jak poprawić moje życie seksualne?

Odpowiedzi na pytanie zawarte w tytule mam dwie:

1. porozmawiać z nim o swoich potrzebach
2. wyzbyć się postawy roszczeniowej (o której świadczy forma Twojej wypowiedzi: "mówiłam mu, że to nie jest odpowiednie (...)", "(...) jak sex ma wyglądać wg mnie".

Warte uwagi jest także to zdanie: "on uważa ze było dobrze i jest zadowolony". Czy powiedziałaś mu jasno, że nie byłaś zaspokojona? Czy dałaś mu jakieś podstawy do tego, by nie sądził, że było dobrze? A jeśli dałaś, to czy było to wypowiedziane taktownie, czy z tendencją - tak jak w tym poście - do obarczania go winą za niesatysfakcjonujące zbliżenie?

I jeszcze jedno: nie oczekuj, że facet zaspokoi Cię wyłącznie za pomocą penisa podczas stosunku. Tym bardziej nie oczekuj, że Ty będziesz tylko leżeć i pachnieć, a on odwali całą robotę zaspokajając i Ciebie, i siebie. Bardzo wiele kobiet nie dochodzi podczas stosunku (m.in. dlatego, że wielu mężczyzn ma problem z kontrolowaniem swojego wytrysku, a kobiety potrzebują więcej czasu na osiągnięcie orgazmu), więc może pora zaproponować inne zabawy, np. oralne lub "ręczne", jako grę wstępną prowadzącą do Twojego szczytowania. Ale najważniejsza jest rozmowa - szczera, spokojna, taktowna rozmowa o Waszych potrzebach i oczekiwaniach. Również o oczekiwaniach względem atmosfery i emocji, o których piszesz.

Czyli nic nie wynikło z tej rozmowy i konkluzji, że oboje chcielibyście, by było inaczej? Skoro osiągnęliście porozumienie w tej sprawie, to co przyczynia się do tego, że wciąż nie jest ok?

Może zapytam inaczej, bo nie do końca rozumiem: co jest dla Ciebie największym problemem, jeśli chodzi o Wasze współżycie?

po pierwszym razie jasno postawilismy sprawę, że tak być nie może, oboje chcieliśmy coś zmienić. późnej zdziwił mnie swoją postawą, ponieważ stwierdził, że drugi raz był dużo lepszy. z mojej strony zmian ku lepszemu nie było żadnych. nie obwiniam tylko go, tu wina leży po obu stronach.
największym problemem dla mnie jest ta sztucznosc. nasz sex to rytmiczne ruchy bioder... , on coś mi wspominał, że za dużo oglądał filmów porno i taki sex bez wyższych emocji jest dla niego normalny, myślał, że jeżeli aktor w porno może po kilku ruchach zadowolić kobietę to w rzeczywistości ten tak jest.

Napisałaś, że znacie się "wystarczająco dobrze, aby zacząć współżycie, przynajmniej taką decyzję razem podjęliśmy"

Co się stało z tym wystarczająco dobrym poznaniem siebie, skoro decyzja została wcielona w czyn, powinna przynieść potwierdzenie tego poznania i jeszcze lepsze poznanie?

Potem napisałaś:

Drugi raz był dużo lepszy (w jego ocenie), a z Twojej strony zmian ku lepszemu nie było żadnych.

To może nie należy poprzestawać na jednym razie? A może w ogóle za szybko przechodzicie do ruszania biodrami, może najpierw trzeba ruszyć "z posad bryłę świata" czyli ruszyć wyobraźnią, poznać miejsca erogenne, poczytać książki na ten temat, poeksperymentować. Nie polecam oglądania filmów, bo takie "ekspozycje" tylko ograniczają wyobraźnię i zubożają poznanie.

A jeśli już biodra, to może więcej tańca?

Cztery miesiące może wystarczyły, by podjąć decyzję i poznać się, ale niekoniecznie wystarczyły, aby poczuć coś do siebie. Nie dziw się potem, że mkniesz tym ekspresem do celu i coś po drodze gubisz.

jeżeli dwoje ludzi się kocha, wszystko jest między nimi dobrze, wręcz idealnie. można myśleć, że sex może tylko umocnić związek,a mam wrażenie, że może zepsuć wszystko w tym przypadku, chociaż nie mogę też zakładać, że tak będzie. w końcu jestem jeszcze młoda, nasze doświadczenia też za duże nie są.
sądziłam, że wejście w ten etap będzie dobrym krokiem, jeżeli znamy swoje potrzeby, pragnienia. znamy się dobrze, a jednak czegoś brakuje. może  spróbuje mu pokazać jak bym chciała żeby to wszystko wyglądało, żebyśmy mogli czyny o których tylko mówimy wcielić w życie. też muszę dodać, że moj partner jest nieśmiały, ja także odwagą nie grzeszę.

Agnieszko, jednak wobec siebie musicie się przełamać... jeśli oboje tego chcecie. Może jednak jest za wcześnie?
Jeśli uważacie że nie, to spróbujcie "nauczyć się" swoich ciał i przyjemności, jakie sobie możecie sprawić wzajemnie.
Powoli, nie musi być od razu "ruchów bioder". Najpierw pieszczoty, dużo pieszczot... dopiero później coś więcej...

Aga... po pierwsze i najważniejsze...nic na siłę... Pomału... a dojdziecie do celu Przede wszystkim dużo gadajcie o tym, co chcecie, jak to widzicie... a potem pomału i bez pośpiechu...sprawdzajcie w praktyce. No i pamiętaj...zabezpieczajcie się, żebyście od razu dziecka nie zrobili, tymi "ruchami biodrami"

Owszem Agnieszko, początki nigdy nie są od razu wielkim WOW No przynajmniej nie u wszystkich
Tym bardziej, że oboje nie macie wielkiego doświadczenia. Musicie pomału sami dojść do tego, co i jak...co sprawia Wam przyjemność, a czego nie lubicie. Wszystko przyjdzie z czasem. 

A kto Ci takich bajek naopowiadał? Oprócz pielęgnowania miłości trzeba też pracować, ciężko pracować między innymi nad komunikacją. Bez umiejętności rozmowy żadna, nawet najsilniejsza miłość nie wystarczy, by było dobrze.

Piszesz, że seks nie jest najważniejszy - oczywiście, że nie jest, bo gdyby chodziło o sam czysty seks, to oboje bylibyście usatysfakcjonowani tymi ruchami "włóż-wyjmij" bez żadnej otoczki. Ale w seksie najfajniejsza jest właśnie ta otoczka, o którą musicie wspólnie zadbać, żeby seks był czymś przyjemnym i wyjątkowym, a nie tylko ruchami frykcyjnymi.

W tych dwóch zdaniach zawarte zostało właściwie wszystko co sama chciałam napisać w tym temacie.

Orgazm niewątpliwie jest cudownym przeżyciem, ale pracują na to obydwie strony - nie tylko On. Jeśli wychodzisz z założenia, że "teraz ja się położę a Ty rób tak, żeby mi było dobrze, bo w innym wypadku jesteś kiepski" to się nie może udać. Z mojego własnego doświadczenia wiem, że choćby nie wiem jak bogate doświadczenie miał mężczyzna, czy też nie miał go wcale, każdorazowo trzeba się zgrać - wsłuchać we wzajemny rytm. Wczuć się, zapomnieć o pracy i problemach, zapomnieć o swoich i jego brakach, cieszyć się chwilą. Nie wymagać. Brać, ale i dawać. Czasami warto w trakcie udzielić kilka wskazówek, które mogą mężczyźnie pomóc dopieścić kobietę. Wiem, że to nie przychodzi łatwo, ale jeszcze nigdy żaden facet nie miał mi za złe, że wyprowadziłam go z błędu, kiedy okazywało się, że droga do mojego orgazmu wiedzie w innym kierunku, niż ten, obrany przez niego.

Pomocna bywa też rozmowa "po". Pytam "Co Ci się podobało najbardziej? bo mi się podobało, kiedy..." i tak sobie rozmawiamy i na przyszłość już wiemy co kogo kręci bardziej a co mniej.

Zauważyłam, że Agnieszka napisała coś o winie... Nie powinno się myśleć w kategoriach winy, no chyba że doszło do jakiegoś przymusu, krzywdy. A zawiedzione nadzieje i brak zgrania w seksie się jeszcze Was nie przekreśla jako pary. Tak na prawdę, czy wiecie, czego chcecie, oprócz tego, żeby było wyjątkowo, przyjemnie i magicznie? Do konkretów się dochodzi treningiem. I ważna jest sfera uczuciowa. Czasami zbyt szybko chce się wskoczyć na następny level, ale co się z tym zrobi zależy od nastawienia stron  czy chcą dalej siebie poznawać i uczyć się bliskości, bo obiecano im, że seks jest cudowny, a się okazała inaczej. Ja trochę odwlekałam z decyzją o współżyciu - 10 miesięcy od początku związku, a pół roku od rozpoczęcia poważnych rozmów na ten temat. Pół roku poznawania swojego ciała, rozmów na temat swoich marzeń i oczekiwań. Jednak ciężko wiedzieć, czego się oczekuje, gdy ma się mylne pojęcie z filmów porno, bo tam jest świat zakłamany. Może i mogłam jeszcze poczekać z pierwszym razem, bo jak pamiętam, leżałam z szeroko otwartymi oczami i zastanawiałam się o co takie wielkie halo? Do tego trzeba dojrzeć, a na to potrzeba czasu i nie ma sensu tego procesu na siłę przyspieszać, tylko cieszyć się urokiem tych chwil. A wysokie oczekiwania wprowadzają niepotrzebny element stresogenny. Teraz już minęło 1,5 roku czynnej aktywności, jest o niebo lepiej niż za pierwszym razem, ale wiemy, że musimy się jeszcze sporo nauczyć. Ale ta nauka krok po kroku jest bardzo miła, więc warto robić to rzetelnie. Wtedy sukces smakuje jeszcze lepiej

Skoro chodzi Ci o nastrój, to spróbujcie ze świeczkami, olejkami do masażu... Mi na początku przeszkadzała "surowość" - środek dnia, bez pościeli, jasno, muzyka byle zagłuszyć hałas, strach, że ktoś wejdzie do domu. To kompletnie nie pomaga. I ta chęć chłopaka, żeby już od razu wziąć się do rzeczy, bo już nie mógł się doczekać, a tu chodzi o to zdobywanie siebie, zabawę swoimi ciałami, no chyba że akurat obojgu chodzi o szybki numerek, ale w takiej sytuacji atmosfera i napięcie często pojawia się już wcześniej, niż konkretna akcja.

Mówienie "po" o wrażeniach... ja tam wolę po czasie, dokładnym przemyśleniu co tak właściwie się stało, powiedzieć, co mi się podobało, a co przeszkadzało. Nie lubię psuć atmosfery "po", kiedy było przecież miło. Ale o jakimś drobnym szczególe wolę powiedzieć przy okazji, jak opadną emocje. Tak z perspektywy osoby ciągle uczącej się. Też prawda, że "po" czasami nie wiem jak się nazywam, więc na pytanie "jak było" odpowiadam, iż nie wiem o co chodzi - okazuje się, że to najlepsza odpowiedź

A mi się właśnie wydawało, że to normalne, że penis po orgazmie odpoczywa i po jakimś czasie dopiero jest ponownie gotowy do boju Jedni Panowie "regenerują się" szybciej inni wolniej, ale raczej nie ma w tym nic nadzwyczajnego. Ja sama również po orgazmie potrzebuję trochę czasu aby ochłonąć i mogę się bawić dalej. A czasami na jednym orgazmie poprzestajemy i to też jest OK moim zdaniem. Czasami któraś ze stron nie dochodzi w ogóle - słabszy dzień, zmęczenie, stres. Sex to nie wyścigi, kto pierwszy dojdzie. Zdecydowanie wolę się sexem bawić i delektować, a orgazm jest tylko wisienką na torcie. 

Życzę Wam wielu stosunkowo upojnych nocy
Iguana