Moje przemyślenia na temat braku ludzkiej pokory i wdzięczności

Jestem za pokorą, protestuję przeciw postawie roszczeniowej, ale... rozumiem marzenia. Rozumiem marzenia również tych osób, które są ubogie. Dlaczego nie mogą marzyć i prosić o spełnienie ich marzeń? Czemu marzenie o markowej rękawicy bokserskiej czy kanapie określonego koloru jest niestosowne?

Diabeł (nie po raz pierwszy) tkwi w szczegółach.
Bo o są tacy, którzy o tę markową rękawicę poproszą. Są i tacy, którzy jej zażądają. Są też tacy, którzy proszenie przekształcili w żebranie. Jest też grupa osób, która ma marzenia, ale o nich milczy, by nie być posądzona o brak pokory i wdzięczności.

A ja będę przewrotny i niepopularny bo powiem tak:

NIE ROZUMIEM JAK TO JEST MOŻLIWE ŻE LUDZIE KTÓRYCH NIE STAĆ NA LODÓWKĘ, MAJĄ SIEDMIORO DZIECI.

Ja też mógłbym chcieć mieć siedmioro dzieci, ale mnie nie stać na żadne, więc nie mam żadnego. W naturze jest tak, że jeżeli zwierzę nie jest w stanie wyżywić potomstwa, to kończy się to zgonem. My natomiast mamy nie tylko wolę ale jeszcze środki techniczne żeby zapobiegać sytuacjom kiedy dzieci jest ponad miarę. A mimo to, co się dzieje? Rozumiem sytuację kiedy rodzina której dobrze się powodzi ma np. czworo dzieci ale doszło do załamania rynku i nagle ich sytuacja bardzo się pogorszyła. Ale ile takich rodzin jest? Zawsze było tak, że najbardziej rozmnażała się biedota, co jest w gruncie rzeczy samonakręcającą się patologią, bo im jakieś środowisko jest gorzej wykształcone i biedniejsze, tym większy w nim współczynnik przestępczości itd. W XIX nie płacono źle robotnikom ze skąpstwa (no, ze skąpstwa też), to było przemyślanie działanie. Wszystkie modele populacji wskazują że poprawa warunków środowiskowych, powoduje tylko wzrost populacji. Tak jest z trawą dla królików i tak jest z pieniędzmi u ludzi... Już w XIX wieku zauważono, że im więcej płaci się robotnikom, tym więcej w ich rodzinach rodzi się dzieci, i tym więcej jest biedoty. Nie wiem co należy zrobić w tej sytuacji która teraz jest u nas, ale sponsorowanie darmozjadów wydaje mi się działaniem kontrskutecznym.

Jeżeli noszą tylko to co jest modne, to znaczy że mają większy wybór ubrań niż ja.

Wielokropku, doskonale rozumiem o czym piszesz i oczywiście, że marzenia są piękne, a jeszcze piękniejsze jest pomaganie w ich spełnianiu, ale - tak jak wspomniałam - akcja zakłada spełnienie najważniejszych (!) potrzeb tych rodzin. Wydaje mi się, że gdyby rodzina potrzebowała łóżka do spania, to nie byłby ważny jego kolor, a sam fakt, że jest, nie wspominając już o tym, że nowe i ładne. Mam kanapę do oddania, ale niebieską - taka nie pasowała. Zmywarka? Czteroosobowa rodzina naprawdę najbardziej potrzebuje zmywarki? Moja rodzina liczy trzy osoby, ale zmywarki nie mam, zresztą doskonale się bez niej obchodzę.

Już w szkole średniej uczestniczyłam w różnego rodzaju akcjach - robiliśmy przedstawienia dla dzieciaków z rodzin objętych opieką społeczną, szukaliśmy sponsorów, aby móc obdarować je paczkami, bywałam w domach dziecka, domach samotnej matki - ja naprawdę jestem wyczulona na biedę i naprawdę wiem ile znaczą marzenia.

Olinko,
wiedziałam, że doleję oliwy do ognia.

Ważną kwestią jest problem poruszony przez Ciemnookiego - weryfikacja osób mających pomoc otrzymać. By nie myliły się osoby potrzebujące pomocy, z tymi, które chcą innych wykorzystać.

Ja odebrałam już gorzką lekcję tej pomocy,
również osoby u mnie, to osoby w pełni sił, można by powiedzieć, ale głównie problem z alkoholem.

Więc sama widzisz że wiele rzeczy może nam podpaść od samego początku - jeżeli taka zbiórka robiona jest na szybko / bez fachowego podejścia / totalnie bezmyślnie to i ZAWSZE znajdą się ludzie którzy będą próbowali na tym żerować. Wszędzie.

Akcja a'la zbiórkowe to jedno, popatrzmy dalej - darmowe koncerty w miastach - jeżeli to nie jest totalnie nieznany zespół / osoba to jest więcej jak pewne że przyjdzie tam MASA osób i będzie tłoczno, nieprzyjemnie, mało komfortowo a jakiekolwiek doznania muzyczne będzie można sobie roztrzaskać o (_!_).

Gdzieś, gdziekolwiek dają coś za darmo? Jest więcej jak pewne że zleci się zgraja która zbierze ( lub będzie próbowała ) zebrać tego czegoś jak najwięcej a potem opchnąć na rynku lub to wymienić, na cokolwiek ...

Chyba każdy pamięta przypadek z alkomatami w pewnej parafii ...

I tak dalej i tak dalej ...

Tak samo nie rozumiem jak ludzie mogli się nabrać na Amber Gold ... jakiś czas temu rozglądałem się za możliwością zainwestowania pewnej sumy, lokaty, fundusze inwestycyjne i te sprawy. Oczywiście piramidy finansowe były mi ogólnie znane wcześniej ale skoro ja - 25 letni człowiek który nie jest jakoś wybitnie zainteresowany obecnymi trendami w bankowości / gospodarce zauważył że jakaś NIEZNANA firma oferuje zysk rzędu 10-15 % (!) gdzie typowa lokata bankowa daje na czysto zysk około 4-6, może 8% a do tego inwestuje się w złoto - GDZIE CI LUDZIE MIELI OCZY I ROZUM?

Wracając do meritum ...

Olinko, to nie są ludzie niezaradni życiowo - to ludzie którym się po prostu nie chce, praca nie znalazła mnie więc ja mam to w ... i tak to się kręci ...

Tak Olinka, powiem ci, że takie osoby żyją niejednokrotnie lepiej niż przeciętny Kowalski pracujacy na swój chleb.
Trudno natomiast jest weryfikować te osoby
Skorzystałam kiedyś z pewnej strony, firmy, która zajmuje się rozsyłaniem danych o potrzebujących rodzinach- bardzo chciałam komuś pomóc, miałam dużo nowych lub prawie nowych rzeczy, więc pani poleciła mi pewną rodzinę, gdzie była matka, chory ojciec i 5 dzieci. No i bardzo chętnie wysłałam na swój koszt oczywiście, to co miałam, raz, drugi- okazało się, że ta rodzina oczekuje ode mnie regularnej pomocy.

Chodzi zapewne o akcje szlachetna paczka ? Z mezem rowniez juz wybralismy pewną rodzine ,ale akurat ich zapotrzebowanie na akcesoria domowe czy tez inne w tym ubrania (mamy po naszej cór fajne ubranka niezniszczone) nie są w zadnym wypadku "przesadnie wyszczególnione" " ,tez zdecydowala oddac swoich pare zabawek,choc tego na liscie nie bylo, i jest to naprawde rodzina potrzebująca,ktorych nieszczescie dotknelo
Lecz Olinko to o czym piszesz to jest swieta prawda bo jeszcze kilka dni temu sam mąż ten temat poruszyl ,gdy przegladalismy listy rodzin proszących o "pomoc" pod kazdym wzgledem i tam bylo wymenione co konkretnie..jakos wtedy taki niesmak mielismy z tym konkretnym wyszczegolnianiem,jak np dziecieca bluzka/czy ciuchy  z postaciami Hello Kitty, albo tez pamietam,dywanik do dzieciecego pokoju w samochody,i jeszcze tym podobne takie wymogi ,zamiast poprstu napisac bluzka.ciuszki  dla dziewczynki w rozmiarze(np 102)czy dywanik do pokoju, i tyle, po co takie wyszcegolnianie detali?? 

Naszczescie my znalezlismy rodzine naprawde bardzo "na miejscu" bez zadnych tam roszczen

Catwoman- ja wiem ze to o czym piszesz to nie szlachetna paczka,wiem o co chodzi ,i tez akurat nie pamietam nazwy,(jak sobie przypomne to wrzuce nazwe) ale to o czym Olinka pisze to domniemam że chodzi o szlachetną paczke

Witam wszystkich,

były lata kiedy bardzo aktywnie pomagałam innym. Do czasu... 20 lat temu moja córka wyjechała za granicę ( "za chlebem" ), tam poznała przemiłego młodego człowieka, wyszła za Niego za mąż, urodziła dwoje dzieci i pomyślała ( w swojej naiwności ), że pomoże ciuszkami, z których zaczęły wyrastać Jej maluchy. Wysyłała mnie, a ja ROZDAWAŁAM ( nie sprzedawałam ) rodzinie i znajomym. Ubranka były porządne i naprawdę ładne. Po pewnym czasie zaczęło się wybrzydzanie, przebieranie i komentarze, że mogłaby przecież przysyłać coś lepszego, a nawet nowego !!!
Moja Mama często powtarzała, że darowanemu koniowi nie zagląda się w zęby...

I to był koniec ! Definitywnie !

A może jestem bez serca ? Może za szybko się zniechęcam ? Czułam niesmak i trochę mi żal...

Pozdrawiam - Flora

Przeżyłam straszną biedę przy exie. Dostawałam ubranka dla dzieci i byłam wdzięczna za każde majteczki i sweterek, nawet jeśli musiałam pocerować. Nigdy nie wybrzydzałam. Sama nosiłam to, co dała mi rodzina i koleżanki. Moje dzieci wiedziały, że nic im nie kupię. To było bardzo przykre.

Brak jest motywujący. Nie wolno odbierać motywacji do pracy. Nie wolno uczyć żebractwa. To złe.

Pracowałam kiedyś charytatywnie w organizacji oferującej pomoc dla ludzi, o których piszemy. Pracownik, który pracuje tam od 15 lat mówi, że też ani razu się mu to nie zdarzyło, by któraś z tych osób podjęła się jakiejkolwiek pracy.

Bo może trzeba by zmienić styl tej pomocy? Przed świętami, zamiast zbierać od ludzi rzeczy, chodzić i pytać czy ktoś nie ma pracy tymczasowej? I później oferować ją poptrzebującym. Np na jesieni, zawsze gdzieś jest ktoś potrzebny i trochę grosza wpadnie. Ciekawe ile by było potrzebujących wtedy...

Właśnie z tymi potrzebującymi to różnie bywa.
Nie wiem, czy Caritas, czy jakaś podobna instytucja jak organizowała kiedyś u mnie w mieście zbiórkę odzieży, to był taki warunek, że odzież musi byc NOWA, z metką.
Dla mnie to jakiś absurd. Np. ciuszki dla dzieci, które szybko rosną praktycznie wcale się nie niszczą (niektóre np. kurtka, którą dziecko nosi jeden sezon).

Pamiętam też, że kiedyś chodził u nas taki facet przed świętami i zbierał pieniądze dla siebie i swojej rodziny. Tylko jakoś tak pieniądze chciał tylko. Jak chciałam z mamą dac mu jajka, mąkę, jakieś produkty spożywcze to kręcił nosem.

Właśnie przez to, że część ludzi tak naprawdę tylko udaje potrzebujących, to Ci, którzy mogą pomóc się zrażają a osoby, które faktycznie potrzebują przez to tracą. Dlatego pomagam, ale nie każdemu żebrzącemu na ulicy. Nie liczę na jakąś wdzięczność, dlatego staram się zachowywać w miarę możliwości anonimowość. Nie wiem jak osoby obdarowywane reagują, bo z jednej strony nie chcę w jakiś sposób narażać ich na zmieszanie czy jakiś rodzaj poczucia niższości, a z drugiej nie chcę wiedzieć, że moje dary mogą być marnotrawione czy źle odebrane.

Jeśli ktoś chciałby pomóc ofiarą pieniężną, licząc na jej właściwe spożytkowanie, to polecam program ,,Adopcja na odległość''. Szczegółowe informacje można znaleźć w necie.

Zdarzają się koncerty,gdzie osoby, które występują, potrzebują wsparcia, rozprowadzenie własnoręcznie zrobionych ozdób choinkowych, figurek z masy solnej czy czegokolwiek innego, co materialnie nie ma wielkiej wartości, ale widać, że taka osoba włożyła jakiś trud, że nie chce tych pieniędzy czy rzeczy dostać za nic.

Pomaganie konkretnym rodzinom też jest świetną formą, ale sposób weryfikacji takich rodzin powinny przeprowadzać wcześniej odpowiedzialne osoby organizujące daną zbiórkę.
Jednak nie potępiałabym konkretnych życzeń w takich przypadkach, gdy dziecko zażyczy sobie akurat bluzkę z Hello Kitty czy konkretny samochód. Te dzieci chodzą do szkoły, widzą jak ubierają się, czym się bawią ich rówieśnicy, cały rok są 'inne', bo ich nie stać (może nawet są odrzucane przez grupę z takiego powodu?), chcą mieć namiastkę tego, co mają inne dzieci, co widzą w reklamach (jeśli mają telewizor, jak nie to na bilbordach). Rodzice pewnie o tym wiedzą, dlatego przekazują te prośby dalej. Takie małe marzenia, a jednak coś więcej.

Przyznam,że nie ogarniam tekiej pomocy.
Spotkałam się z podobnymi sytuacjami,gdzie ludzie dostają z opieki społecznej dofinansowanie i żyją na poziomie,na wiele ich stać i jeszcze więcej chcą.W oczach takiej instytucji jak mops są uważane za nieporadne życiowo a i tacy ludzie też muszą być,jak tłumaczy mops i pomagają.

Rozumiem,że wielodzietne rodziny nie mają wielu rzeczy,ale to juz jest powiem sloganem przegięcie.Jeśli szukają takich rodzin wolontariusze to zakrawa na komitywe i jawny spisek.
Akcje typu dokarmiajmy ptaki na zimę za komuny a teraz jest "dokarmiajmy dzieci na zimę".
Czasy są okropne więc dobrze jest rozejrzeć się bliżej siebie i pomóc tym których się zna choć trochę i wie jaka jest sytuacja.