Bardzo prosze o pomoc z facetem mojej matki.

Witam, chciałam prosic o poradę, bo nie wiem juz co robić... Wiem, ze podobny temat juz tutaj był przy czym mam wrazenie, ze moja historia jest inna.
Mam 18lat i jestem absolwentką czwartego najlepszego LO w Katowicach. Za siedem dni piszę maturę. Nie byłam wybitną uczennicą, bo ciezko bylo mi sie uczyc w warunkach jakich zylam ale wykonywałam swoje obowiazki i dostatecznie ukonczyłam szkołę średnią. Od zawsze miałam problemy rodzinne, zylam w biedzie i patologi; tata to alkoholik, z ktorym nie mam kontaktu od kilku lat, a mama to totalna egoistka. Po rozstaniu z tatą trzy lata temu poznała mezczyzne młodszego od niej o dziesięc lat i właśnie wtedy zaczely się nasze problemy. Po czternastu latach meczarni z tata myslalam, ze nasze zycie wreszcie się zmieni. Bardzo się myliłam. Bardzo chcialam jej szczescia, czulam, ze nalezy jej sie rekonpensata za te wszystkie zmarnowane lata z ojcem. Poczatek nie był najgorszy. K. wydawał się byc okej. Traktował mnie i mojego brata (13lat), jak dobrych kumpli. Obojgu nam to odpowiadało. Nie szukalismy w nim drugiego ojca. Po roku wszystko się zmieniło. K. rowniez jest alkoholikiem, na dodatek ma problemy psychiczne na podłozu maniakalnym... Moja mama zaszła w ciaze. Urodziła coreczke. Teraz ma dwa miesiace. Bardzo sie do niej przywiazalam. Od kiedy zamieszkalismy wszyscy razem on zaczal stawiac swoje warunki. Zaznacze, ze nie dokłada sie praktycznie do niczego w domu. Jestem ciagle rozliczana z jedzenia, wody, pradu itp. Dodatkowo od godziny 18 w mieszkaniu musi być grobowa cisza, bo jest zmeczony po pracy, gdyz zawsze wraca pijany. Awanturuje się o kazda złotówke, ktora zainwestował, choc tak na prawde inwestuje tylko i wyłacznie w swoje dziecko. Ponad to wpedził moja mame w dlugi wysokosci ok 10tys. zł. Czesto wszczyna awantury, w ktorych nie brakuje przemocy fizycznej. Czesto bije i szarpie moja mama, mnie rowniez. Mimo wszystko moja mama bardzo go kocha. Nie widzi jego nalogu, agresji i kochanek w kategori problemu. Ciagle go usprawiedliwia. Przyczyn ich konflikotow doszukuje sie we mnie. Wg niego jestem glupia gowniara, ktora powinna "wypierdalac do roboty i wyniesc sie z domu". Od zawsze mnie nie lubił, tak na prawde bez powodu. Teraz jest gorzej, bo probuje obudzic moja matke z tego snu. Podobno ciagle zachowuje sie za glosno i nic dobrego nie wnosze do domu. Mimo tego, ze na prawde sie staram i zostuje sie do nich. Oboje uznali, ze lepiej bedzie jesli sie wyniose, chocby juz. Mam miesiac, mature za pasem i zero pieniedzy na start. Wyslalam juz miliony cv ale to przeciez za mało, by dostac mieszkanie z um. Dodatkowo nawet nie wiem, czy bylabym wstanie je utrzymac. Nie mam gdzie pojsc. Chcialabym isc na studia ale oni uwazaja, ze to glupota i nie daja mi  na nie pieniedzy.  A przez to, ze nie moge zostac w domu musialabym uczyc sie zaocznie. Fizycznie utknelam w martwym punkcie. Nie mam juz siły walczyc z nim. Mama za mna nie stanie a babcia uwaza, ze nie wazne jaki on jest wazne, aby był z moja mama i dzieckiem a ja powinnam isc na kompromis i sie wyprowadzic, poniewaz tak byloby najlepiej dla wszystkich. Nikt jednak nie chce mi pomoc finansowo. Wg nich mam osiemnascie lat i powinnam umiec juz o siebie zadbac i sie utrzymac.
Potrzebuje pomocy.

Boje sie, gdy bede szukac pomocy narobie syfu matce. Nie chce by np. zabrali jej dzieci... Nie jestem tutaj jednak sama...