konkubinat

ja żyję w konkubinacie juz ponad 12 lat,czy mi to przeszkadza?właściwie to nie,czasami są tylko problemy w urzędach nic więcej
dzieci i nazwisko? przecież nawet po ślubie dzieci mogą mieć nazwisko ojca, a ja dalej swoje lub odwrotnie
mam 2 dzieci,w razie czego dom mojego faceta, będzie domem naszych dzieci

syla135 wujek remontował mieszkanie,a na kogo brał faktury? jeśli na siebie zawsze może w sądzie ubiegać się o zwrot kosztów remontu

konkudinat jest ok do czasu!!!!!!!!

Zyłam kilka lat w konkubinacie, i bardzo dobrze,wygodnie nam sie zyło,bez papierka, bez wspolnego nazwiska. No ale do wziecia "cywilniaka" zmusila nas sytuacja  administracyjno-formalnosciowa,i coraz czesciej  brak wspolnego nazwiska było przeszkodą,chocby we wzieciu kredytu na budowe domu
Do naszej milosci miedzy sobą nie potrzebowalismy papierka z Urzędu Stanu Cywilnego,ale papierek potrzebny był coraz czesciej jak sie ze sobą jakies interesy chce prowadzić
Na konkubinat nigdy nie narzekałam,mimo ze jest to paskudna nazwa,i ma przesłanie stereotypowe patologiczne,a jak sie szuka dziury w calym ,w tym konkubinacie to zawsze sie znajdzie

A mnie nieodmiennie zaskakuje i bawi, jak bardzo wielu z tych którzy głośno krzyczą, ze "papierek z USC nic nie zmienia", tak histerycznie się przed tym papierkiem bronią. Bawi tym mocniej, że jeszcze jakies dwa lata temu też zasilałam to grono   Teraz - z zupełnie innym panem ten papierek z USC mam właśnie dlatego, że między nami on nic nie zmienia (choc zgadzam się z przedmówczynią, że jednak jest jakoś inaczej, poważniej, bezpieczniej), a sporo ułatwia "na zewnątrz" i reguluje wiele spraw ustawowo i zastępuje wiele innych papierków. Zamiast stosów aktów notarialnych, umów, faktur (a pewnie przez lata tego się zbiera), z których sporo papierów słono kosztuje, mamy jeden, który kosztował mniej niz jeden z nich (np notarialne poswiadczenie testamentu), no i w razie czego jest niepodważalny (w przeciwienstwie do np testamentu). Zwykła optymalizacja czasu, miejsca i kosztów ten cały ślub

Lena, co do tych historii szpitalnych, to w przypadku konieczności uzyskania np zgody na zabieg, czy inne działania medyczne to już mogłabyś mieć problem aby zamknąc temat "jestem żoną". Inna sprawa jest przy planowym pobycie, gdzie pacjent sam określa komu udzielac informacji i kto jest uprawniony do takich decyzji. Ale nie zawsze do szpitala trafia się planowo, w stanie świadomym i przy pełnej przytomności. I wtedy zaczynają się schody

niby tak,ale jak powiem że jestem żoną ,to co lekarz zażąda  ode mnie dowodu? tak wiem w dowodzie jest wpisany stan cywilny,ale nie każdy dowód wymienia po ślubie,a po za tym jest też ochrona danych osobowych

Wynika z tego ,że lepiej mieć papierek

Lena, pewnie przy zabiegach ratujacych zycie jest inaczej. W sumie czesto wtedy najpierw operuja a potem nawet ustalaja tozsamosc. Ale nie wszystkie sa takimi, ktore absolutnie nie moga poczekac jakis krotki czas i o takich wlasnie sytuacjach mowilam, bo o takich rozmawialam swego czasu wlasnie z tym znajomym. Szczegoly procedur medycznych jako takich jakos mnie nie inderesowaly szczegolnie, wiec nie wiem jak to wyglada co do zasady i czy to sa jakies ogolnokrajowe wytyczne. Ale chyba nie, skoro nawet w przychodniach jest rozna polityka - w jednej powiedziano mi, ze maż "z urzędu" ma prawo dostępu do mojej karty itp, w innej podetknęli mi pod nos upoważnienie - do wynikow badan osobne, do historii leczenia osobne i do udzielania informacji medycznej w razie mojej śmierci osobne. A to tylko dwie przychodnie w ktorych w razie czego zapytalam, bo czasem chocby wyniki odebrac to maz ma po drodze, a ja nie. Wiec chyba nie ma jakiegos jednego prikazu w tej sprawie, choc pewnie bycie mężem/żoną sporo tu ułatwia.

Pewnie i tak jest. W końcu ja też nie myślę co dzień o tym, że mój mąż jest "urzędowo" moim mężem. Do nazwiska już sie przyzwyczaiłam i jakoś tak oczywiste jest, że żyjemy razem. Choć jak o tym myślę, to właśnie świadomość, że dla Państwa jest jasne, że w razie czego chcemy o sobie móc decydować itp, daje mi jakieś takie poczucie bezpieczeństwa. I wiem, że choćby w razie jakiegoś wypadku nie będzie dodatkowego stresu i załatwiania, bo mamy ten papier, albo w razie śmierci któregoś z nas, sprawy majątkowe też są ustalone tym jednym papierem, i, że po urodzeniu dziecka, to on będzie mógł je sam zarejestrować, a mnie w czasie 7dni od porodu będzie USC ścigał, no i wiele innych sytuacji i możliwości o których człowiek na co dzień nie myśli,bo zbyt zajęty jest właśnie tą codziennością. Ale jak kiedyś usłyszłam " umowy zawiera się na złe czasy i nieprzewidziane wypadki" i dla mnie ten papier z USC jest właśnie taką umową.

Konkubinat to feralna nazwa wolnego zwiazku,bardzo zle postrzegana,o bardzo zlych odniesieniach wrecz do patologi,nazwa prawno-sadowa.A papierek z USC moze ulatwia zycie papierkowe,ale mozna to osiagnac stalymi upowaznieniami.Dla kobiety psychicznie moze istotne USC ale w powtornych zwiazkach pojawia sie problem wrzucenia do jednego worka wspolnych majatkow,jak nie skrzywdzic swoich wlasnych dzieci,pojawia sie problem wspomnienia o intercyzie majatkowej,bardzo drazliwy obustronnie,wielce skomplikowane,moze rozdzielnosc majatkowa tez pomysl ale luki prawne.Nie ma tu zlotego srodka.

Już dawno powinna byc uchwalona ustawa o związkach partnerskich. Nie wiadomo dlaczego jej przeciwnicy twierdzą, że byłaby ona "promocją homoseksualizmu". Przecież konkubinat też jest związkiem partnerskim! Powinny być ustalone zasady dziedziczenia, wspólnoty majątkowej, rozliczania się z fiskusem, itp. Teraz trzeba biegać po notariuszach, robić zapisy, jakieś cuda, kto o tym myśli? To przepisy powinny być dostosowywane do życia, a nie odwrotnie.

własnie dopiero teraz sprawdziłam,że w nowym dowodzie nie ma stanu cywilnego podanego