witajcie:(

Jestem  mężatką od 17 lat. Mój związek należał do bardzo udanych, mimo ciągów alkoholowych mojego męża, które tłumaczył stresem w pracy. Rozumiałam , walczyłam , podjeliśmy nawet wspólne leczenie i jakoś się udawało. Jakieś dwa lata temu mój ukochany znów zaczął i wtedy zaczęła się gehenna , wyrzuciłam skubańca z domu (tak polecił psycholog). Po krótkim czasie stracił pracę, wszystko. Ja nadal wierzyłam że się z tego podniesie. przyjeżdżał do nas co tydzień ,byliśmy rodziną na odległość ze względów na pracę( większe możliwości.Bardzo go kocham i dlatego nie wnosiłam sprawy ani o rozwód ,ani o separację , myślałam że wszystko się ułoży , że nasza miłość przetrwa.Ponieważ było krucho z kasą zadecydowaliśmy iż wyjadę do pracy za granicę . Po 6 tygodniach przyjechałam na urlop, czekał na mnie w domu, kochaliśmy się , mówiliśmy o tęsknocie, ale zaraz na drugi dzień znów zaczął popijać, pojechał do domu ,No i tam sobie poszalał, Już się nie widzieliśmy do końca urlopu. Przyjechał pożegnać mnie na lotnisko, ale byłam tak zła , że nie pozwoliłam się pocałować, przytulić. No i od tego ( jak się nie dawno okazało)wszystko się zaczęło. Mój mąż raz miał pracę , raz nie nigdzie jej nie mógł znaleźć. I nie dlatego że pił , bo naprawdę się starał. Rozmawialiśmy każdego dnia na skypie,umawialiśmy się że On będzie wysyła kasę na utrzymanie dzieci ( mamy dwoje).Planowaliśmy też rozstanie. Ja wysyłałam za niego , regulowałam rachunki. Tomek ( moja miłość) w miarę możliwości też coś posyłał. Po jakimś czasie dostał pracę w Niemczech , pomyślałam że teraz będzie już dobrze, że wszystko się uda. Ale praca okazała się tylko na miesiąc. potem już pod górę nie dostali zapłaty.Po jakimś czasie , bez rodziny , zaczęłam się zastanawiać nad swoim życiem, i doszłam do wniosku ,że bardzo tęsknię za moją rodziną , za moim mężem. Dzwoniłam do niego co dzień, przepraszałam za nasze rozstanie, wyznawałam wielką i dozgonną miłość. po jakimś czasie mój mąż też powiedział że jestem kobietą jego życia, że nadal (mimo wszystko) bardzo mnie kocha. Wierzyłam w to bardzo , a że mój kolejny przyjazd planowany był na Święta Bożego Narodzenia , rozmawialiśmy co dzień , nawet dochodziło do internetowych zbliżeń między nami. Rozmawialiśmy o naszej pięknej przyszłości, o planach na dalszą jego część.Przesyłał piękne maile, esemesy. Potem wahadło u mojego męża , raz chce być ze mną raz nie, W końcu wygadał się że kogoś poznał, ale to tylko przyjaciółka, której powiedział że jest żonaty, i chce być z żoną . Pytałam go wiele razy czy mnie już zdradził ( ponieważ miałam takie przeczucia). Mówił że nie i tego nie ma zamiaru zrobić. Wreszcie nadeszły upragnione święta, jechałam z przekonaniem że to koniec naszego pożycia:(. Wreszcie przyjechał, pytałam czy zdradził zapewniał że nie!.Byłam szczęśliwa,kochaliśmy się jakbyśmy byli małolatami, zafascynowani sobą , poznawaliśmy się na nowo. Było cudownie , podjeliśmy też decyzję( ponieważ nadal nie ma pracy) że wraca do domu załatwiamy mu pracę ,zabieramy dzieci do naszego domu. dwa dni przed końcem roku wrócił i znów scenariusz świąteczny.Powiedział też przyjaciółce że wraca do domu , do żony i dzieci. Okazało się że przyjaciółka nie życzy sobie kontaktów! Niestety w Nowy rok musiałam wracać , zapewniał że będzie czekać , że wszystko się ułoży, wysłałam znów kasę na utrzymanie nie tyko dzieci ale i męża, pracowałam na trzy domy, ale Kocham i warto, myślę!!!.Gdyby nie powtórny egzamin na prawo jazdy miał jechać ze mną , na landy. Miał wytrzymać dwa tygodnie.W końcu nadszedł egzamin i brak wiadomości , albo niedostępny, lub wyłączony. W końcu odebrał i czar prysł, Przyjaciółka spodziewa się dziecka mojego męża!!!!! Moja pierwsza reakcja , O zgrozo! damy radę ,będziemy płacić alimenty,. Pytałam jak to się stało ,ze taki facet się nie zabezpieczył !Ale mówił ( bo to jak się okazało pani doktor) ma podwiązane jajowody, To jak pytam to przecież nie możliwe!!!!!!W końcu po kilku dniach poinformował mnie że zostaje z nią i ich dzieckiem. Nie mogę na to pozwolić , kupiłam szybko bilet wracam do Polski , chcę być przy dzieciach jak Tato ogłosi szczęśliwą nowinę. Płakałam , prosiłam żeby sie zastanowił , przemyślał.Jakże się co do niego myliłam .Tomek uważa ( choć mnie bardzo kocha i przy tym pożąda)zostaje z nią ,Wiem że to tylko z wygody, poczucia bezpieczeństwa. Teraz okazuje się że zrobiła też mu kilka drogich prezentów takich jak spodnie , koszule ( wszystko firmowe) ,on uważa że nic w tym złego , Nic mylnego , powiedziałam,zrobił z siebie dziwkę!!!Męską tanią dziwkę!!! Ja nadal proszę żeby się jeszcze zastanowił bo bardzo nadal kocham mimo kłamstw i tej cholernej zdrady. Na koniec żeby jeszcze tego mało Ja też podejrzewam u siebie oznaki ciąży.Wybaczyłam , czekam  choć nie wiem co będzie dalej.Podobno Miłość prawdziwa przetrwa wszystko i wszystko wybacza.