Jest ze mna bardzo zle. Potrzebuje pomocy

Kochana,strasznie ci wpspolczuje.Muszisz przettrwac ten kryzys,moze jeszcze nie wszystko stracone a jak nie to znajdz sobie innego a nie 24letniego szczyla.Glowa do gory!

Najgorsze jest to, ze on odszedl do innej kobiety.. ktora jest w moim wieku.... o innym kolorze skory, nie odbierzcie mnie zle, nie jestem rasistka, po prostu przychodza mi do glowy rozne rzeczy, ze chce sprobowac itd. .. poza tym on zawsze do mnie wracal.. i teraz gdzies podswiadomie tez o tym mysle... czuje sie jak najbardziej naiwna idiotka na siwecie...

Moim zdaniem faceci przed 30 nie są do końca gotowi na stałe związki , szczególnie gdy dochodzi fakt że On jest młodszy.

wiem, ze dziwnego... probuje o nim myslec jak o kims najgorszym i pewnie, ktoregos dnia tak bedzie albo bedzie mi zupelnie obojetny... ale to zwykly bol.. zaczelam obwiniac siebie, zaczelam sie doszukiwac tego, ze to ja kocham za bardzo... ale tak nie jest. od poczatku dal mi do zrozumienia, ze to ja... a ja bylam najlepsza kobieta dla niego... problem w tym, ze nie dla siebie... co nim w ogole kieruje?? dlaczego w piatek przed tym wszystkim powiedzial, ze mnie kocha i musimy isc zmniejszyc pierscionek a nastepnego dnia zostaje z nia sam na sam i mowi mi, ze sie zakochal w niej????? dlaczego ????....

Możliwe, że spróbuje i wróci. Tylko pytanie: czy warto takiego przyjąć? Czy warto w ogóle cokolwiek z nim planować? Chcesz stracić 20 lat, żeby nie stracić dwóch?

Tak... Jeśli miałby tak rozsądnie podejmować decyzje, lepiej, że nie Ty będziesz ponosić ich konsekwencje. Opatrzność czuwa.

To jak z wyrwaniem zęba. Boli, jeszcze będzie boleć. Ale tak lepiej, dużo lepiej. Jeszcze będziesz się śmiać, jeszcze będziesz szczęśliwa. Pamiętam jak szukałam pomocy, jak było ciężko. Chwilami nie widziałam sensu życia. Te chwile były tak częste i długie, że w rodzinie rozmawiali o mnie. Kuzynka, która mnie widziała, powiedziała innym, że wyglądam jakbym przeżywała żałobę. Moje plany runęły, a musiałam jeszcze patrzeć na exa jeszcze się porozumiewać i jeszcze go finansować... Każda rozmowa bardzo dużo mnie kosztowała. W każdym sensie.

Masz o tyle lepiej, że - jak zrozumiałam - nie musisz być z nim, żyjesz sama.

On jest spokojny, bo myśli, że wróci a Ty go przyjmiesz. A Ty potrzebujesz psychiatry. Lepszy chemiczny spokój niż żaden. Zwłaszcza że idzie zima i o depresję nietrudno.

Wylecz się z niego. Szczęścia z nim nie zaznasz. A tylu naprawdę świetnych gości chodzi po świecie!

Chłopak 24 lata to moim zdaniem jednak jeszcze dzieciak, jak to ktoś nazwał. Ty myślisz inaczej, on inaczej. Ty o małżeństwie, a on być może o seksie. Miłości w sercu nie zabijaj, bo to walka z samym sobą, ale rzeczywistość jest taka, że czasem nie możemy być z osobami, które kochamy, więc trzeba szukać innych ludzi, którzy pokochają nas a my ich... Jeśli kogoś innego pokochasz to wcale nie znaczy, że tego chłopaka 24-letniego przestaniesz kochać.

Poza tym skoro masz firmę, wygrałaś sprawę, jesteś niezależna, samodzielna to znaczy, że na tym poziomie fizycznym jesteś spełniona, więc możesz sobie pozwolić na szukanie miłości... Nie wszyscy mają ten komfort.