wrrr studia a problem ze znalezieniem pracy

Nie wiem czy grożą konsekwencje za zatajenie takich informacji... sądzę, że nie. Myślę, że powinnaś myśleć o skończonych studiach jako atucie a nie przeszkodzie. Nie wiem co studiowałaś ale to co się nauczyłaś to twoje, nie ma takich studiów, które w jakimś stopniu by nas nie rozwinęły. Przecież jeśli aplikujesz na jakieś stanowisko to znaczy, że jesteś zainteresowana ofertą nawet jeśli jest poniżej twoich kwalifikacji...
Ja myślę, że powinnaś skupić się na dobrym poprowadzeniu rozmowy kwalifikacyjnej. Przykładowo : osoba rekrutująca mówi, że masz za wysokie kwalifikacje to ty powiedz, że sądzisz inaczej - uważasz, że dana praca Cię rozwinie i np. chcesz być sprzedawcą bo lubisz kontakt z innymi ludźmi. W sumie to trudna sprawa... z reguły pracodawcy nie kręcą nosem na studia tylko brak doświadczenia... Może pomyśl o szkole policealnej... w moim mieście w szkole policealnej ( darmowej ) można wyuczyć się fryzjerstwa. Myślę, że papierek szkoły policealnej wygląda lepiej niż szkolenia z UP. Trzymaj się W końcu znajdziesz pracę - takie parszywe czasy przyszły, że trudno o pracę

Nie wiem jak to jest z kursem fryzjerskim po studiach ale przecież każdy UP prowadzi coś takiego jak możliwość przekwalifikowania.Myślę,że powinnaś o tym porozmawiać z doradcą zawodowym.On Ci powie jakie kroki masz podjąć w tej kwestii.Takie doradca jest zazwyczaj przy UP.
Co do sprzedawcy- znam kupę osób pracujących w tym zawodzie,które studiują zaocznie lub właśnie studia skończyły.

Od paru lat myślę o przekwalifikowaniu- niestety musiałabym skończyć jakąś podyplomówkę.Ale znalazłam niszę,dostałam dofinansowanie z UP i otwieram własny biznes.Miałam już serdecznie dość bycia czyjąś podwładną i obaw czy tym razem z powodu redukcji zostanę zwolniona czy jeszcze nie.
Może też o tym pomyśl:)

kuna leśna Niby chcą pomagać a jak przychodzi co do czego to ..lepiej nie mówić.Masz rację, w niektórych CV nawet lepiej nie wpisywać czegoś co nie jest niezbędne..człowiek się poniża ale chociaż ma pracę:/

duza syrenka jedna strona medalu to nasze podejście - chcemy znaleźć pracę, żeby mieć jakieś doświadczenie i dodatkowy atut przy szukaniu nowej pracy; a druga strona to myślenie pracodawcy z serii znowu zatrudnię kogoś, kto chce tylko na chwilę się przyczaić, nabyć doświadczenia i ruszyć dalej. W końcu oczywistym jest, że człowiekowi z wyższym wykształceniem, taka praca na dłuższą metę na pewno nie będzie odpowiadać i będzie szukał innej, a że ma wyższe wykształcenie to łatwiej (przynajmniej w teorii bo w praktyce wiem, ze wcale tak nie jest) będzie mu ją znaleźć niż komuś kto go nie posiada. Także firmy po prostu nie chcą inwestować czasu w ludzi, którzy zatrzymują się u nich tylko na chwilę. I tak przez takie myślenie robi się właśnie błędne koło - firmy narzekają, że nie mają kandydatów do pracy a ludzie nie mogą jej znaleźć.

Zasadniczo nie grożą żadne, ale to, że ktoś "mądry" wymyslił taki przepis, nie oznacza, że studia są bez sensu
Warto je skończyć, ale normą jest w dzisiejszych czasach że się nie pracuje w zawodzie. Ja jestem po socjologii na Vistuli, a pracuję jako księgowa. Kwestia dostosowania się do realiów, nie ma co siedzieć i czekać na to że Urząd Pracy coś da, bo jak się okazuje niewiele daje. Trzeba się ostro brać do roboty. Bo szukanie pracy to też praca.

NIe rozumiem jak można nie portafić znaleźć pracy...

Nikt mi nigdy pracy nie załatwiał, sama WŁASNYMI RĘKAMI zapracowałam na ten komfort, który teraz mam! Wyobraź sobie że byłam już kasjerką na stacji benzynowej, kierowniczką lumpeksu i imałam się wielu innych zajęć, aby mieć jakiś dochód. W rezultacie otworzyłam własny biznes. Łatwo to jest mówić, że nie ma pracy. A w rzeczywistości siedzi się przy necie i użala nad sobą na forum, po to by znaleźć bratnią duszę, takiego samego lenia śmierdzącego z którym można podzielić się doświadczeniami jak znaleźć pracę nie ruszając tyłka z domu!

Jeśli na starcie kłamiesz potencjalnego pracodawcę to raczej dobrze nie świadczy. Wiadomo, że w liście motywacyjnym do Bierdonki nie napiszesz, że całe życie marzyłaś o stanowisku kasjera w dyskoncie. Trzeba umieć się zareklamować, ze studiami czy bez. Wygoogluj sobie 'jak się dobrze sprzedać na rozmowie kwalifikacyjnej', 'autoprezentacja' a dowiesz się że nie to co napiszesz w CV jest najważniejsze.

Jak większość ludzi.. Ale jeśli sama znajdziesz sobie pracę, a masz jeszcze prawo do pobierania zasiłku przysługuje Ci bodajże jakaś jego część za aktywizację, za to że sama znalazłaś sobie pracę.

Moja rada, nie szukaj tylko w gazetach i w internecie, jeśli chętnie podjęłabyś pracę np. w sklepie to patrz na witryny sklepowe i na przyklejone do nich karteczki, bo i w ten sposób poszukują pracowników.

Jeśli widziałaś, że Twoje miasto cierpi na brak dobrych dobrych usług fryzjerskich, to trzeba było taki kurs sobie zrobić, zamiast komputerowego. Teraz rzemiosło jest w cenie, bo wszyscy idą na studia, mamy więc wykształconych menagerów, filologów, socjologów etc. a nie ma dobrych piekarzy, fryzjerów, hydraulików.

Żyjemy w takich czasach, gdzie liczą się umiejętności i wcale nie muszą być one potwierdzone papierem z pieczatką uczelni. W firmie, gdzie mój mąż jest regionalnym dyrektorem kreatywnym, dodam że jest to duża ogólnopolska (ale nie polska) sieciówka handlowa, żaden papier nie ma znaczenia. Pracownik ze względu na obejmowane stanowisko musi mieć to coś, co sprawi, że jego wyniki, wydajność, umiejętności, komunikacja z ludźmi będą na lepszym poziomie niż innych. Polityka firmy stawia na awanse wewnętrzne, stwarza warunki do rozwoju. I tak np. dziewczyna, która skończyła dziennikarstwo i komunikację społeczną przyjęła się do pracy jako kasjerka w jednej z placówek tej firmy, a chłopak po ogólniaku niedawno awansował na specjalistę do spraw sprzedaży.
A! Nie wiem czy wiesz, że potencjalny pracodawca nie ma prawa pytać Ciebie o sytuację rodzinną, o to czy planujesz dzieci, jeśli masz to co z nimi będzie na czas Twojej nieobecności w domu. Jeśli na takie pytanie wyjedziesz mu odpowiednim artykułem, on może to potraktować jako dodatkowy atut, że znasz się choć trochę na prawie i masz na tyle silną osobowość, żeby utrzeć nosa już na rozmowie o pracę... Ale z drugiej strony wcale nie musi tak być, bo zwyczajnie może sobie wyobrazić Ciebie jako aktywistkę, przewodniczącą solidarności, związków zawodowych i skojarzyć to z furą kłopotów.

A teraz o mnie.. Skończyłam technikum budowlane, nastepnie zdobyłam tytuł kreślarza, oprócz praktyk zawodowych nigdy nie miałam z tą branżą nic wspólnego. Pracowałam chyba już wszędzie, ale nigdy po znajomości! To na umowę o pracę, a to na pół etatu, zdarzały się zlecenia, umowy o dzieło. Ale nie miałam sytuacji, żeby szukać pracy dłużej niż 1 miesiąc. Nawet już w widocznej ciąży pracodawca podpisał ze mną umowę! Ale ja chciałam mieć tyle czasu na pracę ile zachcę, i równie dużo wolnego czasu, żeby zająć się dzieckiem. Zrobiłam masę kursów ukierunkowanych na fotografię. Otworzyłam swoje studio i łączę pracę z przyjemnością. Jeśli ktoś mi powie że się nie da to ja go wyśmieję! Wszystko się da! Trzeba tylko chcieć i oczywiście dążyć! A tak na marginesie, BYĆ MOŻE gdybym chciała pracować na cieplutkiej posadce z umową na stałe, poszłabym do firmy gdzie pracuje mój mąż. Ale nie należę do tych, którzy chcą mieć wszystko gotowe na tacy! Lubię mieć satysfakcję, że SAMA coś zrobiłam, SAMA do czegoś doszłam. Choćby po to, żeby żadna sfrustrowana lenistwem bezrobotna (czytaj w domyśle Caridad) nie zarzuciła mi nieuczciwości, protekcji, znajomości czy czegoś tam jeszcze innego.

Na dofinansowanie z UP to raczej nie ma co liczyć. Ja się akurat nie starłam, bo to co oni oferowali kiedy ja zakładałam działalność to były jakieś grosze, w porównianiu z tym co ja potrzebowałam. A koleżanka starała się w 2011 roku i oczywiście mimo genialnego biznesplanu napisanego przez profesjonalistę - nie załapała się na jałmużną.

W ciąży zostałam przyjęta do sklepu nie zajmowałam się dokładaniem produktów na półki ani dźwiganiem towaru, tylko obsługiwałam kasę. Byłam zwykłą kasjerką w markecie.