czy to flirt, czy zdrada

Jak czytam takie wątki to się zawsze za głowę łapię
I się zastanawiam, a co jest strasznego w smsowaniu z koleżankami/kolegami?
Jasne, że to mogą być "złego poczatki", tak jak jedno piwo może być zapowiedzią uzaleznienia, ale bez przesady nie dajmy się zwariować...
Ja też mam kolegów, przyjaciół facetów (także sporo starszych ode mnie, choć co to w sumie ma do rzeczy), z którymi dużo smsuje, w tych smsach często flirtujemy (tzn. są zaczepne, śmieszne, dwuznaczne), ale wiemy, ze to tylko taka zabawa
Mój mąż o tym wie i nie ma nic przeciwko, a w małżeństwie świetnie nam się układa...

tezkobieta, może masz rację intuicja kobieca faktycznie często jest niezawodna, ale z drugiej strony mam wrażenie, że czasami te obawy są naprawdę na wyrost i dotyczą ludzi bardzo niepewnych w swoich związkach, którzy by chcieli wszystko kontrolować...

Zresztą tu na forum wiele razy czytałam opinie typu: "jak facet jest żonaty nie może pisać z koleżanką", "nie powinien", "nie może wychodzić na imprezy, bo przecież ma żonę" i inne teksty w tym stylu i tak sobie myślę, że czasami nie dziwię się tym mężom, że jak już się spuszczą ze smyczy to robią głupoty

My mamy z mężem taki układ, że dajemy sobie sporo zaufania i swobody... często wychodzimy gdzieś bez siebie, np. na imprezy firmowe, tam mogę przetańczyć pół nocy nawet z najprzystojniejszymi kolegami z pracy, ale to nie ma znaczenia.... bo przecież wracam do ukochanego męża, który na mnie czeka w domu i ja wiem, że nie zamieniłabym go na nikogo innego.... i jakieś imprezy, tańce, smsy nie mają na to wpływu.
I mój mąż musi mi ufać (na szczęście tak jest), bo gdyby mi powiedział tak jak autorka to powiedziała meżowi "masz zakończyć ten dziwny związek", to nie wiedziałabym czy sobie jaja robi, czy serio to mówi?

Po prostu, to że wyszłam za mąż a mój mąż się ze mną ożenił, nie oznacza, że nie mamy swoich osobnych "żyć", osobnych spraw, osobnych znajomych (także innej płci)..... jasne ryzyko zdrady jest zawsze, ale pozostaje mi ufać jemu i sobie przede wszystkim

Chyba, że są jeszcze jakieś szczegóły tej sprawy, o których nie wiemy....

Tu nie chodziło o zwykle koleżeństwo,nie róbcie ze mnie potwora ,mąż ma inne koleżanki i one nie są problemem dla mnie,ale z tą było inaczej chował się w łazience z telefonem,przy ładowaniu telefon był zawsze wyłączony,raz odczytałam sms-a  i były tam wyznania miłości. Rozmawiałam z nim o tym i powiedział ,że dla niego nic to nie znaczy.Więc skoro innej kobiecie mówi ,że ją kocha i mi mówi to samo , to powinnam mu wierzyć ,czy nie? Dla mnie to też były niewinne początki ,tylko nadal nie wiem ,czy się one zakończyły.

fajnie masz w sumie.. ale impreza firmowa i pójście na nią bez męża to raczej normalna sytuacja. Koledzy, koleżanki z pracy to tez w sumie normalna i oczywista nawet sytuacja o ile łączą ich faktycznie zdrowe relacje a nie romanse..

Szarlot. to jakbyś opisywała mój związek z meżem
fajnie nam się układało
w pewnym momencie zapomniałam mu chyba przypomnieć, że jest wolny, swobodny, może mieć swoje życie i sprawy jak ja zresztą, ale bzykanie koleżanek już wykracza poza ten układ.

nie zmieniaj się
nie zmieniaj relacji z nim

ale kiedys przy okazji powiedz, wiesz, znam taką dziewczynę, któa miała taki ukłąd w małżeństwie jak my. i jej mąz ją zdradził, wpakował się w romans z koleżanką z pracy, ale jak tłumaczył, jej(zony) to niedotyczyło, bo się emocjonalnie nie zaangazował, nie zabiegał o nią (koleżankę) i to się stało tak mimochodem

ich związek przeżył straszny kryzys. są razem, ale ona jak mówi, nie kocha go już tak jak kiedyś, nie wierzy w miłośc, przestałą ufać. boi się teraz jego kolacyjek firmowych, wyjazdów..

wiesz co kochanie?
chce żebyś wiedział... że jest pewna granica
i ja nie mam zamiaru jej przekraczac i mam nadzieję, że ty też.
bo ty oznaczało koniec naszej rodziny

powiedz mu to szarlot..
bo może ja popełniłam w pewnym momencie błąd i nie powiedziałam? może uznałam to za oczywistośc, a on nie?

więc powiedz mu
przypomnij;)

dla nas ten etap otwartości, zaufania.. już się skończył

i czym innym są esemesy z kimkolwiek
a czym inny esemes od koleżanki - pragnę cię, nie moge się doczekać tego, co się wydarzy/.. prawda??

nigdy nie sprawdzałam jego telefonów, nigdy nie kontrolowałam jego zycia

dostałam po dupie, od niego

nie oznacza to, że robiłabym teraz inaczej, żyłabym inaczej, gdybym cofnęła czas

ale może o zasadach w związku trzeba częsciej mówić?/
artykułować?/
określać??

ja podczas juz trwania romansu mojego narzeczonego, o ktorym nie wiedzialam, a przeczuwalam, okreslalam te zasady.. zadawalam pytania:
-czy uwazasz ze to byloby w porzadku, gdybys pisal z innymi dziewczynami? jego odpowiedz -nie, i kamienna twarz, nie znalam tej twarzy, juz teraz wiem dlaczego
-przeciez znasz zasady w naszym zwiazku, nie mozesz mnie oklamywac ze gdzies idziesz lub inne sprawy, jego odpowiedz -znam, i kamienna twarz, zero emocji, zero komentarza.

dziewczyny, jesli jakas podejdzie siksa, to nawet jakby mial wytatuowane na czole ze kocham swoja zone, to i tak jak ona sie mu spodoba to do niej pojdzie,
nie wiem dlaczego tak jest.
oni znaja zasady, wrecz sa przed soba nawet dumni z nich, bo nikt nie lubi jak jest za latwo.
jednak nie stosuja sie do nich, bo cos jest silniejsze.
chcialabym wierzyc, ze niektorzy naprawde potrafia zrozumiec swoj blad i nie popelnic go wiecej...

ja bron Boze nie twierdze, ze wszyscy zdradzaja.
chodzilo mi o te zasady, o ktorych wczesniej mowilyscie. ze ci zdradzajacy je znaja doskonale. sa trzezwi i przytomni i wiedza co robia.

wiem, ze jest wiele udanych malzenstw czy zwiazkow bez nawet jednej rysy.

Nie i nie.

I mam nadzieję, że nigdy do tego nie dojdzie (ani do jednego ani do drugiego), choć nie zarzekam się, że "na pewno nigdy się to nie zdarzy bla bla bla"... nie jestem naiwniarą, choć może tak brzmię...
Widzę co się dzieje dookoła mnie, wśród znajomych... ile w ludziach jest nieszczerości, ile rozstań, rozwodów, ile zawiedzionego zaufania...

W moim bardzo bliskim otoczeniu przez wiele lat był ktoś, kto zdradzał, a także ktoś, kto w zdradzie brał udział jako osoba trzecia (czyli ta, z którą się zdradza), więc mimo że sama nie zostałam zdradzona ani nie zdradzałam, to miałam okazję przyjrzeć się zjawisku zdrady z bliska i z różnych stron... czasami myślę, że mogłabym jakąś książkę o tym napisać

Staram się więc uczyć na błędach innych, obserwować i wyciągać wnioski... i generalnie aspiruję w życiu do bycia wierną i niezdradzaną.
Wydaje mi się, że póki co dbam o to, żeby się to udało.

To już się zadurzyć nie wolno?
Piekło? czemu? nie rozumiem?
Ja też jako małolata kochałam się w starszych kolegach. Na szczęście oni byli mądrzy (zresztą ja też ) i potrafili stawiać granice.

Mądrzy faceci to potrafią.

Zresztą w takim co by nie potrafił, chyba podświadomie bym się nie zadurzyła.

Nie mam nic przeciwko, żeby się ktoś kiedyś zadurzył w moim mężu... nawet z radością bym to obserwowała jak on daje sobie z tym radę
Poza tym, myślę że każdy facet w pewnym wieku lubi jak młodsze koleżanki się w nim podkochują (dla mnie to nic złego), ale to nie znaczy że musi zdradzać.
Jakoś mam takie poczucie, że ja jako żona, matka jego dzieci, po iluś latach bycia razem jestem/będę dla mojego Męża bardziej atrakcyjna niż jakaś "gówniara" (jak ją ładnie nazwałaś, co sugeruje, że może masz z taką akceptacją jakiś problem?).
Po prostu czasem fajnie jest wiedzieć, że się jest dla kogoś atrakcyjnym. Ja też lubię czuć, że się podobam kolegom, z pracy czy innym.
Ale to nie zmienia relacji jaką mam z własnym Mężem.... tzn. czasem może zmieniać... na lepsze

Świat składa się z facetów i kobiet. Różnych. Nie mam wpływu na żadne małolaty, kobiety w stylu wiecznych uwodzicielek. A niech sobie żyją Ja wiem za kogo wyszłam za mąż i mu ufam

Małolata tzn. ile lat miałaś - 16? Bo dla Malwiny małolatą może być taka, która ma lat 26 i której nie przeszkadza wsadzenie facetowi ręki w rozporek na imprezie integracyjnej. A także przespanie się z nim na kolejnej. I podlewanie wszystkiego sosikiem wielkiego uczucia... I koleżeńskie smsiki o 24... I to wszystko z żonatym i dzieciatym - przecież jakoś trzeba sobie ego podbudować, a że żonatego łatwiej poderwać niż wolnego... wiesz, te problemy związane z codziennością i takie tam...

"Nie mam nic przeciwko, żeby się ktoś zadurzył w moim mężu... nawet z radością bym to obserwowała jak on daje sobie z tym radę "

Dobrze Ci radzę, uważaj czego sobie życzysz bo pewnego dnia może się to spełnić, tylko scenariusz może być nieco inny.

"Na szczęście oni byli mądrzy (zresztą ja też )" - Aaaa i w tych sprawach nie polegaj na mądrości panien z pracy...

batszeba, wybacz ale takie "groźby" jakoś średnio do mnie przemawiają

Pracowałam w różnych miejscach i w życiu nie byłam świadkiem takiego zachowania, jakie opisujesz.

Ale zakładając, że takie rzeczy się naprawdę gdzieś dzieją, to co to facet nie ma wpływu na to, kto mu co w rozporek wsadza i z kim idzie do łóżka??? Bieeeduuulek ten facet No plis

Jak zwykle wszystkiemu winne te wstrętne małolaty, a faceci nie wiedzą co czynią

Skoro facet pozwala sobie na takie zachowania jakie opisałaś, to znaczy, że nie umie stawiać granic i chyba w ogóle nie powinien mieć żony.

Współczuję jeśli ktoś ma takie doświadczenia z własnym mężem i jego koleżankami z pracy. Ale ja widocznie przede wszystkim mam innego męża i z innymi ludźmi pracowałam, na trochę innym "poziomie". (oczywiście bez urazy dla czyjegoś miejsca pracy, wnioskuję to z powyższego opisu).

Szarlot tez tak ufałam i wierzyłam...ba...nawet w rozmowach dawałam sobie uciac prawa reke,ze maz nigdy mnie nie zdradzi...i co...zdradził mnie i to z zona mojego brata...rozwiodłam sie...jak sie ktos juz zakocha to nic nie zrobisz...a nigdy nie wiesz czy ktos Cie nie zauroczy...to jest chwila...moment...sytuacja...zycze Ci jak najlepiej,ale takie zycie do niczego dobrego nie prowadzi...w małzenstwie zawsze przychodzi w koncu kryzys czy znuzenie, a dajac całkowita wolnosc zezwalamy na cos wiecej nie zdajac sobie z tego sprawy...i wiem,ze takich osob jak ja,ktorzy ufali i sie zawiedli jest tu pełno

Szarlot
Chyba trochę źle odebrałaś słowa dziewczyn.
Myślę że,im chodziło o to by ufać ale nie naiwnie.Mieć świadomość że,każdy nawet ten/ta który się zarzeka może zdradzić bo coś tam zaskoczy,zaiskrzy z koleżanką lub kolegą.
Chodzi też o to by nie doprowadzać do sytuacji które mogą być odbierane przez partnera/partnerkę jako dwuznaczne.

Dlatego właśnie ja na wszelki wypadek niczego nie dam sobie uciąć i napisałam wyżej, że właśnie dlatego się nie zarzekam wcale a wcale, bo wiem, że różne sytuacje się zdarzyć mogę...

Ja do tego podchodzę inaczej.
Nie wykluczam, że kiedyś mogę zauroczyć się w kimś innym niż mój mąż, i że mój mąż też może.
Ale są sposoby, żeby od tego uciec, przerwać, nie brnąć w to dalej i to jest właśnie ta granica o której pisałam.

Nawet ojciec dominikanin na naukach przedmałżeńskich kiedyś nam powiedział: "myślicie, że już nigdy się w nikim innym nie zakochacie? zakochacie się i to jeszcze może nie raz".
Tylko że między chwilowym zauroczeniem się inną osobą, a decyzją o zdradzie, wdaniu się w romans, odejściu czy rozwodzie jest przepaść według mnie i wcale nie musimy w nią wpaść.

Heh, neeli, samemu sobie też do końca nie można

Bardzo słuszna uwaga. Bardzo.
Bo przepaść każdy głupi zauważy. A tę cieniutką nitkę, którą tak łatwo przeoczyć, tak łatwo przekroczyć i dokładnie tak jest - nawet się nie obejrzysz...

A to mnie zafrapowało
To znaczy, że inaczej flirtujemy? My kobiety i Wy faceci?
W sensie, że dla kobiet jest to bardziej niewinne i łatwiej stawiają tę granicę?
Bo ja obserwuje raczej odwrotne przypadki - kobiety uwodzą, a to faceci wiedzą kiedy je zastopować....

Wiesz .. różnie bywa.. ja też ( tak jak Ty ) nie spodziewam się czegoś takiego...:D.. chyba oddałabym rękę za niego... no cóż.. to o czym piszesz to rodzaj igrania z ogniem..
Dopóki nie staniesz w obliczu takiej sytuacji.. to tak naprawdę nie wiesz o czym piszesz..

I CZASAMI sa winne małolaty( moja pisala do mnie smsy, rozmawiala ze mną bezczelnie)..CZASAMI są winni tylko faceci, którzy okazali się chujoplatamui z Nienacka wręcz.. a czasami obie strony...

A Ty to wszytsko strasznie upraszczasz...strasznie..

Ja upraszczam? hm, może trochę, czasami celowo ale według mnie przesłanie "pilnuj faceta, bo prędzej czy później pewnie Cię zdradzi" to jednak nieco większe uproszczenie

A co do winy. Jasne, że zwykle winne są obie strony a raczej trzy - ten kto zdradził, ten z kim zdradził i strona zdradzona też.

Tylko jak mnie mąż kiedyś zdradzi, to co mi z tej "winy" jakiejś małolaty czy koleżanki z pracy? Czemu mam mieć do niej żal? Przecież ona mi przed ołtarzem nie przysięgała wierności, tylko MÓJ MĄŻ.
Ona jest obca, nie mam na nią wpływu. Jej nie obowiązuje lojalność wobec mnie. A mojego Męża owszem.

Więc dlatego nie rozumiem tego zwalania na kochanki czy kochanków całej winy za uwiedzenie. Nikt nikogo na siłę nie uwiedzie jak ktoś się uwieść nie da Może też uznasz to za uproszczenie , ale widze wokół, że tak to właśnie na ogół działa.

Dla mnie jest o wiele większą wartością wiedzieć, że mąż mnie nie zdradza, bo nie chce (mimo że miałby okazje), niż że mnie nie zdradza, bo nie ma akurat żadnej koleżanki pod ręką.
Dlatego koleżanki nie są w moich oczach wielkim zagrożeniem.
Zagrożeniem byłby kryzys w małżeństwie.

Od kiedy to osoba zdradzona jest współwinna zdrady?.

"No ale wiedziałam, że w takim wątku ktoś prędzej czy później da mi do zrozumienia, że jestem, młoda i naiwna i nic o życiu nie wiem wink spoko, przyzwyczajona jestem smile

Nie wiem, czemu innym - najczęściej skrzywdzonym, zdradzonym - tak trudno przyjąć do wiadomości, że ktoś może być szczęśliwy i jednak nie zdradzać smile"

Zabawne, że nikt niczego o Twoim wieku nie napisał - to Twoje wnioski i Twoje odczucia, ciekawe dlaczego opinie rzucające nawet niewielki cień na Twoją wyidealizowaną wizję świata odbierasz jako protekcjonalne traktowanie Twojej osoby...
Nikt Ci nie zazdrości tego, że ślepo mężowi ufasz - po prostu zwracamy uwagę, że na beczce prochu można np. siedzieć, ale siedzieć i bawić się zapałkami to już lepiej nie, bo można przeżyć duże bum i boleśnie na pupie wylądować.

Do izabela40:

Sądzę, że Twój mąż ma typowy kryzys wieku średniego - być może nie jest to jeszcze romans, ale motylki w brzuchu i mięta, którą poczuł do młodego ciała - musi chłopak sprawdzić, czy 15 lat młodsza na niego poleci - to taki powrót do młodości, podchody, spojrzenia itd. Natomiast jego ukrywanie się jasno świadczy o tym, że czystego sumienia to on tak do końca nie ma.

Zgadzam się w 100% z Alterego - na kryzys pracują obydwie strony związku, ale decyzję o zdradzie podejmuje świadomie jedna z nich i jest to kwestia wolnego wyboru. Można mieć kryzys wieku średniego, problemy w łóżku/finansowe itd. ale to w niczym nie upoważnia do rzucania się w cudze ramiona - zawsze można najpierw uporządkować swoje sprawy, rozstać się, a potem szukać przygód.

No właśnie. To pytanie należałoby postawić obydwu stronom...

Nie doczytałaś
Cyt. Co Ty zrobiłeś/aś by to zmienić na lepsze?
Zwróć uwagę na "zrobiłeś/aś"
To tak pro forma.

Myślałam, że doczytałam.
Forma: ...eś/aś nie oznacza dwóch stron. To skrót zastępujący określenie płci, czyli zwrotu: "kobieta lub mężczyzna" i oznacza jednostkę - na pewno nie więcej osób. Tak dla formalności.

Szarlot. Witaj siostro.
Moze jestes nawet nie moja siostra? Moze jestes moim duchowym sobowtorem???
Wszystkie poglądy które wyrażasz to moje poglądy. Twój opis życia z twoim mężem to mój opis życia. Ogromne zaufanie. Uczucia. Porozumienie. Dbanie o siebie. Zabieganie. Codzienny flirt. Podrywanie sie ciagle od nowa. Wszyscy mówili ze to jak traktuje mnie mój mąż sie nie zdarza. Wszyscy widzieli jaka jestem zakochana w mężu. Przez 13 lat małżeństwa i 19 lat związku. Obydwoje wolni. Odpowiedzialni. Wiedziałam ze on Zrobi zawsze co chce. Ma wybór. Wierzyłam ze jestem ważna i jego wybory bedą wynikiem myślenia o mnie.
SZarlot. Byłam przekonana ze jeśli mój mąż mnie zdradzi. To zdobi to tylko wtedy gdy spotka kogoś kogo pokocha tak jak kochał mnie. Bo w innym przypadku by mnie nie skrzywdził...
Pomyślał by o mnie.

SZarlot. Zdradził mnie. Dziewczyna nic dla niego nie znaczyła. Od dnia w którym sie dowiedziałam nie skontaktował sie z nią i nie zamienił słowa. Sprawdzalam go moja droga. Odrzucił wszystko co sie z nią wiązało.
Czemu zdradził?
Bo to było nieważne
Bo niczego nie obiecywał
Bo nie planował. Zdarzyło sie raz. Nie planował wiecej. Po tygodniu pierwszy esemes od niej. Nakręcenie atmosfery. Kolejne. Po pierwszym razie grom z jasnego nieba nie pierduknal.... Więc wiesz.

Zdradził mnie. Tak sobie. Mimochodem.
Nie chciał mnie zranic to mnie nie dotyczyło.

Powtarzał wielokrotnie. To nie było nic warte. To nie było warte nawet cząstki twoich uczuć bólu emocji.
A ja powtarzałam. Dla mnie jest warte tyle ile teraz czuje.

Od trzech lat. Codziennie udowadnia mi ze mnie kocha. Walczy o moja uwagę. Walczy o moja milosc. Uczestniczy we wszystkich moich złych chwilach i słabościach. Jest przy mnie.
Nie znalazłam przez te trzy lata żadnych dowodów na to ze nie dotrzymał zasad.

SZarlot. A teraz druga strona medalu. Jak sądzisz? Jak wyglada mój związek. ?? Potrafisz sobie wyobrazić ze zdradził cie twój mąż?
Przychodzi do ciebie i mówi. Popełniłem błąd to nie było ważne przepraszam.

Kochalam miłością ufna. Wierzyłam ze te tysiąc lat razem to wystarczający kapitał zeby poradzić sobie ze zdrada....

Dzisiaj tak nie kocham. Nie potrafie. Jest obcy.
Kiedyś oddalabym mu nerkę. Teraz nie. Nie dałabym mu niczego co w jakikolwiek sposób ograniczyloby mnie.... Juz nie  Taka jest zmiana po zdradzie.

End_aluzja, Siostro, Duszko chciałabym Cię uściskać... szkoda, że nie mogę, więc robię to tylko wirtualnie...

Lubię Cię czytać, masz w sobie dużo ciepła, mądrości i daje mi to dużo do myślenia...

Rzeczywiście to wszystko nie jest proste.

Dzisiaj faktycznie też tak myślę, jak Ty wtedy, że dzięki miłości, wyrozumiałości, z czasem mogłabym wybaczyć zdradę... ale może tak mi się tylko wydaje...

No tak, ale co Cię w takim razie przy nim trzyma - miłość? Pamięć o wspólnych latach? Dzieci? Pieniądze? Jeśli on notorycznie kłamie oznacza to, że literalnie nie liczy się z Twoimi uczuciami, nie szanuje Cię... Chcesz przeżyć resztę swojego życia w ten sposób?

izabela - dałam mezowi szansę, ale dla mnie oczywiste było i jest do teraz
gdyby kiedykolwiek mnie okłamał, gdyby utrzymywał kontakty z koleżanką, gdyby... w jakikolwiek sposób zawiódł moje zaufanie - ten nasz wspólny czas się kończy

pisałam to dawno dawno i wiekolrotnie

tak cholernie cięzko jest odbudowac swoją godność i poczucie włąsnej wartości po zdradzie, że dla mnie informacja, że druga strona nie szanuje moich potrzeb i warunków bycia ze mna byłaby jawnymk sygnałem, że ten facet nie zasługuje na nic z mojej strony

izabela - pamiętaj o tym
TY nie decydujesz o tym, czy twój maz chce być z tobą

ALE TY I TYLKO TY DECYDUJESZ CZY TY ZECHCESZ Z NIM BYĆ

uświadom to pateflonowi

End_aluzja
Popraw mnie jeśli mylnie wyciągam wniosek
Czy to prawda że,Twój mąż obarczył Ciebie winą za swoją zdradę,co w konsekwencji doprowadziło do Twojej?

End_aluzja, rozumiem Cię....
Widzisz, jesteśmy chyba bardziej podobne niż mi się na początku wydawało...
Bo ja właśnie mam takie poczucie wyjątkowości w naszym małżeństwie....
I to nie ze względu na mnie, tylko ze względu na to, jaki jest mój mąż i jak duże mi daje poczucie bezpieczeństwa... jest jak taka tarcza, taka opoka, ktoś komu mogę ufać bezgranicznie (prawie) i kto póki co nigdy mnie nie zawiódł.
Jak patrzę wokół, co sobie ludzie robią, jak się ranią, tak bez żenady czasami, z totalnej głupoty i egoizmu...
Jak czytam te historie na forum o zdradach...
Codziennie powstaje chyba kilka takich wątków, łącznie z takimi jak dziś, gdzie zdesperowana, sfrustrowana dziewczyna podaje nr telefonu kochanki męża...
A często są to zdrady takie totalnie bezczelne... i z jakimiś wyzwiskami, kłótniami...
To sobie myślę "dżizys!, nieee, przecież to jest niemożliwe, że tak się mogą zachowywać wobec siebie ludzie, którzy są ze sobą w związkach".

I też, jak Ty, uważam, że taka zdrada, która "nie ma znaczenia", bo była jednorazowa i ktoś się nie zaangażował, może być sto razy gorsza....
Kiedyś mój kumpel, naprawdę mądry i zacny człowiek, wyjątkowo dobry mąż i ojciec, na jednej z imprez po alkoholu, o mało brakowało nie popełniłby właśnie takiej typowej "przypadkowej zdrady", z kimś, z kim wiem, że NIC go szczególnego nie łączy(!).... na szczęście w porę się otrząsnął i wyszedł z imprezy.
Wkurzyłam się na niego, zjechałam na maksa....
Potem po jakimś czasie przegadywaliśmy to już na spokojnie, tłumaczył... a ja nadal do dziś nie mogę tego ogarnąć....

Ja już bym chyba wolała (albo tylko tak mi się wydaje), żeby mąż zdradził mnie z kimś, w kim się zakocha, kogo pokocha, bo miałabym wtedy jakiś taki "szacunek" do niego, wiem, głupio to brzmi i zaraz mnie ktoś zjedzie, że wcale bym nie wolała , ale jakieś by to było takie "ludzkie" zdradzić z wyjątkową kobietą, którą poznał, zdradzić z wielkiego uczucia niż taka zdrada z kim popadnie, która "nie miała znaczenia"....

Choć dla ratowania związku pewnie jest lepsza taka zdrada "przypadkowa", bo to daje wydaje mi się, większe szanse na odbudowanie więzi między małżonkami. Tak myślę, ale jak czytam o Twoich doświadczeniach, to chyba jednak wcale nie koniecznie...

Ale wiesz co End_aluzja, z drugiej strony zazdroszczę ludziom, którzy potrafią zapomnieć i potraktować zdradę jako taki "wyskok" i żyć dalej jak przed zdradą. Bo wiem, że to się zdarza (podobno, przynajmniej tak niektórzy deklarują).
Miałam taką rozmowę z kimś kiedyś kto powiedział, że jeśliby go żona zdradziła, to on potraktowałby to jako ułomność duszy ludzkiej, słabość, element jej człowieczeństwa i szedłby z nią przez życie dalej.... nawet był przekonujący, w tym co mówi, ale ciekawe jakby było naprawdę.

End_aluzja, a czy patrząc na swój związek i na tę zdradę z perspektywy czasu wolałabyś się nie dowiedzieć?
I inne pytanie, czy przez to wszystko, przez to że czujesz się z tym źle, że nie potrafisz zapomnieć i kochać jak kiedyś, myślisz o odejściu od męża? albo o tym, że skoro on Cię zdradził to sama sobie dajesz większe przyzwolenie na ewentualną zdradę?