mąz maniak komputerowy !!!

Pewnie mąż jest uzależniony i żadne gadanie nie pomoże. Jedynie terapia.

Jesteśmy małżeństwem od 16 lat ale od kilku ostatnich lat to przeszło wszystkie normy. I niemamy po 15 lat żeby nie wiedzieć co jest w danym momencie ważniejsze. Ja mam 37 lat mąż 39 syn 15 córka 11 więc jeżeli teraz nie ustalimy jakichś reguł to po nas...

Nie mam pojęcia co jeszcze może sie wydarzyć ale napewno gdy się to nie zmieni nasze małżeństwo następnego kryzysu nie wytrzyma . Teraz nawet nie mam z kim o tym porozmawiać żeby go przekonać bo wszyscy moi przyjaciele byli dla niego nie odpowiedni więc z czasem sie nasza przykażń skończyła.Jego mama go broni bo on lubiał gry od dziecka chodż to nie to samo co teraz >Tylko ja musze z tym żyć na codzień a nie ona.

Ja nie pracuje sprawuje opieke nad dziećmi i moja mamą, mąz pracuje w różnych dniach .Pobraliśmy się przynajmniej tak mi się wydaje z miłości .Problemy zaczęły sie dopiero w tym roku .Ja staram się spędzać cały czas przy męzu i dzieciach .Nawet każdy nasz wypad czy spacer jest tylko pierwszom moją inicjatywom aby oderwać wszystkich od komputerów i zrobić coś razem.Po przyjesciu pierwsza rzecz którą robi jest siadanie za komputerem.Po nocnej zmianie czasami niezamieni słowa tylko piersze jest włonczenie komputera .Nasza umowa przed kupnem pierwszego komputera i załorzeniu internetu była siadamy do komputera jak jest czas i wszystkie nasze obowiazki są wypełnione ale tak było tylko przez jakiś krótki czas. Pózniej wszystko zaczełam robić sama żeby się nie prosić i to chyba był pierwszy mój błąd.

Dziękuje za porade spróbuje wiem że nie będzie to proste .Miałam bardzo trudny rok w życiu .Lecz skorzystam z porady i spokojnie spróbuje tak robić.

Hej jadzia! Możesz spróbować "metoda 180 stopni mark 21" na tym forum -- powinno w faceta strzelić jak grom z jasnego nieba. Zmieni się sytuacja z "żona zabiega o męża i konkuruje z komputerem" na "mąż zabiega o żonę, bo inaczej nie ma żony".

Robisz obiady? Prasujesz koszule? Sprzątasz, gotujesz? A on gra?

Jak macie pieniądze to ubierasz się ładnie, bierzesz albo nie bierzesz ze sobą dzieci, wychodzisz rano i robisz co chcesz. Obiad jesz w barze/restauracji. Wracasz wieczór. Skoro on może grać, to chyba Tobie wolno iść do parku? Do kawiarni? Do sklepu?

Najlepiej to bym wyszła na cały dzień i wróciła na wieczór .Tylko nie moge specjalnie sobie na to pozwolić ze względu na moją mame która mieszka ze mną.Jest częściowo sparaliżowane więc wymaga opieki A mój tata rok temu zmarł i ta sytuacja jest dla mnie jeszcze bardziej ciężka .

Lubisz czytać, robić na drutach czy cokolwiek innego co zajmuje ręce i czas? Jak nie to znajdź coś takiego. Jak mąż śpi to Ty też, dzieci są duże jedzenie sobie same zrobią. Jak mąż do komputera to Ty do książki (czy co tam wymyslisz). Po dwóch godzinach jego grania a Twojego czytania zaproponuj "może zrobimy obiad?" Jak zero odzewu to dalej siedzicie, rób to samo co on ciekawe co powie?

Namów męża na wizytę u psychologa...mnie sie to do tej pory nie udało,może Tobie sie uda.
Faceci bronia się zębami i nogami przed tym.

Jak wygladają te spotkania, rozmowy? Może za bardzo przesadzasz?
Grożenie,błaganie,krzyki,szepty,ultimatum...to nie to...traktuj go jak akoloholika,hazardzistę,narkomana...uzaleznienie to uzaleznienie,nie wazne jaka przybiera formę.

Dokładnie, tyle że Polska jest daaaleko w tyle jeśli chodzi o leczenie tego typu uzaleznienia,to dopiero wchodzi do światka lekarskiego.
Trudno będzie znalezc lekarza który ma doświadczenie na tym gruncie.
Chociaz ja znalazlam,ale ...luby nie chce i kuniec.

No dobrze,ale od ilu lat,miesiecy gra Twoj mąż?

Absolutnie tego nie rób,to tak jakbyś zaczęła ćpać,albo pić,żeby się do niego zblizyc,ja to zrobiłam i gorzko tego żałuję...

Najgłupsza rada jaką przeczytałam na tym forum,jeśli chodzi o uzaleznienie od gier,a było takich tematów trochę.
Nie obraz się Catwoman.

Też strasznie nie trafione...będzie dalej grał i krzyczał że opie*** się,zaniedbuje dzieci itp.
On jest chory,wie o tym,ale broni się jak kazdy uzalezniony,

Teraz wymagam od niego codziennej pomocy .Ja myje on wyciera ja sprzatam to on też ma coś do zrobienia i nie odpuszczam .Jeszcze musze popracowac żeby dziećmi więcej kontrolował z nauką i graniem .

Czy życie musi być tak trudne.     Jak już wszystko sie układa i wydaje się że będzie już prawie idealnie ,to spada na mnie coś jak grom z jasnego nieba.    Dziś to znaczy wczoraj bo już jest po północy, musiałam wyjechać na kilka godzin z domu ,poprosiłam męża o kilka rzeczy żeby zrobił ponieważ miał wolne.Gdy wróciłam to byłam zdiwiona palcem nie kiwnięte czyli jak wyjechalam to on od około 9 rana do 12 grał póżniej zdąrzył ugotować ziemniaki .Podjechał po mnie i po powrocie znowu o godz 17 zasiadł do komputera jakby w domu nie było obowiązków i o 24.30 poszedł spać.Ja już niemam siły z tym walczyć zaczyna powtarzać się to coraz częściej.Dziś na wieczór mu powiem albo rodzina albo komputer jeżeli druga wersja to do widzenia.Ja moge zrozumieć że to jest choroba ale trzeba widzieć co się w koło dzieje .Jak dowiem się że leczyć też sie nie będzie chciał to ja jestem zdecydowna na rozwiazanie małżeństwa.Cierpi na tym nawet moje zdrowie ale nikt tego nie zauważa,wszyscy są zauroczeni tym co sie dzieje w komputerze realistyczny świat w mojej rodzinie to już chyba przeszłość.Już niewiem gdzie jeszcze szukać pomocy.

chcę wam napisać że mój brat też jest uzależniony chociaż nie ma żony i dzieci ale mieszka z rodzicami i pracuje lecz jest tak silnie uzależniony że nawet zaczyna się z pracy zwalniać aby przyjechać do domu i zagrać ma już dwa internety i gra okropnie nawet od 7 rano i kończy na drugi dzień o 7 rano tylko zje i dalej ma też sny że się musi ukrywać bo snajperzy na niego czyhają bo gra w strzelanki przeważnie  a ma 23 lata nie ma dziewczyny dodam ma też lęki boi się czasami sam spać i przychodzi do rodziców psuje mu się wzrok bolą go plecy nie dba o siebie nie wychodzi do kolegów do koleżanek daje mamie parę groszy tylko na jedzenie ale za mało wszystkie pieniądze co zarobi przeznacza na gry na myszkę nową na słuchawki ciągle zmienia komputer już kupił ostatnio taki za 6 tyś zł i każdy mu mówi żeby przestał bo siedzi ciągle i gra to jest nie do opisania ja z nim rozmawiam bo szkoda mi mamy ale on się śmieje na to to nic nie da jest tak silnie uzależniony że szkoda mówić to jest bardzo wielki problem nawet jak kiedyś założy rodzinę chociaż on mówi że mu żona nie potrzebna to będzie miała horror w domu a na terapię nie pójdzie powiedział chyba że naprawdę sięgnie dna i zachoruje na coś poważnego to może wtedy chociaż lekarz mu powiedział że te wszystkie lęki i bóle głowy mięśni i oczu są od wielogodzinnego grania w komputer także ciężki z niego przypadek a przecież jest młody ale bardzo zniszczony .