Rozstanie, proszę o pomoc

Hmm... Długi się zastanawiałam co Ci napisać.
Moim zdaniem jest kilka "oznak" tego, że jej na Tobie zależy nadal np. płacz podczas rozmowy, tego że nie poinformowała rodziców.
To są fakty.
Jednak z drugiej strony jest podjęta decyzja i stanowczość.
Nie wiadomo czy bardziej jej zależy na Tobie czy na podjętej decyzji.
Masz troszkę czasu by zawalczyć o Nią.
Postaraj się, zrób co w Twojej mocy by pokazać jej że Ci zależy, że kochasz...

Powodzenia

Trudno ocenić tę sytuację.  Nadziei będziesz szukał we wszystkim. Nie twierdzę, że jej nie ma.  Weź pod uwagę,  że długo byliście razem,  dla niej to na pewno trudna decyzja, nie jest stali i bez uczyć. Trudno wyjść nawet ze złego związku po tylu latach.  Ona cierpi i zapewne nawet tęskni.  Pytanie jest o motywy i determinację w decyzji.
.Sam zauważyłeś,  że schody się pojawiają, gdy zaczynasz mówić o Was i o uczuciach. Spróbuj Wam dac czas,  nie naciskac,  nie wyznawać miłości,  ostudzic emocje.  Ją to męczy i przypuszczalnie bardziej oddala od Ciebie niż przybliża.

Zycze Ci zeby tak nie bylo ale moze wmieszal sie w to ktoś trzeci i zawrocil jej w glowie? To by tlumaczylo czemu nie zainteresowala sie zbytnio gdy byles chory, sam powiedziales tez ze czules ze jej juz tak nie zalezy...

Mysle ze ona nie chce zebys do niej dzwonil i mial z nią kontakt bo boli ją ze nie moze odwzajemnic twojego uczucia. Mozliwe ze dziewczyna ma mętlik w glowie a ty przytlaczasz ja swoją miloscią. Wiem doskonale ze nie ma nic gorszego niz naciskanie gdy ma się watpliwosci co do wlasnego uczucia. Co do tego co masz robic no coz, z pewnoscią slyszales to juz nie raz: mozesz co najwyzej czekac. Nie pisz,nie dzwon, daj jej odczuc brak twojej osoby w jej zyciu i zwyczajnie zatęsknic. Kto wie moze sie dziewczyna zreflektuje i sama odezwie. Poki co daj temu wszystkiemu czas. Sam staraj sie czyms zajac, czymkolwiek,bo jak czlowiek tylko siedzi i mysli to mozna zwariowac. Ile czasu od rozstania wlasciwie minelo? Ewentualnie mozesz raz na jakis czas napisac co u niej slychac ale bez wkraczania na temat zwiazku itd,zwyczajnie przyjacielski kontakt. Jesli natomiast bedziesz ciagle drążył temat to tylko ją od siebie odsuniesz jeszcze bardziej.

Z kazdego zwiazku trudno wyjsc. To nie jest tak to splywa wszystko po porzucającym. Nie tak latwo wymazac wspomnienia i zwyczajne przyzwyczajenie (wez pod uwage ze widzieliscie sie codziennie). Po tej drugiej osobie zostaje luka, pustka. No chyba ze ...zostawila cie dla kogos innego.

Od kiedy fb stało się wyznacznikiem tego, co ludzie czują do siebie...?
Może po prostu dziewczyna bije się z myślami, dlatego jeszcze nikomu nie powiedziała o rozstaniu, a zdjęcie na fb zostawiła, gdyż może jeszcze się nie logowała od rozstania, albo po prostu miała co innego na głowie, niż usuwanie zdjęć z profilu, może nie jest osobą, która pali za sobą wszystkie mosty...

Dla mnie to wszystko jest mocno śmieszne - powiedziała Ci stanowczo, że to koniec. Po co chcesz upodlić się jeszcze bardziej..?
Ja na Twoim miejscu napisałabym do niej raz, a dobrze, powiedziała o uczuciu, że będę czekać jakiś tam czas, jeśli zmieni zdanie. I tyle.
Zadręczaniem jej i marudzeniem w stylu ''wróć do mnie, bez Ciebie umieram'' nic nie wnosisz.
Odseparuj się od niej na jakiś czas, zajmij się swoim życiem.
Wróci - kocha. Nie wróci - nie było warto. Wiem, że to nie jest łatwe, ale tak naprawdę nic nie jest łatwe.

Cyniczna ma racje , odpusc bo tylko siebie krzywdzisz . Zajmi sie soba a jej daj czas , niech zateskni . I z punktu widzenia kobiety , płaszczenie sie.przed jaka kolwiek kobieta , oznacza brak szacunku do siebie a co za tym idzie zadna kobieta nie bedzie.go miala do Ciebie . Napisz list , co chcialbys zmienic w waszym zwiazku (mam na mysli ciagle klotnie) co do niej czujesz itd . Daj jej 2 tygodnie i tyle.

Wiem, że FB nie jest wyznacznikiem tego co ludzie czują do siebie, ale szukam wszędzie iskierki nadziei na to, że może jednak zdarzyć się cud.
Napisałem już list i była bardzo pozytywna reakcja na niego, ale nie pozytywna reakcja na przyszłość.
Kiedy rozmawiałem z nią przez telefon, to dało się wyczuć, że mimo, że mówi "nie" to tak na prawdę sama nie wie.
Minęły 3 tygodnie, a z każdym dniem jest coraz gorzej, jeżeli mam mieć w perspektywie kolejne 2 tygodnie to aż nie chce o tym myśleć.
Wiem, że łatwo wam mówić zajmij się sobą, itp. ale to nie jest łatwe, na prawdę nie jest łatwe, jeżeli odchodzi osoba dla której robiłeś wszystko, łącznie z pracą, wolnym czasem, itp.
ziemniaczana jak Ty sobie poradziłaś z tym wszystkim?
Najgorsze jest to, że cały czas mam tą nadzieję, byłoby mi łatwiej gdyby powiedziała mi w twarz "nie chce z Tobą już być", powiedziałaby rodzicom z którymi ma świetny kontakt, że zerwała zaręczyny i usunęła zdjęcie z FB, dla mnie właśnie te znaki powodują, że mam nadzieję, dopóki to się nie stanie, zawsze będę ją miał, wiem, że może jestem żałosny i śmieszny, ale strasznie to przeżywam i sam siebie nie poznaje.

najgorzej przeraża mnie myśl, że może znaleźć sobie kogoś innego, że ktoś inny będzie ją dotykał, patrzył na nią tak jak ja, całował ją ... to myśl najbardziej mnie dobija!

A ja uwazam ze napewno jest ktos trzeci.To ze nie wiedza o tym jej siostry to nie oznacza ze tak nie jest.Rodzina i Ty dowiecie sie na samym koncu.Tak jest zawsze.

Ja doluje wszystkich?Po prostu mowie jaka jest prawda.Po co mam dawac niepotrzebna nadzieje jak i tak prawda wyjdzie na jaw.
Podaj mi jeden watek na tym forum gdzie wyszlo ze byl kryzys i ze do siebie wrocili.
Podaj mi jeden watek ze bylo zle i okazalo sie ze nie bylo trzeciej osoby.
Chodzi mi o watki ze ON zostawil Ja albo ze Ona zostawila Jego
Final zawsze byl ten sam OSOBA TRZECIA

Gdy u mnie zaczely sie problemy i rozstanie rowniez nie wierzylem ze jest ktos inny.Nawet do glowy by mi nie przyszlo ze zona moze mnie zdradzic.Jedni pisali ze jest ktos inny a ja nie wierzylem w to.
Inni pisali ze to kryzys i ze bedzie ok.I ja wlasnie uwierzylem tym osobom bo dali mi nadzieje.
A wyszlo inaczej.

Tutaj sa bardzo duze podobienstwa osob zdradzajacych,prawie ten sam scenariusz.

Masz odmienne zdanie i masz do tego prawo.
Ja mam swoje.

A może zrobiła coś czego bardzo żałuje i nie potrafi spojrzeć ci w oczy... może zdradziła cie pod wpływem emocji i teraz bardzo tego żałuje... stąd jej takie zachowanie ponieważ nadal cię kocha ale czuje się winna... skoro każe ci szukać lepszej
albo ktoś jej nawrzucał powiedział jej że jest do niczego i żyje z taka świadomością i ślepo zaczęła w to wierzyć i chce dla cb dobrze... pokaz jej ze ona jest najważniejsza wytłumacz... powiedz ze jeżeli coś się wydarzyło niech śmiało powie .. nie wiem jaki jeszcze moze być powód
albo po prostu jest zmęczona waszymi kłótniami moze potrzebuje stabilizacji w związku, moze czegoś jej na prawdę brakuje.. podejdz do niej na spokojnie pogadaj wytłumacz...

no skoro podczas kłótni powiedziała ze ma dość... najwidoczniej ją to przerosło dziewczyna potrzebuje faceta który bedzie ją wspierał w tych grubych i w tych mniej istotnych sprawach... wiem to po sobie bo sama mam podobny problem... gdy się pokłócimy z ukochaną osobą zaczynamy się zastanawiać co jest problemem... doszła do wniosku ze to może ona... ze to przez nią są sprzeczki itd..
dlatego siebie obwinia

wiem przez co przechodzisz... ale skoro to rozstanie już tak długo trwa to ja nie wiem czy jest sens żebyś o nią walczył moze napisz jej tylko tyle ze czekasz na nią żeby to jeszcze raz przemyślała i ze nadal ja kochasz i już nie dzwoń nie pisz... jak będzie chciała sama sie odezwie... moze stwierdziła ze to było przyzwyczajenie a nie miłość... skoro jesteś takim wspaniałym chłopakiem to powinna sobie uświadomić kogo straciła takie jest moje zdanie... wiem ze ci cieżko... kawał czasu spędziliście razem.. serce pęka boli głupie myśli przychodzące do głowy... obwinianie siebie... zadawanie pytania sobie DLACZEGO....

Napisz to wszystko wytłumacz i pozostaje ci tylko czekać... i nie myśl tyle weź się w garść będzie dobrze życie toczy sie dalej.. każdy z nas cierpi ma problemy nie można sie załamywać trzeba żyć i iść do przodu... i mieć nadzieję...

to chyba najgorsza rzecz jaka mnie do tej pory spotkała
sam jej napisałem w liście dłuższy wiersz
jeszcze jedna sprawa, napisałem jej w liście, żeby go spaliła, przez telefon się pytam czy spaliła to ona mówi, że tak jak jej napisałem w liście, a po 5 minutach, że jednak nie, czy to sentyment czy co? hmmmm
Ona201307 napisz do mnie na gg bo mamy podobne problemy moje gg to 44026856

Masz pretensje, masz za złe, oczekujesz że będzie się interesowała; nie doczytałam czy ten tydzień byliście pogniewani?

Toś jej dokopał bardzo konkretnie.

Też bym miała dość. Gdyby facet mi wypominał i sugerował że nie jestem zaangażowana, to nawet gdybym kochała z całego serca, odeszłabym. Bo daję siebie całą, daje ile mogę i o ile wiem, kobiety zwykle tak mają. Jeśli wszystko co mogę dać, to za mało, jeśli ja jestem taka zła, idź i szukaj lepszej. Nie męcz mnie wypominaniem, że nie jestem idealna. Bo nie jestem i jeszcze długo nie będę, może nigdy. A od mężczyzny oczekuję, że będzie mnie kochał i wspierał a nie wdeptywał w ziemię.
Czy Ty sobie w ogóle zdajesz sprawę, jak podle się zachowałeś? Wbiłeś jej nóż w serce.

Nie mogła patrzeć na oprawcę.

Myślisz, że robiła to dla picu? Ja myślę,że ją bolało i zawsze cierpiała. I za każdym razem rozstawała się z Tobą mentalnie.

Za każdym razem sprawa była poważna!!! Tylko Ty nie traktowałeś jej poważnie. Jej ból był prawdziwy.

Ona Ciebie?! Obudź się! Opanowany i grzeczny? Obojętny i zimny, pewny swego, pewien że jej przejdzie, jak zawsze.

Wyłania mi się taki obraz Waszego związku: Ty zachowywałeś się jak gówniarz (albo menda, palant, patafian - niepotrzebne skreślić, potrzebne dodać). Ona próbowała delikatnie, jak się nie dawało, złościła się, Ty się wykłócałeś, byłeś zamknięty, wiedziałeś swoje, nic nie mogła zrobić więc Cię pakowała. Tęskniła, cierpiała, Ty "dawałeś jej czas". Kochała, w końcu przyjmowała Cię z powrotem (jeszcze się kazałeś przepraszać). Ale sprawy się od tego nie załatwiają. Następny problem, następna akcja.

Próbowałeś ją wytresować. Pasłeś swoje ego jej miłością, aż napasłeś, zamordowałeś motyle i już ich w brzuchu nie ma.

Przejrzała na oczy. Zrozumiała, że będziesz jej przez całe życie wypominał każdy błąd (czy cokolwiek uznasz za niewłaściwe), będzie musiała spełniać Twoje marzenia, a to czego ona chce nie będzie się liczyło.

Właśnie. Pękło. Zepsułeś wszystko co się dało. Miałeś 5 lat, żeby budować, ale wolałeś niszczyć. Słuchałeś durniów, którzy mówili że kobieta nie wie czego chce, że ma Cię słuchać, żeby się odcinać to ją zmiękczy. I robiłeś tak. I masz co zrobiłeś (niekoniecznie co chciałeś). Skoro były kłótnie, to znaczy że ONA SIĘ WYPOWIADAŁA. A Ty zamiast słuchać, robiłeś swoje.

Ha, cała nadzieja, że ONA cierpi, jest nieszczęśliwa, nie może o tym mówić.

Bo to jest dobry człowiek.

Nic nie byłoby dobrze. Dalej nic nie rozumiesz. Po co było kłótnie przez 5 lat? Czego oczekiwała od Ciebie? No czego? Że będziesz dla niej polował na krokodyle? Założę się że nie. Kochała Cię. Wystarczyło kochać. Słuchać gdy mówiła. Robić o co prosiła. Każde spełnienie jej życzenia to byłby punkt dla Ciebie. Polny kwiatek. Telefon że kochasz, sms że jest cudowną osobą. A co Ty robiłeś? Awantury, że nie jest taka jakiej byś chciał. No to jak nie jest, to sobie idź do wymarzonej, skoro mówisz, że ona taka zła, że jej nie zależy. Zobacz jak to jest gdy jej nie zależy, gdy nic nie wkłada w związek. Teraz zauważyłeś, że coś od niej dostawałeś? Wcześniej wciąż było mało. Albo nie to.

Nie wiem. Nie wiem czy masz szanse u niej. Ale jeśli nie przejdziesz głębokiej duchowej przemiany,  nie masz szans u ŻADNEJ wartościowej kobiety.
Ty dalej masz ją w d... Myślisz tylko o sobie, że bez niej TOBIE źle. Nic się nie zmieniło, niczego nie zrozumiałeś.

Jeśli cokolwiek miałoby być, MUSIAŁBYŚ ZACZĄĆ OD PRZEPROSIN.

Musiałbyś zrozumieć jakim byłeś pajacem. Musiałbyś stać się innym człowiekiem. Mężczyzną. Dorosnąć. Otworzyć się na Kobietę. Pokochać prawdziwie. Skończyć z postawą roszczeniową - należy mi się, nie zainteresowałaś się, podniosłaś głos, jesteś be, a ja cacy, przeproś mnie. Zacząć dawać - czas, uwagę, zainteresowanie NIĄ, akceptację. Pokazać, że zależy Ci na jej szczęściu a nie tylko na swojej wygodzie.

W liście pisałeś ze ją kochasz. A pisałeś, że coś zrozumiałeś? I w ogóle zrozumiałeś coś? Że żałujesz, przepraszasz, że się zmienisz? A masz taki zamiar? Dotarło coś do Ciebie? Bo z Twoich tekstów nie wynika, żebyś coś pojął, niestety.

Chyba marny ze mnie doradca. Jak byś tu był to bym Ci tak przywaliła, że byś otrzeźwiał w mgnieniu oka. A tak... Mam tylko słowa, których nie rozumiałeś przez 5 lat, nawet popartych działaniami... Ech... Szkoda dziewczyny.

Napisałam Ci coś wczoraj, ale przypadkiem to usunelam. Jesteś w stanie obecnie przyjąć wszystko i obiecać wszystko,  by ja odzyskać. Dziewczyna na Twoim miejscu, pewnie jeszcze zaczęłaby poprawiać wygląd.

Moim zdaniem powinieneś przede wszystkim uszanować jej decyzję. Mądrze Ci doradziła ziemniaczana. Byłam kiedyś na miejscu Twojej dziewczyny i ciągłe wracanie do temu związku bardziej odpycha niż przyciąga. Ona już wie i słyszała, że ją kochasz i będziesz pewnie pierwszym,  który się dowie, jeśli zmieni zdanie.

Jeśli kochamy, powinniśmy umieć pozwolić odejść. Jeśli miałbyś ją odzyskać to tylko przez poszanowanie hej zdania.

odradzasz każdej dziewczynie na forum powrót do faceta tylko dlatego, że w Twoim związku to nie wypaliło?
Jesteś cholerną hipokrytką! Jeszcze jakaś dziewczyna posłucha Twoich durnych rad i nie zwiąże się z chłopakiem, który może jest jej przeznaczony.
To, że w Twoim związku nie wyszło, nie znaczy, że w każdym tak będzie, po Twoich postach uważam, że jesteś zgorzkniałą i pozbawioną zaufania i miłości do ludzi, więc proszę nie wypowiadaj się już w moim temacie bo tylko wprowadzasz złą energię!

mimo wszystko ciągle odbiera telefony i słucha co mam do powiedzenia, nawet mam wrażenie, że w pewnej chwili coś w niej pęknie i powie kocham Cię, ale na koniec rozmowy jest tak samo, że już nie da nam kolejnej szansy, itp. nie wiem już co mam o tym myśleć

Będzie odbierać,  bo Cię co najmniej lubi i szanuje. Chyba,  że ją wykończysz naciskami i by się chroniąc przestanie.
Posłuchaj rad i przestań ją naciskac,  pytać i rozmawiać o was. Wtedy też kończąc rozmowę ani Ty ani ona nie będziecie mieli tego niesmaku. ..Ty,  że nie powiedziała kocham,  ona że znowu musiała Ci powiedzieć te przykre słowa, że to koniec.
Po prostu pozostanie wrażenie miłej rozmowy i samo to poprawi Wasze stosunki i wzmocni Twoje szanse.

Takie jest życie. Pomyśl, że niektórzy tu żyli przez. kilka lub kilkanaście lat z jedną osobą pod jednym dachem i nagle ona jest obca - nie można jej poznać, a potem nawet tracą z nią  zupełnie kontakt. Zawsze jest ten jeden dzień po którym wszystko się zmienia.

Życie teraz daje Ci poważna lekcję.

Porzucony2, mężczyzna w którym się zakochałam i z którym w pewien sposób byłam, powiedział mi ponad miesiąc temu,  że mnie kocha,  ale jako przyjaciółkę.  Zresztą zauważyłam nagle,  że jego stosunek do mnie się zmienił np.przestał mi okazywać tyle czułości co wcześniej. Bolało jak cholera.
On się o mnie bardzo troszczy,  też dzwoni (on - ja pierwsza nie),  pisze, pomaga w pewnych ważnych sprawach. Faktycznie okazuje, że mu na mnie zależy. Ale nie kocha (tu bym usłyszała, że jak mogę tak mówić po tym co razem przeszliśmy).
Więcej, bardzo mnie pożąda i w chwilach pożądania nagle jest w stanie dać niebo czułości, ale to nie to samo.

Czy gdyby nie moje komentarze mogłabym interpretować, że kocha? Zamęczyłabym się.   On szczerze mówi,  że to inna relacja dla niego.I ja to przyjmuję (lata doświadczeń).
Mam łatwiej,  bo od miesiąca jestem kilkanaście tysięcy km od niego i to jeszcze potrwa. Ale niedługo znajdę się zaledwie kilkanaście kilometrów,  w obcym dla mnie miejscu,  gdzie jedyną bliską osobą jest on.
Boję się okropnie.
Jasne,  że mam małą nadzieję ta umiera ostatnia - ale nie za wszelką cenę. Wiem-mam już niemało doświadczenia,  że tylko faktyczne potraktowanie tego jako przyjaźni,  zajęcie się sobą i nie wracanie do tematu nas może uratować tę znajomość (w jakimkolwiek kształcie). W relacjach chodzi o to by czuć się dobrze. Twoje postępowanie działa odwrotnie, a co za tym dobija relacje.
Jeśli nam uda się stworzyć przyjaźń, to może i też coś więcej. Jeśli dam radę, jeśli nie trudno, to znaczy, że to w żadnym kształcie nie miałoby sensu. Choć ja powoli wychodzę emocjonalnie z tej relacji. Samej jest mi łatwiej bez błagania, poniżania itp.

Myślę,  że więcej mam za sobą (w tym rozwód). Po takich doświadczeniach jak Twoje teraz, człowiek uczy się, że to nie koniec świata,  że po okresie cierpienia i rozpaczy znów wychodzi słońce,  że można być szczęśliwym, i ba, nawet z kimś innym.  W tym momencie to jak film science fiction. Gdy się przechodzi to drugi raz -z tą świadomością i doświadczeniem- jest łatwiej, choć boli nie mniej.
Poczytaj sobie temat maliny82. Ona dość szybko znalazła równowagę,  bo kocha siebie.
Dasz radę. Łatwiej będzie w chwili, gdy  pogodzisz się z sytuacją.
Ja Ci nie chcę doradzać zerwania kontaktu całkowicie albo mówić,  że nic z tego nie będzie. Kiedyś rozstałam się z kimś waznym - była to pierwsza miłość, jeszcze szczenięca. Potem się przyjazniliśmy, ale mnie zbyt bolało,  że nie mogłam go dotknąć, pocałować, powiedzieć o uczuciach. Nie dawałem rady i zerwałam kontakt. Dzięki temu odżyłam. Na tamten moment było to najlepsze rozwiązanie. Ale dziś wiem,  też z rozmów z nim,  że mogłam go wtedy jeszcze odzyskać albo mieć naprawdę fajnego przyjaciela.
Teraz, w podobnej sytuacji chce postąpić inaczej,  nie wiem czy dam radę, ale są szansę, bo jestem inna kobietą,  bardziej świadomą, z bagażem doświadczeń.
Jednak większość osób w końcu jest zmuszonych urwać kontakt.  Gdy jedno kocha,  a drugie nie, byli partnerzy za bardzo się ranią,  a zastawiony zamiast się podnosić i odzyskać siły, załamuje się coraz bardziej.
Słusznie w wątku o prawie przyciągania ktoś radzi by się odseparować na 3 miesiące lub nawet pół roku. Ty musisz się pozbierać. Dać sobie czas.
Wiem. .. te myśli,  że w tym czasie ona znajdzie innego, że nigdy jej nie odzyskasz itp.  Ale to trochę jakbyś chciał te sytuację kontrolować,  a przecież i tak nie masz kontroli.
Czasem warto spróbować zawierzyć losowi,  przeznaczeniu,  Bogu,  miłości. ..że będzie dobrze i tą myślą oddychać.