Mam 25 lat i jestem dziewicą...

Zgadzam się z Yoghurtem - sam sex nie rozwiąże problemu. Chodzi raczej o chorobliwą nieśmiałość o brak umiejętności luźnej rozmowy z mężczyzną. Sex powinien być tylko naturalną kontynuacją takiej milej znajomości. Jeśli pójdziesz z kimś do łóżka tylko po to aby mieć to za sobą to nie wiem czy to cokolwiek dla Ciebie zmieni. Nie wiem czy staniesz się od tego bardziej skora do kontaktów z mężczyznami. Raczej w to wątpie. Ale może się myle.
Może wizyta u psychologa dałaby lepsze rezultaty. Musisz się przełamać,uwierzyć w siebie i stawić czoła wyzwaniu jakim jest dla Ciebie w tej chwili spokojna rozmowa z interesującym dla Ciebie facetem. Musisz się poczuć w męskim towarzystwie swobodnie, pewnie i naturalnie. Potem sama starać się przejmować inicjatywę. Może zaprosić kolegę do kina czy na kawę. I nie bron się przed buziakiem w policzek bo zostanie to źle odebrane przez faceta

Hmm już sama nie wiem. Prawie rok temu byłam 5 razy u Pani Psycholog ale nie czułam, żeby te rozmowy z nią pomagały mi w jakimkolwiek stopniu...Miałam wrażenie, że jest zbyt miła i pobłażliwa, tzn. za bardzo usprawiedliwia moje postępowanie, bo np. w gronie najbliższej rodziny zawsze słyszę, że się nad sobą rozczulam, użalam, powinnam się wziąć w garść i to lenistwo...
Wierzycie, że psychologia, wizyty u specjalistów pomagają? Może znacie wśród swoich znajomych przypadki, zmianę zachowań na bardziej pozytywne dzięki pomocy psychologów?
Nie szukam desperacko faceta i nie chcę stracić dziewictwa na siłę;P, tylko czasem mi żal, że inni (także sądząc po tutejszych opisach:P) używają i cieszą się życiem, bliskością drugiej osoby a u mnie panuje ciągła monotonia;). Flirty, dwuznaczności, pikanteria, to na pewno jedne z elementów sprawiających, że codziennie życie staje się o wiele bardziej urokliwe:)).

Trenowanie flirtowania to dobry pomysł. Ćwiczyłam na swoich kolegach Zwłaszcza na jednym , o którym wiedziałam, że jest gejem, umówiliśmy się, że razem będziemy ćwiczyć, nie tylko sam na sam, ale też przy ludziach A może do lustra ćwicz wypowiedzi? Miałam problem z tym, że nie umiem flirtować, poderwać tego, który mi się podoba. Ale to mi minęło Może znajdź jakieś zajęcie, hobby, ale takie, które wymaga pójścia gdzieś do ludzi, nie malowanie w swoim pokoju, ale jakiś kurs? Oddając się pasji człowiek odkłada na bok pewne problemy interpersonalne. Tylko dobrze, gdy się w tej pasji nie zamykamy na innych ludzi. W dziedzinie, w której się dobrze czujesz, swobodnie, może też łatwiej będzie dogadać się z człowiekiem, który podziela pasję? W takiej sytuacji można się czuć pewniejszym siebie.

A psycholog? Może nie trafiłaś na dobrego

Ćwiczenie flirtowania jest żenujące jak dla mnie. Ludzie są ze sobą często przez powody których sami wyjaśnić nie mogą, a Wy Jej doradzacie że ma wyćwiczyć schemat zachowań który zagwarantuje jej chłopaka - związek?? Porada z kategorii bravogirl...

Psychologów sobie odpuść, dorabianie teorii do rzeczywistości za wiele nie pomorze. Wg mnie wszystko jest kwestią spotkania odpowiedniej osoby z którą bez problemów będziesz się dogadywać.

Wiek nie ma znaczenia, kto kiedy zaczął, każdy pisze swoją książkę i Ty zrób tak samo. Jeden się żeni po 40stce drugi w wieku 18 lat - każdy ma inaczej. Myślę że powinnaś się naprawdę dobrze zastanowić czy Ty naprawdę tego chcesz, czy może to otoczenie na Tobie to wymusza? Nie doszukałem się w Twoich postach słowa "samotność".

ps. też miałem kiedyś takie zmartwienie, ale mi przeszło z wiekiem Zmiana priorytetów życiowych dużo daje. Możesz sobie myśleć że coś przegapiłaś, że coś Cię ominęło. Nie mamy na to wpływu, życia nie zaplanujesz, wszystko samo przyjdzie z czasem. Skup się na dniu dzisiejszym, żeby nie żałować że zmarnowałaś go na roztrząsanie 'kłopotu', podczas gdy mogłaś zrobić coś innego fajniejszego

Że co?
Ćwiczenie flirtowanie = trenowanie umiejętności luźnej rozmowy z płcią przeciwną.
Ćwiczenie flirtowania = poprawa własnej samooceny
Ćwiczenie flirtowania = wyjście do ludzi

Umiejętność flirtowania nigdy nikomu chłopaka nie zagwarantuje. I wcale nie ma tego na celu.

Flirt=związek? Filozofia rodem z bravogirl...

W takim razie po co poruszony został temat flirtu?

Od rozmowy się wszystko zaczyna, choć w sumie spojrzenia są pierwsze

Dlaczego został poruszony temat flirtu? Bo autorka tematu stwierdziła, że byłoby miło poflirtować?

Ja z umiejętnością flirtowania się nie urodziłam. A z kolegą wpadliśmy na taki pomysł, bo on i ja sobie totalnie nie radziliśmy, trwało to jakiś czas. I co nam to dało? On jest trochę bardziej wygadany, a ja też stałam się pewniejsza siebie. To nie wyglądało, jak lekcje z notatkami czy coś przeplataliśmy flirt ze zwykłą rozmową na każdy temat... Teraz o tym nie myślę jako o jakieś lekcji czy coś, po prostu, zdobyłam punkt charyzmy

A flirtować można z kimkolwiek, byle nie "atakować" jakiejś pary. Ale dla osoby nieśmiałej też dobrze ćwiczyć rozmowę? Czyli po prostu rozmawiać Jest to jakaś propozycja, żeby się nie zamęczać swoim problem, a coś zrobić.

Singiel, czy Ty czasem nie traktujesz słowa "flirt" zbyt poważnie? To nie jest równoznaczne z podrywem, z zabawą uczuciami innych, z polowaniem ani z niczym innym drastycznym. To po prostu zwykła umiejętność zabawy słowami, sprytnej riposty - może być formą zwykłej luźnej rozmowy.

Tangerine nie musi zmieniać swojego charakteru, żeby się lepiej poczuć. Nie musi z cichej dziewczyny zamieniać się w salonową lwicę. Ale lekkie "podreperowanie" kontaktów z płcią przeciwną na pewno by jej nie zaszkodziło. Tym bardziej, że jej samej własna nieśmiałość przeszkadza. Jeśli coś przeszkadza - można przecież próbować to zmieniać. W granicach przez siebie akceptowalnych.

vinnga - Singiel84 jest 28letnim prawiczkiem. To chyba wiele by wyjaśniało, prawda?

yoghurt007 no to chyba cios poniżej pasa... jego życie, jego sprawa

A nie szkoda tak czekać, aż się wyrośnie z nieśmiałości? Kiedy to już mniej się myśli, co ludzie powiedzą, co ktoś pomyśli, tylko trzeba załatwić jakąś sprawę samodzielnie. Ale w międzyczasie lata lecą, potrzeby narastają, młodszym się już nie będzie... Jeśli to narasta do rangi problemu, to ciężko tak sobie odpuścić i stwierdzić: może kiedyś. Można czekać, ale można też spróbować się przełamać. Chociaż małymi krokami, rozmawiać z kimś i nie obiecywać sobie, że ta osoba będzie kimś ważnym, tylko mieć radość z tej sytuacji.

Tu chyba głównie chodzi o nieśmiałość. Można ją oswajać, wiem to po sobie

Niestety 'to' np. mi nic nie wyjaśnia w temacie czymkolwiek 'to' by nie było. I nie wciskaj mi że nie było tu nic skierowanego do mnie w tej wypowiedzi Twojej, bo jednak pojawił się tam mój nick.

Niestety jesteś kolejną osobą która łączy dziewictwo 20parolatka\tki z kompleksami lub co gorsza z problemami z samym sobą. Nie przeczę że tak może się zdarzyć. Aczkolwiek nie utożsamiałbym tego tak jednoznacznie. Dla wielu osób poznanie tej 'ostatniej' osoby jest swego rodzaju drogą przez 'przerobienie' wielu\kilku partnerów. W ten sposób osoby które nie czynią tak postrzegane są jak ułomne i opóźnione. "Bo jeżeli ja miałem ich już tyle albo byłem w jednym związku tak długo, to sory ale ty też musisz tak mieć zanim nauczysz się być partnerem tak jak ja mogę nim być" - to jest mniej więcej takie rozumowanie, które szczególnie seksu się tyczy. Jakby nasz temperament zależał od ilości odbytych stosunków.

Mało kto też bierze pod uwagę wiek, to że ktoś nie był w związku nie jest równoznaczne z tym że nie jest dojrzały. Nie ilość partnerów a dojrzałość czyni nas gotowymi do zdrowej relacji z drugim człowiekiem.

***

Sprostowanie odnośnie flirtu - dla mnie jest to taka luźna pogawędka jak vinnga to ujęła, ale dodałbym że w tle zawsze jest podtekst czegoś więcej. Inaczej nie nazywałoby się tego flirtem a zwykłą rozmową. Czy flirtujemy z osobami tej samej płci? Nie, rozmawiamy z nimi.

A które dokładnie słowa świadczą że się pieklę o przeszłość seksualną lub jej brak? Hmm? Natomiast ja mogę odczuć że stawiasz się wyżej nad osobami nie będącymi w związku - vice versa.

Sadzę że umyślnie robisz niedopowiedzenia w postach żeby ktoś odpowiedziała tak jak tego chcesz. Podpuszczasz- próbujesz mnie wrzuć do jednego wora z facetami którzy już dawno zostali po banowani na tym forum.

***
O przeszłość partnera również i dziewice się "pieklą", z tym że kobiety raczej się z tym nie obnoszą. [już nie chce się wdawać w to jaki sens ma bycie pierwszym z punktu widzenia biologi, bo ta śpiewka jest wszystkim dobrze znana i bądź co bądź kobiety w tej ewolucyjnej strategii mają łatwiej]. Również faceci po przygodach mają tendencję o czepianie się przeszłości partnerki.

I zrozum że nie o przeszłość mi tu chodzi a pochopne ocenianie ludzi tak jak Ty to robisz. I w sumie nie musisz się z tym czuć źle, bo wszelakie postawy homofobiczne w tym kraju to zjawisko powszechne. Wejdź na fora zagraniczne np. anglojęzyczne, hasło: 'old virgin' lub podobne, zobacz jak się ludzie wypowiadają. O 180 stopni inaczej.

A tak z ciekawości - skąd się bierze umiejętność flirtowania? Wrodzona zdolność, z domu, od starszych kolegów/ koleżanek? Tak z ciekawości pytam...

No to nie miałam szans i tak...

Ja jestem zimna suka z całym błogosławieństwem tego faktu.

tak potwierdzam są i czekają na tego jedynego i nie wstydzą się bo chcą to dać temu jedynemu a wiem coś o tym.......

A może widziałaś w tvn jak 50 latka chciała sprzedać dziewictwo za 500 tys a po roku już tylko za 400 tys to jest śmieszne. Nie każdy jest taki , że daje już w wieku nastu lat a są też przekonania religijne. A to wszystko nie ma znaczenia i nie o wstyd chodzi bo ważna jest rozmowa z partnerem a w tym przypadku chodzi o seks , którego pragnie a nie wie jak go zainicjować by nie wyszła na zacofaną

Ja nie rozumiem czemu 30latka chcialaby ofiarowac komukolwiek dziewictwo? Co niby druga osoba z tego ma? Podjarke ze byl pierwszy? No byc moze ale juz o tej 30letniej dziewicy nie mozna powiedziec ze byla jego pierwsza. Chyba ze facet do 30 roku zycia siedzial na bezludnej wyspie sam z wlasna reka Suma sumarum ona oddaje facetowi dziewictwo a facet jej nic. Kiepska jak dla mnie wymiana. 40letnia dziewica? Evenement. Albo bez potrzeb. Alby ze zbyt wygorowannymi

No pewnie ze nie do pozazdroszczenia.
Ja bym sie nie zamienila z 30letnia dziewica.

Dokładnie. Tu już musi być coś na rzeczy - jakieś głębokie kompleksy, duże problemy emocjonalne. Na ten temat było wiele dyskusji na tym forum - również z osobami, które do tej 30stki dobiegają i wciąż są dziewicami (niezależnie od płci). W miarę rozmowy coraz dobitniej i wprost było widać desperację i potężne problemy z komunikowaniem się i wartościowaniem. Co gorsza, bardzo często były to osoby mało stabilne emocjonalne i czasem agresywne - czy to względem siebie samych czy innych. Ktoś, kto w wieku 30stu lat ma mi do zaoferowania tylko i wyłącznie "czystość" (co też jest pojęciem śliskim i względnym)....to jest dla mnie nikim. Kawałek błony (której równie dobrze może nie być) nie ma dla mnie żadnej wartości. W tym wieku to ja oczekuję wykrystalizowanych potrzeb, dojrzałości (na wielu płaszczyznach), szczerości, otwartości, braku skrępowania w dyskusji, zaufania.

Nie jest pewnikiem ze dziewictwo w poznym wieku oznacza dysfunkcje

Aristokratko - jakąż to wartością jest kawałek błony między nogami? Jakąż to wartością jest nieumiejętność nawiązania głębszej relacji? Jakąż to wartością jest nieumiejętność zaspokojenia własnych potrzeb? Niestety, w przypadku "późnodziewictwa" scenariusz prawie zawsze jest ten sam. Widać to było po wielu, wielu zakładanych tutaj wątkach. Najpierw jest wywyższanie się (choć nie zawsze świadome), ze względu na rzekome wartości, których nijak te osoby nie potrafiły uzasadnić, ani obronić. W międzyczasie jest zazdrość o seksualną przeszłość partnera. I to chorobliwa, niszcząca zazdrość. Kiedy już te osoby poznawały co to seks, jak to wygląda i jaką frajdę daje...wiśta wio - trzeba nadrobić stracony czas. Inne wypadki to kompletni desperaci/desperatki z próbami samobójczymi na koncie. Miłość do grobowej deski i aktywność seksualna z tylko jednym partnerem? Możliwe, ale większe szanse są na wygranie 6stki w totka. Prędzej czy później zawsze pojawia się ciekawość, a wraz z nią wątpliwości....

No to czego symbolem to jest? Tylko nie mów mi "czystości", bo to będzie masło maślane.

Fajnie, że wspomniałeś o głębokości penetracji w kontekście relacji, w momencie, kiedy o seksie samym w sobie wspomniałem tylko w przypadku potrzeb. To jest przewartościowanie seksu. I straszliwe. I również krzywdzące i wypaczające człowieka niesamowicie. Nagle wszystko inne przestaje mieć znaczenie - nie liczy się twoje uczucie, szczerość, oddanie, uczciwość i ogólnie pojęta dobroć. Liczy się jedynie to czy, i z iloma osobami spałeś. Gdzie w tym jakakolwiek wartość? Jak ta symbolika wygląda zatem w praktyce?

A...instynkty....coś pięknego. Fajnie, że przyrównałeś to do odżywiania. Bo akurat nie będzie to jedzenie jedynie słodyczy...ale całkowita głodówka. A to nigdy nie kończy się źle. I tak dla równowagi psychicznej i emocjonalnej potrzebny nam jest dotyk i obecność innej osoby, tak też potrzebny jest nam seks do tych samych celów. Widać to aż nazbyt dobrze....nawet w tym temacie.

Czytasz chyba wybiórczo to forum. Mało to tematów zakładanych przez ludzi, którzy są w swoich pierwszych związkach z pierwszymi seksualnymi partnerami, a w których zionie zazdrością czy wręcz nienawiścią do partnera za to, że on (ona) nie czekał ?

Ależ znam. Oczywiście, że znam. A ilu znasz takich, którzy kupili jeden nowy samochód i jeździli nim przez 60 lat? Ten kij ma niestety dwa końce.

Piszesz o "dziewiczym oddaniu" itp. W myśl całej romantycznej miłości oczywiście, że odpowiedź brzmi, iż tak - tak można tylko raz. Ale są to wierutne bzdury w starciu z praktyką. W praktyce jest niedojrzałość emocjonalna, zaburzona samoocena itp. Seks pogłębia więzi między dwojgiem partnerów i kiedy jest udany - jest bardzo silnym spoiwem. Kiedy jest marny lub go nie ma, to związki się rozpadają. I nie można mówić, że to były płytkie osoby, nieprawdziwe uczucie, czy związek zdewaluowany jedynie do seksu. Czy ci się to podoba, czy też nie, to z seksem w związku wiąże się wiele różnych emocji. Emocji, których nie da się przekazać/odebrać w inny sposób. To jest poczucie bezpieczeństwa, spełnienia, poczucie bycia atrakcyjnym. To buduje więź i ją umacnia. Niestety dziewice (niezależnie od płci) stoją po drugim końcu tego kija. Jedne dalej, a drugie bliżej - ale po przeciwnej stronie. Niektórym wystarczy szybka nauka. Inne będą musiały zdradzić, zadręczać siebie i partnera psychicznie, czy rozstać się, aby "nadrobić" stracony czas. I tak to wygląda w praktyce.

Mam lepsze zajęcia niż pseudo filozofowanie pod tytułem "dlaczego żyję". Jak to ładnie określiłeś "dokarmiam drób" bo to umiem robić i to lubię robić. Sprawia mi to bardzo dużą przyjemność. Odmawianie sobie przyjemności wcale nie uczyni mnie lepszym człowiekiem, a jedynie zgorzkniałym, stale zazdroszczącym innym i patrzącym na nich z pogardą. Bo tak to się kończy w miarę upływu czasu. A efekty frustracji spowodowanej brakiem seksu widać bardzo szybko. I bardzo szybko widać tego efekty jak duża agresja, wybuchowość, rozdrażnienie. I to wśród ludzi, którzy przeszli wszelkie możliwe psychotesty

I nie bez przyczyny motyw "późnodziewictwa" czy chorej zazdrości o przeszłość tak często się tutaj pojawia. Skoro to takie fantastyczne, to czemu tyle z tym problemów?

Eee tam zaraz postanowienie i święty graal... Ale czy warto iść do łóżka z jakimś palantem, alkoholikiem czy innym Ferdkiem Kiepskim po to tylko żeby poznać co to seks? Można się pewnie zdrowo zniechęcić...

Równie często pojawia się także  motyw zbyt wczesnego rozdziewiczenia, który niby nie powinien nikomu zawracać głowy, ale jednak jest odwrotnie.

Problem polega jednak nie w tym kiedy, ale z kim. Patałachów na tym świecie jest wystarczająco dużo, żeby nie hołdować łatwiźnie etycznej (tylko etyczny aspekt mnie interesuje, bo w sferę osobistej moralności nie wnikam).

Bardzo podoba mi się ta wykładnia symboliczna w kontekście rozdziewiczania. Dziękuję za przypomnienie, że pewne podejścia mają pochodzenie faszystowsko-lewicowe.

Końcowy Blask widoczny jest w gwieździe, która próbuje zarżnąć (albo zerźnąć) młota poniżej, co udaje się jej ze zmienną sfastyką (czytaj: szczęściem).

To imponujące, jak nieświadomość potrafi olśnić... dwuznacznością.

Jak dobiegasz 30stki i dalej uważasz, że nie było z kim, to znaczy, że masz bardzo poważny problem z poznawaniem ludzi i doborem towarzystwa, w którym (i z którym) spędzasz swój czas. Żyjesz jedynie w nadziei, że to ktoś znajdzie siebie. Jest to postawa nie dość, że bierna, to jeszcze roszczeniowa (bo tutaj każda jedna osoba oczekuje księcia z bajki lub księżniczki). Ja takich ludzi bardzo nie lubię. Kompletnie niezaradni towarzysko, nieznający się na ludziach, cechujący się naiwnością i nieufnością.

Z resztą przeczytaj post brzydulli. 39 lat i dwie (o ile to tak można nazwać) okazje? Przecież to żenujące kiedy się o tym czyta...

Nie chodzi mi o obronę cnoty samej w sobie. Ale jeśli przez ćwierć wieku względnie dojrzałego życia nie znalazłaś ani jednej osoby przeciwnej płci (albo i tej samej - bez różnicy) godnej zaufania i atrakcyjnej, a przynajmniej nie uległaś fascynacji i nie poszłaś jej śladem....no to coś z tobą nie tak. Jesteś najwyraźniej wycofana z życia, nie wierzysz w siebie, nie umiesz podjąć działania...

Jaką mam radę? Żadnej. Nie potrzebujesz ich. Czyż nie jest ci dobrze ze swoim dziewictwem w czekaniu na księcia na białym koniu?

Nie, nie księcia na białym koniu, co nie znaczy że muszę sie rzucać na pierwszego Ferdka Kiepskiego czy internetowego erotomana który wykaże zainteresowanie.
Z tym uleganiem fascynacji to jest także jak nie widzisz zainteresowania z drugiej strony to trzeba ostrożnie, żeby się głupio nie narzucać. A flirtować i zwracać na siebie uwagi nie potrafię. Mówię przecież że zaradna towarzysko nie jestem.

Jak jesteś niezaradną towarzysko niezbyt piękną dziewczyną to tak.

I nie mam jakiegoś tam ciśnienia żeby koniecznie zanim umrę stracić dziewictwo.

Wiesz - wcześniej był tutaj temat o dziewictwie i co ono na dobrą sprawę oznacza. Nawet tego nie udało się jednoznacznie ustalić. Poza tym, nie rozumiem co seks ma wspólnego z nieszanowaniem własnego ciała? Seks nie jest niczym złym, o ile nie mówimy tutaj o patologii. Miałem kobietę, kochałem, uprawiałem seks. Nie wyszło i związek się posypał. I co teraz? Mam się biczować do końca życia czy trwać w beznadziejnym i wyniszczającym związku? Czy nie szanowałem siebie? Czy fakt, że uprawiałem przygodny i niezobowiązujący seks z fajnymi i atrakcyjnymi kobietami (które chciały tego samego) to już coś złego i związanego z brakiem wzajemnego szacunku?

Problem w tym, że to ty piszesz o "braku szacunku do siebie" w przypadku osób, które jednak ten seks uprawiają. My nikogo nie potępiamy. Piszemy jedynie, że najczęściej późnodziewictwo, pod płaszczykiem szczytnych idei i wyższych moralnych zasad kryje zwykłe kompleksy, niedojrzałość, niską samoocenę i jeszcze parę innych problemów.