tak jak w temacie.
to może zacznę od początku.
wolałam stworzyć nowy wątek żeby się nie wpieprzać ze swoją historią między wódkę a zakąskę, a więc
mam 19 lat i od zawsze byłam wielką samotnicą. żyłam niby wśród ludzi ale jakby obok.
w wolnym czasie siedziałam w domu i praktycznie z niego nie wychodziłam. i o dziwo było mi z tym dobrze
ale w pewnym momencie, jakiś rok temu nastąpił przełom. pewne wydarzenie odcisnęło piętno w moim życiu i chciałam je zmienić.
zaczęłam lgnąć do ludzi. przede wszystkim do tych z klasy i szkoły bo było najprościej.
ale wtedy do zakończenia roku szkolnego maturzystów zostało ok 2-3 mies., potem wszyscy poszli w swoją stronę i tak się wszystko posypało.
a ja nadal lgnę do ludzi.
mam paru kolegów, dokładnie dwóch z którymi utrzymuje nieco bliższy kontakt, ale to raczej przez komunikator.
Mam tez od niedawna kilku znajomych chłopaka ale wiadomo.
poza tym nie mam koleżanek, nie licząc tej którą kiedyś poznałam przez przypadek która mieszka 300km ode mnie ale to tez z lekka toksyczna znajomość.
nie wiem czy naprawdę wszystkie laski się w ostatnich latach tak zgorszyły czy to ja trafiam na same p**dy;/
nie mowie żeby od razu szukać jakichś przyjaciółek bff, ale przynajmniej koleżanek, żeby gdzieś wyskoczyć na miasto itd.
jak już tu nikogo nie znajdę to nie wie naprawdę.
ja sama mieszkam 50 km pod Bielskiem podlaskim (nie bd publicznie pisać miejscowości bo istnieje ryzyko zdemaskowania przed własnie takie p**dy 
)
i generalnie trudno znaleźć kogoś z tego rejonu, patrząc po watkach są to przeważnie łódź Bydgoszcz Wrocław i inne wielkie miasta...
p.s. mam plusa, wiec ewentualnie jak ktoś ma to może się odezwać 