Zdrada - pocałunek z przyjaciółką

Rozumiem, że ta serdeczna przyjaciólka to jego a nie Twoja?
Ja na Twoim miejscu bym sobie odpuściła tego gościa. Przede wszystkim dlatego, że Wasz staż związku jest bardzo krótki, a pierwsze miesiące w związku powinny być sielanką, kiedy jesteście zauroczeni sobą i do głowy Wam nie przychodzą skoki w bok z powodu rutyny/wypalenia czy Bóg wie czego. Pewnie bym pomyślała, że skoro po 3 mscach związku zaserwował mi namiastkę zdrady jaką jest pocałunek (tudzież zdrady-niektórzy traktują owy jako zdradę) to za pół roku pewnie skoczy z inną panną do łożka.
Po drugie, jesteś młoda, warto angażować się w relację, która od początku rokuje źle? Zasługujesz na kogś, kto będzie wierny i masz duże szanse na poznanie takiego faceta. Warto wchodzić w relację w której facet już po kilku miesiącach poważnie podburza Twoje zaufanie?
Po trzecie, masz pewność, że to był tylko pocałunek?
Po czware, jeśli to jego przyjaciółka, to jak wyobrażasz sobie teraz ich znajomość? Będziesz miała na tyle zaufania, by spotykali się sami, chodzili na piwko jako przyjaciele?
Myślę, że to dobry pomysł odpuścić, zanim stworzycie kolejny toksyczny związek i zanim się bardziej zaangażujesz.

Jest takie powiedzenie
Przyganiał kocioł garnkowi.
Sama masz kolegę do którego jak twierdzisz masz "chemię" ale jak chłopak po pijaku pocałował koleżankę to robisz wielki lament.
Nie twierdzę i nie usprawiedliwiam twojego chłopaka bo zrobił źle ale oceń także swoje postępowanie wobec niego.
Jesteś pewna że,od tej chemi jest jeszcze daleko do romansu vel flirtu z kolegą?.
Nigdy nie mów nigdy.
Może uczciwiej było by ograniczyć kontakt z tym kolegą i poświęcić więcej czasu chłopakowi?

Chlopak zapraszal i namawial dziewczyne zeby poszla z nim. Wybrala wieczor z kolega z ktorym ma "chemie" . Strasznie musial sie czuc chlopak. Oczywiscie zle zrobil calujac kolezanke ale radze zastanowic sie nad soba i swoim podejsciem.

3 miesiące związku i taka akcja? On na imprezie całował się z koleżanką (i być może coś jeszcze, tego nie wiesz), zaś Ciebie tam nie było bo akurat miałaś spotkanie z kolesiem, do którego czujesz chemię

Z tej mąki chleba nie będzie. Może zajmij się owym chemicznym kolegą, a jego puść wolno, może mu zaiskrzy z koleżanką.

Zgadzam się z Wami, powinnam być na tej 18, a nie u znajomego. Znam  przyjaciół mojego chłopaka i często zdarza nam się spotykać wspólnie - po prostu tym razem byłam umówiona z kolegą wcześniej ( ale warto zaznaczyć, że to nie było spotkanie sam na sam i nie było czysto towarzyskie, jesteśmy wspólnie w kadrze na obozie i w trójkę przygotowywaliśmy plan, bo innego terminu nie mogliśy znaleźć. ) Ale na upartego byśmy znaleźli, wmawianie sobie, że nie, byłoby kłamstwem.

Z chłopakiem chcę i staram się spędzać każdą wolną i niewolną chwilę, ale jeśli nie ma możliwości, by wyjść razem, nie jest tak, że druga osoba siedzi w domu, bo ja  np. jestem poza miastem. Niemniej mogłam pomyśleć, że skoro to impreza, na ktorej będzie dużo alkoholu, powinnam tam być, racja.

Dziękuję bardzo za wszystkie odpowiedzi, skłoniły mnie do namysłu.

Tzn. ogólnie się zgadzam z tym, że partnerów pilnować nie trzeba/nie można, i zawsze uważałam, że zdrada = koniec związku. Teraz bzdury wypisuję, które kiedyś by mi przez usta nie przeszły, chyba po to, by go usprawiedliwić...

Co do tej "chemii", jak to potocznie napisałam - według mnie,  to zależy też, co się pod tym słowem dokładnie widzi. Uważam, że to nie jest tak, że nikt nie może nam się podobać, NAWET psychicznie, jeśli jesteśmy w związku. Chodzi o to, żeby nie flirtować i nie stwarzać dwuznacznych sytuacji. Ale może za parę lat zmienię zdanie:)

Niedojrzali - jak najbardziej, jak widać. Tylko, że jesteśmy młodzi. Nie wiem, czy mam stwierdzić, że to nie to, że musimy dojrzeć obydwoje i lepiej dać spokój, czy powalczyć (wolałabym to drugie.)

Umawiajac sie z kolega robic plan na oboz zamiast towarzyszyc chlopakowi kiedy mu bardzo zalezy stwarzasz w jego glowie dwuznaczne sytuacje.
Zreszta nie znasz prawdziwych zamiarow kolegi, moze udaje kolege zeby byc blisko Ciebie.
Przeczytaj temat "zdradzilam ale zaluje i kocham tylko jego" tam dziewczyna twz miala tylko kolege
Jak jest sie w zwiazku to jest kolezenstwo albo nic z innymi. Nie ma czegos pomiedzy, nie ma relacji na zasadzie ze podobamy sie sobie ale mamy partnerow to sie kolegujemy. Z tego zawsze wychodzi kwas.
Dojrzalosc polega wlasnie na tym zeby zwalczyc to jak ktos Nam sie zaczyna podobac a jestesmy w zwiazku. Do pewnych rzeczy sie nie dopuszcza.

Twoj chlopak zrobil nagannie calujac kolezanke, ale Twoje relacje z kolega musialy go martwic i nie pomagaly w bliskosci.
Ja bym chlopaka nie skreslal sie, bardziej bym postaral sie kontakty i fascynajce "kolega" ograniczyc

Jeśli po 3 miesiącach, gdzie tak naprawdę ten związek jest świeży i nie ma mowy o jakimś wielkim uczuciu, ani wspólnych zobowiązaniach pozwalasz sobie na takie szybkie i bezbolesne (dla niego i jego przyjaciółki) wybaczenie zdrady (bo nie masz pewności czy poza pocałunkiem doszło do czegoś więcej) to ja Wam nie wróżę dobrze. Swoim zachowaniem pokazałaś, że nic się nie stało, że on nie musi ponosić żadnych konsekwencji swoich czynów i może pozwolić sobie na więcej. Przykro mi, ale niestety, jeśli w tym najlepszym okresie związku jakim są początki i motylki w brzuchu, on na imprezie pozwala sobie na coś więcej z inną dziewczyną, to z czasem będze już tylko gorzej.

Niemniej jednak, skoro podjęłaś decyzję, to powodzenia życzę.

Alterego1,

Nie popieram zachowania autorki, czyli spotykania się z kolegami, do których czuje chemię, ale halo - ONA NIE ZDRADZIŁA. Fakt spotkała się z kolegą, który fizycznie jakoś tam na nią działa, ale do niczego ne doszło. Zamierzach ją obwiniać za to, co mogłaby zrobić, a nie zrobiła? Niedorzeczne.

Facet ją zdradził, wyobraź sobe ile chemii musiało być między nim, a jego przyjaciółką.

Za szybko wybaczyła, zbyt bezboleśnie i ten fakt na pewno odbije się na niej w przyszłości. Tak to działa.

Ta, zacznijmy karać ludzi za myśli...

Nie ma znaczenia, co ona chce lub nie chce, nie ma sensu spekulować. Jeśli ja kogoś gwałcę w myślach, będąc w związku, spotykam się z tą osobą na stopie koleżeńskiej i zachowuję się normanie w stosunku do tej osoby, to co? Jestem winna zdrady bo mam jakieś fantazje? To chyba żart. Po to mamy serce, żeby dawało nam emocje i po to mamy rozum, żeby nimi zarządzał. O ile nie popieram kuszenia losu poprzez spotykanie się z osobą, do której czuje się chemię (będąc w związku), o tyle nie widzę sensownego powodu, żeby kogoś karać za coś czego nie zrobił. Ja koncentruje sie na faktach. On zdradził, ona nie. Tyle w temacie.

Hehe, idealistyczne podejście, zawsze się myśli, ale to nie znaczy, że zawsze się to realizuje. Ile masz lat?

Wystarczająco by wiedzieć na czym polega wierność i uczciwość w związku.
Sądząc po twoich wpisach mam zapewne duuużo więcej od ciebie Lady co by trochę wyjaśniało tą różnicę w podejściu do istoty związków.
Wystarczająco by wiedzieć że,będąc z kimś nie krzywdzę tej osoby myśleniem o innych.
Może to jest idealistyczne ale przynajmniej uczciwe podejście w przeciwieństwie do twojego stanowiska w tym temacie.
Ps.Ciekawe co byś powiedziała gdyby twój facet zachowywał by się tak jak autorka?.
Tzn.miałby koleżankę do której czułby "chemię" i wolałby spędzać czas na imprezie niż z tobą.Nie była byś zła na niego?.Zazdrosna?etc.

Wiesz?.Nim coś odpowiesz postaraj się przeczytać z większym zrozumieniem pytanie które zadałem a także post autorki do którego się odnoszę w pytaniu.
Jeśli twierdzisz że,normalnym jest myślenie o innych będąc z kimś w związku to widzę że,raczej nie masz pojęcia o związkach i uczuciach z nimi związanych a te związki w których byłaś to zwykłe wydmuszki.Chodzenie trzymając się za rączki po bułeczki do sklepu z chłopakiem niewiele ma wspólnego z prawdziwym związkiem i z miłością.A już tym bardziej nic wspólnego z prawdziwą miłością a tym samym i związkiem nie ma sytuacja w której jeden z partnerów myślami jest z kimś innym niż w realu.
Sorry ale piszesz dyrdymały bez sensu i składu i ładu.

Daniel
Przytocz mi proszę tekst w którym jak twierdzisz bronię chłopaka autorki.

kto chodzi na 18- tki i może sie nazwać momopralinka wpisując w wieku piękna i młoda.... no zastanówcie się ??? dziweczyna ma zycie przed sobą dorosłe, rozwiązanie dla autorki jest jedno - niech spotyka się z jednym i drugim - ten do którego będzie czuła większą chęmię - z tym się będzie bawiła i może przeżyje piękną przygodę. A na szukanie stałego partnera ma jeszcze czas ---- niech go nie marnuje tylko się bawi i korzysta z życia, by potem mieć ochotę się ustatkować.

Hm.Widzę że,z szufladkowaniem nie masz najwyraźniej problemów.
Nie mam już ochoty po raz któryś wyjaśniać ci moich pobudek vel intencji bo to bez sensu.Nadal czytasz z niewielkim zrozumieniem i starasz się na siłę udowodnić jaki to Alterego jest be.
A podobno myślenie nic nie boli.
Uparłeś się udowodnić mi coś i jakoś nie może dotrzeć do ciebie to co ja odpisuję na twoje komentarze.
edit
Pomijam fakt że,styl w jakim piszesz o mnie jest co najmniej uwłaczający i oznacza że.nie umiesz szanować innych osób jeśli mają inne niż ty zdanie.

by nabrać dojrzałości i odpowiedzialności, sprawdzić, jak cenne są to wartości czasem trzeba się tego nauczyć, pewne rzeczy odczuć na własnej skórze... nikt się z tymi cnotami nie rodzi. Bez chemii nie ma przyjaźni, a jak jest chemia to jest nie do końca przyjaźć, zatem prawdziwa przeyjaźń może być wyłącznie między mężczyznami.

A ja się zgadzam z Alterego. Autorka wybrała wieczór z kolegą, więc aż samo na usta ciśnie się pytanie : kto jest ważniejszy? Pikanterii temu pytaniu dodaje fakt, że autorka do kolegi czuje chemię, ale jak twierdzi - ma nad tym kontrolę. Prawda. Tyle tylko, że g**no prawda. Od takich "kontrolowanych" sytuacji rozpadły się tysiące związków i małżeństw. Sama dziewczyna nie będzie wiedziała, kiedy to ten kolega będzie już dominantem w jej sercu, a obecny chłopak zajmie zaszczytne drugie pierwsze miejsce. To jest chore. Rozumiem, że zawężanie kontaktów z płcią przeciwną tylko do partnera jest zbytnią paranoją, ale istnieje coś takiego jak priorytet. A tu jasno i wyraźnie autorka pokazała kto nim jest. Co ciekawe - autorka sama przyznała, że jej zachowanie jest dziwne, więc usprawiedliwienia dla niej nie ma żadnego. Wystarczyło nie kierować się euforią spowodowaną tą chemią do kolegi, tylko zastanowić chwilę i dać dojść do głosu logice. A przede wszystkim do jasnej cholery postawić się w roli jej chłopaka, który proponując wielokrotnie wspólną zabawę dostał info zwrotne, że jednak nie i pójdzie na zabawę sam. Zaskoczony będę, jak ktokolwiek napisze mi, że nie byłoby w tej sytuacji mu/jej przykro i że to normalna sprawa w układach partnerskich. Równie dobrze mógłbym czy to ja, czy ktoś inny powiedzieć żonie, że nie pójdę z nią na wesele, na które nas zaproszono, bo mam spotkanie z koleżanką, którą bardzo lubię. Priorytety ludzie! Priorytety! Kto jest najważniejszy? Koleżanka czy żona? To było pytanie retoryczne. Ciągnąc temat dalej - dając żonie taką a nie inną odpowiedź i stawiając ją w takiej sytuacji o co się sam proszę? O to, że żona na tej zabawie będzie się bawiła znacznie lepiej niż zakładałbym i niekoniecznie sama.
Zwróćcie uwagę, że chłopak autorki przyznał się, że pocałował się z inną. Jak to rozpatrywać? Przyznał się dobrowolnie, nie pod wpływem presji, więc ciąży mu to i ma wyrzuty sumienia. I tu moja prywatna opinia - NIE ON ZAWINIŁ. Za pocałunek odpowiada tylko on, natomiast za to, co do tego doprowadziło - tu odpowiedzialność ponosi wyłącznie autorka. Mózg mężczyzny działa inaczej niż kobiety, co jest powszechnie wiadome, ale nie zawsze rozumiane. Gdy chłopak dostał info, że jego dziewczyna idzie na spotkanie z innym, mimo,  że to podobno tylko kolega, to jego mózg zaczął pracować niczym superkomputer i mogło się pojawić wiele podejrzanych pytań. Na przykład "kim jest tamten, skoro spotkanie z nim jest ważniejsze", a to może prowadzić do mechanizmów obronnych w zachowaniach, takich jak na przykład chęć rewanżu, odwetu po przez subiektywne poczucie krzywdy lub zranienia, albo zwykłe poczucie bycia opuszczonym lub zaniedbanym. Ktoś może powiedzieć, że mógł autorkę wymaglować pytaniami. A ja znowu powiem - nie, niedopuszczalna jest sytuacja, że wybór pada na kolegę ( z chemią ) , a nie na partnera. I nie chodzi tu o to, by zdać milion pytań, by się upewnić. Należy nie dopuszczać do sytuacji, w których dajemy odczuć partnerowi/partnerce, że jest tym/tą drugim/drugą. Ale nie oszukujmy się - do tego potrzeba dojrzałości emocjonalnej, dojrzałości egzystencjalnej i choćby odrobiny empatii. Solidarność jajników - solidarnością jajników, ale moim zdaniem ewidentnie to ona nawaliła po całej linii i była pierwszym ogniwem łańcucha przyczynowo - skutkowego.

on jest odpowiedzialny za pocałunek i nic go nie tłumaczy, ale to, że autorka nie zadbała o to by mimo wszystko nie wywoływać wilka z lasu to drugi. Ludzie w związkach o siebie dbają. Przypomina mi się scena z Psów, gdy Linda (Franc) spóźnia się na spotkanie z Konratem, informują go, że odwodził Andżele do koleżanki i odkąd nie ma samochodu wszędzie się spóźnia, a potem dodaje, że on po prostu kocha tę gówniarę i po prostu o nią dba .... czego właśnie nie było w przypadku naszej autorki wątku. Nie dbając o związek, o siebie na wzajem nie trudno jest o taką sytuację.

Wyjaśnij mi
O co ci w końcu chodzi?
Szukasz jakiejś zaczepki ze mną w bliżej nie określonym dla mnie celu.
Nie wiem czy to wina twojego charakteru czy raczej od jakiegoś czasu wstajesz z rana lewą nogą.
Masz jakiś problem czy co?

Co chcesz przez to Alterego1 powiedziec???
Ze jak jest sie z kims w zwiazku, to nie wolno sie juz z nikim innym spotykac? Tak? No bo przeca autorka ma partnera, wiec defacto ograniczyla sobie pole manewru tylko i wylacznie do niego.
Ale to, ze wiekszosc kontaktow czysto przyjacielskich opiera sie tez na pewnym rodzaju "chemii", to juz ma miec szlaban na nie? Bo jest partner? No bez jaj!

Wybacz stary ale to jest mocno zasciankowy, by nie powiedziec ze ograniczony tok myslenia.
Nie mamy wplywu na mysli drugiej osoby ale na jego slowa i czyny juz tak.

Zeby byla jasnosc...
Nie pochwalam tego co zrobila autorka wybierajac "kolege" zamiast towarzyszenie partnerowi na imprezie, bo rownie dobrze mogla do niego pozniej dolaczyc i nie doszlo by do jego zdrady wzgledem Niej.
Sadze ze owy kolega byl dla niej tylko lub az kolega, bo podstawa w zwiazku jest zaufanie do partnera. On przecholowal a ona jak mniemam zachowala jasnosc umyslu trzymajac sie tego na tyle, ze owa "chemia" byla jedynie na stopie przyjacielskiej. Dyskusyjna kwestia dojrzalosci i doswiadczen zwiazkowych to juz inna para kaloszy w Ich wypadku.

Tak wiec tutaj

poieram ta jak i Daniela wypowiedz i nie probuj bronic i wybielac czynu partnera wzgledem Niej.

Chciałam jeszcze dodać, że twierdzenie pt. "Gdybyś poszła z nim na imprezę to by Cię nie zdradził" jest ABSURDALNE. Można powiedzieć, że gdyby poszła z nim na tą imprezę to, faktycznie, być może by jej na tej imprezie nie zdradził, ale ludzie, litości. Fakt, że autorka poszłaby na imprezę, z facetem, wpłynąłby tylko na to, że on nie miałby okazji tego zrobić, a to absolutnie nie zmienia klasyfikacji czynu. Gdyby nie na tej imprezie to może zdradziłby ją na następnej. Tu chodzi o pewną mentalność: miał okazję to zdradził. Mogłaby chodzić z nim na wszystkie imprezy przez 10lat, ale w końcu trafiłaby się taka, na którą nie mogłaby pójść (bo byłaby chora, cokolwiek) i wtedy właśnie doszłoby do zdrady. Co to za różnica jaki był powód jej nieobecności? Liczy się fakt: jest okazja - jest zdrada.

Ponadto nadmienię jeszcze jedną rzecz. Wydaje mi się, że ta zdrada to nie był przypadek. Tzn. załóżmy, że facet się upił, poniosło go i w akcie upojenia alkoholowego pocałował przyjaciółkę, ale tu sprawa wyglądała nieco inaczej.

Przecież oni zamknęli się w pokoju, czyli zrobili to we wiadomym celu, a co dalej za tym idzie, była tam świadomość czynu: przecież nie zamknęli się, żeby pogadać.

To tyle w tym temacie, z mojej strony, uważam temat za wyczerpany.

Pozdrawiam i życzę Panu Alterego1 idyllicznej miłości