Święta - jak to jest u was ;-)

no właśnie te rozjeżdżanie, ja podziwiam osoby które "obskakują" 2 albo i 3 wigilie nie wiem jak to robią, najprawdopodobniej i mnie może coś takiego czekać w tym roku, ale nie mam ochoty spędzać połowy wigilii w samochodzie ;-)

ja bym nie umiała się spędzić  Wigilii sama z facetem i dziećmi,jestem nauczona właśnie takiego spacerowania od jednych do drugich,no teraz schodzę na dół do teściowej w wigilię,ale jeszcze ze 3 lata temu jeździłam też do mojego taty,ale stwierdziłam że to bez sensu bo na drugi dzień i tak tam jadę więc po co 2 razy jeździć
kiedyś jak zyła moja mama szliśmy na Wigilie do jej mamy,potem szlismy do mamy mojego taty,niestety rodzina sie posypała i święta już nie te same

Mi święta w moim domu zbrzydły, i jestem nastawiona do nich neutralnie.
Mogą być, ale równie dobrze może też ich nie być.

Od zawsze, rok w rok, wszyscy się spieszyli, aby wigilia była przygotowana po mistrzowsku, przez co panowała nerwowa atmosfera. Każdy się na siebie wkurzał  i wydzierał; mama na tatę, że nie chce mu się choinki rozstawić, tata na mamę, że kręci mu dziurę w brzuchu, i na mnie, że jako dziecko byłam podekscytowana ubieraniem choinki, i przez nieuwagę rozgniotłam światełko, a w efekcie lampki przestały działać . A to obrus poplamiony i trzeba szukać zastępczego, a to bigos się przypalił, a to sałatka nie doprawiona, a to kolejka po ryby, i tak w kółko. Wszyscy próbowali przy stole stwarzać pozory, że jest naprawdę sympatycznie, przyjemnie i rodzinnie, a gdy odchodzili od stołu to narzekali, że są wykończeni. Dorosłam i doszłam do wniosku, że takie święta mam gdzieś.

W tym roku wigilię spędzam sama z mamą, która już szaleje od dwóch tygodni.
Zdążyłyśmy pożreć się o choinkę prezentując takie decybele, że pewnie wszyscy sąsiedzi z bloku nas słyszeli. , a to dopiero początek. Założę się, że zanim zasiądziemy do stołu, to zdążymy stoczyć nie jedną batalię. W pierwszy dzień świąt jadę do mojego chłopaka, złożyć jemu i jego najbliższym życzenia, wręczyć prezenty. W drugi dzień świąt on przyjeżdża do mnie.

Jak to mówią "święta, święta i po świętach". Jakoś to zleci.

I słusznie.

Ja nienawidzę odgrzewanych po raz enty kurczaków. Jak są już takie maksymalnie rozgotowane, to stoją mi w gardle. Bigos to jeszcze taka potrawa, że odgrzewany jako tako smakuje, ale bardzo łatwo go przypalić. Wiele osób robi tak, że zamiast uratować ten nieprzypalony, to szybko zaczyna mieszać, i cała potrawa pachnie i smakuje spalenizną.   Sałatka jak postoi zbyt długo, to też nabiera charakterystycznego zapachu.

Ale i tak kutii nic nie przebije  Wygląda strasznie

A u mnie święta przeważnie były poprzedzone wielkimi awanturami. Ostatnio sie to zmieniło, rodzice się rozwiedli. Teraz mam 3 Wigilie, z mamą, tatą i chłopakiem. Awantur już nie ma.

A ja nie robię nic
Dla mnie święta mają znaczenie jedynie wypoczynkowe. Teściowa oczywiście przygotowuje wszystko, wspólnie jemy wigilię, a następnego dnia rano wybywamy z mężem spędzić święta tylko we dwoje Do tej pory święta były po prostu męczące; od jednego domu do drugiego, wszyscy nastawieni an to, ze ich odwiedzimy. W efekcie byliśmy zmęczeni świętami zamiast wypocząć.
W tym roku stawiamy jedynie na siebie, nikogo nie odwiedzamy. Wigilię jak zawsze zjemy z teściami i na tym koniec.

Ja mam dość dogadzania innym. W końcu to jest dla mnie święty czas, czekam na ten urlop od wieeeelu miesięcy i chcę wypocząć by mieć siłę na noworoczne zmagania. Nie wiem czemu miałoby służyć takie jeżdżenie wszędzie, zapraszanie kolejnych osób z rodziny, skoro można to zrobić w nowym roku? Zawsze odwiedzaliśmy babcię ciocię i kuzynkę mojego męża- ale w końcu i on się zbuntował i stwierdził, że w styczniu czy lutym też jest na to czas .

Nie wyrabiam;)
Najpierw kolacja z mamą i dziadkami, następnie druga z tatą i jego rodziną. W tym roku dopiero w 1 dzień Świąt ide na kolacje do przyszłej teściowej. Jakoś trzeba sobie radzić.

Ahaaaa ;D a już myślałam że macie jakieś turbo trampki ;-) hahah
no właśnie ja do tej pory z przyszłymi teściami miałam spokój, ale w tym roku się teściowa obudziła z nienacka zaskakując wszystkich normalnie jak wybuch jakiegoś wulkanu ;-) podejrzewam chęć otrucia mnie jakimś muchomorem ukrytym w pierogu ;-)

hahhhah:D
Przez wiele lat sprawę 'u kogo Wigilia' rozwiązywaliśmy tak, że raz u rodziny od strony taty, raz u rodziny od strony mamy. Sporadycznie u nas. Może w Twoim przypadku również się sprawdzi. W tym roku zrobisz jej tą przyjemność, ale za to w przyszłym będziesz miała z głowy;)

Oj niestety to nie jest takie proste jak Ci się wydaje ponieważ moja teściowa ( przyszła niedoszła ;-)) gdyż jestem w długim związku nieformalnym nigdy mnie na nic nie zapraszała, urodziny, imieniny, święta nigdy na nic ;D a teraz naglę taka inicjatywa po 10 latach więc spodziewam się jednak tego muchomora ;D

Hahahaa moja droga parą jesteśmy od 10 lat, od 5 lat zaręczeni i od 5 mieszkamy razem ;-) daty ślubu nie ma bo jak na razie nam ten ślub do niczego potrzebny nie jest, a nam też jakoś nie spieszy się do ślubu bo po prostu nie mamy takiego "parcia na ołtarz " lub w naszym przypadku parcia na USC ;-)

U nas daty pewnie nie będzie ;D jak już się nam ślub przywidzi to będzie to spontan ;-)

Ona się do mnie nie poczuwa, nie jestem jej wymarzoną synową, nie jestem jedynaczką w którą rodzice pakują tyle kasy ile się da, a ponad to ona uważa na najwspanialszą swoją jedyną córkę, i nie może przeżyć tego że ja mam od niej leprze wykształcenie.

Uuuuuuu to rzeczywiście bardzo podejrzane:D Powodzenia Ci życzę!

Nie dziwie Ci się. Twój luby nie ma pojęcia skąd ta nagła zmiana frontu teściowej?

Ja idę do potencjalnych teściów w pierwszy dzień świąt - złożę życzenia, rozdam prezenty, posiedzę z godzinkę czy dwie, i wracam do siebie.

Tata mojego chłopaka ma taki defekt, że jak tylko usiądę z nim przy jednym stole, to najchętniej wepchałby we mnie wszystko, co na tym stole się znajduje. Już nawet utarł się pewien schemat: jak tylko wejdę do mieszkania, od progu woła, że o godzinie x będzie obiad i zaczyna się tuczenie. Muszę przyznać, że gotuje bardzo smacznie, ale to nie zmienia faktu, że pojemność mojego żołądka jest ograniczona. Już sobie wyobrażam, co tam będzie działo się w święta...

U mnie jest tak, że od strony mamy to się spotykamy całą rodziną ok. 20 osób i wigilia jest co rok albo u mojej babci, albo babci siostry. A od strony taty to dziadki i ich dzieci i wnuki. Ja ide na obie wigilie. I jeszcze u teściowej. Czyli w sumie 3 wigilie.

hahah bez ślubu nie żyje ale dała się przyłapać z byłym chłopakiem ;-)

ale to w ogóle nie o to chodzi, ;-) ja nie aspiruje do miana jej córki broń boże ;-) tylko ze ona widzi tylko ją nikogo wiecej ma 2 synów i ich "olewa" męża olewa a ona to pępek świata nie ważne co zrobi jest cacy ;-) mi to nie przeszkadza a nawet śmieszy trochę ;-)

U mnie Wigilia wygląda zawsze tak, że rodzice cały czas się kłócą (jak zwykle), a w Boże Narodzenie jedziemy do rodziny na wieś. Nie bardzo przepadam za swoją rodziną, ale przynajmniej jest dobre jedzenie. I w świę?a generalnie troszczę się o to, żebym czuła świąteczną atmosferę, czyli słucham kolęd, patrze na światełka itd., i o to, żeby było dobre jedzenie

W tym roku chciałabym sama przygotować niektóre potrawy wigilijne. Zaplanowałam barszcz ukraiński z uszkami, panierowane filety rybne z buraczkami i pyzy Czy ma ktoś jakieś pomysły na inne tanie, proste do zrobienia i pyszne dania na Wigilię?

Mam ja -  zupka śledziowa, groch z kapustą, albo karp smażony po polsku( na patelni i bez dodatków)

Święta w domu. U mnie lub u brata. Zjeżdżają się najbliżsi. W tym roku będzie u mnie 18 osób. Role są rozdzielone żeby wszystko nie spadło na gospodarzy. Dzieci i psy. Harmider. Bałagan. Śmiech.
Przy stole siedzimy tylko w czasie posiłków. Potem najróżniejsze gry i zabawy, czasem poważne tematy.  Bawią się młodzi i starzy (no, może oprócz mojej teściowej ). Dom jest duży, więc jak ktoś chce pobyć sam i odpocząć to nie ma problemu.

Lubię święta bo w ciągu roku nie mamy okazji naraz spotkać się w takim komplecie.

Uwielbiam czas przedswiateczny:) Juz pod konca listopada wszystkie domy i ogrodki roswietlone sa pieknymi lampkami wiec nawet jak nie ma sniegu to jest juz wesolo. Teraz to nawet snieg dopisal, zima pelna geba.

U mnie nie ma pospiechu ani klotni. Ani wizyt czy rewizyt.

Duzo czasu spedzamy w domu, przy swiecach, piekac pierniki i popijajac glögi (grzane wino). A jak nam sie siedzenie znudzi to idziemy na spacer.

Swieta przygotowuje razem z partnerem i dziecmi i kazdy cos tam we wlasnym zakresie robi. Wiec sprzatanie jest tak rozdzielone, zeby nikomu garb nie wyrosl. Na zakupy biore dzien wolnego i jade do supermarketow oraz centrum handlowych juz rano, wtedy jest w miare pusto i spokojnie.

Na ten weekend zostaje juz tylko porobic jakies farsze, zupki, pierogi i ubrac choinke. A potem isc na spacer, na sanki albo na lyzwy.

Bardzo lubie te swieta z moja wlasna rodzina. I w moim wlasnym domu, gdzie nikt nikomu nie ciosa kolkow na glowie.

Święta spędzam częściowo w domu tylko z mężem, częściowo w pracy. Jak grafik pozwoli to w pierwszy, albo drugi dzień świąt idziemy do znajomych, albo oni do nas. Wszystko na pełnym luzie.
Jako dziecko lubiłam święta, ale dużo uroku odbierała im ta przedświąteczna gorączka. Zakupy, sprzątanie, gotowanie, pieczenie do późnej nocy, przy okazji zawsze jakieś sprzeczki o coś. W efekcie przy stole wszyscy siadali zmęczeni, a tu jeszcze koniecznie w międzyczasie trzeba było pozmywac. W pierwszy dzień świąt często jeździliśmy do rodziny, więc znowu bieganina od rana, przed wyjazdem do kościoła, a u rodziny siedziałam cały dzień przy stole, nudziłam się i słuchałam "dobrych rad" i obgadywania tego, kto akurat w tym roku nie przyszedł.
Teraz każde święta spędzam tak jak mi wygodnie. Gotujemy i pieczemy to, na co mamy czas i ochotę, nie ma takiego czegoś jak przedświąteczne porządki - sprzątam regularnie z taką samą dokładnością i nie robi mi żadnej różnicy czy firanki upiorę 22, czy 27 grudnia. Nie daję się namówic na wyjazdy do rodziny i spędzanie tam świąt "po bożemu". Przez dwa dni świąteczne pracuję, co też mi odpowiada.
I lubię moje święta bez wiecznej bieganiny, zmęczenia, 12 potraw i 10 ciast, sztucznej serdeczności, tego co wypada i co "się przyjęło" i innych ozdobników

Święta powinny być radosnym czasem, w którym każdy przestaje myśleć o złych i przykrych rzeczach. Choć na chwilę. U mnie święta są do bani jak co roku, zanim ktoś coś zrobi to wielka awantura, nikomu się nic nie chcę, każdy by tylko uciekł od obowiązków ,nic nie pomagał ,wszystko zostaje na głowie jednej osoby, a potem to samo smutek, kłótnie. Święta nie cieszą już mnie. Nie mam powodów ,aby się z nich cieszyć. Gdy człowiek nie może liczyć na najbliższych, właściwie na nikogo, święta nie mają znaczenia już. Na dodatek kłótni więcej niż w zwykły dzień.. Moja rodzina tak działa mi na nerwy ,że czasem naprawdę już nie mam siły:(Wiecznie kłótnie,przekomarzanie się, wyzywanie ze strony bliskich osób........................

A ja od tygodnia już się tymi świętami martwiłam, bo wiedziałam, że będzie u babci znów tak sztucznie (ciocia zawsze taką atmosferę wprowadza), wszystko robiłam pod jej dyktando. Zawsze marudziła na coś: jak nie chciałam zjeść zupy to zaraz były pretensje i żeby już się nie czepiała to jadłam. Ale wczoraj już za dużo na mnie powiedziała. Tyle przykrości mi sprawiła, że powiedziałam im, że będę tylko na chwilę, aby opłatkiem się po dzielić i idę do wujka i mojej ukochanej siostry (kuzynki:p). Och i zostaje tam na noc! Ach to będą w końcu cudowne święta!:D
I mam w nosie co po myśli sobie ciocia. Robię tak jak ja chce nie tak jak ona!;)

My wigilię zaczynamy dość późno żeby każdy z kuzynostwa mógl wrócić z wigilii u dalszej rodziny czy rodziny swoich partnerów. W Boże Narodzenie lecę natomiast do wujka. Powiem Wam że w tym roku u mnie jest całkiem spokojnie i nawet nauczyłam się robić nową potrawę Jedynie czego nam brakuje to choinki, pewnie jutro rano kupię. Myślałam też żeby pojechać do apteki i kupić coś na zgagę i wzdęcia, bo to oczywiste że będę się opychała

Co do narodzin Jezusa- na pewno nie narodził się w grudniu, ale około września-października

To wszystko co piszesz to DOBROĆ świąteczna -niejednokrotnie- łatwiej być dobrym 1 dzień niż pozostałe 365.

Boże Narodzenie to tak naprawdę święto ściśle pogańskie- nie ma się co doszukiwać głębi chrześcijańskiej

No i jak tam, po wigilii?:) My zjedliśmy, oczywiście w akompaniamencie nieśmiertelnego telewizora

a dobrze:) się pośmiała ze swoimi kochanymi braciszkami, trochę beki musi być, no i zmęczona jestem, właśnie oklapłam przed kompem ehh

ooo winko jak najbardziej, my piliśmy do kolacji