Nieporozumienie

to byłabym w stanie zmienić mój charakter..

3,5roku byłam w związku z Tomaszem. Przez rok mieszkaliśmy u niego a później u mnie. Między nami nigdy nie było najlepiej. Codziennie dochodziło do sprzeczek.. Zawsze po mnie jeździł przeważnie w obecności moich najbliższych. Niby w formie żartu. Od pół roku nie jesteśmy w związku, ale cały czas utrzymujemy ze sobą kontakt... Tydzień po rozstaniu spędziłam noc z innym mężczyzną, który doceniał mnie choćby nawet za to kim jestem, ale żałuję tej sytuacji która zaistniała mną, a tym mężczyzną. Od Tomasza słyszałam miłe słowa, ale było to bardzo sporadyczne.

Mój ex pochodzi z rodziny patologicznej, ale ja nigdy nie przywiązywałam do tego większej uwagi. Zawsze lubił wypić, bo nie powiem, że nie.. Miał taki czas, że w ogóle nie pił, ale w ostatnich dwóch miesiącach naszego związku pił codziennie. Dochodziło do wyzwizk skierowane do mojej osoby. Raz zdarzyło się, że mnie uderzył (oczywiście oddałam). W końcu postanowiłam zakończyć związek.

Mówi, że kocha, tęskni, ale nie wie czy będzie umiał zacząć wszystko od nowa. Chcę zapomnieć o tym wszystkim i o nim. On się mną bawi, bo pisze wtedy, gdy czuje się samotny.

zrobić cos żeby zapomnieć?

gdyby on chociaż trochę pokazał jak kocha, to byłabym w stanie zmienić mój charakter...

Toksyczny, oparty na uzależnieniu związek często się rozpada. Mężczyzna, albo nie mogąc znieść ciągłej dominacji kobiety i z chęci odzyskania kontroli nad własnym życiem, albo po tym, jak ją skutecznie upokorzył, odczuwając do niej niechęć i brak szacunku ? odchodzi. Inicjatorką rozstania bywa też kobieta, która nie może już dłużej wytrzymać zadawanych przez mężczyznę cierpień, rozczarowana tym, że jej całkowite poświęcenie się związkowi zostało niedocenione i że jej wysiłki, by partner się zmienił, nie przyniosły żadnych efektów.

Myliłby się jednak ten, kto by sądził, że po takiej nauczce kobieta, dotknięta syndromem ?kochania za bardzo? zdrowieje - nie ma mężczyzny, to nie ma uzależnienia. Niestety, tak nie jest. Po pierwsze, gdy toksyczny związek się rozpada, cierpienie kobiety trwa nadal. Teraz dopiero przeżywa prawdziwe katusze. Na przemian odczuwa złość, wręcz nienawiść do swojego ex oraz tęsknotę, połączoną z nadzieją, że znowu będą razem. Jej życie znów przepełnia mężczyzna, choć nieobecny ciałem, to obecny duchem. Nie jest w stanie normalnie funkcjonować, odczuwać żadnej przyjemności, robić żadnych planów - wciąż myśli o nim. Często jej obsesja prowadzi do prób nawiązywania kontaktu, różnych rodzajów agresji, śledzenia go, niekiedy do błagalnych próśb o powrót. Jeśli mężczyzna wciąż jest od kobiety uzależniony, bywa, że po jakimś czasie rozłąki ponownie do siebie wracają i na nowo rozpoczynają swój toksyczny ?taniec?.

Jest też inny scenariusz ? kobieta, by przerwać swoje cierpienie, tworzy nowy związek. Niestety, jeśli nie zrozumiała swojego syndromu, to najprawdopodobniej znów w nim będzie ?kochać za bardzo? i uzależniać się od mężczyzny. Jej głód miłości wciąż przecież nie został zaspokojony, a lęk przed samotnością stłamszony. Nałóg rozwija się, tylko narkotyk zmienił swoją fizyczną postać.

Kobieta, która uświadomiła sobie swoje uzależnienie od mężczyzny, zrobiła już pierwszy krok. Pojęła, dlaczego tak naprawdę jest nieszczęśliwa i że droga do wyzdrowienia jest tylko jedna ? mozolna praca nad sobą. Mozolna i bardzo trudna, ponieważ gdy na nią wstąpi, co i raz dopadają ją wątpliwości, czy jest ona słuszna.

Ślicznie dziękuję za Waszą pomoc i wsparcie. Inni mówią, że to ja zawaliłam i żebym walczyła, drudzy zaś mówią, że to jego wina, i powinnam dać spokój.. Uważam, że wina leży po obu stronach. Gdyby ograniczył alkohol, i choć trochę mnie docenił, to nie wylądowałabym w łóżku z innym mężczyzną i nie doszło by do rozstania. Uważam, że alkohol jest dla każdego człowieka, ale wszystko ma swoje granice. Dzisiaj nie napisałam do niego żadnego smsa.. Jest ciężko i to bardzo, ale wydaje mi się, że powinnam sobie poradzić.