Witam,
Nie bardzo wiem co robić ze swoimi uczuciami ostatnimi czasy. Jestem ponad rok z fajnym facetem, który mnie bardzo kocha i świata poza mną nie widzi. Generalnie czuję się bezpiecznie w tym związku, wiem że nie stanie się nic nieoczekiwanego, ale sama już nie wiem czy po prostu z przyzwyczajenia, czy jeszcze mi na nim naprawdę zależy. Po prostu nie wiem.
Do tego dochodzi moja relacja z przyjacielem. Ogólnie niby nic, żarty, rozmowy o niczym, albo i o czymś konkretnym, czasem żarty z podtekstami, ale oboje wiemy, ze ich się nie traktuje poważnie. Jednak gdy niedaleko niego pojawia się jakaś dziewczyna, z którą zaczyna wchodzić w bliższe relacje, we mnie panuje ogromna zazdrość. Jakbym chciała go mieć tylko dla siebie. Z drugiej strony jednak bardzo się cieszę, że z kimś jest, życzę mu z całego serca jak najlepiej. Mieszają się te uczucia ze sobą chandra i radość.
Gdybym mu powiedziała, jestem wręcz pewna, że postanowiłby zrobić lekką separacje, zeby wszystko sobie przemyśleć.
Najśmieszniejsze w tym wszystkim jest to, że doskonale wiem, że my nie moglibyśmy być razem. Mamy takie charaktery oboje, że nie wytrzymalibyśmy miesiąca. Szybko byśmy się rozeszli zostałby niesmak. Mamy zupełnie inne podejście do związków i życia, nie przeszkadza nam to w przyjaźni, bo nie musimy ich przecież w żaden sposób łączyć ani zgrywać.
Więc tak czy inaczej jakbym chciała czegoś więcej, to straciłabym przyjaciela.
Najgorsze w tym wszystkim jest to, że nie jestem pewna uczuć ani do chłopaka, ani przyjaciela. (Dodam, że to są dobrzy kumple).
Co myślicie?
