Jak o nim zapomnieć?

To że go kochasz po tym co Ci zrobił - to normalne. Po prostu taka jest miłość -wybacza wszystko. Ale jeśli On już ma swoje życie, nowe plany... pozwól mu odejść. W swoim podpisie masz by nie byc wycieraczką do butów... więc nie bądź. Przestan go widywać, spotykać się i spójrz w około ilu mężczyzn Cię otacza. Kiedyś na pewno przestaniesz go kochać, że śmiało o tym będziesz mogła powiedzieć, ale na to trzeba czasu. Ja kiedyś leczyłam się 3 lata... I obecnie mam męzczyzne któremu tamten do pięt nie dorasta!
Jak Ci będzie ciężko to pisz tutaj... będę zaglądać =*

acha... i sentencja która mi kiedyś pozwoliła odejść "Czasem kogoś kochać oznacza pozwolić mu odejść"...

Dorotka, każda kobieta różnie radzi sobie z "odkochaniem się". Mi zajęło trzy lata bo jestem bardzo wrażliwą osobą. Dwa lata po zerwaniu jeszcze się z nim widywałam.
Tak naprawdę odkochałam się dzięki nowej miłości. Tamten zbladł przy kolejnym...
"Na miłość najlepsza jest miłość".
Kochana- czas zaszaleć i znaleźć lekarstwo

no wlasnie, masz wrazenie.. a moze po prostu z gory zakladasz, ze nie dorastaja tamtemu do piet..
przeca tamten Cie oszukiwal, krzywdzil, no wiec wcale taki super nie byl
zamiast z gory zakladac, ze Ci wolni faceci sa beznadzijeni, moze sprobuj jakiegos poznac blizej i przekonac sie

dorotka, po pierwsze nie zostaniesz starą panną- zresztą ta nazwa wyszła z mody i teraz promuje się "singielstwo", po drugie "co z oczu to z serca". w koncu koleś zniknie i wrócisz do formy, wtedy będziesz mogła pokochać kogoś innego

Dzieki dziewczyny, kochane jestescie. Moje ciotki niestety nie znaja slowa "singielka" i uporczywie uzywaja hasla "stara panna"! I tak mi wszyscy wmawiaja, ze nikogo nie poznam, nikogo nie znajde, ze nie mam z kim isc na wesele przyjaciólki, ze pewnie jestem jakas dziwna, ze wybrzydzam, ze czekam na ksiecia z bajki, a 18 lat juz nie mam. I ja juz uwierzylam, ze skoro do tej pory nikogo nie mam, to juz pewnie miec nie bede. I troche zrezygnowalam, poddalam sie. Raczej nie wychodze na imprezy, na dyskoteki jestem za stara, bo moglabym byc matką dziewczyn, ktore tam sie bawia, a znajomi juz mnie nawet nie zapraszaja, bo i tak nie pojde z nimi,no bo czuje sie jak 5 kolo u wozu. Wiem, ze sie nad soba uzalam, a Wy tego nie lubicie, ale dzisiaj poprostu musze. Dzisiaj nie jestem silna.

Ale przeciez są ludzie , którym samotnosc jest zapisana w gwiazdach, nie kazdy znajduje kogos na cale zycie. Moze ja wlasnie jestem taka osoba, po cholere mam szukac, skoro i tak nie znajde. Gdyby ktos byl mi pisany, to mysle ze bym go poznala, nawet siedzac w piwnicy. Moje szukanie tu na nic! Narobie sobie tylko nadziei, a pozniej bede ryczec w poduszke!

Ja to chyba musze dzwonek zamontowac, bo tego pukania to w zyciu  nie uslysze!

Co ja ci powiem chcesz i juz teraz odojetnie kogo ?

Czasami tez tak mam ale czekam wytrwale moze i ja mam gdzies zapisane samotnosc ? nie wiem po żyje i zobacze

Sobotnie, niedzielne i wszystkie pozostałe wieczory spędzam w domu. Raz na rok wyjde na jakis wieczór panienski albo do znajomych,dyskoteki juz dawno sobie odpuscilam, bo nawet nie mam z kim na nie chodzic (kolezanki maja dzieci i inne zajecia na glowie). A po ulicy (zreszta nie tylko) chodze z glowa w dol, moja przyjaciolka mowi na mnie: kontrola podlogi!

Najlepszym lekarstwem jest inna miłość

Teraz tak myślisz bo tęsknisz za tamtym, w głowie każdej kobiety której związek zakończył się jest właśnie ta myśl.. już nikt mnie nie pokocha, już nikogo sobe nie znajde... A ty powinnaś właśnie wręcz odwrotnie pokazać, że jesteś atrakcyjna, pewna siebie. Idz do fryzjera, na zakupy, kup sobie szpilki , nową bielizne... pokaż trochę ciała i ruszaj w miasto

Unikam go jak tylko moge, ale pracujemy razem, wiec jest ciezko. Zlozylam podanie o przeniesienie, prezes powiedzial ok, ale dopiero we wrzesniu. Skoro do tej pory wytrzymalam, to te 2 miesiace nie zrobia mi juz tak duzej roznicy. Mam tylko nadzieje, ze jak bedzie bardzo źle, to mnie pocieszycie.

dorotka  ...  mam dla Ciebie zadanie na razie na jeden tydzień... nie jest trudne,i można spróbować,chociażby na siłę... chciałbys wiedzieć jakie???

MUSISZ KONIECZNIE zacząć się uśmiechać do ludzi!!!!!!!!!! Podnieść głowe do góry i jak to pisze Twoja koleżanka nie bądź ,,kontroletem podłogi''.. To jest badzo ważne!!!!
Nie będzie to łatwe,ale SPRóBUJ!!!!!!!!!!!!!!!! Idź przez miasto sama czy z koleżanką, głowa do góry, usmiechaj sie do znajomych,zaczepiaj ich krótkim ,,cześć''... lub ,, co słychać''...Rób to pierwsza...

Rano jak wstaniesz i wieczorem przed spaniem powtarzaj sobie ok 5 razy: jestem szczęśliwa, jest mi dobrze, nikt i nic mnie nie zdenerwuje i nie zdołuje....   mów to tez wtedy kiedy widzisz tego chłopaka!!!   
To bardzo ważne... Dobrze by było gdybys nawet do niego powiedział z UŚMIECHEM NA USTACH ,,cześc'' i radośnie poszła dalej!!!!! on szczeli karpia-bo nie będzie wiedział o co chodzi??? tobie może nie być aż tak super ,ale pokaż mu, że go juz (że tak brzydkao napiszę) OLEWASZ(mimo że tak JESZCZE nie jest)

Zobaczysz że wiele osób będzie mówiło ,,, co tobie dorotka, coś z tobą nie tak''' a ty mów raz się żyje:)

Jeszcze raz to nie jest aż tak trudne,i mozliwe!!!!

Ja też mam problemy ale włąśnie tak się zachowuję.... wiesz co o mnie mówią ,,że promienieję,że świetnie wyglądam... mimo że w środku jeszcze troche boli... ale jak słucham tych ludzi to nawet teraz się uśmiecham... a jak słyszę fajną muzykę to mimo że mam 2 dzieci to myslę o super imprezie z młodszym o 10 lat rodzeństwem!!! myślisz że nie pojadę ??? oj pojadę i będę się świetnie bawić a co??? RAZ się żyje...
buziaki i do dzieła...

my tu jesteśmy codziennie, więc pisz co i jak , czasem będzie do kitu ale jakos damy razem radę !!!!!!!

Ja sie dowiedziałam w poniedziałek,że "moj meżczyzna" mnie nie kocha Współczuje Ci Dorotko ja ledwo żyje i nie moge znaleźć punktu odniesienia do przyszłości

Trzymaj sie

Nie ma się komu zwierzyć i nie ma mnie kto pocieszyć

dorotko, to może potrwać kilka dni,może dłużej... musisz przekonać się, że można żyć inaczej, można się cieszyć czyimś szczęściem, a swoim najbardziej... jesteś młoda-wiesz ilu facetów czeka właśnie na Ciebie!!!!!!!  Tylko uśmiechaj sie i patrz właśnie na nich a nie na ,,podłogę''
a zakupy to dobre posuniecie... pokaż jaka z Ciebie super dziewczyna...
musisz uwierzyć w siebie, ja już wierzę...

annika

Ja tez powolutku zaczynam wierzyc! To "usmiechanie sie" naprawde dziala! Polecam to wszystkim, dla ktorych usmiech jest ostatnia rzecza, na jaka maja teraz ochote! I jeszcze czerwone paznokcie, dzieki ktorym czuje sie jak gwiazda! Ale to polecam raczej dziewczynom!  I sloneczko, ktore niesamowicie poprawia humor! I Wy, kochane moje, niby obce, a jednak nie jest Wam obojetne, jak sie czuje! Ide teraz na spacer, niestety nie z zadnym fajnym facetem, tylko z moim szalonym psem, ktory najbardziej na swiecie nienawidzi smyczy, ale wierze, ze na tego fajnego faceta tez przyjdzie czas w moim zyciu.

dorotka . jestem ucieszona twoim nastawieniem... masz pieska to super... wiesz ilu facetów chodzi z pieskami na spacer a nie z kobietami... rozejrzyj sie ...głowa do góry!!! uśmiech!!! i do boju....
'' o cześć, co tam u ciebie...... hej... co robimy jutro ?? może jakas imprezka???'' tak powinnaś teraz reagować na ludzi!!!!!!!!!! uśmiech - chociazby na siłę i w drogę!!!!!!

a tak na marginesie nie masz młodszych koleżanek i kolegów do zabawy w dyskotece( ja mam brata 20 lat i siostrę  15 lat--- nawet nie wiesz jak się z nimi moge pośmiać i powygłupiać - myślimy tez o jakiejś szlonej imprezie)   wcale mi nie przeszkadza że są o tyle młodsi!!!!

Ty napewno też znasz kogoś takiego.... paznokcie pomalowane na czerwono-dziewczyno ubiera kiecke i maszeruj !!!! powodzenia
czekam na relacje
buźka

Nikuś to się tyczy też do Ciebie... faktycznie 3 dni sa najcięższe.. ale ty je masz za sobą--uśmiech i do boju!!!

Hej dziewczyny mogę sie dołączyć do Was?? Czuje się dokładnie tak samo jak Dorotka, to co pisze, mam wrażenie jakby było o mnie

witam  Dorotko -ja  kiedys  tez  dawno  temu  miałam  podobny problem i jakos o  nim  zapomiałam.Ktos  mądry  mi  doradził taki  rachunek sumienia-po prostu  wybacz mu  ze  nie  moze  byc  z  Tobą bo  masz  teraz żal  nie  możesz  zapomnieć-ja  sobie jak  o  nim  zaczynałam  myslec  mówiłam  tylko ze wybaczam Ci ,nie mam  żalu -odejdz  z  mego  życia,nie  chce   juz  o  Tobie  myslec,daj  mi  spokój.I  wiesz  ze  faktycznie ,trwało  to  kilka  miesiecy ale  zaczełam  coraz  mniej   myslec i  uwolniłam  sie .Juz  mi  nie  przeszkadza jak  go  widze ,jakiekolwiek uczucia  to  juz  przeszłośc.
Wiesz mysle  ze  dopuki  on  mentalnie  nie  zniknie z  Twego zycia  to  nikt inny  sie  nie zjawi -bo w  Twoim  zyciu  na  razie  nie  ma  miejsca  na  nowa  miłosc  bo  jeszcze  ta  tu  jest i  zabiera  miejsce

On nie powinien byl umrzec, on chcial zyc, kochal zycie. Ciezko pracowal, bo chcial zbudowac dom. Chcial miec dzieci. Mial takie plany, wszystko bylo przed nim. To on mi powtarzal, ze jesli tylko sie chce, to mozna osiagnac wszystko. Zawsze umial kazdego pocieszyc, byl taki usmiechniety.

Boze, tak za nim tesknie. Wiem, ze nie mam prawa, ale tesknie. I jeszcze przed nikim nie moge sie do tego przyznac.

Nie chcialam go spotykac, unikalam go, ale zawsze wiedzialam, ze w razie czego on jest. To dla niego chcialam byc silna, to przed nim chcialam pokazac,ze ja tez jestem szczesliwa, zazdroscilam mu tej checi do zycia, tej radosci, bo on potrafil cieszyc sie z wszystkiego. Kochal te auta i przez nie zginal. Tak realnie podchodzil do zycia, nie myslal o smierci, no bo kto w jego wieku o tym mysli. Nie bal sie zycia, czerpal z niego pelnymi garsciami. Bardzo mnie zranil, tak mnie czasem denerwowal, ze szok!  ale teraz to nie ma zanczenia, juz nic nie ma znaczenia. Teraz nie moge doczekac sie mojej smierci, bo wtedy go zobacze. Byl taki fajny, ze sie nie dziwie, ze Bog chce go miec blizej siebie. Jak tak teraz na to patrze, to widze,ze kierowal sie mottem: zyj tak, zeby twoim przyjaciolom zrobilo sie smutno po twojej smierci.
Wszyscy placza. Tyle chcialabym mu powiedziec. Przepraszam, ze pisze tak chaotycznie, ale nie potrafie pozbierac mysli. Juz chce byc u niego na cmentarzu.

Najgorsze, ze nie moge pokazac, co naprawde czuje, jetstem smutna, jak wszyscy wokol, ale oni nie wiedza co ja do niego czulam. Dzisiaj zadzwonil do mnie kolega, ktory wiedzial wszystko i powedzial ze mi wspolczuje, ze wie, ze nie byl mi obojetny i ja jemu napewno tez, i to byl jedyny moment w ktorym moglam szczerze sie rozplakac. I tutaj tez pisze dlatego, ze wiem, ze moge pisac prawde, a nie udawac, ze to zwykly znajomy. Nikus, chcialabym zeby mnie kiedys odwiedzil.

dorotka - zaniemowiłam..... nie mogę w to uwierzyć..... a co dopiero Ty.... wyobrażam sobie co czujesz.... w mojej rodzinie zginęła własnie w taki sposób nasza kuzynka.... miała 19 lat.... sam kwiat.... wszyscy bardzo to przeżyli.... ja nieraz patrząc w okno widziałam jak idzie usmiechnięta ulicą.... śliczna to była dziewczyna i bardzo dobra.... ale wiesz jak sobie to tłumaczyliśmy: że Pan Bóg potrzebował właśnie kogoś takiego jak ona-takiego anioła....
nie wiem co moge Ci napisać.... ten czas który właśnie staną Ci w miejscu to czas żałoby, smutku, żalu do całego świata, płaczu.... ale ten czas minie, uwierz mi to minie,tylko na to potrzeba czasu....
cierpisz Ty bo go kochałaś,choć był już z inną i to z nią planował dalsze życie.... pomysl o niej.... miała być jego żoną.... ona też cierpi choć w niczym nie zawiniła...

dorotko jesteś silna kobietą, przetrzymaj ten najgorszy moment, potem będzie już tylko lepiej... dasz radę,masz nas tu na forum, więc pisz kiedy tylko masz na to ochotę i potrzebę... przejdziemy przez to razem z tobą.....

jeszcze zaświeci dla Ciebie słoneczko!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! obiecuję
annika

Az dreszcze  przeszły

Dzikuje, ze jestescie,ze chociaz tutaj moge byc szczera i mowic co czuje, a nie udawac, ze byl zwyklym kolega.

Pare dni temu o niczym innym nie marzylam, jak tylko poznac jakiegos super faceta,  zakochac sie i planowac wspolna przyszlosc. I pokazac calemu swiatu jaka jestem szczesliwa. a teraz nie chce byc szczesliwa, czuje taka pustke. On byl szczesliwy i to wszytsko skonczylo sie w jednej sekundzie. Wiem, ze tam gdzie jest teraz pewnie jest mu najlepiej na swiecie, ale ja chce byc blisko niego. Nie chce nikogo innego. I juz nigdy nie bede mogla z nim byc. Tutaj mialam przynajmniej cien nadziei. Chociaz z drugiej strony, wierze, ze Bog tak to pouklada, ze tam wszyscy bedziemy szczesliwi, niekoniecznie lącząc sie w pary, jak na tym siwecie, ale jakos bedziemy. Mam nadzieje, no bo jesli nie, to juz nic nie mialoby sensu. Co On teraz robi?

Hm. Kiepska sytuacja. Gdy ja się rozstałam z chłopakiem i nadal coś do niego czulam to pewnego razu podeszłam do niego i powiedziałam mu wszystko co do niego czułam. Strasznie mi ulżyło może Tobie by też to pomogło. Albo napisz wszystkie zale do niego na kartce, wszystkie uczucia i to spal. Mi to pomogło. życzę szczęścia z zapomnieniem o nim

Bałam się pogrzebu,ale nawet nie bylo tak strasznie. Wszyscy plakali i czulam sie raźniej, a jak zostaje sama w domu i pomysle, ze juz Go nie zobacze, to łzy mi same plyna. Ale mysle, ze z czasem bedzie coraz lepiej. Tak dlugo staralam sie o Nim zapomniec, a teraz nie mam juz wyjscia. Odszedl, zabierajac mi nadzieje. Zobacze, co przyniesie mi los. Zycie potrafi zaskakiwac, ostatnie wydarzenia mi to uswiadomily. Pisze takie scenariusze, ktorych nawet nie jestesmy w stanie sobie wyobrazic.

Nie planuję,
nie obliczam,
nie oglądam płatków życia,
przecież wszystko to, co będzie,
dawno spisał los.

Kiedys sie z Nim spotkam, tam. Może kiedyś mi sie przysni. Wierze, ze tak mialo byc, ze Bog ma plan. I chociaz teraz nie jestem w stanie pojac ani Jego smierci, ani tego, dlaczego byl dla mnie taki wazny, to ufam, że Bog mi to wytłumaczy, kiedy mi zamknie oczy. Kiedys tez bede tam, gdzie On, wszyscy tam bedziemy. To jedyna pewna rzecz na tym swiecie.

Dziękuję Kochana

Dorotko jak miną dzień... jak sie czujesz... i co u ciebie????