Jak poradzić sobie z kłamstwami męża?

Najlepiej szczerze porozmawiać i wszystko sobie wyjaśnić. Niech widzi, że chcesz się dowiedzieć i Ci zależy na poznaniu prawdy. Czasami okrutna prawda jest lepsza niż najsłodsze kłamstwo. Może ona po prostu chce czegoś więcej niż tylko znajomości a Twój mąż po prostu nie wie jak to zakończyć.

Zdradził Cię i nie ważne czy z nią spał czy tylko próbował coś świrować dla mnie to zdrada tak czy siak ...
Sama musisz przemyśleć czy jesteś w stanie z tym żyć i wybaczyć no i przede wszystkim zaufać

Wydaje mi się, że Cię zdradził, może tego żałuje i nie chce nic wyjaśniać. Ale musi ! Narozrabiał to niech sie teraz wytłumaczy, razem musicie odbudować zaufanie, bo w ten sposób tylko sama się zadręczysz Kobieto. Może nie myślał o tamtej kobiecie poważnie tylko zafundował sobie rozrywkę na turnus. Takie jest moje zdanie.

Witaj jak to czytam to płakać mi się chce jak oni mogą nam to robić to chore współczuję ci ale to wygląda bardzo dwuznacznie ja bym chyba nie wytrzymała i poszła bym do tej dziewuchy ale to tylko moje zdanie zrobisz jak uważasz,nie daj mu sie tak traktować może jak go postraszysz np separacją to się opamieta,życzę powodzenia

moze i meza zacmienie moze i mowi prawde ale po co byly te wszystkie klamstwa po co ze mnie idiotke zrobil czemu sa takie puste laski ktore maja swoje rodziny a probuja rozbijac inne ?

Dokładnie.
Lala lalą, ale mąż autorki wiedział, że ma rodzinę/pannica z sanatorium nie musiała/.

A takie miganie, że Ona chciała się spotkać bla bla bla są komiczne, bo to normalne, że księciunio nie powie żonie, że to on np. zainicjował te spotkanie.
Szuja i nic więcej.

Zmęczona25, wszystko zależy od tego, jak Ty chcesz dalej to rozegrać, mówiąc po ludzku, chcesz rozstania czy wybaczasz, i dalej próbujecie ciągnąć ten wózek... bo, tak na logikę, to od tego powinno się zacząć - od pytania - i co dalej... bez określenia celu, trudno doradzać, będzie pełno opinii, od - kopnij dziada w dupę, sorry, w tyłek, po - a co z dziećmi??? czyli - bez sensu...

a tak konkretniej - to na czym miałaby polegać ta terapia wstrząsowa???, bo pojęcie dosyć obszerne...

racja, musi ponieś karę,przepraszać i prosić o wybaczenie inaczej poczuje że uszło mu na such wiec czemu nie spróbować znowu. Jeśli się przestraszy że może wszystko stracić,jeśli zrozumie że żona nie jest głupia, wybaczająca wszystko bo tak mocno kocha, to może następnego razu nie będzie. A czy on w ogóle się tłumaczy, czy tylko powiedział to co pisałaś wcześniej(czyli tak naprawdę zbył Cię półsłówkami) to już kilka dni więc nie umiem sobie wyobrazić że sobie spokojnie żyjecie jak gdyby nigdy nic, przynajmniej ja bym nie umiała. Powodzenia:)

Wiem co czujesz ja też złapałam  męża na kłamstwie dotyczącym innej kobiety, i podobnie jak w twoim przypadku twierdził ze to nie była jego kochanka, u mnie jest o tyle lepiej że nie przyłapałam go na szykowaniu się na randkę czy późniejszym powrocie z pracy, znalazłam tylko smsa i poprosiłam o biling, niestety numer tej dziewczyny powtarzał się bez przerwy i o godzinach późnowieczornych a nawet nocnych,więc nie mógł kłamać że to kolega z pracy pisał do swojej dziewczyny.Myślę że to była jego "koleżanka" nie wiem czy z nią spał ale na 90% jestem pewna że flirtował.Teraz twierdzi że od tamtej pory jest czysty jak łza że wie ile może stracić i że kłamstwo ma krótkie nogi dlatego już więcej mnie nie skrzywdzi.Dalej nie przyznaje się do romansu, to była tylko dziewczyna kumpla do której pisał dla jaj ale ona nie wiedziała że to on tylko miała myśleć że to jej chłopak,koledze ponoć(rozmawiałam z nim) było wszystko jedno bo chciał się jej pozbyć.Chyba nigdy w to nie uwierzę i czasem jak mi się przypomni jaką zrobił ze mnie idiotkę to bardzo mnie to boli, ale mam nadzieję że czas  leczy rany i uda mi się przestać do tego wracać.Nigdy mu już też nie zaufam,po prostu podeszłam do tego w inny sposób.Jeżeli mnie znów oszuka, a to i tak prędzej czy później się wyda,to będzie już koniec,on o tym wie i się stara jak najczęsciej okazywać mi jak bardzo mnie kocha.Mam nadzieję że Ty tez się z czasem pozbierasz, ale ja na Twoim miejscu spotkała bym się z tą dziewczyną i dowiedziała więcej a może nawet powiedziała jej mężowi żeby żony pilnował,może on zrobi z nią porządek.

Nie wiem jak dawno u Ciebie się to wydarzyło, ale wydaje mi się, że będziesz miała z tym bardzo ciężko. Usiądź i przeczytaj to co właśnie napisałaś, powiedz to głośno i posłuchaj sama siebie.

Nie zaufasz, nie uwierzysz, czas to uleczy, kłamstwo się wyda, może przestanę do tego wracać... Nie wiem co musiałoby się wydarzyć, żebyś o tym zapomniała. Nawet nie o tym, co on zrobił - o tym jak się wtedy obrzydliwie czułaś. Będziesz teraz tylko czujna, będziesz czekała na jakiś znak, będziesz podejrzliwa, przy okazji oczywiście nie będziesz mu ufała - zaplączesz się sama w sobie, przestaniesz być szczęśliwa, to wszystko będzie Cię przytłaczać.

Zastanów się czy warto czekać na kolejny raz, być czujnym, nie ufać. Czas oczywiście, że leczy rany, ale nie robi nic, aby zapomnieć o tym wszystkim. I uwierz mi w jedno - jeśli stanie się to drugi raz - wybaczysz kolejny raz. Będziesz sobie mówiła, że przecież tyle lat przeżyliśmy, nie po to wtedy mu wybaczałam, żeby teraz to wszystko poszło na marne... Zamknięte koło i oszukiwanie samej siebie.

nie bardzo mogę sie zgodzić z wami, jestem mężatką 13 lat, mąż popełnił jeden błąd który mnie zabolał przeprasza za niego codziennie, stara się, okazuje miłość,nie zbagatelizował sprawy, nie zwalał winy na mnie więc dlaczego nie miała bym dac mu szansy tej pierwszej szansy,dostał ją i wie że 2 nie będzie dlatego napisałam ze jeżeli znów coś zrobi to się rozejdziemy.Ja nie mogę być pewna że to co mówi nie jest prawdą zawsze po pracy był w domu i nigdy nigdzie nie wychodził z "kumplami" więc nie bardzo miał czas na romans,raczej to dopiero był flirt z kimś kogo znał wcześniej lub dopiero poznał.A to że w takiej sytuacji się nie ufa to chyba naturalna kolej rzeczy, wszystko się wydało zaledwie 3 tygodnie temu, jest świeze i boli ale jeżeli mąż będzie taki jak teraz to uda mi się zapomnieć na tyle że będziemy żyć normalnie i będe szczęsliwa,jednak takich rzeczy całkiem nie da się zapomnieć i myślę że zaufać w 100% już też nigdy się nie da.Nie wiem pierwszy raz jestem w takiej sytuacji i piszę co czuję i myślę taraz a czy tak będze okaże się pewnie za wiele miesiecy.

hej dziewczyny ciezko mi z tym jest niby maz twierdzi ze mnie kocha i zalezy mu ale nie wiem czyw cos nie gra macie racje musze pomyslec o sobie ale jak jak w glowie mam ciagle to co sie stalo to upokorzenie nigdy nie myslalam ze maz mnie tak zrani nie on a jednak