To już alkoholizm?

mnie się wydaje, ze problem z alkoholem sie zaczyna jak pijesz codziennie, masz ciagi, wstajesz rano i musisz sie napic...pijesz od rana, i w glowie masz tylko alkohol, myslisz o tym kiedy tylko sie napijesz - to juz alarm, ze zaczyna sie alkoholizm......

Ja tez pije bardzo czesto, ale najczesciej jest to po prostu piwo po pracy, albo lampka wina "na trawienie". Czasem mam ochote na cos mocniejszego, kupuje sok i 0.5 wodki, robie sobie z tego drinka. Baaardzo rzadko sie upijam. Z reguly to tak bardziej dla smaku. Niby troche mnie to martwi, ale z drugiej strony.. krzywda sie nikomu z tego powodu nie dzieje, wiec po co sie nad tym glowic
Probuj sie ograniczac. Nie pij "wiader wodki" tylko kieliszki. Dasz rade

Booya, można pić dużo i często, a jednak nie być osobą uzależnioną od alkoholu, a można pić niewielkie jego ilości i być alkoholikiem. Do diagnozowania uzależnienia od alkoholu stosuje się różne testy i kwestionariusze, poniżej wklejam trzy spośród nich, postaraj się udzielić rzetelnych odpowiedzi na wszystkie zawarte w nich pytania, być może to pozwoli rozwiać Twoje wątpliwości.

Pytania testu CAGE:

Udzielenie co najmniej dwóch twierdzących odpowiedzi na powyższe pytania wskazuje na znaczne prawdopodobieństwo istnienia uzależnienia od alkoholu.

1. Czy zdarzały się w Twoim życiu takie okresy, kiedy odczuwałeś konieczność ograniczenia swojego picia?
2. Czy zdarzało się, że różne osoby z Twojego otoczenia denerwowały Cię uwagami na temat Twojego picia?
3. Czy zdarzało się, że odczuwałeś wyrzuty sumienia lub wstyd z powodu swojego picia?
4. Czy zdarzało Ci się, że rano po przebudzeniu pierwszą rzeczą było wypicie alkoholu dla uspokojenia lub "postawienia się na nogi"?

Udzielenie co najmniej dwóch twierdzących odpowiedzi na powyższe pytania wskazuje na znaczne prawdopodobieństwo istnienia uzależnienia od alkoholu.

MAST

Udzielenie co najmniej 5 twierdzących odpowiedzi na pytania zawarte w skróconej wersji testu MAST (BMAST) jest, zdaniem niektórych badaczy, wystarczającym kryterium do rozpoznania uzależnienia od alkoholu. Pytania te brzmią:

1. Czy uważasz, że pijesz w taki sam sposób jak większość ludzi?
2. Czy Twoi przyjaciele bądź krewni uważają, że Twoje picie nie mieści się w normie?
3. Czy kiedykolwiek brałeś udział w spotkaniu Anonimowych Alkoholików?
4. Czy straciłeś kiedykolwiek przyjaciela lub dziewczynę z powodu picia?
5. Czy miałeś kiedykolwiek kłopoty w pracy z powodu alkoholu ?
6. Czy z powodu picia zaniedbałeś kiedykolwiek swoje obowiązki, sprawy rodzinne lub opuściłeś pracę kilka dni pod rząd?
7. Czy miałeś kiedykolwiek delirium tremens (majaczenie alkoholowe), nasilone drżenia czy po nadużyciu alkoholu słyszałeś głosy lub widziałeś nie istniejące rzeczy?
8. Czy z powodu picia zwracałeś się kiedykolwiek do kogokolwiek z prośbą o radę?
9. Czy przebywałeś kiedykolwiek w szpitalu z powodu picia?
10. Czy byłeś kiedykolwiek zatrzymany za prowadzenie pojazdu po użyciu alkoholu lub czy kiedykolwiek prowadziłeś pojazd po wypiciu alkoholu?

Test "Baltimorski"

Pewną orientację w nasileniu problemu alkoholowego daje również dość popularny w Polsce test, który powstał w amerykańskim szpitalu John Hopkins' University (Baltimore, Maryland). Z dołączonej instrukcji wynika, że w przypadku udzielenia rzetelnych odpowiedzi, uzyskanie jednej twierdzącej odpowiedzi powinno być ostrzeżeniem, że można stać się alkoholikiem. Dwie twierdzące odpowiedzi świadczą z dużym prawdopodobieństwem o uzależnieniu, natomiast trzy, zdaniem autorów, przemawiają definitywnie za uzależnieniem od alkoholu. Pytania brzmią:

1. Czy pijesz w pracy?
2. Czy Twoje picie wpływa niekorzystnie na życie domowe?
3. Czy pijesz dlatego, że jesteś nieśmiały wobec innych?
4. Czy picie wpłynęło na pogorszenie Twojej opinii w oczach otoczenia?
5. Czy miałeś kiedykolwiek wyrzuty sumienia z powodu picia?
6. Czy miałeś kiedykolwiek kłopoty finansowe na skutek picia?
7. Czy Twoje picie jest powodem zmartwień rodziny?
8. Czy pijąc stałeś się mniej ambitny?
9. Czy odczuwasz potrzebę picia codziennie o tej samej porze?
10. Czy jest Ci obojętne z kim pijesz?
11. Czy po piciu jednego dnia odczuwasz potrzebę wypicia nazajutrz?
12. Czy zauważyłeś, że na skutek picia zmniejszyła się Twoja sprawność fizyczna bądź umysłowa?
13. Czy picie wpływa negatywnie na Twoją pracę zawodową, bądź inne działania poza pracą?
14. Czy z powodu picia masz problemy ze snem?
15. Czy pijąc chcesz uciec od kłopotów?
16. Czy zdarza się, że pijesz samotnie?
17. Czy pijąc tracisz pamięć i nie wiesz, gdzie byłeś i co robiłeś?
18. Czy pijesz, aby wzmocnić pewność siebie?
19. Czy w związku z piciem byłeś kiedykolwiek w szpitalu, w izbie wytrzeźwień, ambulatorium itp.?

W ocenie wyników testu należy uwzględnić oczywiście polską specyfikę, pewną dowolność w interpretacji w tłumaczeniu poszczególnych pytań oraz fakt, że nie był on standaryzowany na polskiej populacji. Zastrzeżenia te nie pozwalają używać testu dla celów badawczych czy diagnostycznych, jednak zawarte w nim pytania mogą dać wielu osobom materiał do przemyśleń.

Powyższe testy i ich opisy pochodzą z serwisu internetowego ,,Alkoholizm to choroba".

Hej,

Moim zdaniem to moze byc poczatek alkoholizmu.

Jak tu ktos powiedzial, alkoholik to moze byc zarowno ktos kto pije malo, ale codziennie i ktos kto nie codziennie ale nie kontroluje ilosci i nie umie sie pohamowac.

Takze jesli nie umiesz sie powstrzymac i sobie odmowic, no to moze byc poczatek.....

Uwazaj, przychodza w zyciu przeciez rozne sytuacje, kryzysy...  wtedy mozna przestac pic tylko na weekend.

Sa alkoholicy co pija w grupie na imprezach i bede szukac kazdej okazji do wyjscia z domu, i tacy co pija sami w zaciszu domowy.

Jesli umiesz powiedziec nie, to znaczy, ze raczej nie jestes uzalezniona.

jestes mloda, jesli teraz sie z tym zerwiesz to jeszcze masz szanse ''wyjsc z tego''. Z wiekiem przychodza rozne problemy i moze byc trudniej.

Moj Tata jest alkoholikiem.

Spoleczenstwo polskie jest okropne na kazdym kroku cie pytaja ''czemu nie pijesz'' a jak pijesz '' to czemu tak malo''?

Badz silna. Pozdrawiam

loveaellie, ja dla smaku to jedynie piję piwo. Od kilku lat kupuję tylko lecha(kubki smakowe już tak mi się do niego przyzwyczaiły, że wchodzi mi jak woda). Jak są jakieś domówki, takie luźniejsze imprezy, to preferuję piwo. Natomiast, jak zapowiada się coś grubszego, to piję wódkę. Pamiętam zrobiłam kiedyś małe spotkanie u mnie w domu pod nieobecność rodziców. Zaczęliśmy od piwa, potem odwiedziliśmy nocny i zakupiliśmy wódkę, jak się skończyła, to praktycznie każdy miał dość, powoli zwijał się do domu, a ja pozwoliłam sobie zajrzeć do barku taty i wypiłam kilka drinków z whisky - kaplica. Nie potrafiłam skończyć, bo inni skończyli, chciałam więcej. Na drugi dzień czułam się, jakbym umierała. Dosłownie. Naprawdę próbuję się ograniczać, ale jak trochę wypiję, to myślę sobie raz się żyje, trzeba zaszaleć. Na szczęście nie należę do osób, które po alkoholu są śmiałe w różnych działaniach, wyprawiają jakieś głupoty, a na drugi dzień zżerają ich wyrzuty sumienia. Po procentach najczęściej dużo tańczę, robię się cholernie gadatliwa i wesoła, ale hamulce moralne mam, to jedyne pocieszenie w tej sytuacji. 
olinka, dziękuję za odpowiedź. Wykonałam zamieszczone przez Ciebie w poście trzy testy i według dwóch z nich jestem alkoholikiem. Nie wiem, czy kierowanie się takimi testami jest prawidłowe. Nie wierzę w to za bardzo aczkolwiek na pewno w jakiś sposób wezmę je pod uwagę. Dziękuję.
yoghurt007, ja też piję, bo lubię. Nigdy nie piłam, żeby np. stać się odważniejsza, zabić nieśmiałość i kompleksy. Piję, bo po alkoholu znacznie lepiej się bawię. Niestety najczęściej nie znam umiaru, zaczynam i nie wiem kiedy skończyć. Nie zawsze ląduje na zgonie, tak zdarza się jedynie w okrojonym gronie, np na domówkach bo jest mniej ruchu, jakoś nie idzie wytańczyć alkoholu itp. Natomiast na większych imprezach piję, piję, dobrze się bawię, nie zataczam się, nie przewalam, dopiero pod koniec jak wysiadam z samochodu to już nogi się plączą, i wtedy wiem, że po raz kolejny przesadziłam.
majusia, no właśnie - jestem młoda. I jak czasami pomyślę, że w wieku 21 lat mam ograniczać alkohol, bo grozi mi np. alkoholizm, muszę jakoś się ogarnąć, to nachodzą mnie myśli, że zmarnuję młodość. Jak teraz się nie wyszaleję, to kiedy? Wiem, głupie podejście, mam nadzieję, że z mijającym czasem je zmienię, a moja silna wola w końcu da o sobie znać. Mój ojciec również jest alkoholikiem. Obecnie pije znacznie mniej, wiek już nie ten i chyba w końcu zaczął liczyć się ze swoim zdrowiem, bo że zrobił to dla nas, to w to nie wierzę. Jednak dzieciństwo spieprzył mi swoim piciem koncertowo. To, że nadużywał alkoholu to jedno, ale awantury i szarpaniny z moim starszym bratem, to był prawdziwy koszmar. Oczywiście spowodowane były alkoholem. No, ale wolałabym, żeby np pił, ale nie włączał mu się agresor i pretensje do całego świata.
Cynicznahip, wiem, co robię źle, jestem świadoma swoich błędów, coraz bardziej świadoma swojego uzależnienia, ale wcale nie jest to wszystko łatwe, jak może się innym wydawać. Tym bardziej, że jestem z dala od domu, cały czas przebywam z rówieśnikami, którzy też nie żałują sobie używkowego szaleństwa. Imprezy, to moja jedyna odskocznia od pracy i nauki. Niegdyś też i od problemów.

Z tego o czym napisałaś wnioskuję, że jesteś już uzależniona od alkoholu.
Ponadto jesteś dda, co bardzo sprzyja przejęciu sposobu na życie.
Uzależnienie to jest równia pochyła. Będziesz nią zjeżdżała już coraz niżej.
Proponuję iść do przychodni uzależnienia od alkoholu i porozmawiać z profesjonalistami.
Może tak być, że alkoholiczką jeszcze nie jesteś, a jedynie pijesz ryzykownie, ale to znaczy,
że już stoisz jedną noga w uzależnieniu, jeśli pić nie przestaniesz.
Czy ja dobrze zrozumiałam, że jeździsz autem po alkoholu?
Wygogluj sobie 'Fazy uzależnienia od alkoholu'..........i przeanalizuj.
Dowiesz się czy jesteś w jakiejś fazie.

Hej dziewczyny. Chciałam zapytać co myślicie o takiej sytuacji..Jestem od 4 lat w związku z chłopakiem, który jest alkoholikiem..Pije w weekendy, znika na 2, 3 dni..Pije do upadłego. walczę o niego jak mogę, Raz juz się rozstaliśmy. W tygodniu jest w miarę ok ale w week znika żeby pić sam, okłamuje mnie, żeby tylko  uciec i pić z kumplami. Tak jakby moja obecność się dla niego nie liczyła. Sama juz chyba jestem współuzależniona. Leczył się, potem przestał, chodzimy nawet na terpie do psychologa. Teraz znowu zniknął a po 3 dniach stwierzdił, że on mnie tak kocha, że nie możemy być razem bo mnie rani. Za bardzo tego nie rozumię tzn. jak się kocha to chyba da się zmienić tak?? Nie wiem bo nie mam problemów z piciem, jak sobie posatnowię coś dla drugiej osoby czy dla siebie to raczej mi się to udaje..W końcu doszliśmy do wniosku, ze dajemy sobie czas dopóki nie dojdzie sam do siebie do ładu. On musi sam się zmienić i zerwać z towarzystwem. Hm czuje się zagubiona, oszukana i nie wiem co mam myśleć..Co myślicie?;:(

Piwo to też alkohol.
"Człowiek sięga po kieliszek potem,kieliszek sięga po kieliszek, a potem....kieliszek(taki mały)sięga po człowieka(takiego wielkiego).
Alkohol oszukuje.Nie jest napojem-jest alergenem.Nie jest atrybutem dobrej zabawy-lecz tragedii.Nie uświetnia ważnych uroczystości-psuje je.Nie pomaga w załatwianiu spraw-powoduje dodatkowe problemy.
A teraz coś do Anetki 06083-chcesz być zdradzana,poniżana,krzywdzona,oszukiwana i okłamywana przez całe życie?Tak tak,mimo że fizycznie Cię może nie zdradzi,pijąc będzie zdradzał Cię z butelką.To też jest zdrada!!! A jeżeli chcesz być poniżana,krzywdzona to wyjdź za alkoholika.Ale jeżeli tego chcesz to znaczy ,że nie kochasz siebie. Bo gdybyś kochała siebie nigdy,przenigdy nie pozwalałabyś się krzywdzić. Jeżeli nie kochasz siebie,to znaczy że wymagasz terapii. Skoro już jesteś z nim od 4 lat i pozwalasz się lekceważyć - to znaczy ,że masz niskie poczucie własnej wartości i już wymagasz terapii. Te wszystkie wątpliwości jakie masz powinnaś rozwiać u profesjonalisty w Poradni Odwykowej zanim nie będzie za późno.

Witam, niestety mam to samo.
Nie umiem pić tak, żeby się nie upić. Kiedyś też świetnie się bawiłam po alkoholu, niestety z czasem to się zmieniło...
Jak tylko się napiję na imprezie to pewnie znowu będe mieć urwany film, a w dodatku zamiast super zabawy napewno zaczęłabym się awanturować albo robić inne głupoty, które na trzeźwo nie miałyby miejsca.
Przykre, ale skoro nie masz znaku stop to nie możesz pić wogóle. Jeszcze na razie kontrolujesz co się z tobą dzieje, ale to tylko kwestia czasu kiedy przestaniesz.  Znajdź w necie forum u jarasa, tam są osoby które pomogą ci w walce z alkoholem, mi pomogły.
Ja już nawet boję się napić, bo wolę kontrolować co się ze mną dzieje i nie chce mieć kaca nigdy więcej.

Booya tak bardzo przypominasz mi siebe. Zastanawiam się właśnie ile będzie trwała ta moja potrzeba żeby się wyszaleć, wyszumieć. Alkohol jest u mnie na porządku dziennym - tłumaczę to studiami i właściwie ostatnim rokiem lekkiego życia. Ale czy jak skończę studia i pójdę do pracy to będę umiała zrezygnować z imprez, szaleństw, alkoholu?

U mnie przykładowo jest tak, że nawet jak koleżanka przyjdzie "na kawę", to zawsze kończy się na piwie. Jedno, drugie - później smaki łapią. Boję się, że już nie potrafię się bawić bez alkoholu, ani w ogóle funkcjonować na dłuższą metę...

Ale ja sobie to wszystko tłumaczę studiami. Skończę studia - nie będzie czasu na picie

Alkoholizm to nie tylko ciąg picia to już jest kolejny etap tej choroby. Mój mąż pije tygodniami czyli jednego tyg pije a drugiego "zdycha" i tak cały czas. NIe mam już patrzenia siły do walki i pomocy. Był na terapii miał wszywkę i co i nic. Oni muszą sami chcieć a czyjś nacisk nic nie pomoże. Gdy zechcą sami z siebie coś podjąć to my tylko musimy ich wspierać. Ale ile można????

Witam wszystkich.Jestem trzeźwym alkoholikiem ,nie pije od ponad 5 lat.Największemu wrogowi nie życzę takiej choroby,wiem co mówię bo przećwiczyłem to na sobie.Mogę wam powiedzieć, picie/niepicie u alkoholika to nie jest kwestia silnej woli.Alkoholizm jest chorobą postępującą i śmiertelną,w moim przypadku rozwinęła się do tego stopnia że ja naprawdę nie chciałem już pić,a musiałem,płakałem i piłem.Silna wola nie ma tu nic do tego.Alkoholik sam sobie nie poradzi.Owszem na "dupościsku" jest w stanie wytrzymać jakiś czas,ale powroty do picia z reguły są gorsze i nie znaczenia okres abstynencji.Alkoholikiem się jest całe życie.Mnie,mimo że nie pije od ponad 5 lat, dzieli od tego co w rowie leży 1 kieliszek.Wiem kiedy zaczynam pić ,ale nigdy nie wiem kiedy skończę (dlatego nie pije właśnie tego pierwszego kieliszka).Też zaczynałem jak niektóre/rzy z was od picia tylko na imprezach i tylko piwa.Powiem coś z własnego doświadczenia,jeżeli alkoholik nie chce sobie pomóc,to żadna siła,groźba,czy prośba nie zmusi go do zrobienia czegoś ze sobą.Znajdzie milion powodów aby się napić,a wódkę wygrzebie choćby spod ziemi.Ja musiałem ostro pier.... żeby mieć chęć coś zrobić ze sobą.Kiedyś nie wyobrażałem sobie życia bez wódki teraz wiem że można.Dlatego namawiam wszystkich nie bagatelizujcie żadnych swoich wątpliwośći,naprawdę lepiej coś wcześniej zrobić bopotem jest coraz trudniej.Pozdrawiam.

Czasami alkoholizm jest przykrywką dla innych uzależnień, np. uzaleznienia od miłosci albo obsesji miłosnej, albo erotomanii.
Tak jak grupy AA, działają też grupy SLAA lub SA (aninimowych uzaleznionych od seksu i miłości i anonimowych seksoholików).
A Ty, żono? Czy tez chodzisz na terapię?
Uzależnienie to choroba całej rodziny.

Udało mi się samodzielnie opanować alkoholizm. Chodziłam na grupy AA umieszczanie reklam na naszym forum jest płatne. Miałam nawrót i postanowiłem im zaufać na dłuższej terapii. Opłaciło się i w sumie żałuję, że sam się zmagałem z uzależnieniem. Było trzeba od razu zgłosić się do profesjonalistów.