Co myślicie o studiach zaocznych na państwowych uczelniach?

ja własnie studiuję na państwowej uczelni zaocznie, jestem na magisterskich od pażdziernika będe juz na II roku i moim zdaniem studiowanie zaoczne jest najlepsze bo w tygodniu moge pracowac i ,,uzupełniac'' swoje cv w doświadczenie zawodowe. A bedąc na studiach dziennych nie mialabym tyle czasu na prace.  Wcześniej trzy lata studiowałam na prywatnej uczelni zaocznie mam porównanie w poziomie nauki taki, że na państwowej jest o wiele trudniej zdać sesje, trzeba sie przyłozyc i pouczyć. Jest tez wiecej zbędnej biurokracji.

To zależy od konkretnej uczelni. Na jednej jest podobny, na innej będzie niższy, a na innej może wyższy, bo jak placisz to wymagasz, ale w większości mam wrażenie, że chodzi tylko o robienie kasy na prestiżu, a wykładowcy zmęczeni dziennymi nie są tak zaangażowani już na zaocznych...

Właśnie zakończyłam studia zaoczne na u niwersytecie rolniczym w krk. Jak dla mnie porażka Poziom marny (to zasługa wykładowców i niskiego poziomu studentów, a nie rodzaju studiów), w technikum wymagali ode mnie więcej. Zjazdy zaczynaly mi się w piątki przed południem, wiec jak ktoś nie mial elastycznej pracy (ja nie mogłam byc w piatki na uczelni) to uciekały mu wykłady, na których podobno nie trzeba być, ale obecnosc jest sprawdzana. Zajęcia terenowe czy jaieś dziwne wyjazdy tez organizowane w tygodniu. Wykładowcy po większej cześci dostepni tylko od pon- pt w godz 8-14, wiec na jakieś konsultacje czy poprawki trzeba było brać wolne. Sesja rozciągnięta na trzy tygodnie większośc zaliczeń oczywiście w tygodniu (bo wykładowcy inaczej nie mogą). W zyciu drugi raz bym nie zaczynała tutaj studiów ;/

Jednak jeżeli chodzi o sama ideę studiowania to jak najbardziej tylko zaoczne! Przez kilka lat studiów musisz żyć co prawda na podwyższonych obrotach - u mnie weekendy były albo w pracy albo w szkole, na palcach jednej ręki mogę zliczyć te wolne- ale mogłam na siebie zarobić, nie musiałam liczyć na rodziców, a i doświadczenie zawodowe w kilku miejscach zdobyłam

dla mnie nie ma różniczy czy państwowe czy prywatne - ważny jest poziom i to czy się przykładasz bo prześlizgać się można wszędzie jeśli ktoś jest wystarczająco inteligentny.... a to WSP TWP to co za uczelnia? pierwsze słyszę...

hej,

Myślę, za studiowanie zaoczne to nie jest zły pomysł. Wybierając taki tryb studiów będziesz mogła znaleźć pracę i zarobić dodatkowe pieniądze, mozliwe, że uda Ci się zdobyć taką, która jest związana ze studiami. To bardzo ważne, bo zdobywasz wtedy doświadczenie, które bedzie Ci niezbędne po skończeniu studiów. Czesto bywa tak, ze wybierając dzienne, a później je kończąc gdy szukasz pracy, to w ofercie jest np. napisane, ze wymagane jest przynajmniej 2 letnie doświadczenie. Uważam, ze studia zaoczne są korzystniejsze. Tak naprawdę to wiedzę u umiejętności zdobędziesz dopiero w pracy.

Nemezys- a trochę zależy też od człowieka. Na dziennych też zdarzają się ludzie którzy pracują. Generalnie jednak bardziej jest to dorabianie w weekendy. Porównując jednak studenta który pracował i studiował a tego co tylko studiował, nie trudno stwierdzić kogo wybiorą na rozmowie kwalifikacyjnej.

Zgadzam się z Vinngą. Moja mama i ciocia też wykładają na uczelni i również na studiach zaocznych. Jak czasem słyszę historie o studentach, to ręce opadają.

- Dlaczego pan się nie nauczył?
- A... bo się okazało, że panie są bliźniaczki.

No. Logiczne, prawda? Kiedyś byłam u nich na popatrzeć, jak miały poprawki. Prezentacja zgięcia ręki w łokciu pod kątem prostym.
- Pod jakim kątem należy zgiąć rękę? Jaki tu mamy kąt?
- No nie wiem, 15 stopni?

No i właśnie zdziwienie, że obie "wymagają" i co to ma być, bo przecież to studia zaoczne. Na informację, że przecież uprawnienia takie same, więc dlaczego mają mniej wymagać, odpowiedzieć nikt nie umiał, ale jednak oburzenie zawsze jest. A szczytem bezczelności jest to, że sprawdzają obecność na wykładach "na własny użytek" i biedni studenci muszą chodzić na te wykłady, bo kto wie, czym ten własny użytek się okaże.

Dlatego jak dla mnie z jednej strony winą jest podejście studentów, bo sami się nastawiają, że studia zaoczne = niższy poziom, ale także i wykładowców, bo niektórzy machną ręką i dostosują się do poziomu studentów, a przecież mogliby wymagać normalnie.

Ja akurat studiowałam dziennie, ale na mojej uczelni wykładowcy z założenia uznawali studentów zaocznych za gorszych. Po prostu uważali, że zaoczni to ci, którzy nie dostali się na studia dzienne. I co tu porównywać. Mam koleżankę, która studiowała równo ze mną, tylko zaocznie. Ja po swoich egzaminach dawałam jej swoje notatki i okazywało się, że połowa zagadnień ją nie obowiązuje. Połowa tego, co ja musiałam wyryć! A mgr przed nazwiskiem wygląda tak samo

Mi się wydaje, że pracodawcy i tak bardziej zwracają uwagę na to, co ktoś faktycznie umie i czy jest odpowiedzialny, czy wykonuje dobrze powierzone mu zadania (i umie podzielić swój czas np. między pracę i studia jednocześnie ), itp. a nie czy studiuje zaocznie, czy dziennie oraz na nazwę uczelni. Ważniejsze jest to, żeby umieć go do siebie przekonać wiedzą realizowaną w praktyce w pracy niż to, jakie przedmioty realizowaliśmy w toku studiów, jeśli nic z nich nie wynieśliśmy...

Jak ktoś chce być walony w dupę bez kremu za własne pieniądze to polecam studia zaoczne na państwowych uczelniach W przeciwnym razie te prywatne z najwyższej półki. Co do różnicy w poziomach i wartości dyplomu to ich nie ma. Po prostu studia dzienne to nie jest to co kiedyś. Dzisiaj uczelnie państwowe mają tak wysokie dotacje uzależnione od liczby studentów, że kto już się dostanie i chce mu się cokolwiek robić to kończy studia.

EDIT
Miałem na myśli takie uczelnie prywatne jak ALK, PJWSTK, SWPS.

Oczywiście, że można jeździć na Erasmusa, a dobre prywatne uczelnie mają dużo studentów z zagranicy. Generalnie taka uczelnia to poziom przynajmniej państwowej minus chamstwo, biurokracja czy frustracja. Przy studiach dziennych bym się zastanawiał, ale na zaoczne nie warto iść na państwową.

Podział na uczelnie państwowe i prywatne jest archaiczny. To miało sens na początku lat dziewięćdziesiątych, ale przy obecnym niżu demograficznym i systemie dotacji linia podziału przebiega gdzie indziej. Są bardzo dobre uczelnie gdzie jest wysoki poziom, uczą praktycznie i chcą zrobić tak, żeby student chciał zainwestować swój czas, a czasem pieniądze w naukę u nich i słabe uczelnie, które kuszą możliwością uzyskania dyplomu po najmniejszej linii oporu. Uczelnie prywatne mają łatwiej się przystosować, bo nikt nie pompuje w nich dotacji i w przeciwnym razie po prostu upadną.

Nie wiem czy wiesz, ale najlepsi studenci na najlepszych prywatnych uczelniach studiują za darmo W pierwszym roku decyduje matura czy udział w olimpiadach, a później wyniki na studiach. Stypendia w ALK były bardzo wysokie, więc niektórzy jeszcze na studiach zarabiali

Moim zdaniem, jak chcesz wysoki poziom to wybieraj między dobrą państwową, a dobrą prywatną. Jeżeli dodatkowo nie lubisz chamstwa i biurokracji to idź na prywatną Co do różnicy między zaocznymi, a dziennymi to zależy od uczelni, ale u mnie zaoczne były trudniejsze. Egzaminy pisaliśmy razem, czyli te same, dzienni mieli ćwiczenia w małych grupach gdzie wkładali im do głowy to co my musieliśmy się nauczyć w domu. Dzienni mieli dodatkowo trochę zapychaczy, ale to były wykłady gdzie każdy prawie za darmo dostawał zaliczenie. Poza tym mieli więcej czasu i większy luz szczególnie po pierwszych trzech semestrach.