pytania do osób które same wychowują dzieci ..

Witaj.
Najlepszym rozwiązaniem byloby sądowne wyznaczenie wizyt wówczas nie będzie niespodzianek typu...przyjadę za trzy godziny...
Jeżeli będziesz mu ograniczala kontakty z dzieckiem to najzwyczajniej on pozwie Ciebie. Tata ma prawo widywać się z dzieckiem ale w rozsądnych godzinach(takie małe dziecko dużo śpi w dzień)poza tym na Twoich warunkach i napewno nie może zabierać dziecka tym bardziej na noc bez Twojej zgody. Najlepszym rozwiązaniem byłoby pójść do prawnika i dopytać o swoje prawa i obowiązki. Byłam w podobnej sytuacji i doradzam jednak spróbować sie dogadać dla Twojego i dziecka spokoju. Nie możesz się denerwować bo masz ważne zadanie przed sobą jakim jest wychowywanie dzieciątka. Pozdr. Daj znać co postanowiłaś...

tak mam 22 lata on ma 32lata...   ........ .............. .. .......................... !!!

Agajaga ja mu nie ograniczam prawa do widzenia z córką-jak najbardziej chce by ja odwiedzał ale on nie rozumie ze córka jest kąpana o 18.30 a o 19 już śpi..on chce ja odwiedzać po 19 i wg niego ja mam się ze snem córki dostosować do niego..
to taki hrabia  pytał by najlepiej codziennie przez gg co u córki ale nie raczy jej odwiedzić..
A prawniczka powiedziała mi,że to moja sprawa jak z nim postąpię tylko powinnam go informować o wynikach badań córki.
Dlatego już zgłupiałam co muszę a co nie muszę..
A i jak chciała bym zmienić miejsce zamieszkania na inne województwo nisz dotychczasowe to mogę czy mam jakieś ograniczenia..?

Odsuń własne emocje i zastanów się co najważniejsze jest dla twojej pociechy. Nie kieruj się złością, którą z wiadomych względów jesteś przepełniona.

1) czy muszę z byłym partnerem utrzymywać kontakty tj 2-3 razy w tygodniu pisze do mnie ,,Jak się czuje córka,,
czy jak się nic nie dzieje nie muszę mu odpowiadać na takie pytania..?
oczywiście informuje go o wynikach córki(choruje)czy muszę skoro jej nie odwiedza,a jego zainteresowanie nią kończy się na tym jak się czuje ..

Nie, nie musisz. Ale powinnaś. Możesz wyznaczyć mu granice. Np.: Jak coś się będzie działo, to go na pewno powiadomisz.
Jeżeli używa formy pisemnej, to szykuje się na ewentualną sprawę sądową, abyś mu chciała zabrać prawa rodzicielskie. Nagraj z nim rozmowy, zapytaj się go czemu nie przychodzi, tylko pisze, 2, 3 razy w tygodniu. Miej dowody na jego zachowanie.   

2) Pyta,, jak ma się córka,, tak jak by chciał wiedzieć, ale odkąd się urodziła odwiedził ją raz jak się urodziła(obecnie ma 5 miesięcy)..
Jak ja mam się zachowywać w takich sytuacjach za każdym razem muszę mu odpisywać...?

Wszystko zależy od twojej moralności.

3) Czy jak nie odwiedza córki ma prawo ni z gruszki ni pietruszki wyskoczyć mi,że np za 3h czy jutro będzie u dziecka i nie liczy się z moim zdaniem czy jestem w domu czy mnie nie ma  itp?

Zgodnie z prawem może nawet nie oddać Ci dziecka. Policja nic nie wskóra. Dopóki nie masz sądownie ustalonych zasad, pod tym względem jest bezkarny.
Jednak to działa w dwie strony. Ty też nie musisz mu wydać dziecka.
Oczywiście można tak postępować złośliwie, albo gdy naprawdę są ku temu powody (czytaj dobro dziecka).

4) czy jak odmówię mu delikatnie spotkania z córką może mnie osadzić  iż ograniczam mu kontakty z córką?

Nie delikatnie, tylko z argumentami. Np. Nie możesz dzisiaj wziąć do siebie, bo mamy plany. Dopóki dziecko Go nie pozna, żądasz, aby widywało ojca tylko w twojej obecności, czy to w Twoim domu, czy na spacerze. Wyślij mu maila z propozycją.

Miej na wszelki wypadek dowody.

Pamiętaj kieruj się zawsze dobrem dziecka, a nie swoją frustracją.

5) czy w przypadku widzenia córki raz na ,,ruski,, rok może ja tak o zabrać do siebie na noc?

Jeśli dziecko go nie zna, to jak on by sobie to wyobrażał, czy byłoby to dobre dla zdrowia psychicznego dziecka. To tak jak Ty byś była od tak sobie wyrwana z domu, np. do wioski afrykańskiej na jedną noc. Jak byś się czuła? Pomyśl o bezpieczeństwie psychicznym dziecka.

Ale zgodnie z prawem tak.

Jak najszybciej załatw sprawę sądownie, będziesz miała spokój psychiczny. Nie będzie Ci mógł wywinąć numeru. W pozwie możesz zażądać, a byście zostali skontrolowani przez specjalistyczny ośrodek ds. rodzinnych, oni tam określą jakie w łączą Was więzi z dzieckiem.

Pieniądze płaci na dziecko??? Jeśli nie, albo nie wystarczającą ilość to idź po alimenty.

Nie on sie określi. On już miał na to czas. Teraz to Ty i sąd określacie warunki. Zgodnie z prawem on ma obowiązek odwiedzać dziecko. Kiedyś to był przywilej, teraz obowiązek, Jeśli uchybia się od wyroku sądu, to "możesz" go obciążyć karą grzywny do wysokości 500zł na rzecz pokrzywdzonego rodzica.

Jeżeli przeszkadzają Wam jego maile, to poinformujcie go o tym.

A po co go zapraszasz. Żyj własnym życiem. Tak jakby go nie było. On nie ma nic do gadania czy zapłaci za nianie, czy tez nie. Po to ustala się alimenty. Nie musisz się z nim rozliczać.

leki jak najbardziej wchodzą w skład alimentów - wszystkie koszta, tj media, proszek do prania, płyn do mycia naczyń. Jeżeli almienty nie wystarczają, to idź do sądu o podwyższenie. Oczywiście, aby dostać je, to twojego byłego partnera musi byc stac na to.

W każdej sprawie konsultuj się z prawnikiem - są darmowe porady.

Czy będzie wołać tata, czy nie - nie wiesz. Daj dziecku osądzić zachowanie taty. Pamiętaj, że dziecko ma swój rozum i za kilka lat samo oceni jego zachowania.

Ty nie musisz zastępować jej taty. Możesz pójść do psychologa po poradę jak się w takiej sytuacji zachowywać wobec dziecka, jak mówić tłumaczyć na każdym poziomie rozwoju. Twoja córa na pewno ma wielu wujków, cioć ... Obraca się wśród ludzi. Najważniejsze, aby nigdy nie czuła się gorsza z powodu sytuacji. Moim zdaniem nad tym powinnaś popracować.

Tuptusiaaaa, potrzebny mi był taki wątek Jesteśmy w podobnej sytuacji, tylko moja Córcia młodsza, ma dopiero 3 miesiące - i jej tatuś jednak ją odwiedza 3 razy w tygodniu. Ale odwiedziny są coraz krótsze - tatusiowanie najwyraźniej straciło posmak nowości, gratulacje już poodbierał od znajomych, więc nudno.
Boję się, że kiedyś zacznie wpadać na 5 minut przypomnieć sobie jak Córcia wygląda - a ja później będę jej musiała tłumaczyć dlaczego "tatuś" nie jest w stanie poświęcić jej więcej czasu i dlaczego siłownia, basen, angielski, koledzy i cała masa innych spraw są dla niego ważniejsze od niej.

Zaraz po porodzie angażował się - czuję, że maczała w tym palce jego rodzina, która bardzo mnie wsparła (wykluczając jego mamusię, która mu ponoć wmawiała, że to nie jego dziecko, bo jej tak koleżanki w kartach wywróżyły - temat na osobną historię ). W naiwności swojej sądziłam, że kontakt z dzieckiem od samego wstępu pozwoli mu na nawiązanie solidnej relacji z córką. Później uznał, że już czas i sam wybrał dni, w których ją będzie odwiedzał. Ale już go te terminy uwierają.
Jak ostatnio warknęłam o te coraz krótsze wizyty, usłyszałam "no chyba nie oczekujesz, żebym był tutaj codziennie". Rozwalił mnie kompletnie, bo gdyby o mnie chodziło nie chciałabym go widywać w ogóle . Jednak, skoro określił w jakie dni chce córkę widywać - powinien się tego trzymać.

Zastanawiam się, czy nie załatwić sprawy sądownie, jak ktoś tu sugerował w wątku, i ustalić jakiś harmonogram.
I faktycznie muszę odwiedzić psychologa, bo sama nie wiem, czy to ma sens i czy warto walczyć o to, żeby regularnie spędzał z córką czas w dni, które sam przecież wybrał (ale się powtarzam ) - może taki odąsany tatuś z musu będzie w przyszłości gorszy dla jej emocji niż brak tatusia, no nie mam pojęcia.

Tuptusiaaaa, życzę powodzenia i oczywiście - zdrówka Twojej Córci. Trzymam kciuki, żeby ubyteczek okazał się tym z rodzaju "to się zarośnie". Samotne macierzyństwo nie jest takie złe, ale konieczność tułania się po lekarzach jest bardziej upierdliwa niż problemy z eksiami. Jakoś to w końcu poukładamy

Dziewczyny mam pytanie..
Mój znajomy pytał co córci ,,brakuje,,powiedziałam mu tam jakieś drobne rzeczy,on przy okazji odwiedzając nas podarował je córci teraz ,żąda ode mnie w trybie 4dniowym kwoty 300zł za zakupione rzeczy nie warte na pewno nawet połowy tej kwoty..
Czy on mi może jakoś zaszkodzić prawnie itp?
Podkreślam nic od niego nie chciałam odpowiedziałam tylko na niewinne pytanie i nie spodziewałam się takiego obrotu sprawy tym bardziej,że nikt poza moimi rodzicami i rodzeństwem raczej nigdy nie dawał nic córci..

hej czuwam dalej nad tym tematem
Dziewczyny  co macie na stres? chyba i on mnie dopadł w końcu...
myślałam ,ze to serce wiec w trymigi zarejestrowałam się do lekarza ekg,morfologia i mocz-nic czysto
a mnie tak kluje i promieniuje do prawego barku ,ze spać w nocy nie mogę - masakra-lekarka do mnie ze to nerwobóle i mam wziąć przez tydzień no-spe 3x1 i na pewno mi przejdzie..a jak nie to mam wrócić....
zastanawia mnie skąd to dziadostwo się wzięło..
nic się w moim życiu raczej w ostatnich 6 miesiącach się nie zmieniło ..dom,córcia,,,kolega,, i cała codzienność..

Czuwam,ciągamy się po sadach i tak to teraz wygląda...łatwo się nie poddam..chodź coraz bardziej mnie coś boli i po badaniach to nie jest serce wiec to pewnie nerwica... jadę 24 na nospie czasem czymś mocniejszym z recepty..samo życie kochane..
ale się nie poddam mam wspaniała córkę która kocham nad życie..
wyszły jej dwa ząbki na dole i jak się uśmiecha wystawia na wierzch te swoje dwa siekacze

Zastanów się co ma to Tobie i Twojej córci dać. np. odebrać z zemsty - moim zdaniem nie ma sensu. Od prawnika wiem, że dziecko nadal będzie miało obowiązek alimentacyjny wobec ojca. Pewnie masz także (albo) inne powody.

ojciec ma obowiązek widywać dziecko - to nie jest przywilej. Możesz wystąpić do sądu o ustalenie widzeń. Jeżeli nie będzie się widywał, to może dostać grzywnę na rzecz Twoją - do 500zł. Możesz spróbować udowodnić jego zły wpływ na dziecko i ograniczyć widzenia do minimum (ewentualnie tylko w Twoim towarzystwie).

Zawsze sobie notuj kiedy i ile czasu poświęcił dziecko - data, godzina, pogoda, co wtedy w telewizji było - to jest na prawdę istotne. Sąd podczas rozprawy zadaje pytania o okoliczności zdarzenia - jeśli podasz wiele szczegółów, to uwiarygodnisz swoje zeznania.

Czy na tą chwilę jest Ci to na prawdę potrzebne? Czy Ci się chce przez tą batalię przechodzić?
Piszesz, że masz nerwicę (bądź miałaś) - to się pogłębi. Może najpierw tym się zajmij.

Proponuję Ci, pójść do psychologa. Widać, że nie radzisz sobie z tą całą sytuacją. W międzyczasie wybierz się do prawnika i dowiedz się możliwych rozwiązań i ewentualnych konsekwencji.

Życzę powodzenia.

PS Gratuluję zakończenia rozprawy.