Witam niewiem co robic jestem 14 lat po slubie i mam dzieci mąz twierdzi ze mnie kocha ale nieidzie z nim pogadac nikogo nie słucha najlepiej jakbym wcale z nim nierozmawiała ale ja juz do niego nic nie czuje czuje sie samotna niemam o ty z kims pogadac mam dosyc takiego zycia nic mi niewolno musi byc tak jak on powie kiedys mnie po pijanemu udezył powiedział ze niepamięta nic i przepraszał i od tamtego czasu mam go dosyc jak niechce z nim sexsu to wygania mnie z łozka i z dziecmi spie chce od niego odejsc ale niewiem jak to zrobic bo sa dzieci. bo kiedys taki niebył ale juz sie nie zmieni. twierdzi ze ja do tego doprowadziłam ze taki jest .poradzcie mi co mam robic mam dosyc takiego życia.
Temat: Mam dosyć
Podobne tematy
- Margolinka
- Redaktor Działu Miłość
- Nieaktywny
Odp: Mam dosyć
Mogę napisać tylko jedno, gdyż porad jak i co zrobić nie mogę udzielić albowiem nie znalazłam się nigdy w takiej sytuacji... ale... pozostawanie "dla dzieci" w nieszczęśliwym związku nie jest wcale najlepszym rozwiązanie,. Dzieci rosną i coraz więcej widzą, oraz rozumieją co się w domu dzieje. Czują napięcie między rodzicami, złość, a czasem nawet nienawiść. Moim zdaniem, na pewno są szczęśliwsze, mając oboje szczęśliwych rodziców, nawet mieszkających osobno, ale z poukładanym życiem. Także mają wtedy według mnie lepszy wzór, bo jakim wzorem jest sytuacja, gdy ojciec ignoruje matkę, nie szanuje jej, nie liczy się z jej zdaniem i nie rozmawia z nią nawet...
- Bombelini
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Odp: Mam dosyć
Znam pewną osobę która była z mężem, nie będę tu opisywać całego jej życia ale generalnie źle się działo a nawet gorzej niż u Ciebie bo mąż ją bił. Miała dzieci. Odeszła od męża, zdobyła się na to i teraz wie że zrobiła to za późno bo jedno ze starszych dzieci jest zamkniętym w sobie chłopakiem który nie do końca wie jak ma postępować z kobietami bo widział co ojciec wyprawiał z jego matką która wtedy uważała to za normalne.
Tak jak napisała poprzedniczka dzieci będą szczęśliwsze mając szczęśliwych rodziców niekoniecznie mieszkających razem.
Co masz zrobic?? No cóż na to pytanie też Ci nie odpiszę bo poprostu nie wiem co Ci poradzić, nigdy nie byłam w takiej sytuacji i nie wiem co bym zrobiła.
Odp: Mam dosyć
Pochodzę z takiej rodziny jak Twoja.
Mój tata pił i był agresywny.
Musisz wiedzieć, że bardzo odbiło się to na mojej psychice i ma ogromny wpływ na moje dorosłe życie. O dzieciństwie i okresie dojrzewania nie opowiem, bo musiałam oba przeskoczyć, żeby jakoś wyjść na prostą. Do tej pory zmagam się z koszmarami, ciężko mi było odnaleźć się w związku, a nawet zaakceptować siebie.
Nie skazuj swoich dzieci na taki los. Jeśli nie ma szans na to, że Twój mąż zechce się leczyć, ani na odbudowanie związku, powinnaś odejść.
Pozdrawiam.
Odp: Mam dosyć
jestem w trudnej sytuacji bo chodzi o mój temperament . mieszkam w domu gdzie jest nas 10 osób. jest dyskomfort bo nie ma nikt żadnej gwarancji aby bronic swoich praw. czuje się obco bo nikt nie chce mnie akceptować jak zachowuję się przez mój upór. przeszkadza to bo niby chcą dla mnie dobrze a ja traktuje to jak ktoś wchodzi w moje życie butami. jestem z natury człowiekiem który nie lubi jak ktoś narzuca się mi . mam swoje zdanie oni maja gdzieś że jestem dorosła chcą mną pokierować . mam gdzieś takie intencje że dobrze chcą. ja mam swoje życie wiem czego chcę znam swoje wady nikt nie ma prawa mi ich wypominać . nie jestem ideałem . nie mogę pojąc dlaczego mi bliskie osoby z którymi mieszkam bezczelnie wypominają moje błędy które są z czyjejś winy. po co to robią może chcą skompromitować? moje błędy a nikt nie ma prawa w taki sposób ujawniać . lubię jak ktoś mi imponuje ale bez przesady . nie odzywam się do osób które wypominają mam prawo do tego . nie życzę sobie też jak ktoś za moimi plecami decyduje .zawsze pokazuje pazury jeśli ktoś bez mojej wiedzy robi coś. i wykorzystuje moją naiwność.