Zastanawia mnie jaka przyszłość czeka moją rodzinę. Mąż nie rozmawia z córkami i wiem że nie czują się przez niego kochane. Wydaje im tylko komendy, trochę się nimi zajmuje (poda kanapkę, odbierze z przedszkola, kupi słodycze), ale traktuje je po macoszemu,popycha,krzyczy przeklinając, puszcza przy nich muzykę i programy których ja bym w ich obecności nie puściła. Jak nalegałam żeby poszedł z nami do poradni psychologiczno-pedagogicznej bo ma problem to powiedział że sama powinnam iść. W każdy weekend jak tylko są pieniądze pije. Prawie nie wychodzimy razem z domu. Niektórzy mówią że nie mam prawa narzekać bo on ma bardzo ciężką i niebezpieczną pracę a ja tylko zajmuję się dziećmi domem i dzięki jego pracy mogę zajmować się sparaliżowanym pijącym ojcem. Wiem że wiele w tym racji ale coraz częściej jestem wściekła. Jak pracowałam to bardzo mało mi pomagał bo jest po pracy zbyt zmęczony. Mama umarła 6 lat temu i nikt mi nie pomaga. Tylko brat czasem pomoże ojcu bo ma pracę na 1,5 etatu synka w szkole podstawowej. Pasierbica założyła przedwcześnie rodzinę bo tylko na nią krzyczał i myślał że pieniądze jej wynagrodzą jego oziębłość a od matki dostała fatalny przykład. Moja starsza córka miała wadę wrodzoną a młodsza urodziła się już po 14 miesiącach. Leczyłam kiedyś dystymię i w domu funkcjonuję dość dobrze, ale w pracy tak się denerwowałam, że raz chciałam się zwolnić i ciągle byłam tak spięta że bardzo utrudniało mi to pracę. Boję się że za 10 lat będę żałowała że się nie rozwiodłam ale jeszcze bardziej że nie poradzę sobie sama z dziećmi zaczynającymi naukę, ojcem,domem i jeszcze pracą której szukam bo skończyła mi się umowa. Rodzina męża się ze mnie śmieje bo teściowa całe życie pracowała i ma 4 dzieci (wkurza mnie to bo wiem że figę mam z tego że pójdę na cały etat a dzieci będą się uczyć słabo jak mąż i jego rodzeństwo bo je zaniedbam a on nie odrobi z nimi żadnego zadania). Nie jestem bez winy bo jak go kilka lat temu przyłapałam na flircię z byłą żoną która nie dorasta mi do pięt (nie pierwszy raz)to powiedziałam mu że mam gdzieś to co zrobi i nie gwarantuję mu już nic ze swojej strony. Małżeństwo sakramentalne było dla mnie świętością a on i ona sprawili że ich znienawidziłam. Byłam skromną i grzeczną dziewczyną ale kiedy runął mój świat postanowiłam że pokażę jemu i tej menelskiej puszczalskiej jak się flirtuje. I pokazałam i wcale nie czuję się lepiej bo wiem że nie było warto się zniżać do ich poziomu. Dziś on mówi mi że mnie bardzo kocha i wybaczyliśmy sobie ale nie czuję się z nim bezpieczna. Chciałabym gdzieś uciec.
Podobne tematy
- BabaOsiadła
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
Gdyby mój partner/mąż popchnął, czy uderzył moje dziecko, a do tego by na nie wrzeszczał używając słów z rynsztoka, to już by moim partnerem/mężem nie był. Pewnych rzeczy się nie toleruje i nie wybacza, a Ty jesteś MATKĄ i masz obowiązek chronić swoje dzieci, by nie wyrosły na bojące się byle szelestu, znerwicowane osoby.
- Sadie
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
ja przepraszam ale ja musze...
Masz dwie corki. Dziewczynki w wieku przedszkolnym.
Kopnij sie w glowe kobieto!! Twoim obowiazkiem jako matki jest chronienie dzieci przed przemoca!! Twoim obowiazkiem jest byc szczesliwa zeby dac im dobry przyklad!! Twoim obowiazkiem jest byc na tyle silna zeby do takich sytuacji nie dopuscic!! To sie twoim corkom nalezy za przeproszeniem jak psu zupa!!
I nie mowie ci tego zeby cie pograzyc ale zeby ci pomoc.
Sakrament sakramentem ale ty masz dzieci!! Dociera!? Zywe istoty ktore sa od ciebie zalezne.
Jesli by moj maz chociaz podniosl dlon na male nasze dziecko to nie dosc ze bym mu ja w 3 miejscach zlamala to jeszcze wzielabym noza i uciela przyrodzenie. Ba!! Wudlubalabym je lyzka bez znieczulenia!!
Pakuj torbe bierz dzieci pod pache i w te pedy na policje. Nawet jesli nie zostalo popelnione przestepstwo to zawsze mozesz powiedziec ze boisz sie wracac do domu bo boisz sie meza i szukasz pomocy.
Albo nie wiem sa organizacje charytatywne czy koscielne ktore pomagaja osobom w takiej sytuacji jak ty.
Ale na boga nie pokazuj dzieciom ze taka sytuacja jest dopuszczalan bo nie dosc ze niszczysz im dziecinstwo to jeszcze odbierasz przyszle szczescie.
Uwazasz ze niby jakie wzorce twoje corki wyniosa na przyszlosc?
Ot takie ze trzeba tkwic w zwiazku ze zdradzajacym je psychopata i pijakiem. Jedyne co zrobia to beda powielac twoj blad.
Nie rob im takiej krzywdy. Ja sie wychowalam bez ojca i w sumie to jestem za to wdzieczna bo moj dawca spermy....eee to znaczy ukochany tatus tez nie jest wspanialym materialem na ojca. I ciesze sie ze moje dziecinstwo obylo sie bez niego.
Do wypowiedzi przedmówczyń dodam jeszcze, że wielce prawdopodobne jest, że kiedyś Twoje córki będą miały do Ciebie pretensje, że miały takie dzieciństwo.
Jeśli próbowałaś już to naprawiać i nic to nie dało, to wyjście masz tylko jedno. Ale sama o tym dobrze wiesz. Teraz już tylko czeka Cię zdobycie się na ten krok.
- pomoc
- Dobry Duszek Forum
- Nieaktywny
Wiesz.. Masz dzieci i teraz staraj się im pomóc i dać dobrą opiekę? Myślisz, że jak będą z ojcem i będą widziały taki wzór to nie będą szukać kogoś na jego podobieństwo ? Chciałabym by córki miały takiego faceta jak Ty męża? Ja na Twoim miejscu bym na spokojnie poszła do adwokata (są bezpłatne wizyty w niektórych punktach) i się jego poradziła co masz zrobić. Na spokojnie bym sobie poukładała wszystkie sprawy. Ojca bym dała do domu opieki (dobrego), ale musisz się starać by państwo pomogło Ci utrzymać go. Znajdź pracę a mnie się wydaje że mieszkanie powinien Ci zostawić ale nie jestem adwokatem więc nie umiem w 100% potwierdzić.
Lecz na to trzeba czasu. Przez ten czas nic nie mów o swoich zamiarach bo Ci utruje życie. Nie chcesz normalnego faceta, który w wolnych chwilach usiądzie z dziećmi przed telewizorem czy pójdzie w weekend z całą rodziną na spacer ? Myśl o dzieciach . Uwierz mi, że tak będzie lepiej jak go zostawisz.
- Anemonne
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
Nie będę się powtarzać, bo poprzedniczki już napisały niemal dokładnie to, co chciałam napisać. Dodam jeszcze coś od siebie:
Rodzina męża się ze mnie śmieje bo teściowa całe życie pracowała i ma 4 dzieci (wkurza mnie to bo wiem że figę mam z tego że pójdę na cały etat a dzieci będą się uczyć słabo jak mąż i jego rodzeństwo bo je zaniedbam a on nie odrobi z nimi żadnego zadania).
To bzdura, że dzieci będą się kiepsko uczyć, bo mają pracującą matkę. Moja mama pracowała, ojca praktycznie nie było w moim życiu, a w szkole miałam świadectwa z czerwonym paskiem. Myślę, że znacznie większym zaniedbaniem jest to, co robisz teraz - pozwalasz na takie traktowanie swoich dzieci przez ich ojca (a raczej dawcę spermy, jak to ładnie nazwała Sadie). Jest mnóstwo pracujących matek, da się!
- szyszunia
- Dobry Duszek Forum
- Nieaktywny
Ja bym się na Twoim miejscu zastanowiła, czy chcę takiego ojca dla swoich córek... On nawet nie wyraża chęci zmian ani żadnej refleksji nad sobą 
Jedyne, co się może zmienić, to na gorsze...
- cisza to ja
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Nie żyj na poczuciu winy, bo to jedynie utrudnia Tobie podejmowanie odpowiednich decyzji.
On ze swoja byłą, Ty z kim innym, ale to już było.
Teraz czas realnie spojrzeć na to, co dalej.
Jego trudna praca nie tłumaczy chamstwa i pijaństwa. Niech ją zmieni.
Nie zmienisz drugiego człowieka. To nie jest wykonalne. on sam jedynie może to zrobić.
Myślę, że jesteś współuzależniona i powinnaś poszukać dla siebie pomocy, a że mąż nadużywa alkoholu,
to w przychodni uzależnienia od alkoholu, gdzie zrozumiesz, że masz prawo i Wasze dzieci także do szacunku, opieki,
pomocy i jak to egzekwować.
Tam są rozmowy indywidualne i grupy, które niejednej kobiecie pozwoliły stanąć mocno na obie nogi, a ich życie
nabrało sensu.