banalna historia. ja, on, dziecko. bylo fajnie. moi rodzice w bardzo duzym stopniu pomogli nam zbudowac malutki domeczek. pomagali nam i fizycznie i finansowo. wlasciwie sponsorowali, to z naszej strony byla pomoc 
. jego rodzice nie zrobili nic, nie mowie o kasie, bo nie kazdy musi miec, ale o zwyklej pomocy. do wnuka przyjechali raz. ale trudno sie mowi, co mnie to, wazne ze jestesmy razem. tylko pewnego dnia krzysiek postanowil odejsc. tak po prostu. poszedl i nie wrocil. powiedzial ze mnie mnie kocha, juz dlugo, ale myslal ze jakos to bedzie. ale sie meczy i odchodzi. bolalo bardzo. zostalam sama z 7 miesiecznym synkiem, od tygodnia pracujac w noej pracy. od niego ani wizyty, ani telefonu. dziecko odwiedzil 1 przez miesiac. i nagle, wlasnie po miesiacu, zjawia sie, twierdzi ze kocha, ze nie wie dlaczego to zrobil, ze chce zaczac od nowa. kocham go tak bardzo, chcialabym miec pelna rodzine. ale czy nie zrobi znow tego samego? skolowalam sie bardzo, tym bardziej ze dopiero zaczynalam sie przyzwyczajac do smotnosci. druga strona jest to, ze moi rodzice - mieszkajacy za plotem - nie akceptuja juz jego osoby w moim zyciu. dla nich jest skonczony, nieodpowiedzialny, niewdzieczny, skrzywdzil im corke. powiedzieli mi ze nie zaakceptuja mojej ewemntualnej decyzji o jego powrocie. jestem rozdarta pomiedzy tymi wszystkimi ludzmi, ktorych kocham. kryskowi powiedzialam, ze chcialabym naprawic wszystko, ale on najpierw musi mi pokazac ze jest tego wart, ze sie stara i ze mu zalezy. najpierw niech da mi poczucie bezpieczenstwa (niech sam wymysli jak), a pozniej pomysle o jego powrocie. tylko moi rodzice twierdzi ze jestem glupia, ze sie w ogole zastanawiam. juz nie wiem, czy mam isc za sercem i mezczyzna ktorego kocham, czy sluchac rodzicow, od ktorych jestem w znacznym stopniu uzalezniona (mimo pracy nie poradzilabym sobie bez nich finansowo). pomozcie prosze!!! moze jakas sugestia pomoze mi zdecydowac
Podobne tematy
- .niezależna
- Słodka Czarodziejka
- Nieaktywny
witaj
wiesz decyzje musisz podjac sama,ja uwazam ze nie nalezy skreslac nikogo od razu ale powiem Ci tak -nich on sie postara niech pokaze ze chce tak naprawde wrócic i byc dla Ciebie oparciem ze jest wart Twojej miłości a rodziców na pewno warto słuchac -ja chciałam byc kiedys madrzejsza od nich i nie posłuchałam niestety i meczyłam sie kilkanascie lat .Musisz na spokojnie wszystko przemyslec i nie spieszyc sie z decyzjami bo byc moze on sie tylko troche pogubił i jest dobrym człowiekiem lub tez to moze byc wyrachowany drań ktoremu zalezy tylko na ciepłym darmowym domku ,posiedział sam ,pokalkulował i doszedł do wniosku ze tak mu jednak było wygodniej
- she
- Na razie czysta sympatia
- Nieaktywny
Przede wszystkim potrzeba wam wiele czasu. Z jednej strony myślę, że każdy zasługuje na przebaczenie i drugą szansę, a z drugiej jeśli pozwolisz mu od razu wrócić, to będzie oznaczało, że nie masz do siebie szacunku.
Niech się o was stara, niech udowadnia, że zasługuje na zaufanie i Twoje i Twoich rodziców. Być może faktycznie jest tak, jak napisała niezależna, dlatego nie spiesz się z decyzją.
- kasiulka188
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Moim zdaniem powinnaś słuchać siebei a nie rodzicó bo to ty będziesz z nim llub bez niego a nie oni. Oni powinni cię kochać i wspierać niezależnie od twojej decyzji.
Wygląda na to że bardzo przejmujesz się tym co oni powiedzą to nic dobrego. Sama tak mam. Moi rodzice też są w tym względzie krytyczni i też mam problem z tym jak powiedzieć im że być może wróce do kogoś kto już sobie u nich spaprał opinię bo wiem właśnie jak będą mówić.
Jednak mimo to uważam że to my będziemy żałować nie nasi rodzice i to my powinniśmy podejmować decyzja wg własnego sumienia i własnych odczuć.
Jaka nie podejmiesz decyzje,powinna byc ona twoja wlasna.bo to ty dasz albo nie dasz szansy.a to czy sytuacja sie nie powtorzy,gwarancji nie masz.ja bym najprawdopodobniej zamknela droge powrotu.
- szirina
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
ja bym może go nie odrzucała odrazu ale traktowała z mega dystansem niech udowodni że odpowiedzialny z niego tata i partner. jak nie to odrazu won !!!!!!!!!!!!
masz przewagę bo masz zaplecze finansowe i to on wylonduje na bruku nie ty z dzieckiem. ale masz już czerwone światło by nie brać dla niego żadnych kredytów ani nie brać go jako współwłaściciela na dom czy nawet samochód.
sama nie wiem. mam dystans, to na pewno, bo zwyczajnie sie boje. w trakcie trwania naszego zwiazku bylo naprawde ok. wlasciwie do konca nie wiem, dlaczego on poszedl. prawdopodobnie czul zbyt duza presje moich rodzicow. tylko to co oni robia, to nie jest wtracanie, tylko szczera pomoc. mimo ze mieszkamy za plotem, potrafimy widziec sie co kilka dni. ale pomocy nie odmawiaja nigdy. jednoczesnie czasem zdarzalo sie, ze chcieli pomocy od nas, od NIEGO. moze sie przepracowal... mam naprawde duzy szacunek do rodzicow, nie chcialabym ich ranic moja decyzja - ze oni dla mnie tak wiele w trudnych chwilach, a ja i tak wrocilam. ale ja tak bardzo kocham!!! tesknie za nim, za przytuleniem, slowami. za patrzeniem jak sie bawi z naszym synkiem.
- suzz
- Netbabeczka
- Nieaktywny
Wiesz, Twoi rodzice sądzę, że z biegiem czasu zrozumieją, że pełna rodzina jest potrzebna przede wszystkim Waszemu dziecku... Chłopak się pogubił.. nie mógł się odnaleźć w tym wszystkim.. niech walczy o Ciebie.. A Was, o Wasz dom i rodzinę...
rodzice powiedzieli, ze uszanuja moja decyzje, jakakolwiek ona bedzie. nie mniej jednak otwarcie mowia o tym, ze jesli pozwole mu wrocic, to beda mieli do mnie troche zalu. i nigdy juz mu nie wybacza, wiec miedzy NIMa rodzicami dobrze nie bedzie nigdy. czyli bede ciagle rozdarta, pomiedzy te wszystkie osoby ktore chocham. no chyba ze krzys naprawde pokaze ze sie zmienil, ze mu zalezy, i uda mu sie przekonac do siebie nie tylko mnie ale i moich rodzicow. mam nadzieje!
- suzz
- Netbabeczka
- Nieaktywny
Rodzice kochaja Ciebie i Twojego synka, więc jeśli zobaczą, że jest Wam z Krzyśkiem dobrze to za jakiś czas przekonają się do niego...
Będzie dobrze.
mam nadzieje, ze w koncu doczekam sie akceptacji od rodzicow. smam juz wiem - chce bardzo zeby wrocil. i na pewno mu na to pozwole. tylko jeszcze nie teraz. nie od razu. jak na razie widze, ze sie srata, szuka kontaktu (wcale mu go nie ulatwiam )dzwoni, mowi ze bierze sie w garsc. mysle ze mowi prawde. ze chce. ale wciaz czekam, w kilka dni przeciez nie da sie naprawic tak glebokiej rany.