informatyk czy zwykły dupek? czyli faceci nie szanują mojego czasu

Też tak czasem mam:D Facet potrafi powiedzieć rano : "Dzisiaj się zobaczymy , jak skończę pracę , ale jeszcze nie wiem o której, dam znać" . I ja, jak idiotka - bo mam tego świadomość, siedzę,czekam, nic nie planuję, no bo chcę się z nim zobaczyć. Chcę być gotowa, bo może napiszę 'za 30 minut będę' a ja akurat nie dam rady się wyrobić z tym co zaczęłam w międzyczasie itp:D A on np.: dzwoni późnym wieczorem 'Miałem dużo pracy , jednak już nie przyjadę " a jeszcze dwie godziny temu pisał ,że możemy pójść na spacer 0_o I wiesz, ja jestem w pełni świadoma, że to brak stanowczości.Bo pewnie gdybym raz a porządnie dała do zrozumienia ,że nie leże i nie czekam na niego tylko mam swoje plany i jak chcę się spotkać to musi się dostosować , może takich sytuacji by nie było:) No i konsekwencja przede wszystkim...

Tak to prawda. Jeśli kobieta mówi mi, że nie ma czasu czekać i umawiać się na niepewne, to przekładamy spotkanie na bardziej pewny czas. No i to też mnie mobilizuje do tego, żeby postarać się wyrobić na ta godzinę.

Nie każdą relację można wrzucić do worka 'jak mu zależy to przyjedzie nawet jak leci w kosmos'. Jeśli chodzi o tego o którym ja pisałam to nie jest to takie proste. Jego tata zmarł ponad rok temu, nagle, i on teraz, w wieku 22 lat ma na głowie gospodarstwo, na które składa się 1200 świnek. I niestety nie ma opcji żeby w ciągu dnia zajmował się tylko tym, bo wiem,że stara się być też oparciem dla sióstr i przede wszystkim mamy. Podziwiam go za to,że to ogarnia, że sobie radzi. Ma też pasję, hokej, 2 razy w tygodniu są treningi... I nie chcę żeby z tego rezygnował bo to właśnie pomogło mu się otrząsnąć po śmieci taty ( a to on znalazł go martwego na gospodarstwie- miał zawał). Wiem,że nadal to przeżywa, widzę... Czasami jak przyjedzie, a rzadko udaje mu się wyrobić wcześniej niż 21, to widzę jakie ma zmęczone oczy... Niekiedy jak się położy koło mnie i przytuli to zasypia, momentalnie...I wcale nie czuję się wtedy źle...Wiem,że dużo przeżył i że ma masę obowiązków...

Nie chodziło o to ,że on mnie olewa, bo tak nie jest. Chodziło mi bardziej o to ,że ja nie umiem zagospodarować swojego czasu kiedy jestem w takim 'zawieszeniu'..Siedzę i czekam jak taka dupa:P

Szarlotkanagorąco ja właśnie mam podobny pogląd na świat, że jak komuś zależy to znajdzie czas, jest w stanie się umówić z wyprzedzeniem i jest w stanie zaplanować tak czas, żeby się nie spóźnić, szczególnie jak się umawiasz z dużym wyprzedzeniem..bo o ile nie jesteś lekarzem położnikiem to w całej reszcie zawodów można ułożyć plan dnia tak aby wyjść normalnie z pracy, ale jednocześnie po dotychczasowych doświadczeniach z facetami mam wrażenie, że męski punkt widzenia jest inny i że postrzeganie świata jest inne.. i nie tyle irytuje mnie przekładanie spotkania, bo to może się zdarzyć, co kompletny brak info ze strony mężczyzn.. i oczekiwanie, że świat dostosuje się do ich planu dnia..
ja lubię konkrety data, godzina..
nie znaczy to, że nie umiem być spontaniczna, często tak umawiam się ze nieznajomy, mam czas, wolny wieczór - telefon do znajomych i czy gdzieś idziemy..nie oczekuję wtedy, że ktoś nagle rzuci wszystko i ze mną pójdzie na piwo, raczej liczę, że siedzi przed tv i zastanawia się czy czegoś ze sobą by nie zrobić
ale żeby nie było wątpliwości przypadek, który mnie wczoraj zirytował nie jest moim facetem.. ale jakieś tam zadatki miał, chciałam dać szansę.. na początku myślałam zapracowany, później może jednak informatyk - własny świat, ale od wczoraj jestem prawie pewna - zwykły dupek.. jeśli go nie porwali, nie przejechał go samochód to nic nie usprawiedliwia braku jakiekolwiek info z jego strony..

no właśnie może jakiś facet by się w tym obszarze wypowiedział.. czy wy tak macie czy to tylko jakieś wyjątki, które przez przypadek mnie otaczają tak mają ;(

ale tu wygląda to trochę inaczej.. bo jak nie masz ochoty się z kimś spotkać to go po prostu ignorujesz albo otwarcie mówisz spadaj..
ale to nie ja go męczę o spotkanie.. tylko gość odzywa się raz na jakiś czas, później jest, że musimy się spotkać, albo, żebyśmy teraz gdzieś wyskoczyli - jest to zazwyczaj koło 11 w nocy w środku tygodnia, a później tak jak wczoraj znowu się nie odzywa kilka dni..
albo np jest weekend majowy  - cisza, mimo, że nigdzie nie wyjeżdża, kończy się weekend, niedziela wieczór - smsy, telefony i zdziwienie, że o 12 to ja tak niekoniecznie chcę, żeby podjechał, o on akurat ma taką wenę.. i tego sposobu działania nie jestem w stanie ogarnąć, bo ja całkowicie jestem w stanie zrozumieć, że nie każdy poznany człowiek musi być naszym znajomym do końca życia, niektórzy pojawiają się i znikają, nie z każdym mamy potrzebę spotykania się, ale takie znajomości się po prostu kończą.. a tu gość raz na jakiś czas ma wenę.. albo dzwoni tylko po to żeby mi powiedzieć, że jest z kumplami na imprezie, wypił i panna dała mu swój nr telefonu, na moje pytanie jaki jest sens poinformowania mnie o tym dostaję odp, że poczuł potrzebę wyspowiadania mi się z tego.. no ja NIE rozumiem.. a chciałabym, czy to jest jakaś forma dziwnej gry, której zasad nie znam czy może coś jeszcze innego..
bo z jednej strony wiem, że takie znajomości się kończy, wyrzuca nr telefonu i zapomina, z drugiej moja grupa znajomych się trochę przetrzebiła po studiach, zerwaniu z facetem, itd.. i brakuje mi znajomości z inteligentnymi ludźmi, dodajmy normalnymi, a przynajmniej sprawiającymi takie pierwsze wrażenie, niekoniecznie chcę żeby z tego  było od razu jakieś love story, jestem z tych naiwnych co wierzą w przyjaźń damsko-męską bez podtekstów seksualnych.. ale tej relacji i tego typa po prostu nie rozumiem.. nie wiem w co gramy i jakie są reguły gry..

"poprzeglądać w czyiś oczach" podoba mi się ten tekst
nie jestem kulawa, ani brzydka, mam wszystko na swoim miejscu i mam wrażenie, ze czasem jest to problem, bo już wypowiadałam się w tej kwestii w jakimś innym wątku.. większość mężczyzn, która mnie by interesowała jest zbyt nieśmiała, żeby do mnie podejść i zagadać, patrzą, marżą, a na koniec nikt nie podejdzie, bo z góry zakłada że nie ma szans..
co do koleżanek singielek.. bardzo chętnie, tylko, że ja od zawsze dużo czasu spędzałam z facetami.. mam dość silną osobowość, nie mam problemu z precyzowaniem swoich potrzeb, jeździłam kiedyś w rajdach samochodów, teraz jeżdżę dużym samochodem, wolę z facetami pogadać o samochodach, czy pośmiać się na temat różnicy płci niż rozmawiać na temat wizyt u kosmetyczki i koloru lakierów do paznokci, ja po prostu mam czerwone paznokcie, nosze krótkie spódniczki i szpilki, ale nie mam potrzeby plotkowania o tym godzinami.. może jestem dziwna, zawsze męskie towarzystwo odpowiadało mi bardziej

"Jeśli wyglądasz jak ?klasyczna głupia blondi z która warto się zabawić, ale nic poważnego? no to przyciągasz właśnie takich panów?.."
wiesz wydaje mi się, że nie wyglądam jak klasyczna głupia blondyna.. mimo wszystko.. jest różnica między sukienką, a sukienką.. i raczej nie łapię się w styl białych kozaczków i tlenionych blond włosów.. ale to tylko tak mi się wydaje
w rajdach szukałam.. niestety tam faceci traktują cię jak kumpla.. ale może coś się odmieni

Faceci mają to do siebie, że nie lubią planować i są o wiele bardziej spontaniczni. I to wcale nie musi być oznaka braku zainteresowania, czy szacunku; dla nich planowanie jest równe stresowaniu się. Mój chłopak np. rzadko planuje. To ja wiem co mamy w lodówce, ile dni w danym tygodniu będziemy mieć wspólnie czas dla siebie, ja myślę z wyprzedzeniem, że trzeba alkohol kupić zanim zamkną sprzedaż (nie, w Norwegii nie można sobie kupić piwa kiedy się chce, sprzedaż jest do godziny 20, jak się spóźnisz to nie kupisz...) etc. Pamiętam, że na samym początku znajomości okazywał mi zainteresowanie, a potem nagle się przestał odzywać. Wkurzyłam się i mu wygarnęłam, zwłaszcza, że na moje propozycje spotkania odpowiadał jedynie, że niestety nie ma teraz dla mnie czasu. Jak się okazało miał w tym czasie egzaminy, ale zapomniał mnie o tym poinformować. Wyszło głupio, ale teraz się cieszę, że mu wygarnęłam, bo mogłam po prostu stwierdzić, że to dupek i sobie odpuścić. A tak jesteśmy już razem prawie 2 lata. Nadmienię jeszcze, że mieszkaliśmy w tym samym budynku, jedynie inne wejście, więc dzieląca nas odległość była nawet mniejsza niż 5 minut. Tym bardziej: co za problem się na chwilę spotkać...? Eh. faceci, czasem potrafią być bardziej skomplikowani od kobiet... Ja bym radziła gościa po prostu otwarcie zapytać o co mu chodzi i dlaczego odzywa się tak nagle, a potem milknie. Możliwe, że ma jakiś całkiem logiczny powód.

Chyba jednak przyciągasz wariatów. :-) Albo raczej - sama sobie takich wybierasz.

pozwól iż, mimo wszystko pozostanę przy swoich głupich stereotypach i inwencji na poziomie gimnazjalisty,
dlaczego? z prostego powodu, żyłam 6 lat z informatykiem, mam sporo znajomych mających coś wspólnego z programowanie i jak zwał tak zwał, jest to specyficzny sposób postrzegania świata, oczywiście nie należy generalizować, ale wiem, że jak jest problem w kodzie to potraficie się na nim całkowicie skupić, zapominając o świecie, zdarza się, że pomysł wpadnie do głowy o 3 nad ranem i wtedy informatycy których poznałam siadają i zaczynają pracować, i jeśli skończą o 7 rano to zdarza im się nie wspomnieć swojej dziewczynie, że jednak nie przyjadą do mniej o 9 jak obiecywali tylko odezwą się jak się wyśpią, czyli koło 16..

A ja się z nyszką po części zgadzam, bo zarówno mój były jak i obecny chłopak jest informatykiem, sama zresztą informatykę studiuję. Jak się człowiek zagrzebie w kodzie to czasem go nie ma przez kilka godzin. Mojemu chłopakowi zdarza się siedzieć całą noc, potem cały dzień, a potem zwala się do łóżka i śpi 12h Nie da się ukryć, że informatycy mają dość specyficzny rytm dobowy.