czy to jest normalne...?

A kogo ten chłopak lubi? Kto jego lubi? I dlaczego? Próba zerwania, to taka duża awantura. Mówią, że co nie zabije, to wzmocni. Wzmocniło, czy zabiło?
Czujesz się przy nim bezwartościowa. I tak ma być? Boisz się samotności.
Oczywiście możesz pójść do psychologa, ale też możesz sama się zastanowić nad tym co napisałaś. Nikt przecież nie jest doskonały, każdy ma wady, ale i zalety. Samotność nie zabija. Z resztą, pobycie chwilę bez kogoś, to doskonały czas, żeby siebie pokochać. Przecież jesteś fajną dziewczyną!

ja 23 on prawie27... BARDZO CI DZIEKUJE za odpisanie!
a czasem jest tak milo...
okropna rozterka
juz niedlugo rozstryzgnie sie...bedzie 2lata i jesli nic sie nie zmieni to czy mi sie podoba czy nie 14 luty bedzie decydujacy(2rocznica).
musze tak postawic sprawe.
a jak bedzie....????

Coś co ma sens, nie może wisieć pomiędzy byciem razem, a nie byciem razem.
Ja rozumiem, że można w przypływie emocji zakończyć związek, ale za chwilę się zreflektować i próbować jednak rozmawiać i naprawiać.
Takie jednak kilkukrotne zmienianie stanu rzeczy nie świadczy o niczym dobrym.
Związek to zaufanie, bezpieczeństwo oraz stałość. Jak się kończy i zaczyna od nowa, to nie ma co mówić o tych wartościach.

Może być tak, że związek opiera się tylko na przyzwyczajeniu. To zdecydowanie za mało.

Nie bój się samotności. Ona jest dobra, jeśli ją dobrze wykorzystasz A bycie z kimś tylko ze strachu przed samotnością, nie ma sensu.
Co do dobrych chwil - nawet bite kobiety je mają ze swoimi partnerami ("bo jak nie bije, to jest dobry"). Chodzi o całokształt, nie o chwile. Proponuję rozstać się i zacząć życie na świeżo.

jest jeszcze gorzej :"( :"( :"(
jakby tu przyspieszyc czas... :"( naprawde zaslużyłam na to?????odezwałam sie do niego...beznadziejnie slabo sie zachowalam...z ciekawosci czy mysli o mnie...
powiedzial ze nie ma zadnych emocji...Boże jak to boli :"( :"( :"(

proponowałabym jednak nie odzywać się pierwsza, a najlepiej w ogóle:)
wiem, że boli i jest ciężko, sama to przeżywałam. ale uwierz, najlepiej dać sobie spokój i znieść ból.

jak swoje poczucie wartości budujesz na tym czy z kimś jesteś, to już na starcie przegrałaś. "boję się samotności jak ognia". A niby dlaczego? Umrzesz? Jakoś kilkanaście lat przeżyłaś nie będąc z nikim, mało tego, przez długi czas miałaś normalne dość szczęśliwe życie. I tu nagle gdy masz te 20 lat świat zaczyna opierać się na facecie. Nie na Tobie, tylko na facecie, bo to od niego uzależniasz swoją wartość. A ten facet to widzi i bardzo łatwo może zacząć traktować Cię jak bezwartościową szmatę, bić, przeklinać... bo niby dlaczego by nie, skoro w tej relacji on jest bogiem, a Ty nikim.

Rozwiązaniem tego problemu nie jest kolejny facet. Rozwiązaniem jesteś Ty sama. Gdy będziesz szczęśliwa sama ze sobą i polubisz siebie, gdy docenisz wartość swojego życia, wtedy dopiero będziesz gotowa na związek. A zdrowi fajni faceci uwielbiają takie kobiety, które nie będą kulą u nogi, a komplementarnym elementem ich życia.

Fajnie że ktoś dodal taki temat gdyz ja mam podobny problem .
Też jestem 2 lata z chłopakiem i znam jego rodziców on zna moich tylko ze problem jest w tym ze Kamil bo tak sie nazywa moj chlopak dosc czesto kloci sie z moim tata wg jest dziwny ja pracuje za granica i co 3 miesiace zjezdzam do Polski gdy jestm w domu mozna powiedziec ze jest wszystko ok ale gdy tylko wyjade zaczynaja sie klotnie glownie z tego powodu ze kamil mysli ze spotykam sie tutaj z chlopakami chodze na imprezy i takie tam ostatnio zaczol sie do mnie nie mile odzywac starsznie mnie to boli gdyz ja mam do niego szacunek i wg a on potrafi mnie poniżać naewt przy znajomych czy tez jego rodzicach .
Prawde mowic nie wiem co mam robic bo probowalam zrywac ale potem i tak wracalam chwile bylo dobrze a potem to samo rozmawialam juz z nim na ten temat ale twierdz ze przesadzam .
Prosze doradzcie cos 

Żeby ktoś Cię kochał to najpierw musisz sama siebie pokochać. Nie szukaj potwierdzenia u facetów,że jesteś fajną i wartościową kobietą,bo możesz się mocno zawieść.
Sama musisz zrozumieć,że bycie z kimś na siłę to złe rozwiązanie i prędzej czy póżniej przychodzi opamiętanie, a po co tracić życie na związek,który nie daje szczęścia? To strata Twojego cennego czasu. Mamy tylko jedno życie.
A poza tym skoro postanowiłaś odejść to po co się odzywasz do niego?
Tu nie ma logiki, no ale jestem w stanie to zrozumieć

Dziewczyno, daj se z nim spokoj, nie dzwon, nie pisz, nie mysl! Masz dopiero 23 lata, wiesz, ilu takich baranow jeszcze musisz zaliczyc, zeby spotkac kogos konkretnego? Chociaz ja w Twoim wieku tez myslalam, ze spotkalam swoja druga polowke, chcialam slubu, dzieci, itp. Na szczescie do niczego nie doszlo, a takich "polowek" to spotkalam pozniej jeszcze conajmniej ze trzy

Glowa do gory, life goes on, a na Twoim ex chlopaku swiat sie naprawde nie konczy

PS: a tak na marginesie, MAJ to miesiac milosci wiesz co sie jeszcze moze wydarzyc do maja??

jestem z meżem od dwuch lat nie pracuje bo wychowuje nasza coreczke która nie ma jeszcze nawet wóch lat.mój mąż dziś powiedział że nie chce być ze mna ,dla tego ze nie powiedziałam mu ze pobrałam 30 zł na jedzenie z  naszego spolnego konta bez jego zgody wiem zle postapiłam ale to nie jest powod zeby powiedziec to koniec strasznie mnie to boli bo cos wypanie np.nie powiem mu ze jade do lekarza bez jego wiedzy to juz jest problem dzis mipowiedzial ze on nie wytrzyma ze mna ze lepiej jak nie bedzie ze mna teraz powiedzial wszystko mnie boli uswiadomilam sobie ze nigdy mnie nie kochal i szuka byle pretekstu moich bledow zeby zakonczyc nasze malzenstwo co ja powiem dziecku ze co tatus nie przyjedzie bo mama bez zgody tatusia wziela pieniazki na jedzenie boze  zyc mi sie nie chce

słuchajcie!tragedia!!! jako, że tak bardzo chcę pomóc szczęściu założyłam konto na spam...i...spotkałam sie z jednym chłopakiem...okazało się, że troszkę różni się od zdjęcia zamieszczonym w portalu...niski i gruby i już nie taki pewny siebie jak w wiadomościach...no nic, nie kontynuje znajomości...bo nie poczułam oszałamiającego uczucia spotykając się z nim...(a na takie jeszcze licze!)
i niedawnospotkałam sie z (wydawał sie miły i bardzo ciekawie pisał) 27letnim chłopakiem...
również nic kompletnie z mojej strony nie zaiskrzyło...okazał się jakby to powiedzieć "ciapą".
odpisałam mu bardzo grzecznie, jest bardzo fajnym i miłym chłopakiem i że już się nie spotkamy, bo nie było żadnej "chemii".
i się zaczęło...
że jest beznadziejny, ze czas pożegnać się z myślami o założeniu rodziny... że jestem za piękna i za fajna na niego!!!a ja jestem NORMALNA!!! chciałam go podbudować i pisałam żeby wziął się w garść, bo jest milion kobiet i na pewno znajdzie dla siebie tą jedyną.
ale on dalej swoje, że skończy ze sobą! i w końcu się poirytowałam na tyle, że dosadnie napisałam mu: odczep się i nie pisz do mnie!!!!!!!bo to nękanie!!!!!!
odpisał, że jak jestem taka to ok. Już się nie odezwie!
nie minęło parę godzin i napisał, na portalu, żebym nie myślała o nim źle...
a jego profilowe zdjęcie zmieniło się na czarno-białe z kirem!!!!!!!!!!!i komentarz(jakby pisał to ktoś z rodziny), że był chory przez 10lat na coś i nie miał już siły nadal, podpisano: pogrążona w żałobie rodzina!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
pozwolę sobie zauważyć, że raczej nikt z rodziny nie wchodziłby z rana zamieścić taki komentarz na portalu ( w którym jest login i hasło...)po jakiejś tragedii, bo wiadomość od niego ostatnią dostałam dzień wcześniej późnym wieczorem.
zablokowałam go i dochodzę do wniosku, że może to nauczka, abym dała sobie spokój i cierpliwie czekała na coś co przyjdzie samo...
UWAŻAJCIE!!!

trzymaj się kobieto!!
bądź dzielna i wierz w siebie! może jakaś aktywność, bo przecież nie trzeba być od razu typem imprezowiczki, żeby kogoś poznać. można nawet do biblioteki iść.. a to, że trafił się jeden (przepraszam) frajer z portalu randkowego, nie znaczy, że wszyscy są tacy.
szczęściu trzeba pomóc. najważniejsze, że uwolniłaś się od tego toksyka!