Nachalni nieproszeni goscie

Jeden z moich ulubionych malarzy, Stanisław Wyspiański, nielubianych i niechcianych gości podobno sadzał na specjalnie przygotowanych, niewygodnych meblach. Długo nie mogli wysiedzieć.

A tak poważnie, to nie ma innej metody, niż szczera rozmowa. To najbardziej dyplomatyczne wyjście, jakie mnie przychodzi do głowy. Jeśli nie zrobi Pani tego od razu, to potem będzie dopiero prawdziwy kłopot, bo coraz trudniej będzie się zebrać a i reakcja może wyglądać tak: "skoro wam nie pasuje, to dlaczego od razu nam tego nie powiedzieliście?".

Unikanie konfrontacji nie załatwia sprawy, tym bardziej, jeśli sąsiedzi mają takie zwyczaje, jak Pani opisuje.

Takie rzeczy, wiem z doświadczenia, można załatwić grzecznie i stanowczo jednocześnie.

Swoją drogą ludzie miewają niezwykłe maniery. Pamiętam, jak do moich rodziców, na umówione, coroczne imieniny przyszli bliscy znajomi. Mama przygotowała przyjęcie, oni zjawili się na ustaloną godzinę, złożyli życzenia i oznajmili, że wpadli tylko na chwilę, bo tego samego wieczoru mają jeszcze inne (najwyraźniej ważniejsze) imieniny. No i poszli sobie do kolejnych znajomych, po drodze odwaliwszy obowiązek.

Było to o tyle niesympatyczne, że to naprawdę bliscy przyjaciele byli.

Każdemu zresztą zdarza się strzelić jakąś gafę. Ale tego typu sprawy najlepiej na bieżąco, w cywilizowany sposób regulować.

W takim razie ma Pani jedno wyjście - proszę z uśmiechem tolerować wszelkie wyskoki sąsiadów

A może tak spróbujcie Wy się wkręcić na taką jedną ich "imprezkę", niech posmakują tego co swoje. Podobno jak Kuba Bogu, tak Bóg Kubie A jeżeli nie macie na tyle odwagi, to postraszcie ich, jeżeli któreś będzie wspominało coś o przyjęciu, to można wtrącić coś typu "postaram się przyjść", albo "dobrze, się składa bo akurat potrzebuję spotkania w większym gronie". Wtedy będziecie się lepiej czuć wpraszając się na ich zabawę. Jeżeli odmówią, lub jakkolwiek dadzą do zrozumienia że nie chcą nikogo z Waszej rodziny, róbcie następnym razem to samo, wtedy raczej muszą zrozumieć

A mnie sie wydaje, ze proste "Nie zyczymy sobie Was, poniewaz w innych kregach sie obracamy" i ignorowanie sasiadow dziala najlepiej. Mialam takie dwie psiapsoly z unniwerka, co sie wpraszaly zawsze na kazda impreze, zeby potem tylko mnie za plecami obgadywac. Znosilam to przez kilka lat, ale w koncu mi cierpliwosc puscila i po prostu wyslalam im emaila na fejsie, ze sobie nie zycze ich wizyt, ze w sumie nie mamy o czym rozmawiac. Obrazily sie jak nie wiem, jezyki im lataly jak szalone na miescie, ale wiesz co? Za miesiac byl spokoj. Moi inni znajomi pomysleli, ze one zachowywaly sie jak lunatyczki. Amen. Koniec problemu.

Hmm, może by warto chociaż "postraszyć ich", tak jak już wcześniej pisałam, ale nie przychodzić. Myślę że taki sarkazm czasami bardzo pomaga. Chociaż to zależy też od ludzi. A jeżeli nie, to może wspomnijcie coś o przyjęciu, a jeżeli napomną temat o swoim przybyciu po prostu warto powiedzieć że przykro, ale będzie zbyt wielu gości i nie ma już miejsca. Niby nic, ale zawsze warto próbować. Albo zrobić przyjęcie znienacka, tzn nie mówiąc sąsiadom o nim wcześniej, nic nie wspominając. Podobno tonący brzytwy się chwyta, wiec powodzenia

"ogon" mówisz ? Hmm, może tak: jak się pojawią, to im powiedz, że będą oprócz zabawy omawiane pewne sprawy i żadne postronne osoby nie mogą tam być. Zachowaj jedzenie i picie na drugi dzień. I na drugi dzień zadzwoń i zaproś ich na "ogon". Kolejny raz wymyśl coś podobnego. Jak są inteligentni, to się domyślą. Tak czy siak pewnie dojdzie do obrazy. Tylko dlaczego ty masz się męczyć, a oni korzystać ? Czasami nie da się tego uniknąć i byle bzdura może być powodem obrazy. Przed laty mieliśmy z byłą żoną takich fajnych sąsiadów. Wiedzieli że mam przyjaciela który prowadzi fajną knajpę, organizuje imprezy itp. No i na TYDZIEŃ przed I Komunią pytanie żebym załatwił im przyjęcie u tego kolegi. No nie dało się. I nastąpiła obraza okraszona różnymi późniejszymi złośliwościami. No czasami się nie da.