jak przestać wchodzić mu na głowę?

Mojemu bylemu jakies dwa lata temu zmarla mama. Bardzo sie od tego czasu zmienil, zamknal sie w sobie, zamknal sie w wlasnym swiecie i nikogo do niego nie dopuszczal. Tez byly tylko komputery i praca. Zapomnial o mnie i o swoich przyjaciolach. Trudno bylo sie do niego przebic. Nasz zwiazek sie rozpadl. Napewno jego zmiana w charakterze, ktora byla naznaczona smiercia mamy wpynela, ze stalo sie tak a nie inaczej.

Ty na pewno nie powinnas byc na kazde jego zalowanie i tak sie nim przejmowac. Na pewno zupelnie sam na swiecie nie jest. Skup sie bardziej na sobie, nie zapominaj o nim, ale nie pozwol by zawladnal calym twoim zyciem, czasem, myslami.

Takie przywiązanie może być dla Ciebie bardzo destrukcyjne.

Dajesz więcej, niż otrzymujesz w zamian.
Co by się stało, gdybyś przestała jeździć do niego? Czy on zacząłby jeździć do Ciebie?
Być może Twój chłopak wpadł w depresję, niewykluczone, że jest mu bardzo ciężko poradzić sobie ze śmiercią taty. Jednak podobnie jak Ty, on sam musi zatroszczyć się o siebie.

Nie pomożesz mu, jeśli zrezygnujesz ze swoich marzeń i przekreślisz swoją przyszłość, ponieważ jest bardzo prawdopodobne, że on nie odwzajemni Twojego poświęcenia, ba, może go nawet nie docenić. I wtedy może się między Was wkraść frustracja, która na pewno nie scementuje tego, co już teraz szwankuje w Waszym związku.
Popieram noami24, skup się na sobie. Może Twój chłopak, widząc, że nie jesteś tak bardzo zależna od niego i jego nastrojów, zrozumie, że może Cię stracić?

Ja tez tak myslalam, dokladnie tak samo, a czy dobrze sie czuje, co robi, co mysli, czy czegos nie potrzebuje. To jest gwodz do trumny twojej wolnosci jako osoby. Wpadasz w pulapke uzaleznienia, a to jest gwodz do trumny zwiazku.

Co zrobic by przestac byc uzalezniona od niego?? Naprawde nie wiem. Ja jestem swiezo po rozstaniu, mieszkamy w innych miastach, daleko od siebie, ale i tu gdzie jestem dopada mnie myslenie o nim. Nie wiem jak sobie z tym poradzic. Przerasta mnie to, ze nie jest w moim zyciu obecny tak jak do tej pory.

Chyba najlepszym rozwiazaniem byloby przebywanie wsrod przyjaciol, w pozytywnej atmosferze, sprobowac rozerwac sie, zapomniec na chwile o nim, przypomniec sobie o samej sobie. TY JESTES NAJWAZNIEJSZA, on na drugim miejscu.

Myślę, że na altruizm w związku można sobie pozwolić tylko wtedy, gdy druga strona również Ci coś daje. Wtedy Ty dajesz coś jemu, a on Tobie i równowaga jest zachowana.
Jednak w relacji z tamtym facetem Ty dajesz, a on nie - i jeśli nie zrezygnujesz z tego tzw. "altruizmu", kto zatroszczy się o Ciebie? I z czym zostaniesz, jeżeli on nagle powie Ci, że np. kończy tą znajomość? Czasami dopiero w takich momentach dochodzi do nas, że zainwestowałyśmy całą siebie w związek, a przecież to związek jest dla nas, a nie my dla związku.
On przejmuje się sobą wystarczająco, byś Ty mogła okazać sobie więcej uwagi i serca

czasem opowiada mi i wspomina o swoim tacie... bardzo rzadko mowi mi o bolu, o tym co czuje.... gdy zaczynam te tematy to mowi ze nie chce teraz o tym rozmawiac i ze naciskam wiec przestalam pytac i rozpoczynac... myslalam ze wkoncu on sam bedzie chcial mi o tym opowiedziec... ale do tej pory nic o tym nie mowi... tak bardzo chcialabym zeby wyrzucil z siebie to wszystko... ale nie wiem co robic by chcial o tym mi powiedziec...on uwaza ze jemu juz nic nie pomoze, a o psychologu mu wspominalam to stwierdzil ze oni tylko kase wyciagaja i nic nie pomagaja... przed smiercia taty chodzil do psychologa bo mial problemy rodzinne i ze szkola... i wtedy chyba trafil na nie zbyt dobrego psychologa co zrazilo go do reszty. tak bardzo chcialabym zrozumiec to co on czuje i pomoc mu sie z tym uporac... ale odnosze wrazenie ze mnie odpycha..

z jego mama mam dobre kontakty ale on uwaza ze zdanie jego mamy sie nie liczy, to bardzo dobra kobieta ktora los strasznie skrzywdzil.  on nie ma nikogo innego komu moglby sie wyzalic i otworzyc... tak... jest sam... a ja nie potrafie mu pomoc... on ucieka od tego wszystkiego grajac calymi dniami... mowi ze gdy gra to o tymwszystkimzapomina i ucieka... ale przeciez tym nic nie wskora... rzeczywiscie jest zly na caly swiat... uwaza ze kazdy ma w stosunku do niego zle intencje...ze kazdy chce dla niego jak najgorzej....
co robic by pomoc mu obudzic w sobie chec do zycia?

granie na gitarze... ale teraz czeka na prace i na kupienie nowej lepszej gitary bo ta "jest juz slaba wiec nie chce mu sie na niej grac"
na majowke raczej nie mamy mozliwosci razem wyjechac na kilka dni... on nie ma pieniedzy a mnie rodzice nie puszcza... pamietam jak na jeden dzien pojechalismy nad wode i na dzialke... byl wtedy taki szczesliwy....przez moment byl taki jak dawniej...

dziekuje...:) bardzo mi pomagasz. sproboje cos wykabinowac nawet na jeden dzien...

sueno6
gdzieś natrafiłam na twojego posta. pisałaś o świetnym psychologu z poznania!! daj jakieś namiary! Jestem w ogromnej potrzebie