Martwię się...

Przede wszystkim nie naciskaj na nią. Ona sama musi zrozumieć czego chce. Ty też się zastanów czy do końca w tym związku jesteś szczęśliwy.

Są osoby, które lubią być szantażowane emocjonalnie. Inni lubią stosować tego rodzaju szantaż. Absolutnie nie kończ tego związku- dobraliście się idealnie.

Ona nie traktuje Cię poważnie, skoro mówi że "Na razie jest z Tobą".
Zastanów się czy chcesz dalej brnąć w związek z kimś kto traktuje Cię tylko jako przystanek na drodze swojego życia..

Anemonne , nie wiem i nawet nie chcę pytać...ale nie muszę przecież tłumaczyć sobie znaczenia biseksualizmu.
Alfaalfa , co do tego co napisałeś/aś , to wydaję mi się , że ona przez dawne związki może być lekko sceptycznie do tego nastawiona i biorę to też pod uwagę. Ogólnie bardzo się zmieniła , odkąd jesteśmy razem (na lepsze). Tak my jak i jej rodzina to zauważyła , tak po prostu zaszły takie zmiany same z siebie.
Agnik , może jestem troszkę bardziej zaangażowany , próbuje zawsze jakoś dojść z nią do porozumienia , mimo , że stawia i tak na swoim często , a potem odwraca ogona. Ale sądzę , że te nieporozumienia itp są przyczyną tego , że mimo bardzo wielu podobieństw , to nasze charaktery odrobinkę się różnią i inaczej rozumiemy pewne rzeczy , dlatego staram się to wyjaśniać zawsze...ale to już odbiegam od tematu...
(być może , że dramatyzuję , gdyż jestem bardzo wrażliwy uczuciowo...)

Jestem kobietą i zdecydowanie hetero, dlatego patrzę na to co napisałeś głównie pod kątem waszej relacji.. Będę pesymistką - moje wrażenie jest takie, że Ona może i jest sceptyczna ale odnośnie waszego związku.. stąd takie "tymczasowe" traktowanie Ciebie i tego co jest między wami.

Czy w jej rodzinie są jakieś związki bi? Jeśli nie - to nie brałabym pod uwagę sugestii rodziny.

Optymistyczna wersja jest taka, że wyolbrzymiasz a Ona się nieźle bawi Twoimi domysłami..

Próbowałem nie raz z nią rozmawiać , olewała to słowami różnej maści... mimo to , wiem , że mnie kocha. To jest temat rzeka... Wiem , że też ja mogę jej nie zrozumieć , ale się staram , dlatego ją wypytuje. Ona ma też czasem taki strasznie złośliwy charakter , np gdy jest zła ,zdenerwowana itp. I czasem mi mówi podczas tego przykre rzeczy , lub robi , które chcąc , czy nie chcąc zapamiętam...
Jest dobrą i kochaną osobą , z wieloma rzeczami czasem przegina i wciska kit , ale jak na razie dużo problemów jest przez ten Facebook , szatańska strona... od której niestety jest uzależniona. Co według Was należało by zmienić/naprawić? Może uda mi się wprowadzić w nasze życia pewne zmiany dzięki Wam

PS: Jestem zdania , że w każdym związku tak czy siak czasem należy coś poświęcić , dla dobra owego związku (nie mam na myśli palenia za sobą mostów). Otóż spytałem ją pewnego razu co takiego poświęciła dla mnie? Odpowiedziała , że dużo , a wymieniła tylko swoje "życie towarzyskie". To ,że już tak się nie spotyka z innymi ludźmi itp...No kurcze , ja myślałem , że to nieodłączny punkt związku , że się ogranicza towarzystwo. Co o tym myśleć? Czy poświęcenie Facebooka jest jakimś ogromnie potwornym przeżyciem? Dodam też fakt , że dodaje tam prawie każdy taki "niecodzienny" moment naszego życia.Gdy pewien post mi się nie spodoba , lub gdy ktoś wstawi jej nieodpowiedni (facet) i proszę ją , by go skasowała , bo patrzeć na to nie mogę i znieść , że ktoś w ten sposób pisze do niej , lub o niej , to odpowiada setki razy "NIE". Mówiła kiedyś , że jak mi nie pasuje , to ja mogę skasować FB. Jak mam ją wyleczyć z tego uzależnienia? Mieszkamy ze sobą , chcę , żeby ze mną rozmawiała , a nie cały czas Fb , Fb , Fb....

Jeśli czytam, że związek=poświęcenie, to dla mnie to nie związek. W związku nikt dla nikogo nie powinien się poświęcać. To właśnie na tym polega, żeby być z osobą, którą akceptujemy i która nas akceptuje. Owszem, mogę dokonać WYBORU, czy dziś pójdę z przyjaciółką do kina czy zostanę w domu z partnerem, ale o żadnym poświęceniu nie powinno być mowy.

Jeszcze wcześniej gdzieś napisałeś, że pewne rzeczy próbujesz u niej zmieniać... a może próbujesz ją zbytnio kontrolować? Chcesz, żeby wszystko było po Twojemu? O wszystkim Ty decydujesz?

Nie deleguj odpowiedzialności na facebooka, to że ta strona jest jaka jest to jedno, ale to Twoja dziewczyna z niej korzysta w sposób świadomy, winna swojego zachowania jest ona, nie strona.
A panuje swoista moda na publikowanie wszystkie, tak by udowodnić znajomym, jakie cudowne, urozmaicone życie się wiedzie.

Co do poświęceń to bzdura. Kobiety często robią błąd odstawiając wszystkich swoich znajomych, potem ja związek się kończy to zostają same. Związek to kompromisy nie poświęcenia.

Po pierwsze: nie narzucam Ci swojej wizji związku, tylko przedstawiłam swoje zdanie.
Po drugie: zmiana czy korekcja, rzeczywiście wielka różnica..
Po trzecie: nie musisz opisywać intymnych rzeczy, chodzi tylko o to, że im więcej mamy ,,danych" tym łatwiej coś doradzić.
Po czwarte: moim zdaniem możesz trochę przesadzać.

Acha i jeszcze jedno, dla mnie taka ,,nadtroska" jest niebezpiecznie blisko koło kontrolowania. Z góry zaznaczam, że nic Ci nie narzucam, nie krytukuję tylko wyrażam MOJĄ opinię.

Masajka , zmiana bardzo się różni od korekcji , bo nie chcę zmieniać czegoś od podstaw , tylko delikatnie skorygować , by było nam lepiej.
Nie chodzi mi o intymne rzeczy , tylko prywatne , jej przeszłość itd... nawet mi tutaj na forum nie przeszło by to "przez gardło" bo nie chcę nawet myśleć o tym. Dziś ją spytałem dlaczego traktuje mnie jak przystanek , odpowiedziała , że nie wie czy coś będzie trwało wiecznie , czy nie , bo nie jest jasnowidzem , nie wie co będzie jutro , czy po jutrze... Na prawdę coraz bardziej zaczynam się czuć jak piąte koło u wozu...Jak mam do niej dotrzeć? Próbuje z nią rozmawiać poważnie , szczerze , proszę ją o to , a ona i tak to olewa , nie jest szczera i ma to gdzieś...

Agnik , "Co do poświęceń to bzdura. Kobiety często robią błąd odstawiając wszystkich swoich znajomych, potem ja związek się kończy to zostają same. Związek to kompromisy nie poświęcenia." Zgadzam się z Tobą , kompromisy...tylko , że ja nie mogę od niej wyegzekwować żadnego kompromisu...sam ze swojej strony odpuszczam , ale ona musi postawić na swoim nie licząc się ze mną...tak nie jest zawsze , ale bardzo często. A co do towarzystwa , to czasem pewnego rodzaju "towarzystwo" mam prawo chcieć , by zaprzestała kontaktu. Ok , normalna rozmowa koleżeńska! Ale nie , że jakiś gość wysyła zbereźne sms'y do niej , a ona mówi , że to normalna wiadomość...no i jak mam się nie martwić?
Dodam Wam , że ona lubiła się bawić w bdsm... i tego rodzaju towarzystwo , które usiłuje się z nią skontaktować w wiadomym celu mnie martwi.

Zacznę od końca - a w Waszym seksie BDSM jest obecne?

Nie , w naszym życiu nie ma bdsm.
Masajka , ja nie chce nic w niej zmieniać , chce żeby zaczęła akceptować i szanować tak samo mnie jak i moje zdanie , by zwracała na to uwagę... a niektóre rzeczy koryguje u nas obojga , np podejście do jakichś spraw.
A co do tej szczerej rozmowy , to ona udaje , że słucha , a potem nic z tego nie wynika , dalej ma gdzieś mnie. Wszystko jest dla niej ważniejsze , jestem na ostatnim miejscu , gdy jej to mówię milion razy , to nic nie daje. Gdy widzę , że nagle posmutniała , to mówi , że nic...zawsze mówi nic...

Nie chodzi o to...wiem , że zrezygnowała , tylko odczuwam jakby chciała do tego wrócić...każdy taki wpis itp bardzo mnie martwi..
Jest sadystką. Poza tym kiedyś mi już to powiedziała. Tylko nie chcę by była dla mnie sadystką pod względem uczuciowym...
Chciałbym byśmy np. skonfrontowali oboje to z jakimś psychologiem , tylko tak szczerze i otwarcie , by nam troszkę pomógł. Ale boję się , że i tak nie będziemy o pewnych faktach mówili , a ona nie będzie szczera...
A co do facebooka , to chciałbym , by nie poświęcała temu życia , by nie opisywała każdej sytuacji z naszego życia , bo nie wszyscy muszą wiedzieć. Poza tym dla mnie takie facebook'owanie jest co najmniej niedojrzałe.

Tak , tylko że ona coraz rzadziej ma ochotę na seks (bardzo rzadko i nie wiem co jest tego powodem , nigdy podczas seksu nie pozostawię jej niezaspokojonej , można powiedzieć , że mi jest dobrze, kiedy wiem , że jej było) , jestem otwarty na nowe propozycje , ale ona nawet nie chce pokombinować , a nie pozwolę na to , bym czuł się jak jedna z tych osób z bdsm. Bo wtedy już totalnie by mnie to dobiło...

Tak , jestem na to otwarty , tylko dominację nie poprzez ból , a stosunek. Stosunek w którym będzie mnie traktowała normalnie , ale wyżyje się jak lubi , bo niewolnikiem jej , lub czymś w tym stylu nie zamierzam być. Chcę z nią próbować różnych rzeczy i chcę by któraś z nich dała jej możliwość całkowitego wyżycia się , bez znacznego bólu , bo mały to ja tam rozumiem.
I w żadnym razie nie akceptuję dominacji w związku. Niech szanuje mnie i moje zdanie tak samo jak ja jej , związek opiera się na wzajemnym szacunku także.
I tą dominację też nie zawsze , nie bądźmy egoistami , druga strona też może chcieć czegoś innego , lub normalnego stosunku.