Jak nie zostać przyjacielem?

Powiem Ci tak, choć może zabrzmi to pyszałkowato. Mimo, że nie jestem jakimś super przystojniakiem, ot zwykły koleś, to mam dość spore powodzenie u kobiet. Spotykałem się w ostatnim czasie z kilkoma (mam na myśli takie randeczki), ale tylko w jednym przypadku nie skończyło się to na byciu przyjacielem (dziewczyny od 19 do nawet 24 lat). Kobiety po paru spotkaniach traktują mnie jako ramię do wypłakania się... Może dlatego, że jestem dobrym słuchaczem, dużo mówię itp.? Może jestem zbyt miły? Ciepłe kluchy? Jak jestem z dziewczyną, to traktuję ją jak księżniczkę - może Wam się to nie podoba? Nie wiem co jest, ale nawet w przypadku dziewczyny, która pisała mi wielokrotnie, że coś do mnie czuje, skończyło się to na przyjaźni... nawet się nie pocałowaliśmy!!!
Teraz czuję, że moglibyśmy stworzyć coś fajnego i naprawdę nie chciałbym tego zepsuć... Pojadę dzisiaj po nią, pójdziemy na spacer i chciałbym dzisiaj pokazać, że chciałbym coś z nią stworzyć. Dość szybko się angażuję i potem cierpię przez długi czas jak dostanę od życia po dupie

Pierwszy raz spotkaliśmy się przedwczoraj. Od razu po tym jak się rozstaliśmy napisała mi smsa czy mam autobus, potem czy dojechałem do domu - poszedłem się jeszcze napić z kolegami, więc nie odpisałem (sprawdziłem i zapomniałem) - na drugi dzień napisałem co robiłem i jak wróciłem do domu spytałem czy bezpiecznie dotarła do domu (nie lubię odprowadzać dziewczyn pod sam dom - dziwnie się czuję pod domem jak się żegnamy, przeważnie wsadzam je w taksi, albo odprowadzam na autobus). To chyba tyle - potem nastał dzień dzisiejszy - dzisiaj jeszcze nic nie pisaliśmy, ale... jest 8 rano i ona na pewno śpi .
Myślisz, że kino lepsze niż jakiś spacer? Podjechać po nią, umówić się z nią już w mieście? W kinie pewnie udałoby mi się w sumie złapać ją za rękę, coś dotknąć zdecydowanie "nieprzyjacielsko". Nie poczuje się wtedy jakaś napastowana? Jestem ostatnim, który by chciał od tego typu dziewczyny tylko seksu, ale cholera wie co ona sobie w swojej uroczej główce wymyśli... Doradź! . Zwykle umawiałem się z dziewczynami na kolejnych spotkaniach na kolejne spacery i na kolejne piwa i gówno za przeproszeniem z tego wychodziło...

PS: zanim się spotkaliśmy to dużo pisaliśmy - o wszystkim. Na spotkaniu w sumie bardzo się otworzyliśmy - niemal wszystko sobie powiedzieliśmy o sobie, o naszej rodzinie... Gadaliśmy jak katarynki .

Dobra, to w takim razie będzie kino, złapię ją za rękę i niech się dzieje wola boża . Szlag, jeszcze mi się nie zdarzyło po pierwszym spotkaniu, żeby mi tak dziewczyna w łeb weszła . Dzięki za pomoc.

ach ta miłość myślę, że kino to świetny pomysł

Czemu gimnazjalne? Ja tez pierwsza randkę w wieku 20 lat miałam w kinie

Ja niby mojego chłopaka znałam ale nie na tyle żeby sobie z nim swobodnie gadać także no do kina pojechaliśmy ponad godzinę przed seansem. Byliśmy coś zjeść to wtedy sobie pogadaliśmy potem film no a potem odwiózł mnie do domu. Pogadaliśmy jeszcze w aucie i pierwszy raz się pocałowaliśmy

W moim przypadku dzisiaj też tak będzie, trzymać kciuki dziewczyny Chyba nawet auto umyję:D

edycja: otóż to, taki jest plan

Paweł życzę powodzenia koniecznie napisz, czy udała się randka

Drogie Panie... .
Nie było żadnego kina, nie było żadnych kwiatków, czekoladek czy jakichś wyznań. Spotkaliśmy się po raz któryś z rzędu dzisiaj, łaziliśmy po mieście, piliśmy jakieś soczki, nie soczki... No i pod koniec stało się - pierwszy baaaaaaaaaaaaardzo długi pocałunek . Teraz tylko pozostaje mi mieć nadzieję, że tego nie wulgaryzm!
Dość długo się nie odzywała, nie chciała iść do kina... Myślałem, że mnie olała. Postanowiłem nie pisać, bo proponowałem dwa razy, trzeci raz nie chciałem. Ale zadzwoniła dzisiaj sama i... patrzcie wyżej . W wielu aspektach miałyście rację, za co Wam bardzo dziękuję, bo mi sporo pomogłyście . Pozdrowienia.

Nic tylko życzyć powodzenia

A dlaczego masz takie wątpliwości,że jest ktoś jeszcze?

Pawel, oczywiście, że możesz wprost zapytać. Co prawda pytanie powinno być taktowne i subtelne, aby nie poczuła się zaatakowana, niemniej nie ma sensu tkwić w niepewności. Ja zresztą wychodzę z założenia, że dorośli ludzie powinni umieć ze sobą rozmawiać, jeśli więc masz jakieś wątpliwości, to zamiast snuć domysły i zastanawiać się na czym stoisz, warto je jak najszybciej rozwiać. Jeśli ona jest osobą dojrzałą, traktuje Cię poważnie i nie ma nic do ukrycia, to zrozumie i odpowie - w tę lub w tę stronę, jeśli nie, to przynajmniej będziesz miał świadomość, że nie jest w stosunku do Ciebie szczera i lojalna, a wtedy warto poważnie zastanowić się nad kontynuacją takiej znajomości.

Jak czytam Twoje relacje to wraca mi wiara w prawdziwych facetów. Jakieś zainteresowanie, staranie się, emocje, wszystko jest... Trzymam kciuki, powodzenia!