Szukasz darmowej porady, wsparcia ? Nie zwlekaj zarejestruj się !!!
Forum Kobiet » PSYCHOLOGIA » Czy istnieje przyjaźń damsko-męska?
Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź
Jeśli był juz taki temat to przepraszam.
Ostatnio często się nad tym zastanawiam,dużo nastolatków pisze,że to nie możliwe.Inni znowu,że istnieje.
Ja sądzę,że to możliwe,ale trzeba do tego podejść poważnie.
---------------------------------------------------------------------------------------
Chcę poznać opinię osób starszych ode mnie.Co wy o tym sądzicie netkobietki? Czy to ma sens?Czy to możliwe?Jeśli tak to na co trzeba uważac by się nie zakochać?
Pozdrawiam:)
Podobne tematy
Temat rzeczywiście już się pojawił http://www.netkobiety.pl/t28.html 
Ja uważam, że nie ma. Przyjaźniłam się przez rok z kawałkiem z moim obecnym chłopakiem, z którym jestem od 2 lat.
On uparcie twierdzi, że coś takiego jest.
Nie powiem Ci, co robić, żeby się nie zakochać, bo sama jak widać po moim przypadku nie wiem. Zobaczmy co inni o tym sądzą, bo sama jestem ciekawa.
A to przepraszam jeszcze raz.Jeśli obsługa sądzi,że jest nie potrzebny to nie pogniewam się jak go usunie.
Myślę, że nic wielkiego się nie stało i chyba wystarczy jeśli zaczniecie Dziewczyny pisać już w istniejącym wątku
A co z tym zrobi obsługa to się okaże
A ja wierzę w taka przyjazń między kobietą,a mężczyzną.Chociaż teraz bardzo rzadko się widujemy ale często piszemy do siebie.To już się zaczęło w podstawówce,nawet żartowano,że chyba nas coś więcej łączy,ale nigdy nic więcej nie było.Zawsze mogliśmy na sobie polegać,mogłam z nim pogadać o wszystkim,a on ze mną,o każdej porze dnia i nocy.Potem nasze drogi się rozeszły on wyjechał na misję do Iraku po powrocie zamieszkał w Bydgoszczy bo tam ma swoja jednostkę wojskową,a ja wyjechałam za granicę.Ale jak przyjeżdżam stara się też odwiedzać nasze rodzinne miasteczko,żeby się spotkać i powspominać.
najpierw jest przyjazn,ale pozniej moze sie przerodzic w cos glebszego........
Mysle ze przyjazn jets mozliwa, ale tylko pod warunkiem, ze kompletnie nie podobaja sie sobie, sa kompletnie nie w swoim typie. Bo jezeli bedzie jakis chocby malutki pociag fizyczny- to nici z przyjazni
noelle87 No twoja historia to naprawde udowadnia,że przyjaźn damsko-męska jest niemożliwa,a jeśli to do pewnego czasu.Masz racje trudno jest powstrzymać uczucia,można się neraz przekonać.
Czytając tamten temat co był,wyczytałam o tej CIĘKIEJ LINI,GRANICY.Z tym się zgodzę,jest bardzo cięka,wystarczy się raz zagalopować i może byc koniec.Co do tego pociągu fizycznego,to moim zdaniem nie do konca jest tak ,że jeśli się nam przyjaciel podoba to odrazu się zakochamy.Nie zaprzecze, mam przystojnego przyjaciela,ale trzymie się moich zasad i mam dystans i jest dobrze.Czasem się tylko łudzimy,że do przyjaciela coś czujemy.
Mam jeszcze jedno pytanie,może dwa.
Co sądzicie o tych związkach w moim wieku,mając 15 czy 16 lat?Większość rodziców twierdzi,że to głupota itp
tez mi sie nie wydaje zeby istniala przyjazn miedzy kobieta a facetem... tez sie przyjaznilam i teraz jestesmy razem;)
Mam jeszcze jedno pytanie,może dwa.
Co sądzicie o tych związkach w moim wieku,mając 15 czy 16 lat?Większość rodziców twierdzi,że to głupota itp
Zazwyczaj jest tak że w tym wieku przerzywamy pierwsze uniesienia , pierwsze zawody miłosne oczywiście to okres przejściowy uczący nas uczuc.
Są to zwiąski mało trwałe jednak nie niemożliwe ja jestem takim przykładem poznałam swojego męża w wieku 14 lat i wciąż jesteśmy razem jednak nie nalęży się sugerowac cudzym przykładem, każda historia jest inna.
Myśle że to mozliwe o ile nie ma uczucia po zadnej ze stron to tak oczywiscie ,ale najczesciej jest tak ze jednak wkrada sie to uczucie. Ja np.z moim niedoszłym chłopakiem teraz został moim przyjacielem, współzyje on ma dziewczyne ale on sie tym nie przejmuje, bardzo mnie lubi woli sie ze mną kochac niz z własną dziewczuną ohh drań, no ja niestety darze go innym uczuciem kocham go szaleńczo i zgodziłam sie na taki układ dopóki nie bede miała chłopaka,pozniej bedziemy tylko przyjaciólmi.Moze kiedys bedziemy razem.....................mało prawdopodobne ehhh.
A co do związkow 15-16 lat, to sie nie moze udac,sa wyjątki oczywiscie. Bo w tym wieku łatwo ulec zauroczeniu ,mysli sie ze sie kocha a po miesiącu wszystko mija,i pojawia sie nastepne zauroczenie.Do miłości trzeba dojżec.
wydaje mi sie ze nie do konca.... kiedys tak uwazalam.... ale niestety.. on sie we mnie zabujal.. a mi bylo dobrze tak jak bylo.. nie chcialam niczego wiecej.. mylalam ze on tak spedza ze mna czas bo mnir lubi.... lubi mnie sluchac ... lubi na mnei pa3c ..... doradzac, wspierac.... niestety byl zabujany a gdy wyjechal za granice i wrocil i milosc do mnie z niego wyparowala... ogranicza sie teraz do tylko "Czesc Aniu" gdysie mijamy przed blokoiem.... bez sensu.. bo naprawde czasami mi tego brakuje.. chcoiaz teraz juz mnie.. bo mam swojego ukochanego faceta.... ale gdy jeszcze z nim nie bylam.... Kocham Cie Misiu(H) :*
ok w takim razie odwrocę nieco pytanie ,jak uważacie czy związek powstały z przyjaźni,koleżeństwa ma większe szanse na przetrwanie? mam kumpla ,bliskiego kumpla -podobamy sie sobie ale nigdy nie bylismy parą .Fajnie nam się rozmawia ,rozumiemy się bez słow,mamy podobne zainteresowania sluchamy tej samej muzyki,to samo poczucie humoru Dlaczego nie jesteśmy parą? cóż zawsze albo ja jestem zajęta albo on .Jednak wiem że moglibysmy byc razem /
Witam samej mi sie marzy taki zwiazek ,jestem wdowa i nie chcialabym albo raczej boje sie zwiazac z facetem ,ale chcialabym miec przyjaciela na spacerki ,do kawy,pogadac a nawet przytulic sie jak by byla taka potrzeba .bo sprawy lozkowe mnie nie interesuja albo tak mi sie teraz wydaje i mimo wieku moja wiedza jest zerowa .Ale co mi szkodzi pomarzyc
Ja uważam,że taka przyjażń istnieje,ale tak jak niektóre dziewczyny piszą tylko do pewnego czasu.Pomiędzy takimi osobami jest cienka nić granicy,która może się przerwać.Jedna z takich osób może chcieć czegoś więcej.Nie wystarczy jej już miłe spędzanie czasu i przyjażń bo pojawi się miłość i co wtedy.....Jeżeli to tylko jedna z stron tak czuje to wtedy może zrobić się nie zręcznie i jedna z tych osób będzie rozczarowana.Wtedy można stracić i przyjażń i miłość.No chyba,że taka sytuacja się wydarzy jak u noelle,że z przyjażni wywiąże się milość.Wtedy ok.Dwa połączenia przyjażń i miłość :)Super! Ja również gdy chodziłam do szkoły miałam swoją paczke znajomych.Ja,moja przyjaciółka i czterech chłopaków.Miłe spędzanie czasu,imprezy,ale przychodziły momenty,że jeden albo drugi kolega chcieli czegoś więcej i wtedy robiło się nie miło na jakiś czas.Więc ja chyba tak do końca nie wierzę w taką przyjażń.Owszem mam przyjaciela w swoim życiu jest to mężczyzna,ale jest moim mężem.:))
ok w takim razie odwrocę nieco pytanie ,jak uważacie czy związek powstały z przyjaźni,koleżeństwa ma większe szanse na przetrwanie?
Hm.. dobre pytanie mala stokrotka ,ja się obawiam ,że po jakimś czasie to się rozpadnie,gdyż znamy się ąz za dobrze,nie poznamy się już więcej..Może dlatego nie chce być z przyjacielem ,bo się tego obawiam ?!
Kiedys mysłałam ze istnienie ....ale jak byłam nastolatkom....Iren115 nie wiem czy znajdziesz takiego faceta ...zawsze na końcu jest łozko....tacy sa męzczyzni ..bezintersowani to Oni nie sa hihihihi ale moze z czasem i Tobie bedzie to odpowiadac....Ja też mam JEDNEGO przyjaciela to mój maż ....On nigdy mnie nie zawiódł....reszta kobiety czy mężczyzni to przyjaznia jak im cos jest potrzeba ..a jak czlowiek jest w potrzebie to nie ma wogóle wsparcia !!!!!!!!!!
Pestka35 zgadzam się z tobą o tej potrzebie...
Mnie też wydaje sie facet gej to by był dobry materiał na przyjaciela .....takiego prawdziwego
Kiedyś nie wierzyłam w przyjaźń damsko-męską. A teraz wiem, że może istnieć taka przyjaźń - bez podtekstów. Mam kumpla, który homoseksualistą nie jest - ma narzeczoną, którą bardzo kocha. On mnie trakuje jako kumpelę i ja traktuję go jak kumpla i ani razu przez myśl mi nie przeszło, że mógłby znaczyć dla mnie więcej niż powinien. Wspólnie spędzamy mnóstwo czasu, bo jesteśmy "partnerami" projektowymi - wspólnie tworzymy różnego rodzaju projekty na zaliczenie przedmiotów na studiach. Bardzo dobrze się dogadujemy. I sama jestem zdziwiona, że taka przyjaźń może istnieć !
ok w takim razie odwrocę nieco pytanie ,jak uważacie czy związek powstały z przyjaźni,koleżeństwa ma większe szanse na przetrwanie?
A co do powyższego pytania to myślę, że podstawą udanego związku jest przede wszystkim przyjaźń między partnerami.
Przyjaciele mogą na sobie polegać, mogą na siebie liczyć. Przyjaciele mają w sobie oparcie, mają do siebie zaufanie, mogą mówić o wszystkim bez większego skrępowania, wspólnie spędzają czas i dzielą się ze sobą swoimi wszelkimi obawami, radościami i smutkami.
Przecież to wszystko jest potrzebne w związku. To fundamenty, na których buduje się ściany - buduje się dom. Bez fundamentów nie ma domu. Bez przyjaźni - nie ma naprawdę udanego związku.
Dlatego:
tak - według mnie związek powstały z przyjaźni ma większe szanse na przetrwanie
ja jednak uwazam ze nie ma ale zalezy to od indywidualnych pogladow. Wszystko jst sprawa indywidualna moze istniec. Moze nie istniec. Ani jednego ani drugiego sie nie udowodniu bo nie ma slowa "zawsze" i innych uogolnien. Z drugiej strony czlonkowie rodziny sa dla mnie absolutnie aseksualni 
i to jest fenomen:P
Jeśli był juz taki temat to przepraszam.
Ostatnio często się nad tym zastanawiam,dużo nastolatków pisze,że to nie możliwe.Inni znowu,że istnieje.
Ja sądzę,że to możliwe,ale trzeba do tego podejść poważnie.
---------------------------------------------------------------------------------------
Chcę poznać opinię osób starszych ode mnie.Co wy o tym sądzicie netkobietki? Czy to ma sens?Czy to możliwe?Jeśli tak to na co trzeba uważac by się nie zakochać?Pozdrawiam:)
Moze i istnieje ja bylam tez wprzyjazni damsko-meskiej i teraz jestesmy malzenstwem heh
Zawsze mi powtarzano, że "z mężczyzną można się przyjaźnić PO, nigdy PRZED". I patrząc na moje doświadczenia, rzeczywiście to powiedzenie mi się sprawdzało.
Istnieje przyjaźń damsko-męska, ale jestem zdania, że każda taka relacja z czasem chociaż dla jednej ze stron stanie się trudna - ktoś będzie chciał czegoś więcej. W takiej przyjaźni czujemy się bezpiecznie, ufamy, wspieramy siebie nawzajem i to bardzo często tworzy na tyle specyficzną więź między ludźmi, że może z niej wypłynąć uczucie. Chyba, że jesteście zgodni co do tego, że zwyczajnie się sobie nie podobacie.
Przyjaźń między mężczyzną a kobietą ISTNIEJE (to tak, jak zadać pytanie "Czy homoseksualizm istnieje?", tylko dlatego, że nie wszyscy są homoseksualistami 
) - i może istnieć nawet wtedy, gdy pojawiają się w niej "nie przyjacielskie" uczucia. Pytanie tylko, czy w relacji pomiędzy konkretną dwójką ludzi coś może zaiskrzyć i co zrobią, gdy tak się stanie.
Moja wieloletnia przyjaźń z mężczyzną właśnie się rozpada. Usłyszałam miesiąc temu, że jest we mnie zakochany i wiem doskonale, że tego nie odwzajemnię. Jego uczuć kompletnie się nie spodziewałam i nie dalej niż 3 dni przed jego wyznaniem wymądrzałam się, że Adam to tylko przyjaciel i że jesteśmy wzorem przyjaźni, której miłość absolutnie nie zagraża. Dlatego nigdy nie byłabym pewna, czy wiecie, co naprawdę czuje Wasz przyjaciel i czy on sam to wie - w końcu nie da się przewidzieć wszystkiego
Kiedyś nie wierzyłam w przyjaźń damsko-męską. A teraz wiem, że może istnieć taka przyjaźń - bez podtekstów. Mam kumpla, który homoseksualistą nie jest - ma narzeczoną, którą bardzo kocha. On mnie trakuje jako kumpelę i ja traktuję go jak kumpla i ani razu przez myśl mi nie przeszło, że mógłby znaczyć dla mnie więcej niż powinien. Wspólnie spędzamy mnóstwo czasu, bo jesteśmy "partnerami" projektowymi
Pytanie czy ta przyjaźń by istniała jeśli by Ci się podobał. Bo z tego co czytam to wnioskuje, że może nie być w Twoim typie.
Moim zdaniem, jeśli jedno z "przyjaciół" wpadnie w oko drugiemu, to już ciężko o przyjaźń damsko-męską
Wiesz Dagmaro,
kiedy go poznałam to mi się spodobał To było na pierwszym roku studiów. Kiedy dowiedziałam się, że ma dziewczynę odpuściłam i przez jakiś czas praktycznie w ogóle z nim nie rozmawiałam. Teraz jestem na czwartym roku studiów i razem nam się dobrze współpracuje. Śmiejemy się, że jesteśmy "uczelnianym małżeństwem" a określenie to zrodziło się w myśl tego co napisali w jednym z artykułów pt. "Pracowe Małżeństwo" (to chyba było na Onecie jakiś czas temu) 
Mnie wszelkie "zauroczenie" nim przeszło dawno temu. Teraz to jest tylko i wyłącznie przyjaźń - bez czegoś więcej. I na podstawie naszego kumplowania twierdzę, że taka przyjaźń możliwa
I gdyby teraz mi się podobał to pewnie nie byłaby możliwa ta przyjaźń
Przyjaźń taka istnieje, ale szkoda, że tylko do czasu. To właśnie ja teraz chcę czegoś więcej...;/ i przez to cała relacja się popsuła...chyba już nigdy nie będzie tak jak dawniej.
przyjaźń taka istnieje. sama w takiej przyjażni koegzystuję. poznaliśmy sie jeszcze w piaskownicy, razem chodziliśmy do szkoły, mieszkamy w jednym bloku, opiekowała sie nami moja mama. I teraz on ma żonę, ja mam dziecko i partnera i nic między nami sie nie popsuło. dalej możemy siedzieć- tak jak kiedyś- na ogródkach gadać o pierdołach .... nic sie nie psuje.
A czy myslałam o nas jako o parze? wielokrotnie, tak samo on. ale to co się sprawdza na stopie przyjacielskiej, nie zawsze może sie sprawdzic w relacjach głębszych. znamy sie jak dwa łyse konie i nie było by u nas juz miejsca na szczyptę niepewności, tajemniczości odkrywania na nowo! wolimy żeby zostało tak jak jest!
co do zazdrości naszych partnerów- z początku była. ale po jakimś czasie sami przekonali sie że to co nas łączy to tylko głębokie uczucie przyjaźni!
heh, a ja się wypowiem tak.
nie mam przyjaciółek czy koleżanek prawie wcale. mam przyjaciela z którym znamy się już 19 lat. i nie zamienię go na 20 kobiet. jest najwspanialszym, najcieplejszym i najmądrzejszym przyjacielem jakiego mogłabym sobie wymarzyć. ale go nie kocham i nie pokocham. w ogień za nim pójdę ale to nie miłość.
to coś więcej. zdecydowanie więcej.
i mam mojego Potwora też. który był zazdrosny o K. niesamowicie na początku. do momentu kiedy go nie poznał
więc mówię że przyjaźń damsko męska istnieje a ja jestem tego żywym dowodem ;P
NIE NIE I NIE
stanowczo mowie ze nie ma przyjazni damsko meskiej
zawsze jedna z osob chce czegos wiecej a jak na poczatku nie chce t oz czasem zechce...
tak juz jest ...
druga osoba zaczyna nam imponowac i takie tam ...
Ja również uważam,że nie ma czegoś takiego jak przyjażń miedzy kobietą a mężczyzną.Mój mąż też miał taką niby przyjaciółkę a póżniej oboje wylądowali w łóżku!!!J znam tą kobietę i nigdy nie spodziewałabym się,że mogłaby to zrobić bo zawsze liczyła się dla niej rodzina,a też jest mężatką i ma dzieci.Była dla mnie przez takie zdanie,że liczy się rodzina kobietą pełną podziwu a teraz uważam ,że to zwykła SZMATA!!!Przepraszam za wyrażenia ale górę przejeły emocje.
Posty przeniesione
napisał/a:Ostatnio sporo mysle nad tym tematem
Moim zdaniem taka przyjaźń JEST możliwa. Mam przyjaciela w Polsce. Przyjaźnimy się od małego szczyla. Przechodziliśmy przez taki etap, że gdziekolwiek razem się pojawialiśmy, pytano nas, czy jesteśmy parą
istnieje taka przyjaźń, jak powiedziała youngwind na zasadzie brat siostra
Oscar Wilde
Między mężczyzną a kobietą przyjaźń nie jest możliwa. Namiętność, wrogość, uwielbienie, miłość - tak, lecz nie przyjaźń.
Zdecydowanie jest taka przyjaźń MOŻLIWA!!!!!!! Grunt to w swoim przyjacielu nie doszukiwać się obiektu westchnień i potajemnie nie darzyć go uczuciem. Ja mam przyjaciela od 13 lat i niezmiennie darzę go przyjaźnią i tylko przyjaźnią, teraz jest dla mnie jak brat!
napisał/a:Celia nie znalazlam tego watku pomimo poszukiwan... Nie zrobilam tego specjalnie
Moim zdaniem rowniez przyjazn damsko-meska istnieje. Choc przyznaje, ze dosyc czesto dochodzi do jej rozpadu z powodu zaangazowania jednej ze stron. Sama mialam tak kilka razy ;/ (Przyjaciele przepraszali mnie i mowili, ze nie mozemy sie przyjaznic bo dla nich to juz nie jest czysta przyjazn, a nie chca cierpiec.) Jednak do tej pory moim najlepszym przyjacielem jest meżczyzna. I gdybym miala byc szczera nie zamienilabym go na zadna kobiete
ViolkQ napisał/a:Jeśli był juz taki temat to przepraszam.
Ostatnio często się nad tym zastanawiam,dużo nastolatków pisze,że to nie możliwe.Inni znowu,że istnieje.
Ja sądzę,że to możliwe,ale trzeba do tego podejść poważnie.
---------------------------------------------------------------------------------------
Chcę poznać opinię osób starszych ode mnie.Co wy o tym sądzicie netkobietki? Czy to ma sens?Czy to możliwe?Jeśli tak to na co trzeba uważac by się nie zakochać?Pozdrawiam:)
Moze i istnieje ja bylam tez wprzyjazni damsko-meskiej i teraz jestesmy malzenstwem heh
Hej mimo moich tragicznych przeżyć mam takze przyjaciela od 5 lat:) gadamy praktycznie o wszystkim
Ja mam tylko jednego przyjaciela płci męskiej - jest gejem. Jest to dla mnie (zaznaczam: dla mnie osobiście, nie twierdzę, że przyjaźń pomiędzy dwoma heteroseksualnymi osobami płci przeciwnej w ogóle nie istnieje) jedyna możliwość, bym mogła przyjaźnić się z mężczyzną - bo gejowi mogę zaufać, że nigdy do niczego między nami nie dojdzie (sobie, jakby nie było, ufam w tej kwestii - wiem, że nigdy nie będzie mnie pociągał seksualnie). Jestem już niestety uprzedzona do przyjaźni z heteroseksualnym mężczyzną i prawdopodobnie z żadnym już nigdy się nie zaprzyjaźnię.
Przyjaźń damsko -męska ? Jeszcze 1,5mc temu bym powiedziala że w 100% istnieje ale od tego czasu moje poglady zostły naruszone .7mc przyjaźniłam się z facetem był kiedy go potrzebowałma ,wspierał moje zwariowane pomysły,razem robiliśmy zakupy wszystko robiliśmy razem jako przyjaciele ale on zaryzykował i po 7mc przyznał się że jestem nie tylko przyjaciółką ale też kims więcej i chciał abyśmy w związku bo znamy się jak łyse konie za dużo nas łaczy itd jesteśmy ze sobą 1mc ale ja nie potrafie patrzec na niego jak na faceta tylko patrze jak na przyjaciela jest cudowny nie znałam go z tej strony tylko dalej się boje że jak nam niewyjdzie to strace nie faceta tylko przyjaciela....
W Polsce mam kilkoro przyjaciół płci przeciwnej i teraz się zastanawiam czy aby napewno oni patrza namnie tylko jak na przyjaciółkę na którą mogą zawsze polegać...
Ja sądzę , że nie ma takiej przyjaźni z prostego powodu , facet zawsze myśli o jednym . Pewno powiecie , że najlepszym przyjacielem jest facet gej , nie zgadzam się ,on też ma głupie myśli .
Tak jak Alutka pojęłam że taka przyjaźń nie istnieje , tyle że dawno temu. 20 lat wstecz mój znajomy , starszy o 2 lata , był dla mnie jak przyjaciel , przez 2 lata , czasem rzucił jakiś głupi tekst , ale myślałam że to tylko takie żarty , jak się okazało to nie były żarty , ale on mi nie powiedział o tym . Gdy poznałam obecnego męża , ów przyjaciel , miał do mnie pretensje o to, że ja go nie chciałam , zawsze mi to wypominał . Niesty nie był w moim typie , to wkońcu przyjaciel , szkoda że on tak nie myślał . Gdy dowiedziałam się jakie miał zamiary wobec mnie dostałam na niego alergii . Kobiety wierzą w taką przyjaźń , ale nie faceci !Do tej pory gdy go spotykam , jesteśmy prawie sąsiadami , on na mnie krzywo patrzy . Może to przypadek , ale ma żonę która ma tak samo na imię jak ja i nawet byłyśmy do siebie uderzająco podobne.
Pewno powiecie , że najlepszym przyjacielem jest facet gej , nie zgadzam się ,on też ma głupie myśli .
Chcesz powiedzieć, że gej też ma myśli o tym, że chciałby się przespać ze swoją przyjaciółką, że w jakiś sposób może go ona pociągać?
Anemone , gej to też facet , wiesz ile gejów ma dzieci? Mam za sąsiada geja .
Tak, gej to też facet, z tym że niezainteresowany seksualnie kobietami. Ja znam kilku gejów i kilka lesbijek (gwoli ścisłości, z częścią z nich jestem w relacjach bliższych niż sąsiedzkie) i wierz mi, że żaden prawdziwy homoseksualista nie pożąda płci przeciwnej To zaściankowe myślenie. Ci geje, którzy mają dzieci i żony, mają je nie dlatego, że faktycznie pociągają ich kobiety, a dlatego, że nie umieją, nie chcą lub nie mogą "wyjść z szafy" i ukrywają swój homoseksualizm przed otoczeniem i bliskimi. Pozostaje jeszcze kwestia biseksualistów - oni mogą pożądać obydwu płci, ale tutaj mówimy o gejach.
Stuprocentowy gej nie ma potrzeby wiązać się ani sypiać z kobietami, dlatego też często zostają naszymi najlepszymi przyjaciółmi.
URWALIŚCIE SIĘ Z CHOINKI, jeżeli uważacie, że taka przyjaźń jest możliwa. Próbowałam wiele razy, nie ma takiej opcji.
To w takim razie ja się urwałam i wiecie co? Nie zbiłam sobie pupy.
Taka przyjaźń jest możliwa, ale tylko wtedy, kiedy się w nią WIERZY ... Takie osoby muszą być właśnie podobne do siebie, żeby złapać kontakt. Nie ma tu mowy o podtekstach, podwójnym dnie. Zaznaczamy granice, których się trzymamy. Kiedy przyjaźń dotyczy kobiety i mężczyzny, ma inny wymiar. Bezinteresowność musi być wpisana w "czystość" takich relacji. Ja mam Przyjaciela, który daje mi bardzo dużo, tak samo jak mój partner. Ważne jest, aby mieć pojęcie o tym, czym taka przyjaźń się charakteryzuje, jak ona wygląda i po co się ją tworzy.. Mocne fundamenty nie zostaną zachwiane, jeżeli zostały postawione na gruncie szczerości, bezinteresowności i chęci bycia..
Nie istnieje. Zawsze komuś bardziej zależy. Chyba, że facet jest homoseksualistą a kobieta lesbijką. To wtedy może istnieć
Ciekawa opinia chill- out.. Ja lesbijką nie jestem, mój Przyjaciel nie jest homo..
A co do tego, że zależy- to fakt- obojgu musi zależeć tak samo. I taka sytuacja jest możliwa! Tylko tak jak pisałam wcześniej- najpierw trzeba uwierzyć, że można stworzyć taką przyjaźń.
Nie istnieje przyjaźń kobiety z mężczyzną.
Poznalam fajnego faceta i na początku wszystko bylo ok, mieliśmy dystans do siebie, ponieważ ja mam chłopaka... ale z czasem stało sie inaczej... pierwsze zbliżenie, pocałunek... gdy między nami nic nie bylo mieliśmy wiele tematów na rozmowy, wygłupialismy sie... teraz jest inaczej, bardziej potrzebujemy potrzebe bliskości, niż prawdziwego przyjaciela...
Mój pierwszy chłopak najpierw był moim przyjacielem, spotykaliśmy się przez rok tak tylko żeby porozmawiać. Po tym czasie powiedział, że mnie kocha. Zdziwiłam się i to bardzo. Opowiadałam mu kto mi się podoba, doradził mi abym powiedziała temu chłopakowi o swoim uczuciu. Nawet sobie nie wyobrażam tego co on czuł;/ Niedawno spotkałam się z przyjacielem, który podczas naszego spotkania dosyć często dotykał moją dłoń, niby przez przypadek. Kilka razy mnie objął. W sumie to opowiadałam mu o moim pobycie w szpitalu, więc miał "powód". Może też brakuje mu czułości, od dawna jest sam. Na pożegnanie mnie przytulił i delikatnie musnął ustami moją szyję, to zdarzyło się już trzeci raz. Nie wiem jak mam to rozumieć. Chyba naprawdę przyjaźń damsko-męska nie istnieje. Chill-out ma rację.
jak dla mnie nie ma przyjaźni damsko-męskiej. Przyjaźniłam sie z facetem (obecnie teraz jesteśmy razem) 3 lata. Myślałam, że między nami jest tylko przyjaźń, ale okazało się że z jego strony to cos znacznie więcej i od momentu gdy mi to powiedział jesteśmy razem.
Tak wiec uważam że przyjaźń miedzy kobieta a mężczyzna nie istnieje
Dlaczego na podstawie jednego, własnego przypadku od razu wysnuwacie wniosek, że taka przyjaźń nie może istnieć?
Czy jeśli np. kobieta mówi, że ma orgazm z wytryskiem (ot, tak mi się skojarzyło z innym założonym niedawno tematem ), a Wy nie tryskacie, to znaczy, że tamta kłamie i nie może mieć kobiecego wytrysku?
Mężczyzna został stworzony po to by zdobywać kobiety. Jest z natury poligamistą. Kobieta nie. To podstawowa różnica. Gdy mu się kobieta podoba, mając do wyboru seks czy rozmowę - wybierze zawsze seks.
Przyjaźń może istnieć tylko w obrębie jednej płci. Najczęściej między starymi a młodymi ludźmi. Mężczyzna i kobieta nie zostali stworzeni by się przyjaźnić, lecz by łączyć w pary, mieć dzieci, przedłużyć gatunek.
Stąd miłość, nienawiść, zazdrość, zaskoczenie, gdy ktoś powie po latach - zawsze byłem w Tobie zakochany....
Jasne, z punktu widzenia ewolucji masz rację, ale z punktu widzenia psychologii i zdrowego rozsądku niekoniecznie Po pierwsze, nie każda kobieta będzie się podobać danemu mężczyźnie i odwrotnie. Na pewno jako facet wiesz, że są kobiety, których za nic w świecie z własnej woli byś nie "przeleciał", nie każdy człowiek może wzbudzić w nas pożądanie czy chęć stworzenia związku. Jeśli taka dwójka się spotka - dlaczego mieliby nie stworzyć udanej relacji przyjacielskiej? Gdyby człowiek kierował się samym instynktem prokreacji, to zacząłby pożądać swoich rodzonych braci i sióstr. Z drugiej strony, przyjaźnimy się z kimś zazwyczaj dlatego, że odpowiada nam charakter tej osoby, a sam charakter nie wystarczy do "zakochania się" w kimś.
Chyba, że by odwrócić tą teorię... Może człowiek dąży do stworzenia damsko-męskiej relacji przyjacielskiej tylko wtedy, kiedy - nawet podświadomie - pożąda tej drugiej osoby? I w przeciwnym razie nigdy by się do niej nie zbliżył... Ale w sumie w to wątpię.
No to dorzucę swoje 12 groszy
Przyjaźń damsko-męska istnieje ale śmiem twierdzić, że taka relacja jest o wiele trudniejsza niż miłość między kobietą a mężczyzną. Zaraz napiszę dlaczego ale najpierw dodam do wypowiedzi chill-out, że nie tylko faceci są z natury poligamistami. Tak po prawdzie to nasz cały gatunek jest poligamiczny więc nie obarczałbym tylko facetów o taką postawę.
Myślę, że warto jeszcze uwzględnić "umocowanie" takiej przyjaźni. Może ona być pomiędzy osobami wolnymi ale też, co się zdarza między posiadającymi swoich własnych partnerów.
Teraz dlaczego przyjaźń jest trudniejsza. Bo ma ograniczenia, które w miłości zanikają. Związek miłosny ma to do siebie, że partnerzy po pewnym czasie gruntownego poznania zaczynają siebie traktować trochę jak swoją własność: żadają zmian, określonych zachowań, rezygnacji z pewnych rzeczy bo w związku już to jest niewygodne, dostępności czy wręcz dyspozycyjności itp. Można łatwiej wyrazić złość a nawet zranić swojego partnera.
W przyjaźni nie można stawiać wymagań. Jeśli mam problem i liczę na przyjaciela to powinno sie mu dać znać ale należy poczekać gdy będzie mógł pomóc. Przyjaciel jest odrębną, samodzielną i niezależną jednostką, posiadającą własne życie, także uczuciowe. Przyjaciel nie powinien o nas zapomnieć ale należy mu dać czas na reakcję.
Ponadto, podobanie sie fizyczne przyjaciół nie przekreśla tej przyjaźni. Jeśli oboje są świadomi swoich relacji i nie chcą ich psuć, przekraczać cienkiej granicy między przyjaźnią a miłosnym uczuciem to taki stan trwa dalej. Ale dzieje się tak tylko między bardzo dojrzałymi osobami.
Natomiast nic nie stoi na przeszkodzie żeby tą przyjaźń zamienić na coś innego jeśli tylko oboje tego chcą. Wtedy faktycznie kończy się przyjaźń a zaczyna miłość.
Jest jeszcze też możliwość, że ktoś czuje się przyjacielem i takim chce pozostać a druga osoba chce czegoś więcej - wtedy trudno już mówić o przyjaźni.
Reasumując: przyjaźń między kobietą i facetem istnieje ale może być poddawana ewolucji i z tego powodu może zaniknąć ale jako zjawisko jak najbardziej istnieje Wiem z autopsji
Hmm... Przyjazniłam sie z pewnym chłopakiem 5 lat od przeszło 3 lat jestesmy parą hihi
Ale ma to wiele swoich korzyści
Także jak by nie było jestem zywym przykładem że ciezko z ta przyjażnia ale ja wierze że może takie cos istnieć...
Także jak by nie było jestem zywym przykładem że ciezko z ta przyjażnia ale ja wierze że może takie cos istnieć...
Jak to ciężko? Przecież przeobraziła się w coś fajnego
Niestety nie ma...nieczyste mysli wszedzie wlezą
Jest! Tylko bardziej radykalnie patrzymy na ślady nieczystych myśli jeśli rozpatrujemy przyjaźń między osobami odmiennej płci... Bo jeśli dziewczynie zdarzy się pomyśleć, że jej przyjaciółka ma sexi tyłek to wszystko ok, ale jeśli przyjaciel tak pomyśli o swojej przyjaciółce to już zakrawa to na przekroczenie granic przyjaźni...
jeśli przyjaciel tak pomyśli o swojej przyjaciółce to już zakrawa to na przekroczenie granic przyjaźni...
W przypadku dwóch dziewczyn czy dwóch facetów też się zdarzają takie "przekroczenia granic przyjaźni" Most girls are straight until they're not
Witam
Ja uwazam ze przyjażń miedzy kobieta i mezczyzna istnieje ......Wiem to napewno......Wychowałam sie
miedzy prawie samymi chłopakami potem pracowałam wiecej z mezczyznami....i wiem ze przyjażń taka
jest , męzczyzni sa bardziej wierni jako przyjaciele anizeli kobiety......Kobiety czesto sa złosliwe jak
innej wychodzi lepiej jak jej......Inaczej przyjmuje sie krytyke przyjaciela mezczyzny.......bo on jest szczery..
pozdrawiam......ciekawa jestem Waszych doswiadczeń w tym temacie........
Ja uwazam, ze taka przyjazn sie zdarza.
Ale mysle, ze to nie jest sprawa dla kazdego, mysle sobie, ze musialyby zostac spelnione np. jedno z tych kryteriow:
- oboje sa w szczesliwych zwiazkach
- nie pociagaja sie fizycznie
- ktores jest homoseksualne
- oboje sa dojrzali emocjonalne, spolecznie i psychicznie.
A wiec biorac pod uwage powyzsze kryteria, to na pewno nie czesto sie zdarza, ale jest mozliwe. Trudno tez mi uwierzyc w "przyjaznie" nastolatkow i ludzi bardzo mlodych, kiedy to hormony biora gore i tacy przyjaciele maja jeszcze zbyt malo doswiadczen z plcia przeciwna
Mysle ze przyjazn jets mozliwa, ale tylko pod warunkiem, ze kompletnie nie podobaja sie sobie, sa kompletnie nie w swoim typie. Bo jezeli bedzie jakis chocby malutki pociag fizyczny- to nici z przyjazni
--------------------------------------------------------------------------------
Ikaa ma rację,jesli nie podoba nam się przyjaciel,to na bank nic nie zaiskrzy.
Ja uważam,że nie ma przyjaźni między kobietą a mężczyzną. Wystarczy jedno spojrzenie i po wszystkim. Na początku może jest przyjaźń,ale później ta cienka linia zostaje przerwana. To jest po prostu nierealne,jak jeszcze do tego dochodzi,że przyjaciel jest zaje... przystojny i jak tu się oprzeć-zwyczajnie nie da się !!!
Hmmm... Według mnie nie ma. Chyba, że tak jak powiedziała moja przedmówczyni - nie podobają się sobie w ogóle. Inaczej to naturalne, że uczucia wezmą górę. Można sobie tłumaczyć, że jest coś takiego jak przyjaźń K/M, ale zazwyczaj jedna ze stron zaczyna czuć coś więcej i wtedy klapa. Poza tym, nie da się mózgu zaprogramować, aby nie czuł mięty do osoby płci przeciewnej, w towarzystwie której czujemy się cudownie, usmiechamy się, spędzamy miło czas...
Strasznie rygorystyczna ta wasza definicja przyjaźni... A w takim razie jak zakwalifikować moją wieloletnią przyjaźń z kolegą M, w której zdawałam sobie sprawę, że bardzo podobam mu się jako kobieta, ale nigdy nie przekroczyliśmy żadnej granicy fizycznej, nie rozmawialiśmy też o związku - chyba, że w żartach. Kolega M. nie pociągał mnie jako facet, ale rewelacyjnie nam się rozmawiało na wszystkie tematy, zawsze mogłam na niego liczyć (i wzajemnie), lubiliśmy spędzać razem czas. I nie wyglądało to wcale tak, że ja wstrętna bezduszna, wykorzystująca uwielbienie zakochanego mężczyzny. M. wiedział, że nie może liczyć na więcej (zresztą byłam wtedy w związku, aczkolwiek M najlepiej ze wszystkich wiedział, że związek się sypie), akceptował to, nie naciskał, cieszył się po prostu zrozumieniem duchowym jakie między nami było. I jak to nazwać, jeśli nie przyjaźnią?
Wg mnie zawsze przyjaźń damsko-męska charakteryzuje się innymi emocjami niż miedzy dwoma kobietami. Co nie zmienia faktu, że zasługuje na miano przyjaźni.
Wiesz,ja kiedys myslalam ze przyjazn miedzy facetem a dziewczyna jest mozliwa.....ale teraz wiem ze nie zawsze...
Mysle ze predzej czy pozniej,ktoras ze stron poczuje cos wiecej.:)
Mam pytanie! skoro przyjaźń damsko /męska istnieje,w przypadku,gdy są dla siebie totalnie nieatrakcyjni
to jak wytłumaczyć ,że spędzają ze sobą dużo czasu,lubią swoje towarzystwo etc.
ponoć przyjaźń damsko- męska jest jak yeti- wszyscy o niej słyszeli, ale nikt jej nie widział ;D
heheh
ja mam takiego naprawdę dobre kumpla, ale mam tez chłopaka i on ma dziewczynę, więc taki układ pasuje, no ale mimo wszystko kiedyś było między nami coś
Dla mnie przyjaźń damsko-męska istnieje. Sama jestem w takiej przyjaźni już kilka lat i nie zrezygnowałabym za nic. Jesteśmy dla siebie ważnymi osobami. Dzielimy sie smutkami i radościami.Podobamy się sobie ale uznaliśmy że nie może być z tego żadnej miłości. I mimo tego ze darzymy się jakimiś uczuciami to nadal możemy liczyć na siebie w kazdym temacie. Dodam jeszcze że każde z nas ma tą swoją drugą połowe która wie o tej przyjaźni.Pozdrawiam:)
Mam pytanie! skoro przyjaźń damsko /męska istnieje,w przypadku,gdy są dla siebie totalnie nieatrakcyjni
to jak wytłumaczyć ,że spędzają ze sobą dużo czasu,lubią swoje towarzystwo etc.
Rozłożyło mnie na łopatki to Twoje pytanie. Czy dla Ciebie naprawdę przyjaźń opiera się na seksualnym pociągu dwójki ludzi do siebie? Przecież jest wprost przeciwnie - ludzie lubią swoje towarzystwo dlatego, że odpowiadają sobie charakterami, a nie dlatego, że są dla siebie atrakcyjni.
Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź
Forum Kobiet » PSYCHOLOGIA » Czy istnieje przyjaźń damsko-męska?
Warto przeczytać w tym dziale
Mapa strony - Archiwum | O forum | Poradnik | Kontakt | Regulamin | Polityka Prywatności
© www.netkobiety.pl 2007-2026