oszukana

Cześć,

Oj, chyba nie napiszę tu nic nowego i odkrywczego, bo myślę, że sama w głębi serca wiesz, co powinnaś zrobić. Odpowiedz sobie, czym jest miłość? Czy miłość to chęć zadania bólu, cierpienia kochanej osobie czy raczej pragnienie jej dobra i szczęścia? Ja nie twierdzę, że Twój mężczyzna (to znaczy nie do końca Twój;) nie ma do Ciebie uczuć, owszem, może się boi odejść od żony, boi się zmian, ale co to oznacza dla Ciebie? Czy chcesz faceta, który jest tchórzem niezdolnym do podjęcia męskiej decyzji? Przecież wiesz, że jemu jest jak w bajce - w domu żona i stałość, stabilizacja, a z Tobą ekscytujące randki. No chyba większość facetów by tak chciała, tylko że to jest mega nieuczciwe wobec Was obu, a jedynym wygranym jest on, czyli człowiek, który dba tylko o własną wygodę i o zaspokajanie własnych potrzeb. A w jaki sposób dba o Ciebie? Oprócz tego, że na spotkaniach okazuje Ci czułość, pomaga finansowo? Obchodzi go, że święta i weekendy spędzasz sama? Obchodzi go, co wtedy czujesz? Ja mam dla Ciebie jedną radę - najpierw postaw mu ultimatum, albo odchodzi do Ciebie od żony, albo z Wami koniec. Tylko musisz być konsekwentna i wytrzymać bez kontaktu z nim. Uwierz, jeśli łączy Was uczucie prawdziwe, będziecie razem, a jeśli on zostanie z żoną...no to sama wiesz. Nie zdziwię się, jeśli za jakiś czas znów sobie znajdzie związek na boku dla odskoczni od codzienności. Smutne, ale prawdopodobne.

Jejku, on aż 10 lat był z Tobą i z żoną jednocześnie? Matko, co za egoista, no! Przepraszam, że tak ostro, ale nóż się w kieszeni otwiera, jak się czyta takie historie. Jestem w stanie rozumieć jakiś krótki romans, skok w bok, no każdy popełnia błędy, ale dwa regularne związki i niemoc podjęcia decyzji...oj pachnie tchórzem i egoistą na kilometr... Jasne, że jesteś jeszcze młoda i masz szansę na znalezienie kogoś wspaniałego, dla którego będziesz jedyna! Pamiętaj o tym, uwierz w siebie, może idź na jakąś terapię tak, żeby poznać trochę lepiej siebie? Ja chodzę do psychologa po rozstaniu z mężem i całkiem mi to pomaga, może Tobie też coś da. I zerwij z nim, proszę!

Aj, czemu tak ostro? To co, ona sobie go "tknęła", a on jej nie chciał, tylko zmuszony został? Nie róbmy z facetów kukieł bez mózgu. Oboje tego chcieli i tłumaczenie, że ona nie powinna, jest o kant d...y potłuc. On przede wszystkim nie powinien, bo to on miał zobowiązania, ona była wolna, prawda? Faceta nie można sobie tak po prostu wziąć czy zabrać, do tanga trzeba dwojga, ot co!

Do Cyniczna...

nie jest tak jak myslisz ,chyba ze twojego meza ktos"tknal" sama tego nie zrobilam i bylam dlugo dalekodystansowcem w takich ukladach to sie stalo! tak mnie oszukiwal dlugo :jak mu zle jak musi szybko odejsc itd
nie oceniaj mnie prosze tak bez nie wiedzy bo to naprawde bolalo przez dlugi czas

Po pierwsze nie pomyślałabym o tej kobiecie od razu jako o lafiryndzie, raczej o moim mężu jako o niezłym draniu
Ja nie rozbiłabym rodziny, co najwyżej ów żonaty, w końcu to przez niego założona rodzina
Nie chciałabym zakochać się w żonatym, gdyby tak się stało, na chwilę obecną myślę, że wycofałabym się, ale nauczyłam się, aby "nigdy nie mówić nigdy", bo życie się różnie układa, a ludzie są czasem bardzo słabi i ja tego nie pochwalam. Życzę skarbowi, żeby była na tyle silna, aby móc zakończyć z godnością ten związek

Ja również jej tego życzę, aczkolwiek uważam, że sama sobie naważyła tego piwa.
Człowiek ma wolną wolę, sam podejmuje decyzje. Ona podjęła taką, nie inną. Teraz pora ponieść konsekwencje.

Przykro mi, ale Autorka na pochwałę nie zasłużyła, nie jest mi jej żal.
Nie myl dokopywania z wyrażaniem opinii.

Autorce życzę oczywiście jak najlepiej.

Zgnilizna

Bingo, wreszcie ktoś to napisał...

Odciąć się od finansów, wylądować "pod mostem" i zaczynać honorowo od początku? Może w literaturze pięknej jest to śliczne i moralne, ale w życiu tak prosto nie ma.

Nie rozumiem dlaczego ludzie najpierw odcinają się od kochanka, a potem załatwiają swoje sprawy. Ja bym robił na odwrót -- najpierw załatwianie spraw, ustawienie siebie, przygotowanie bezpiecznej drogi, potem odejście w swoją stronę. Raczej chłodna kalkulacja by się tutaj przydała...

Ban - czyli zanim sie urzadzi na nowo, to jeszcze troche pooszukiwac , tym razem jego...?
         Albo sie podejmuje jakas decyzje, albo jest sie dalej troche w ciazy...

Poza tym pisalam cos o wolnosci i decydowaniu o sobie ....

Dzieki Wam Wszystkim za wypowiedzi
powiem tak,finansowo nie tak zle,niszczyc sie napewno nie pozwole(JUZ),
fajnie tak posluchac wypowiedzi "z boku" i napewno macie racje
i racje przyznaje tez ,ze sama sie oszukiwalam-bo wierzylam
co do zony,to tak wie lub wiedziala napewno -tam tez gral,ale ok nie ma co calej winy na nieg zwalac bo sama sie na to godzilam przez tyle lat,odwazylam sie dzis wypowiedziec i jest mi napewno lzej.bo ta decyzja zostawienia nie jest przeciez od 5 min
nikogo nie chcialam i nie skrzywdzilam ale sluchajcie GLOWA do GORY i wierze w siebie a mysle ze to juz duzo,mam przyjaciol teraz WAS i dam rade
zycze wszystkim wszystkiego dobrego

Dlaczego pooszukiwać... Czy to oszustwo jak znajdzie dobrą pracę? Czy to oszustwo, jak umówi się z kolegą na kawę? Czy to oszustwo, jak nie będzie się tak często widywać z kochankiem jak do tej pory? W pewnym momencie powie, że nie chce już pieniędzy... Potem powie "mam kogoś, kogo kocham". I tak romans umrze śmiercią naturalną bez wyrządzania szkody w wyniku drastycznych działań.

Oj - ban, a jak nie znajdzie dobrej pracy, a jak kolega sie nie umowi, to troche pobiore jeszcze szmalu, poczekam na lepsze czasy..........
Proponujesz jej znowu to samo, zaczynanie od kretactwa.
Jak kogos znajde, to poiwiem , ze juz cie nie kocham. a jak nie znajde to pobedziemy razem.
Nie pomyslales o czyms takim jak branie odpowiedzialnosci za wlasne zycie.
Czasy upadlych dziewczat z powodu nedzy juz dawno minely.
Nie mylmy wygodnictwa z bieda.

A swoja droga moglbys byc w zwiazku na zasadzie, "poki nic lepszego sie nie trafi"?

Ban - nie poszla tylko na szmal, byla milosc.
        Liczyla na na cos wiecej niz status wiecznej kochanki. To, ze akceptowala stan rzeczy, dziwne, ale tak bylo.
        Pisze, ze uboga nie jest, da sobie rade. Moze bedzie ciut gorzej, ale nie beznadziejnie.
       Czy dla paru luksusowych rzeczy warto oddac samostanowienie o sobie. Pisze przeciez, ze zupelnie zatracila sie w tym chorym ukladzie.
       Swoj czas, uklady towarzyskie, zainteresowania zlozyla "na oltarzu" tej milosci.
       Teraz ja to uwiera mocno - zatem nie ma co gdybac - rozwiazania dwa - zostac lub odejsc.

Skoro brała pieniądze od kochanka regularnie, to znaczy, że tych pieniędzy potrzebowała aby żyć, tak? Więc teraz jak nagle odejdzie to nie będzie miała za co żyć, czyli musi znaleźć pracę. Zatem zamiast zrywać romans powinna się usamodzielnić.

Dla mnie oczywiste jest, że nie był to układ seks za pieniądze, ale układ jak w małżeństwie -- on dużo zarabia, ona nie musi pracować (albo zarabia za mało, aby się utrzymać), a teraz ona chce być samodzielna. Więc zamiast sobie zrzucić cały świat na głowę, niech najpierw swoje życie ustawi.

Betina piszesz "Czy dla paru luksusowych rzeczy warto oddac samostanowienie o sobie". Moim zdaniem nie chodzi o luksusowe rzeczy, ale podstawę do życia -- jedzenie, picie, mieszkanie. Wątpię, że ona nie chce się luksusu pozbyć... chodzi raczej o minimum do życia. Zgodzisz się, że zdanie "ze nie poradze sobie finansowo" oznacza jedzenie, picie, czynsz, a nie dobra luksusowe? "Boję się, że nie bedzie mnie stać na drogie perfumy"????

Jeśli autorka jest samodzielna, może wyjechać 200km dalej, będzie miała pieniądze na życie to proszę bardzo -- niech jutro zamknie za sobą drzwi i koniec romansu.

No ciekawe jak to jest właśnie jak facet obiecuje kochance, że odejdzie dla niej od żony... ciągle i ciągle słyszę tę historię. Dlaczego kochanki w to wierzą? Dlaczego faceci tak im obiecują? A może kochanki słuchają i nie wierzą do końca, ale mają nadzieję, a faceci nie obiecują do końca, ale też nic nie robią?

Moim zdaniem to nie jest oszustwo. Przez 10 lat po prostu żyli w stabilnej sytuacji -- mąż, żona, kochanka. Kochanka była kochanką, żona była żoną. Kochanka chciała destabilizacji, ale mąż nie chciał. No więc kochanka postanowiła nie być kochanką i będzie szukać męża gdzieś indziej.

Jak rozglądam się wokół siebie, to nie widzę fajnych małżeństw, którzy po wielu latach dalej się zachowują jak w czasie narzeczeństwa. Zatem małżeństwa się wychładzają po paru latach, czyli jeśli ktoś odejdzie do kochanki, to prawdopodobnie oni stworzą kolejne zimne małżeńśtwo. Wniosek z tego taki -- po co robić nowe małżeńśtwo jak ma się stare? Po co jeszcze raz przerabiać te same problemy? Ale chyba End_Aluzja odbiegamy od tematu...

Brak czasu zeby pojsc do psychologa to zwykla wymowka.Wiele osob tak mowi po to zeby sie usprawiedliwic.
Dla mnie to priorytet,bo pomaga mi w poworcie do szczesliwego zycia.W koncu trzeba postawic na siebie i zadbac nie tylko o wyglad zewnetrzny ,ale tez kwestii emocjonalnej i poczuc wolnosc.
Trudno wziac sie samemu w garsc jak sie siedzi w takim "szambie" 10 lat.Proponuje skorzystac jednak pomocy specjalisty czyli psychologa czy terpapeuty.i nie zarzekac sie na forum ,ze to zrobisz sama.

Uzaleznienie od drugiej osoby ma tak silne mechanizmy ,ze osoba wspoluzalezniona nie jest w stanie sama tego rotrzaskac.
Zapewne wielokrotnie go prosiłas ,straszyłas ,płakałs ,groziłas i tak zostawałas po mimo ,ze Cie ranił.Bezsilnosc Cie rozwala,az w koncu sie dostosowałas sie do sytuacji.Pozwoliłam sobie tak napisac o Tobie przez swoj pryzmat wspoluzaleznienia.
Jak zamierzasz zrobic to dzisiaj jezeli przez tyle lat nie udawało sie?

Betina zgadzam się z Tobą w całej rozciągłości.

a ja bym pomyslala jak o LAFIRYNDZIE
i lafirynda TEZ by była winna rozbiciu rodziny
jak sie ktos nie chce zakochac to zrobi wszystko aby do tego nie doszlo.. owszem ... róznie bywa oczywiście ale jesli ktos godzi sie, ulega.. to znaczy ze jednak " wchodzi " w to a POTEM tlumaczy; milośc nie wybiera.. to nie ja.. to on...

Ech - a wystarczyloby przeczytac "Anne Karenine"......

Ty oszukana???? A może błąd..powinnaś wpisać oszukująca...siebie i żonę swego "kurewicza" - każda mądra kobieta nawet jak się wpakuje w taką sytuację zorientuje się co i jak po paru miesiącach...na początku czytając ten post myślałam że pisze dwudziestolatka...ale 10 lat i 40-stka na karku to graniczy z głupotą , infantylnośćią i zwykłą "kurewną i kurewiczem" żyjących chwilą... żal dla siebie masz a dla małżonki "kutasińskiego już nie?" śmieszny twój żal , bo przez 10 lat każda MĄDra osoba pomyśli a GŁUPIA leci jak ćma a potem są jęki i stęki....