Zona zostawia mnie, jak mam doprowadzić do powrotu. Prośba o pomoc!

Witaj,
Sytuacja nie do pozazdroszczenia choć sam byłem w o wiele gorszej.

Pytasz co zrobić, co jeszcze można zrobić, jak tą zaistniałą sytuację można uratować?
Powiem Ci szczerze jak tylko się da i z ręką na sercu - po swoim już prawie 8 miesięcznym doświadczeniu w walce o związek - nie zrobisz na teraz niewiele, żeby nie powiedzieć że już nic. Wiem, że jesteś gotów dla żony stanąć na czubkach włosów, góry przenosić, przytaszczyć całą kwiaciarnię na plecach z różą w zębach, ognisko pod wodą rozpalić itd.... tym nic nie zdziałasz a na Twoją lubą podziała to jak płachta na byka - utwierdzisz Ją w w przekonaniu słuszności Jej decyzji.
Daj Jej teraz przestrzeń, odsuń się w cień i zajmij się sobą. W żadnym razie nie proś o powrót, nie zmuszaj Jej do rozmów, nie wyznaczaj czasu na zmiany. Odsuń się, stań się trochę nieosiągalny, tajemniczy, niezależny. OBSERWUJ Z DYSTANSEM a nade wszystko nie daj się prowokować, bo mimo tego, że być może też i Ona była nie w porządku, to teraz bardzo potrzebuje argumentów, że dobrze robi, "bo Ty taki piiiiii byłeś". Z wyczuciem prowadź rozmowy. I nie pozwól sie wpędzać w poczucie winy, bo gdy tylko zaczniesz przepraszać, starać sie byc lepszym to tak, jakbyś potwierdzał, ze było miedzy Wami źle.
Na takie zachowania będzie czas dopiero po Jej powrocie do związku.
Czy jest ktoś trzeci... takiej opcji nie dopuszczasz do myśli, nie zgadzasz się z tym... ale niestety tak może też być, że jednak jest ten ktoś. Oby nie.

Zastosuj się do tego - metoda 34 kroków przeznaczona dla małżeństw w kryzysie:
1. Nie śledź, nie przekonuj, nie proś i nie błagaj.
2. Nie dzwoń często.
3. Nie podkreślaj pozytywnych elementów związku.
4. Nie narzucaj się ze swoją obecnością w domu.
5. Nie prowokuj rozmów o przyszłości.
6. Nie proś o pomoc członków rodziny.
7. Nie proś o wsparcie duchowe  - z tym bym trochę polemizował jeśli ktoś Nas faktycznie i szczerze wspiera.
8. Nie kupuj prezentów.
9. Nie planuj wspólnych spotkań.
10. Nie szpieguj jej. To cię zniszczy. Jeżeli chcesz to zrobić dla spokoju umysłu, wynajmij profesjonalistę.
11. Nie mów ?Kocham Cię?.
12. Zachowuj się tak, jakby w twoim życiu wszystko było w porządku.
13. Bądź wesoły, silny, otwarty i atrakcyjny.
14. Nie siedź i nie czekaj na żonę ? bądź aktywny, rób coś, idź do kina, wyjdź z przyjaciółmi, itp.
15. Będąc w kontakcie z nią (jeżeli to ty zazwyczaj rozpoczynasz rozmowę) postaraj się mówić jak najmniej.
16. Jeżeli zawsze pytasz, co robiła w ciągu dnia twoja żona, PRZESTAŃ PYTAĆ.
17. Musisz sprawić, że twój partner zauważy w tobie zmianę i zda sobie sprawę, że jesteś gotowa żyć dalej, z nim lub bez niego.
18. Nie bądź opryskliwy czy oziębły ? po prostu zachowuj dystans i obserwuj, czy twój partner zauważy i, co ważniejsze, zda sobie sprawę, co traci.
19. Bez względu na to jak się DZIŚ czujesz, pokazuj jej jedynie zadowolenie i szczęście. Niech widzi osobę, z którą chciałby być.
20. Unikaj wszelkich pytań dotyczących związku do chwili, gdy Ona zechce o tym rozmawiać (co może potrwać jakiś czas).
21. Nigdy nie trać kontroli nad sobą.
22. Nie okazuj zbytniego entuzjazmu.
23. Nie rozmawiaj o uczuciach (to tylko wzmacnia te uczucia).
24. Bądź cierpliwy.
25. Słuchaj tego, co naprawdę mówi do ciebie ona.
26. Naucz się wycofać w chwili, kiedy chcesz zacząć mówić.
27. Dbaj o siebie (ćwicz, śpij, śmiej się i skoncentruj się na pozostałych elementach swojego życia).
28. Bądź silny i pewny siebie; naucz się mówić cicho i spokojnie.
29. Pamiętaj, że jeżeli zdołasz się zmienić to twoje wszystkie KONSEKWENTNE działania będą mówiły więcej, niż jakiekolwiek słowa.
30. Nie pokazuj rozpaczy i zagubienia nawet w sytuacji, gdy cierpisz najbardziej i jesteś zagubiony.
31. Rozmawiając z nią, nie koncentruj się na sobie.
32. Nie wierz w nic, co słyszysz i w mniej niż 50% tego, co widzisz. Ona będzie wszystko negowała, ponieważ jest zraniona i przestraszona.
33. Nie poddawaj się bez względu na to, jak jest ciężko i jak źle się czujesz.
34. Nie schodź z raz obranej drogi.

Nie ujawniaj się Jej z tą metodą, że ją znasz... bo jak dobrze je poczytasz i zrozumiesz, to one są skierowane na Ciebie i zmiany w Tobie a nie do Niej czy też o Niej. Poza tym te pkt nie są po to by przełamać niechęć partnerki/partnera do ratowania związku, tylko o pokazanie Twojego szacunku do samego siebie, kreowania nowego, lepszego 'ja'.
Jeśli możesz to poszukaj i obejrzyj sobie film Ognioodporny - przysłuchaj się co mówią.
Terapia to dobry krok i na jej podstawie pracuj nad sobą i swoją nerwowością/agresywnością.
Książka Dobsona "miłość wymaga stanowczości" na "dzień dobry" do czytania. Jest do ściągnięcia w pdf-ie.
Pomyśl też nad seminarium na dvd "przez śmiech do lepszego małżeństwa" - jego spot i w/w film jest na youtube.

Swego czasu też słyszałem gadania, że "nie wierzę w to i tamto", "boję się że to są tylko Twoje słowa" nie wierzę, nie wierzę i etc... kilka dni milczenia, bo zapadłem się pod ziemię wedle postanowień z metody - grałem w karty z krecikiem z kreskówek - i teraz żona szuka zaczepki.
Pkt 32 jest głównie teraz dla Ciebie i do przodu odnośnie pozostałych..

Słuchaj psychologa, bo wygląda mi, że trafiłeś na właściwego doradcę dla Ciebie, pracuj nad sobą z użyciem metody i szperaj po tym forum. Wiele wskazówek tu znajdziesz cennych dla siebie między słowami kierowanymi do innych forumowiczów.
Film, książkę nie zaszkodzi Ci "zaliczyć" i szczerze powiem z własnego doświadczenia, że to seminarium na DVD warto mieć jako domową terapię małżeńską. Wywraca wiele stereotypów i własnych poglądów na małżeństwo do góry nogami a zaaplikowana żonie w przyszłości "odświeży" umysł i Jej rozwodowe "zapędy". Kosztuje prawie stówkę a zwraca się momentalnie.
Co więcej poczytaj wątek prawa przyciągania i poszukaj na youtube filmu-wykładu pt. "sekret". tam też coś się interesującego o sobie i związkowych problemach dowiesz.

Barthez, jeśli można - myślę, że żona nie powinna zmieniać zdania, kiedy "będziesz coś robił", ale kiedy wskutek terapii z psychologiem Ty zaczniesz się zmieniać. W sposób naturalny, bo będziesz świadom tego jak postępujesz i jak to działa na innych.
Myślę, że jej słowa, że podczas rozmowy z Tobą czuła się psychicznie wykończona o czymś świadczą. Że rzeczywiście w jakiś sposób ja wykańczasz. Nie wiem jaki jesteś, więc nie powiem Ci o co chodzi. Poznasz siebie po wielu miesiącach terapii. Ale coś w tym jest i zwróć na to uwagę. Nie wiem, może właśnie to, że masz takie mądre i nie do podważenia argumenty? Bo tak jesteś pewien swojego sposobu widzenia otoczenia? Może to zaborczość? Nie wiem, ale nie oczekuj od siebie efektów po miesiącu. Wiesz, może po roku

Walcz, ale nie bronią Powodzenia

Z drugiej strony - śmierć taty i problemy w pracy - twoja żona powinna wykazać się większym zrozumieniem, a nie od razu pakować się i wyprowadzać.

Barthez, zmień swoje nastawienie, naucz się postępować tak, by charakter Twojej pracy przestał mieć decydujący wpływ na Twoje zachowanie i myślenie - myślę, że jeśli pozostanie w kontakcie mailowym, ona zacznie pozytywne zmiany wyczuwać. Nic na siłę, szczególnie teraz, kiedy "się okopała" i zwyczajnie się boi. Daj sobie i jej chwilę na wytchnienie, daj jej zauważyć, że Twoje obietnice zmian nie są gołosłowne i chwilowe. Nikomu z nas nie ptrzeba zmian na chwilę czy na miesiąc. Każdy z nas szuka poczucia bezpieczeństwa, czyli pewności i stałości

Szkopuł w tym Barthez czy ona chce zmieniać swoje zachowanie.... Ty jej dajesz gotowe rozwiązania. Może czas by ona sama do jakichś wniosków doszła? I może doszła... Może nie chce gotowców?

Barthez staraj się zastosować do tych 34 kroków. Spróbuj żyć i być szczęśliwy z nią czy też bez niej. Jest duża szansa, że jesli będzie wiedziała że jesteś szczęśliwy i wyluzowany, taki jakiego chciałaby mieć partnera to wróci. Jak nie wróci, trudno- będziesz musiał być szczęśliwy bez niej. Wierz mi, wiem co przezywasz. Aktualnie czekam na termin wyznaczenia rozprawy rozwodowej i nadal kocham.
Jak widać nie śpię po nocach i nie ma to nic wspólnego z moją pracą.

Barthez....
Zmieniać się można tylko dla siebie.... Jeśli chcesz się zmienić tylko dla Niej, to jest to błąd, to będzie na krótko. Zaraz znajdziesz usprawiedliwienie w sytuacjach w pracy i wszystko wróci do utartych schematów. Jeśli nie zmienisz siebie dla siebie i nie przestaniesz sie usprawiedliwiać, że do pewnych zachowań masz prawo ze względu na pracę - to ja tego "nie widzę"... Fakt, czy ona wie, czy nie że poszedłeś na psychoterapię, nie ma żadnego znaczenia. Nie liczą się kroczki i półśrodki - liczy się tylko to, czy coś z tego wyniknie. Sam fakt, że się na to zdecydowałeś, o niczym jeszcze się nie świadczy. To jest pozytywne, ale czy dalej będzie również? Tego nie wie nikt Starać się - jeśli naprawdę - trzeba przez cale życie i ani na chwilę nie zapominać, nie usprawiedliwiać. I starać dla siebie. Wtedy innym będzie się chciało z Tobą być

Jesli nie dopuszczasz myśli, że ona może nie wrócić to też niezbyt dobrze.... Ona jest wolnym człowiekiem. Ma prawo do własnego zdania i własnych marzeń. Nie możesz uzależniać Was obojga od siebie. To błąd, to nie wypali. Ona może - jeśli będzie chciała - jedynie chcieć być z Tobą. A czy będzie chciała - to się okaże, ja tego nie wiem i nikt nie wie. To zależy od zby wielu kwestii.

Dzisiaj w rozmowie z psychologiem, albo po rozmowie z psychologiem doszedłem do wniosku, że żona odeszła, mimo że mnie kcocha, z tego powodu że uznała, ze moje ostatnie zachowanie itd jest spowodowane tym że jej nie kocham.

Czy w tym wypadku tez mam stosowac jakies regoly czy jednak walczyc o uczucie?

Siemano,

niewesoła sytuacja, ale trzeba iść dalej do przodu. Nie będę tutaj mądrości artykułował bo nie w tym rzecz. Poczytaj sobie mój wątek i zobacz jak to się u mnie zakończyło. Też miałem kiedyś wrażliwą żonę, okazało sie jednak, że taka wrażliwa i wspaniała osóbka jest w stanie przyprawić mi rogi i zdradzić mnie z kolegą z pracy... och szkoda gadać... cieszę się, że mam już ten etap za sobą.
Nikt z nas tak jak Ty nie zna Twojej żony. Możemy Ci doradzać, że metoda 180 stopni jest super extra, ale nie na wszystkich to działa... ja się do niej nie zastosowałem i poległem, ale to nie znaczy, że jak się do niej nie dostosujesz to też polegniesz... tego nikt z nas nie jest Ci w stanie zagwarantować! Samo się nie naprawi - to jest pewne!!
Pamiętaj, że kobiety są szalenie emocjonalne... dla Twojej żony teraz liczą się czyny nie słowa. Na słowa się już uodporniła...
Mądrze pisze zabka-k że zmieniaj się dla siebie, bo jak będziesz to robił tylko dla Twojej żony to dupa blada. Ja także się zmieniłem -  schudłem częsciowo dla jużniezony, ale również dla siebie 30kg i dobrze się z tym czuję do dnia dzisiejszego. Zmieniłem także sposób postępowania i stosunek do kobiet... z czego jestem bardzo zadowolony. Musisz jednak pamietać, że najłatwiej jest zmieniać innych, a najtrudniej siebie, gdyż pewne nawyki są już tak mocno w nas zakorzenione dosłownie niczym jedzenie i oddychanie...
Głowa do góry i walcz, bo jak wcześniej napisałem samo się nie naprawi...!! I nie odrzucaj od siebie myśli, ze mógł pojawić się ktoś trzeci... ja także swego czasu dałbym za byłą żonę rękę sobie uciąć i wiesz co... teraz byłbym ku.wa bez ręki!!
Pzdr
K.

Ręce jak ręce,dobrze że głowy nie dał na szafot

No niestety... to bardzo prawdopodobne. Jeśli żona była od dłuższego czasu niezadowolona, ale nie przeprowadziła ostatecznej rozmowy tylko się wyprowadziła, to może ma kogoś na boku, a twoje zachowanie było dla niej tylko pretekstem do zerwania.

Jak to mawiają, czujności nigdy nie za wiele Niestety, ale mądry Polak po szkodzie ;P