cały czas mnie oszukiwał, co mam robić??

No dobra... zdradził Cię. To fakt. Czy już w to wierzysz, czy chcesz znać szczegóły? Na przykład, czy się całowali, czy uprawiali seks? Jeśli nie chcesz znać szczegółów, to może wystarczy że zdradził, bo z obcą kobietą pisał czułe sms-y? Jeśli nie chcesz znać szczegółów, to koniec śledztwa.

I co z tą zdradą dalej? Byliście super-małżeństwem, kochającym się, nikt nigdy nikogo nie ranił... Nie krzywdziłaś go, a on nie krzywdził Cieibe? Jak było tak wspaniale, to świat się zawalił i nie wiem co z tym począć.

A jak nie było wspaniale, no to macie wpadkę ze zdradą. Może ta metoda pomoże: metoda 180 stopni, post mark21, 2012-06-20, http://www.netkobiety.pl/viewtopic.php?id=42077&p=3  .

Oczywiście moje rady są od osoby, która nigdy tego nie przeżyła po żadnej stronie.

wypiera sie wszystkiego!!!! non stop wszystkiego się wypiera... nie mogę z nim szczerze porozmawiać, może jakbyśmy szczerze porozmawiali, jak nie kłamałby teraz w żywe oczy byłoby mi lżej to wszystko przetrawić, wybaczyć... a tak.. ja mam ewidentnie rację, przytaczam mu fakty które same mówią za siebie a on cały czas twierdzi "że nic nie było, ze kasował smsy abym nie zdenerwowała sie,że to ona pisała a on tylko odpisywał..." z nim nie można nawet szczerze porozmawiać bo dalej wciska mi te swoje śpiewki..

dzięki za radę, widzę że rozmowa z nim nie ma najmniejszego sensu, usiłuje wcisnąć mi ten żałosny kit.. jakiś czas temu zapytałam się jak ona ma na nazwisko, ponieważ pewnie jej partner też chciałby wiedzieć ze piszecie do siebie w nocy...biedaczek-nie wie!!!! nie wie jak ona ma na nazwisko, nie wie czy ma męża...on nic o niej nie wie!!!! a smsy pisze z nią do 2 w nocy!!!paranoja...i zeby  przynajmniej szczerze pogadał ze mna... masz rację tygrysek27...też nad tym myślałam, dzisiaj lecę na siłownie, jutro skocze na małe zakupy a w piątek wieczorem jestem umówiona z koleżanką...mam dość jego żałosnych śpiewek i kłamstw!!

wiesz...a najciekawsze to jest to, że wydaje sie im że my kobiety, takie biedne żuczki wierzymy w każdy idiotyczny kit, że skazane jesteśmy na dom, gary i odkurzacz.. jakie to wszystko jest żałosne-te jego wymówki, te jego niby nerwy ze oskarżam go a on jest niewinny;-).. doprowadza mnie to do białej gorączki, ale nie chcę przekrzykiwać sie, bo w domu jest jeszcze 11 letnie dziecko które wszystko rozumie... dzieki, pozdrawiam

Jesteś dzielna kobietą. Dasz radę. I masz rację, gdyby się przyznał i poprosił o wybaczenie, dałoby się coś zrobić. A tak - będzie wmawiał że niewinny, żebyś Ty poczuła się winna, o posądzanie go.

Jak to kto?  zdrajca...niestety

hehe, to tak jakbym jego słyszała..że popadam już w jakąś paranoję, że wkręcam sobie i wyolbrzymiam.... do tego wszystkiego,do tych codziennych jego kłamstw  udaje jakby nigdy nic się nie stało..nie wiem.. czuję się jakbym żyła z obcym mężczyzną pod jednym dachem, po prostu zwyczajnie mijam go w domu, on próbuje żartować, zagadywać i do tego wszystkiego zadawać bezczelne pytania "co ci jest kochanie że jesteś smutna i zła"... dla mnie stał się obcy, zupełnie.. nie wyobrażam sobie takiego życia, wiecie, może to i dla niektórych błahostka, bo ludzie mają gorsze problemy, ale wydaje mi się że złapanym na randce z kobietą czy na smsowych, nocnych zwierzeniach to jest jedno i to samo...

nie chcę konfrontacji, ponieważ uważam ze to do niczego nie prowadzi, jeżeli będzie chciał mnie dalej oszukiwać to będzie to robił nie licząc sie z nikim i niczym... nic mi nie da spotkanie z tą kobieta skoro ona juz na wstępie wymyśliła jakąś idiotyczną bajeczkę z telefonem który sam dzwoni i błędem w bilingu... dlatego nie mam zamiaru spotykać sie i rozmawiać na takim poziomie... zresztą dla mnie-jako żony takie spotkanie byłoby poniżające ... wiesz, skoro kłamał przez taki czas, gdy wszystko było miedzy nami jak najlepiej to i jeżeli będzie chciał to będzie kłamał dalej, nawet po spotkaniu... najgorzej boli że grał na dwa fronty, kłamał i nadal kłamie...

To byla mala prowokacja z mojej strony.
Zrob cos dla siebie i odejdz. Zrob wszystko, azeby znowu byc szczesliwa. Nie mozna zyc w swiecie klamstw, oszustw. Nie zasluzylas na to. A oni? Pal licho z nimi.

Musisz zaczac sie od tej sytuacji separowac. Przestan go sluchac po prostu. On najwyraznniej ma nadzieje ze uwierzysz we wszystko co ci mowi jesli tylko bedzie to wystarczajaca czesto powtarzal... Ehhhh...
Daj mu po prostu do zrozumienia zeby dal ci spokoj i nic nie mowil na ten temat bo najwyrazniej jeszcze nie dorosl do szczerej rozmowy.

3maj sie

chaffink, jakie to są te "skuteczne środki"?? napisz mi proszę, bo uważam że lepiej dojść prawdy, nawet tej najgorszej niż być okłamywanym cały czas... po prostu kłamie cały czas, fakty mówią same za siebie a on idzie w zaparte i jak już łapię go na kolejnym kłamstwie to odwraca kota ogonem i odkręca to co do tej pory powiedział... brnie w tych kłamstwa coraz bardziej i pogrąża sie coraz gorzej... nie stać go na szczerą rozmowę....

marget, z własnego doświadczenia powiem Ci,  żle że nie chcesz konfrontacji. Ja też myślałam jak TY, myślałam, po co ?, nie znam kobiety, kim ona jest że mam się z nią spotykać?. Z perspektywy czasu twierdzę , że to był błąd. Przez wiele miesięcy tkwiłam w błędnym kole i tak naprawdę dopiero konfrontacja rozwiązała mój "problem". Warto spróbować ...

Wiem z doświadczenia, że ona będzie kłamać, aby go bronić...

marget, oczywiście że "koleżanka" będzie kłamać. "Moja" też kłamała, że to tylko moje wymysły, że nic się nie dzieje, nawet, że mój mąż u niej pracuje, w sensie że pomaga jej przy czymś w domu , potem kazała mi rozmawiać z mężem, bo ona nie będzie się mieszać....
Ale taka konfrontacja da jej na pewno do myślenia.... Niewiem , czy pomoże, ale ja bym nie czekała.... Ja żałuję, że wcześniej nie chciałam konfrontacji, może romans mojego męża zakończyłby się wcześniej...
I nie patrz na poziom, w jakim broni się mąż i koleżanka, powiedzą wszystko, abyś tylko dała im spokój....

dzięki Wam wszystkim, wicie co...gdybym nie weszła na te forum, gdybym nie poczytała Waszych opinii pewnie uwierzyłabym mu ze tylko kilka razy z nią pisał, pewnie tak... ale dzięki waszym wypowiedziom i obiektywnym spojrzeniom na to, wiedziałam ze to kłamstwa i ze muszę dowiedzieć sie wszystkiego... i nie odpuściłam, no i dowiedziałam sie.... pewnie jeszcze nie wszystkiego, ale z czasem wyjdzie na jaw wszystko!!! nie wierzę juz mu, nie wyobrażam sobie już życia z nim, realizowania planów które mieliśmy, normalnych rozmów... nie dam więcej się oszukiwać, byłam kiedyś dumna ze mam takiego wspaniałego męża, taką fantastyczna rodzinę, a teraz wstydzę sie za niego przed dzieckiem.

wiesz, nie wiem skąd mam tyle siły, nie wiem... naprawdę, dużo dało mi to forum, bo dalej żyłabym w kłamstwach... wczoraj nawet poszłam do jego rodziców, wzięłam wszystkie bilingi i wszystko powiedziałam, chciałam aby oni także przejrzeli na oczy i przejrzeli.... aby nie uszło mu to płazem, bo w innym razie to tylko ja bym po cichu cierpiała a on dalej uchodziłby za ideał, o nie!!! nie dałam mu jeszcze szansy, pozwoliłam mieszkać w domu ale to tylko ze względu na dziecko...zobaczę przez jakiś czas jak będzie... Wiesz, kobiety mają tą cholerną intuicję z której faceci nabijają sie, i mój mąż przez tą właśnie intuicję wpadł,to była lawina smsowa, przez tyle czasu...

co byście zrobili? proszę , zależy mi na wypowiedzi osób postronnych... okłamywał mnie przeszło dwa lata, w jednym miesiącu było nawet 150 smsów do niej.. później trochę cichło, ale za jakis czas znowu miesiąc w którym kilkadziesiąt.... on przeprasza cały czas, przyznaje sie, ze zgłupiał, że popełnił błąd, żałuje, jest teraz taki jak nigdy nie był, obiecuje że tak już będzie cały czas, abym tylko dała nam szansę,że już nigdy mnie nie skrzywdzi... jednak jakoś nie daje mi to spokoju... ja cały czas myślę,ze jakaś kobieta zawróciła mu w głowie, ze przez tyle czasu myślał o kimś innym.. on twierdzi ze to nie był żaden flirt a tym bardziej romans, ze raz na jakis czas odzywali sie do siebie, popisali co słychać i tyle...nie wierzę, a on nic innego nie chce powiedzieć, upiera sie tylko przy tym... nie mogę uwierzyć.... nie takie ilości..... co o tym sądzicie?

witam wszystkich, minął już miesiąc, przeszło miesiąc...od momentu kiedy dowiedziałam się o tych smsach męża.. postanowiłam dać mu szansę, jednak wszystko na moich warunkach... on zachowuje sie naprawdę dobrze, stara sie, dba o wszystko, jest czuły..aż mnie czasami mdli od tych czułości.. ja też staram sie aby było ok, staram się ale nie daje rady.. wszystko co on robi to wydaje mi sie ze jest udawane, ze jest na siłę aby załagodzić wszystko, te jego czułości -aż do przesady!!!! dla mnie sztuczne...  nigdy taki nie był, to nie jest naturalne, znam go juz tyle lat!!! wydaje mi sie ze robi to tylko i wyłącznie aby trochę ucichło i było w miarę normalnie... a nie po to aby coś zmienić w swoim życiu. Jak juz uda mi sie na moment zapomnieć o tym, jest ok, ale za chwile widzę te ilości smsów,mmsy, wyobrażam sobie jak zafascynowany rozmową z nią pisał do 2 w nocy, jak wstawał z rana i na dzień dobry do niej sms... a ja naiwna wierzyłam, ufałam mu tak bardzo.... i wtedy wszystko legnie w gruzach, znowu mnóstwo pytań, roztrząsanie, łzy i wyrzuty.... nie ufam mu zupełnie, kontroluję ,sprawdzam, non stop o coś podejrzewam, wydaje mi sie ze mnie dalej oszukuje, że ta jego przemiana to jedna wielka gra, a za plecami dalej utrzymuje z nią kontakt..wiem,że z dnia na dzień popadam w jakąś paranoję, muszę coś zrobić, bo tak sie dalej nie da żyć... jak ktoś stracił u mnie takie bezgraniczne zaufanie to nie wiem czy odzyska je, nie chcę przekreślać wszystkiego ale z drugiej strony zadręczam sie cały czas... jak sobie poradzić z tym? moze ktoś był w podobnej sytuacji , może potrafi wiem jak w miarę normalnie żyć???