśli ja tam nie chce chodzić to co mam na to poradzić? na siłe sie zmuszać i udawać że jest ok? chciałabym po prostu zeby chłopak to zrozumiał i powiedział że jesli nie chce to nie musimy tam chodzić i troche czułości mi okazał bo tego najbardziej potrzebuje.. a nie sie kłóci ze mną jakby imprezy były najważniesze, ważniejsze odemie..

Justyno, to tak jak ja bym powiedziała, że po ciężkim złamaniu nogi nie chcę chodzić na rehabilitację, bo to boli i nie mam zamiaru się zmuszać, chcę tylko, żeby mój partner okazał mi trochę czułości, dostosował się do tego, że nie chodzę i się mną opiekował.

Przykro mi, ale zdrowy, myślący człowiek na to nie pójdzie. Dlaczego on ma swoje życie dostosować do Twojej choroby, bo Ty nie chcesz się leczyć czy tam wolisz sama, co średnio wychodzi? Kiedy zdrowa osoba swoje potrzeby dostosowuje do chorej, bo chora woli być chora niż się leczyć, wtedy relacja jest toksyczna i przykro mi, ale Twój chłopak robi słusznie, że Ci nie ustępuje, tylko popycha Cię do zmiany. Może niekoniecznie robi to w najlepszy sposób, bo awantury i pretensje są zawsze średnim rozwiązaniem, ale sama idea jest słuszna.

Masz prosty wybór - albo się leczyć, walczyć o siebie i o zdrowy związek, albo się nie leczyć, ale wtedy nie powinnaś się też dziwić, że Twój chłopak w pewnym momencie będzie mieć tego dość i odejdzie.

no jasne justyna, że tak
zmieni cię, ty się zmienisz
rozwiązesz prpoblem

Naa jaka terapie mnie psycholog może wysłać?

Ale jak mnie może wyleczyć z tego jak ja nadal mieszkam z ojcem i jaki był taki jest.. A jak wygląda taka terapia?

Ale jeśli podjęłabym leczenie i bym sie leczyła a ojciec dalej by mnie gnębił to jakbym sie wyleczyła? tak samo jak np byłabym przeziębiona brałabym leki a jadłabym lody to chyba nie bardzo by mi te leki coś dały..