Mój mąż odszedł,nie daję rady:(

Wez pod uwage ze ja mogl poznac wczesniej stad zmiana.
Dostal bodziec i nie chcial trwac dluzej w tym co bylo.

Dziekuje Wam za odpowiedzi i prosze o dalsze wsparcie,czuje sie teraz bardzo samotna,siedze w domu i rycze,papieros za papierosem,nie moge jesc,przez ten tydzien zjadlam tylko jedna bulke i przedwczoraj jednego banana,po prostu nie moge patrzec na jedzenie.Myslalam zeby jechac do jego rodzicow,mieszkaja 250km od e mnie,ale bez zapowiedzi,boje sie ze sie nie zgodza albo mnie nie wpuszcza,ale z drugiej strony nie wiem czy jak mu o tym powiedza to mnie znienawidzi,ze rozmowa z nimi nic nie da,moze by go namawiali na powrot,ale on przez to nie bedzie chcial jeszcze bardziej? Tez mysle o terapii,ale bardziej chodzi mi o taka,ktora pozwoli mi w jakis sposob stac sie lepszym czlowiekiem,czy na sprawie rozwodowej moglabym przedstawic jakies zaswiadczenie zr tam uczeszczam? czy to dla sadu bedzie mialo znaczenie,ze sie staram i moze dac nam szanse a nie od razu na pierwszej sprawie rozwodzic? jak myslicie?

Byl w niedziele,zeby ogarnac mi rachunki,ktore dotad placil-moj pretekst,bo to przeciez nie problem,ale zawsze cos.Kluczy nie oddal do tej pory,ma tu jszcze kilka rzeczy,a akt malzenstwa o ktory prosil brata nie dochodzi od 2 tygodni,mielismy zostac przyjaciomi,wierzycie? bo ja sama nie,to za swierze,ale poki co to jedyna szansa na kontakt,bylismy my i moj brat w czwartek w pubie,bo oni graja ligr w darty,widzialam jak odzywa,jaki ma dobry humor,ale schudl tak jak ja,przez tydzien 6 kg,wiec  naprawde tego nie przezywa? najciekawsze jest to.ze ma 2 przyjaciol-jeden z nich rozstal sie z narzeczona po kilku latach z jej winy,bo przyprawila mu rogi,potem na krotko byla nastepna i jeszcze nastepna,drugi przyjaciel z ktorym pracuje,rozstal sie 3 dni po nas ze swoja narzeczona (zarczeni 7 lat razem)  bo poznal inna,a ten pierwszy zostawil kolejna milosc po 2 miesiacach,teraz wszyscy sa sami a mieszkaja razem! wciaz imprezuja,choc moj az nigdy do takich nie nalezal,a teraz? pysk ucieszony jak malo kiedy,czasem na mnie spojrzal ale wiecej na swoje nowe kolezanki_tylko kolezanki,wiem na milion procent! Pisal mi wczesniej ze kogos poznal i polubil barzdo,ale potem ze chcial za szybko i wszystko popsu ze duzo czasu minie zanim sie z kims zwiaze.bylismy oboje pijani toche po tych dartach,ale spotkalam go przy toalecie i gdy chcialam pozegnalnego calusa to odwzajemnil,namietne buziaki przerwal moj brat,ktory wychodzil do domu,wtedy moj maz sie ocknal i powiedzial nie,pn ma swoje zasady i na moj sms ze jestesmy jeszcze malzenstwem i mozemy chociaz sie kochac odpisala,ze nie mam mu takich rzeczy pisac,bo on nie chce.naprawde nie chce czy sam przed soba sie broni? ja nie widze szans,ale moze ktos z Was???

Oj Leona,Leona no żal mi Cię Kobieto 6 rano a Ty wypite??
Nie wiem co ci napisać... zdaje się że Twój jeszcze mąż ,najwidoczniej nie podjął tej decyzji ot tak z dnia na dzień sam od siebie.
Wydaje mi się ,że chyba się w  kimś zauroczył i to mu pomogło ją podjąć.
Powinnaś chyba teraz bardziej zadbać o siebie i przestać usilnie namawiać go do powrotu.
Takim mówieniem i pisaniem do niego powodujesz ,że on się odsuwa od Ciebie.
Źle ,że mieszka z kolegami ci mogą mieć zły wpływ na niego,znaczy źle się wyraziłam pisząc "zły"
Mieszkając z nimi pewnie nie rozmyśla tak jak Ty siedząc w domu ,nie ma na to zwyczajnie czasu bo pewnie zawsze coś się dzieje ...jak to w towarzystwie.
Może Ty powinnaś właśnie robić wszystko aby nie siedzieć samej i pogrążać się w rozpaczy?
Umawiaj się ze znajomymi,wychodź z domu albo zaproś do siebie...a jemu nie pokazuj swojej słabości,możecie porozmawiać na ten temat ale tylko na spokojnie,bez próśb,gróźb i tym podobnych.
Żadnych więcej błagań i dziwnych sms  z Twojej strony Leonka !

trzymaj się dziewczyno !

Leona napisz do mnie, jestem w podobnej sytuacji. Pogadamy sobie, moze będzie nam lżej. mistle@op.pl

Jestem z Poznania. No i niestety nie mogę powiedzieć jak sobie poradziłam, bo nie poradziłam sobie do tej pory. Niestety z każdym dniem jest coraz gorzej, każdy nasz kontakt kończy się burzą z piorunami. Ja płaczę, a on mnie oskarża o to co złego było w naszym związku. Inne aktywności zabijają czas w ciągu dnia, ale w momencie kiedy zostaję sama znowu myślę tylko o nim. To trwa już czwarty miesiąc.

On teraz mieszka z kolegami, imprezują, piją i zachowują się jak 18 latki a nie ludzie o 10 lat starsi. On ma nowe koleżanki w wieku właśnie 18 lat i przeżywa drugą młodość. A ja siedzę w domu, płaczę, tęsknię i w każdym kontakcie z jego strony wypatruję nowej szansy. Zmienił się na gorsze, zaczął się inaczej ubierać- zaczyna wyglądać jak typ z pod ciemnej gwiazdy, widocznie w jego nowym towarzystwie taki panuje styl. Powiedział mi że mam sobie znaleźć kogoś innego, a on nie jest gotowy na to żeby mieć żonę, codziennie wracać do domu i opowiadać się z kim i jak spędza czas.

Cały czas jestem w kontakcie z jego mamą i siostrą. Cała rodzina nie poznaje go i mówi, że tak bardzo się zmienił na gorsze od czasu gdy nie jesteśmy razem.

Ja się widziałam z nim w piątek. Zaprosił mnie do restauracji na kolację. Jak idiotka myślałam, że myśli o powrocie, a on mi powiedział że być może wyjedzie do pracy za granicę. Pokłóciliśmy się ostro, ja się wkurzyłam że mi takie sprzeczne sygnały wysyła i kazałam mu się odpieprzyć. On się wkurzył, że jak zwykle go nie szanuję i nim pomiatam. Tylko, że to wcale tak nie jest. Szanuję go i kocham, ale on mnie tak bardzo rani swoim zachowaniem, że tracę panowanie nad sobą. Prosiłam go żeby wrócił, mówiłam jak bardzo go kocham i poniżałam się, a on mi powiedział że nigdy niw wróci i mam zapomnieć.

Rozmawiałam potem z jego siostrą, która radziła mi żebym odcięła się od niego. Mówi, że znając go na pewno za kilka dni się odezwię i mam wtedy nie wdawać się w nim w dyskusje, tylko powiedzieć że ma przestać do mnie bez sensu wydzwaniać, tylko jak chce wrócić to przyjechać do mnie ze swoimi walizkami z powrotem, a jak nie chce to niech da mi wreszcie spokój. Postaram się tego trzymać. Czasem nie wierzę już w jego powrót, ale chyba to ultimatum to ostatnia możliwość jaka mi pozostała.

Tak sobie myslę, że mojego męża którego kochałam już chyba nie ma. Zamiast niego w jego ciele zamieszkał jakiś niedojrzały dupek. Ani już nie wygląda ani nie zachowuje się jak osoba, którą kochałam i którą chciałam odzyskać. Ciężko mi, kiedy piszę te słowa, ale taka jest prawda. On ma teraz inne marzenia, plany i priorytety. Ważne żeby się napić, poimprezować i podszczypywać kelnerki. W takiej formie w jakiej teraz jest nie chciałabym już go z porotem, chciałabym takiego jakiego poznałam cztery lata temu. Tylko że to jak chcieć cofnąć czas- tamten człowiek już przeminął. Chyba czas ruszyć dalej swoją drogą. Łatwo się pisze, trudniej zrobić, ale to jedyna możliwość.

Te teksty o "przyjaźni" to chyba z amerykańskich filmów są wyciągnięte. Mój mąż też by chciał się "przyjaźnić". Palant! Przyjaciele nie ranią, przyjaciołom można ufać i zwierzać się ze wszystkich problemów. Nie sądzę, żeby kiedykolwiek było możliwe żebym spokojnie sobie patrzyła na to jak mój mąż idzie w objęciach z jakąś inną kobietą i doradzać mu jaki pierścionek zaręczynowy powinien jej kupić, albo gdzie ją zabrać na Walentynki. Taką "przyjaźń" to niech sobie gdzieś wsadzi. Jak nie jestem mu bliska na tyle, żeby ze mną był, to znaczy że nie jestem mu do niczego potrzebna. Taki krok w tył nie jest możliwy, przynajmniej dla mnie.

Odnośnie Facebooka, to mój mąż powsadzał sobie zdjęcia "imprezowe" z ludźmi których ja na oczy nie widziałam. Zdjęcia z gatunku tych, jakie większość ludzi robi w liceum- jakieś dziwne miny i pozycje z wystawionymi kończynami w róznych kierunkach, obowiązkowo z drinkami w rękach. Jednym słowem, ubaw po pachy. Generalnie widać, że nudne małżeńskie życie odeszło u niego w niepamięć.

Od piątku nie mam z nim kontaktu i trchę mi lepiej. Obawiam się jednak, że za kilka dni odezwie się, wyśle jakiegoś smsa czy coś i ja znowu zacznę sobie robić nadzieję.

Jeszcze jakiś czas i syn wydorośleje, zrozumie co ojciec zrobił. Na razie mentalnie jest jeszcze dzieckiem. Poza tym to tylko źle o twoim mężu świadczy, że buntuje dziecko. To oznacza, że ma w sobie pokłady złości i wyrzuty sumienia. To właśnie te ostatnie próbuje zagłuszyć. Myśli że poczuje się lepiej, kiedy syn stanie po jego stronie. Jest egoistą, myśli tylko o sobie i swoim samopoczuciu, a nie o tym, co myślą i czują dzieci. Olewanie niepełnosprawnego dziecko to już szczyt chamstwa, to dziecko też ma potrzeby emocjonalne, a ojciec jest od tego, by je zaspokajać. A gówniara... cóż... w końcu się znudzi starszym facetem, który mógłby być jej ojcem. Poza tym ta "osoba" musi mieć spore problemy ze sobą, skoro ciągnie ją do takich mężczyzn. Powinna iść na terapię a potem znaleźć sobie chłopa w swoim wieku. Ona jest nieszczęśliwa i zawsze taka będzie. W niewłaściwy sposób rekompensuje sobie swoje braki emocjonalne, nie żyje świadomie. Kobiety, które zostają kochankami żonatych mężczyzn to zakompleksione egoistki, każda, bez wyjątku. Sucz mojego eks też taka była. W przyrodzie nic nie ginie, każde zło, które wyrządziliśmy do nas wróci. I każde dobro. Głęboko w to wierzę i efekty widzę. Ty też zobaczysz. Twój były i jego panna nie będą szczęśliwi, to co zrobili tobie i waszej rodzinie, dzieciom wróci do nich szybciej niż myślisz, jak bumerang. Mam nadzieję, że to cię pocieszy.

Kochane kobietki! doradzcie prosze:)
Bylam w sobote u jego rodzicow,os razu zaznaczylam,ze nie przyjechalam po to aby pomogli mi posklejac nasze malzenstwo,tylko ze jestem tu,bo wydaje mi sie ze tak bedzie ok,ze po 9 latach warto usiasc z nimi poraz ostatni,zwyczajnie pogadac i sie pozegnac tak po ludzku.Tesciowa od razu mi powiedziala,ze on z ta dziewczyna juz nie jest,spytalam o kogo chodzi bo nic nie wiem,to powiedziala mi ze probowal cos z kolezanka z pracy,ktora ma meza ale sie rozwodzi i kilkunastomiesieczne dziecko,spytalam czy chodzi o Gosie to powiedziala ze chyba tak.On mi napisal kilka dni wczesniej,ze jest kobieta ktora zna od jakiegos czasu,ale teraz ja zaprosil na piwko i ona sie zgodzila,a tesciowa mowila ze on zadzwonil do niej kilka dni wczesniej i wkurzony powiedzial ze Gosia chciala od niego pozyczyc kase,niby na rozwod a potem chyba go olala,bo jak jej pisal kiedy mu odda kase to ta mu napisala,ze ma sie od niej odpier... i nie kontrolowac i niw wlazic z butami w jej prywatne sprawy.Laska chciala tylko kase a ten despeat juz pewnie myslal,ze on ze mna sie rozwiedzie,ona z mezem i beda razem;) a ja ja znam,wczesniej tak na nia narzekal,ze takie bledy w pracy robi,a tu prosze,ja sie domyslalam,bo moj brat mowil ze moze on cos z nia swiruje,bo czesto o niej gada.
Ja juz troche ochlonelam i chcialabym spytac Was o kilka rzeczy zwiazanych z rozwodem,nie stac mnie na prawnika i w trakcie rozwodu tez musze dac rade sama.On wyprowadzajac sie wzial tylko telewizor i DVD,powiedzial ze nic wiecej nie chce i reszte mi zostawia,moze z poczucia winy,a moze za jakis czas zmieni zdanie.Ja chcialabym wiedziec jak to z podzialaem wspolnych rzeczy wyglada,wiecie? A na sprawie chce zachowac klase,bez darcia kotow,jak on mnie nie kocha to nic juz nie zrobie,nie zmusze go przeciez,jesli sad spyta czy cos do niego czuje to chce powiedziec ze go kocham i wlasnie dlatego chce zeby byl szczesliwy i dlatego zgadzam sie na rozwod,ktory go uszczesliwi.Ja chce tylko zeby mi nic nie zabieral,bo nie stac mnie na urzadzanie domu na nowo.
Pozdrawiam serdecznie:)

Oj,Kitonka! Jak dobrze kobietko,ze jestes,uwielbiam czytac twoje posty:) Tez sa pelne bolu i rozczarowania,ale nasza sytuacja wydaje mi sie bardzo podobna i czuje ze rozumiesz mnie jak malo kto,zawsze cos odpiszesz,doradzisz,dziekuje kochana!:) Moj napisal mi dzis czy mam na popoludniu do pracy,bo przywiozlby mi moje naczynie,ktore zabral kiedys do tego swojego przyjaciela,myslalam,ze do pracy chce mi je przywiezc a jemu chodzilo o to,ze do domu,ale zeby mnie w nim nie bylo! Kiedy mu to napisalam na fb to tylko przeczytal i uciekl-trchorz pieprzony! Jeszcze troche a go chyba znienawidze,o rany jakbym chciala! Poczulam sie jak zwykly smiec,w zyciu bym sie tego nie spodziewala po nim! Mnie kumpela chce poznac ze swoim kumplem,facet jest rok starszy ode mnie,po rozwodzie,ma 5 letniego synka,ale coz,w tym wieku ciezko znalezc faceta bez dzieci,jeszcze go na oczy nie widzialam,ale z opisu wydaje sie w porzadku,wpadaja do mnie na Sylwestra:) On rozwiodl sie z zona,bo go zdradzala,potem tez mial ladki ktore chcialy go z kasy wycyckac,zamieszkal z laska,ktora teraz nie chce mu oddac jego rzeczy,sprzet,meble itp. Kumpela zna go dlugo,lipy by mi nie wciskala,zobaczymy nic na sile,ale moze akurat cos z tego wyjdzie? Kitonka,Tobie zycze wspanialej randki,motylkow w brzuchu i powodzenia! Moze nam sie uda? moze to Ci drudzy panowie b okaza sie tymi ,ktorzy sa nam pisani? ja bogatsza o doswiadczenia,postaram sie nie popelniac bledow,ktore popelnialam.Powodzenia Slonce:) Koniecznie napisz jak bylo!

Moja "randka" przełożona na przyszły tydzień. Wczoraj miałam bardzo męczący dzień i dotarłam do domu z pracy przed 21, więc nie w głowie były mi spotkania. No ale sma fakt, że "wracam do gry", że umiem jeszcze flirtować i mogę się podobać, dodał mi skrzydeł. Co do rzucania się w nowy związek, to na razie nie planuję, planuję sobie powychodzić, pospotykać się z różnymi mężczyznami, powysłuchiwać komplementów i tak przetrwać mój okres żałoby.

Muszę się pozbierać, żeby zebrać w jeden worek pozostałości po moim mężu, jak zapomniana para skarpetek, butu których nie nosił i takie tam pierdoły. Przekładam to i przekładam i nie mogę się zebrać.

Czas sobie uświadomić, że to na prawdę koniec, niczego nie da się już naprawić i zdać sobie sprawę, że już nigdy bym mu nie zaufała, nawet gdyby przybiegł do mnie z kwiatami i przepraszał ze łazami w oczach.

On jest teraz szczęśliwy, nie myśli o mnie, nie tęskni. Ja też nie chcę poświęcać mu już ani jednej chwili ze swojego życia i ani jednej łzy. Nic to przecież nie da, a po prostu użalając się zmarnuję swój czas, który mogłabym wykorzystać na coś innego. Jest trudno, to prawda, ale czas wziąć tyłek w troki i ruszyć pełną parą do przodu.

Leona- damy radę! Jesteśmy młode i całe życie przed nami i setki fajnych facetów do wyboru. Trzeba tylko za jakiś czas wybrać tego najwłaściwszego, pokochać i po niego sięgnąć. No i starać się nie popełniać tych błędów, które popełniałyśmy w poprzednich związkach.

P.S.: Obiecuję, że jutro posprzątam resztki rzeczy byłego i wyniosę je na śmietnik.

Wszystkiego najlepszego w Nowym Roku! Oby był lepszy, niż ostatni!

Posprzatałam te wszystkie rzeczy i usunęłam chyba wszystkie ślady jego obecności z mieszkania. Uff

Wczoraj dzwonił, ale nie odebrałam. Potem w nocy przysłał mi jakieś smsy w stylu, że przeprasza i wie, że był dla mnie nie dobry oraz że zawsze będzie mnie pamiętał. Olałam smsy, wywaliłam je od razu do kosza żeby ich nie czytac i dalej bawiłam się ze znajomymi.

Za to dzisiaj rano obudziłam się w fatalnym nastroju. Sama i samotna. No i cholera jasna zadzwoniłam do niego. Gadaliśmy o rozwodzie, ja się pytałam czy on na pewno tego chce. Mówił, że chyba tak. No i generalnie ta rozmowa niczego nie wniosła. Głupia byłam, że zadzwoniłam. Na ogół trzymam się dzielnie, ale mam czasem takie chwile że czuję że zaraz umrę jak z nim nie pogadam. No i dzisiaj była właśnie taka chwila.

Generalnie widzę, że nie jest szczęśliwy i że nikogo nie ma. Jakby miał jakąś nową dziewczynę, to by chyba wczoraj w nocy się z nią bawił, a nie wysyłał mi te dziwne teksty. No ale to że jhest sam nie zmienia nijak mojej sytuacji. Nie chce być ze mną tak czy inaczej.

Zacznę już lepiej mysleć o tych moich przyszłych randkach z jakimiś nowymi superinteresującymi, superseksownymi, superzabawnymi facetami, których jeszcze nie poznałam.;)