Czy małżeństwo to nieporozumienie?

Moim zdaniem pytanie powinno brzmieć, czy małżeństwo w dzisiejszych czasach i w naszych warunkach to nieporozumienie?Ja uważam, że w dzisiejszych czasach w małżeństwie nie da się ocalić tego co w nim najważniejsze, czasu na intymność i radości z bycia razem.

Ciekawy temat, ciekawy...
Uważam podobnie jak Pyskata.
Kwestia wychowania RACZEJ. Ewentualnie tzw. upadek dotychczasowych wartości.
Zwyczajnie 2 znudzonych sobą ludzi. BO kto sobie zadaje trud by przeciwdziałać tej nudzie? - NIECH ON/ONA...
Znaczy KIEDYŚ było inaczej?
Może ludzie MIELI większe problemy i bardziej walczyli o przetrwanie niż o zabicie nudy?
Wszak jeszcze 100 lat temu różowo nie było... Brak antybiotyków, wiele dzieci nie przeżywało do dorosłości, nieustanne wojny, "przednówek" i "dzielenie zapałki na 4"... Dziękowano za każdy przeżyty dzień. "Chłop" szedł do wojska, latami go nie było a małżeństwo trwało (Babcia, której 19 letni brat zmarł na gruźlicę mi opowiadała).
Jakoś życie nie było takie płaskie i jednowymiarowe jak teraz gdy tylko kasa i "czyje górą" się liczy... dziwne czasy.

Być może w dzisiejszych czasach, zwłaszcza w większych miastach, kobieta i meżczyzna już nie potrzebują siebie tak mocno.

Jest wiele możliwości równie emocjonalnego spędzenie czasu, samemu lub w towarzystwie.

Wreszcie nawet sprzęt AGD sprawia, że można samemu zadbać o rzeczy które do tej pory wymagały pomocy partnera.

Dinozaury niezaradne?? Uśmiałam się
Kwintesencja jest w stwierdzeniu TU i TERAZ, a nie w erze dinozaurów.
Tak a'propo, dinozaury, tak samo jak inne żyjące dziko zwierzęta, nauczyć się tylko musiały polować, aby przeżyć, bieg za zdobyczą nie był wymierny co do ich możliwości, ot, instynkt.
Chcesz to do człowieka  i dzisiejszych czasów porównać??
Porównaj copywritera do górnika...
Znajdziesz analogię??
Chyba tylko chęć przetrwania.
Porównaj też osobę mającą pięcioro dzieci do wychowania i osobę, żyjącą w związku "bez zobowiązań" (bezdzietną, czyli że...)
Ależ tu dinozaury mogłyby się wypowiedzieć....

Moim zdaniem takie generalizowanie jest bez sensu, bo każde małżeństwo jest inne. Zatem pytanie zawarte w tytule można rozpatrywać tylko w odniesieniu do konkretnego małżeństwa.

Wiesz, po 20+ latach z kimś miłość już nie jest taka świeża a za to czyjeś wady trzeba znosić codziennie. Szczerze nie znam pary z długim stażem, która by nie miała tego typu problemów, co nie znaczy, że sie nie kochają (chociaż też nie zawsze - czasem to już jest tylko przyzwyczajenie).

CZYLI małżeństwo OD ZAWSZE było nieporozumieniem?
I nie WIDAĆ żadnych różnic w trakcie upływu wieków i lat?
Sięgając po literaturę mam wrażenie, że TO wówczas opisywane BYŁO, jak na tamte czasy niecodzienne i stąd jako odmienność opisywane, nie jako powszedniość.
Cóż - jedni widzą (choćby LICZBĘ i łatwość rozwodów, zmiany partnerów jak rękawiczki), inni NIE widzą... nie ma obowiązku "widzieć"...
A propos - ponoć tylko krowa na łące się nie zmienia (a nie ludzie)

No i bingo N4VV, mam odpowiedź.I o to chyba chodzi.Ale jeśli odrzucić małżeństwo, to co - wolny związek?Bez zobowiązań?A dzieci?Jak je wychować, kiedy każda ze stron będzie wolna jak ptak?Oj, chyba zaczynam filozofować

Nie mam zielonego pojęcia. To była tylko taka poranna teza. Jesli przyjąć ją za prawdziwą, oznaczało by to poznanie przyczyny, a to może być początkiem wykreowania modelu. Jednak myślę, że już niejeden mądrzejszy odemnie próbował.

Ostatnio popularny zrobił się model seryjnej monogamii. Myślę, że on bardziej pasuje do rzeczywistości.

ja mysle ze jest wiele racji w tym co piszesz dlatego z mezem na nasze malzenstwo mamy troszke inny plan, tzn. bez wyscigu szczurow i pracy ponad sily (umowmy sie ze za dwie zwykle pensje ok. 2000zl da sie spokojnie wyzyc, placimy tez 1000zl kredytu na mieszkanie, z 2 razy w miesiacu zestauracja i kino i to nam wystarczy), obiad nie zawsze ugotowany, posprzatane tez nie zawsze, od kurzu na polce jeszcze nikt nie umarl, a co najwazniejsze nie planujemy dzieci bo to kompletnie pochlania czas i pieniadze, nie chcemy byc 40-letnimi zmeczonymi zyciem ludzmi z nastoletnim dzieckiem. Wiele w malzenstwie dzieje sie na zasadzie "jak sobie poscielesz tak sie wyspisz". Kazdy decydujac sie w malzenstwie czy na kredyt czy na dziecko czy na absorbujaca prace wie na co sie pisze i ze laczy sie to z poswieceniem i zmeczeniem, nie rozumiem ludzi ktorzy potem maja jakies wyrzuty do calego swiata.

Ależ rozwody były I jest o nich w Starym testamencie też napisane Tylko w praktyce wyglądało to tak, że to facet wykopywał z domu żonę jeśli "zupa była za słona".

Może tak:

Małżeństwo zawierało by się na okreslony czas.

Kategorie:

I. 10 lat.
II. 5 lat.
III. 3 lata.

Małżeństwo nie przedłużało by się z automatu, ale z automatu (bez konieczności decyzji sądu) istniał by obowiązek alimentacyjny (w rozsądnej wysokości) dla tego z rodziców, które nie zajmuje się bezpośrednio potomstwem.

To są mrzonki lekko skacowanego dziś nietryba, więc nie bierzcie poważnie. Sam widzę ułomności pomysłu. Zastanawiam się jednak, jaki wpływ miała by zakorzeniona świadomość nietrwałości małżeństwa na zdolność do rozstań i emocje towarzyszące rozstaniu.

Dżizas, no to poległam
Przepraszam Paweł, moje tory myślenia nie zawsze w logicznym kierunku idą

W sumie małżeństwo jest terminowe- do rozwodu

Ale po co? Nikt nikogo siłą nie skazuje na całe życie u boku jednej osoby. Jest rozwód.
Chyba, że sama już świadomość na wstępnie jest tak przytłaczająca

Oj tam, oj tam Bez przesady

W dzisiejszych czasach rodzina schodzi na dalszy plan- ludzie chcą sie rozwijać, późno planują dzieci a potem problem bo nie ma ich wogóle, do tego ciągle zapracowani...

Właśnie skrajności ZAWSZE szkodliwe
Nie ma potrzeby demonizować ani małżeństwa (jeszcze długo będą na tę imprezę chętni) ani seksu bez miłości (analogicznie).
NIC, co nie krzywdzi innej osoby nie jest zakazane (czyżby to wolność była?) Nawet ponoć alkohol jest dla ludzi. Tyle, że jak i uprzednio wymienione - MĄDRZE "użytkować" to wszystko należy
Jeśli już cokolwiek demonizować to BRAK wyobraźni (ups, nie chciałam/pomyliłam się ) i brak odpowiedzialności