Pokolenie luzaków

Ja jestem z tego pokolenia, a wogóle jego nie przypominam. Zachowuje się raczej dość nietypowo, jak na swój wiek. Mogę za to porównać siebie do mojego rodzeństwa, które w wieku 15 lat pije, pali i zachowuje się niestosownie. Między Tobą a mną jest 10 lat różnicy, więc możemy sobie porównać wiele rzeczy, z tym że jak mówię, ja jestem dośc nietypowa...
Jeżeli chodzi o czytanie ze zrozumieniem ... coż wystarczy spojrzeć na wyniki matur czy egzaminów gimnazjalnych. W 2012 roku matury nie zdał co piąty uczeń! Z roku na rok są coraż gorsze, także z tym masz akurat racje

No właśnie Catwoman wszystko zaczyna się od rodziców. Mogę winę zgonić na internet i inne nowości technologiczne, ale to wina niektórych rodziców, którzy pozwalają całymi dniami dzieciom grać na komputerze. Co ma pobudzać ich wyobraźnie i ciekawość świata? Ja miałam ciekawe książki (które zbieram do dziś i mam niezłą domową bibliotekę), puzzle, klocki lego i inne gry, które pobudzały mój mózg.

Dokładnie. Ja bym to nazwała hodowaniem - dzieci sobie w domu mieszkają, jedzą, piją, robią co chcą. Zero obowiązków, zainteresowań, pasji. Moja siostra - lat 15 ma wakacje. Dzień w dzień wstaje o 14, leży przed telewizorem, komputerem, albo śpi. Nie przeczyta ksiązki, nie spotka się ze znajomymi, nie wydzie na spacer albo rower. Nie tak się kiedyś spędzało czas wolny. Ja sama chodziłam do podstawówki i gimnazjum dość niedawno, ale w wakacje brakowało mi czasu na "nicnierobienie". Rodzice też nie sytmulują dzieci, bo najzwyczajniej w świecie nie maja czasu. Więcej energii poświęcają pracy niż wychowywaniu młodych ludzi. Dzieci wychowują się same lub co gorsza wychowuje je ulica Na efekty nie trzeba długo czekać - rośnie przestępczość wsród młodzieży. Coraz młodsi zaczynają inicjację seksualną (nie wspominając już o nieplanowanych ciążach), piją alkohol i sięgają po używki.
Nie liczy się przyszłośc - liczy się to co tu i teraz - dlatego może dzieciaki nie zwracają uwagi na nauke i egzaminy ... Mają internet, gry i alkohol, a w tej mieszance nie ma czasu na naukę

Z maturami to jest kwestia bardziej skomplikowana wbrew pozorom. Akurat na moim roczniku ('86) testowali gimnazja, potem nowe matury itp. Zmienił się więc system nauczania, zmieniły się wymagania, zmieniły się realia, ale zakres nauki został niemal nie zmieniony, co przy tej samej kadrze nauczycielskiej i zmienionych ilościowo godzinach na poszczególne przedmioty daje efekt taki, a nie inny. Nie upatrywałbym jakiejś specjalnej winy w młodzieży czy rodzicach, bo to system edukacji kuleje.

W czasach naszej młodości nie każdy miał telefon czy kablówkę. Dzisiaj smartfony i internet są standardem. Dla dzisiejszej młodzieży książka z ciekawymi zdjęciami to za mało. To nie działa na ich wyobraźnię tak jak na naszą kiedyś.

Czytanie ze zrozumieniem to niestety nie tylko problem młodszych. Niestety to problem większości ludzi. I to mówię z obserwacji własnych, a nie zasłyszanych.

Co do "pokolenia luzaków" - to się zgodzę, że brak obowiązków spowodował jakieś upośledzenie i zanik takiej cechy jak odpowiedzialność. Nieumiejętność radzenia sobie z konsekwencjami podjętych decyzji jest wręcz porażająca.

Albo nie chcą. Po co co mam wiedziec jakie są realne zagrożenia wynikacjące z braku używania prezerwatyw, skoro mogę sobie obejrzeć świetny filmik porno? Z którego swoją drogą, dzisiaj młodzież dowiaduje się wszytskiego co chce wiedzieć i z taką wiedzą wchodzi w dorosłe życie. Później dziewczyny szukają idealnego kochanka, który będzie miał 20 - 30 cm penisa jak pan na filmiku, a chłopcy idealnej panny o biuście w rozmiarze XXL, chudej jak badyl, opalonej na solarium, dzikiej blodnynki Rodzice nie rozmawiają z nimi o "takich" rzeczach. Ja sama miałam koleżankę, która dostała miesiączkę wcześnie - miała zaledwie 8 lat. Wystraszyła się bardzo, połozyła się do łóżka i czekała na śmierć. Nikt jej nie wytłumaczył co to jest miesiączka, że stała sie kobieta i z tego trzeba być dumnym. Ona myślała, że umiera - do dzisiaj jest to dla niej coś "brzydkiego".
Dzieci nauczyły się radzić sobie w życiu samemu, bo nikt inny nie poświęca im uwagi, której potrzebują. Osobiście, miałam parę dni temu pierwszy zawód miłosny, z chłopakiem, z którym byłam 4 lata. Nikt z rodziny nie zauważył że jest coś nie tak. Nie porozmawiałam z mamą i nie poprosiłam jej o radę - napisałam na tym forum Moja mama nauczyła mnie juz że nie mogę na nią liczyć. Po prostu rodzice sie juz dziecmi nie interesują. Najwazniejsze, że dzieci chodzą do szkoły i się jako tako uczą. A jak coś złego zaczyna się dziać, zwykle jest już za późno ...

No i się nie rozmawia ... Tylko się przemyka korytarzami. Krótkie pytanie, krótka odpowiedź. Komunikat. Zero czułości, zrozumienia, wsparcia ...

Rocznik 77

Coś mi się zdaje, że pokolenie luzaków - to już było; chociażby moje pokolenie. Praktycznie poza paroma wyjątkami, którym reszta szczerze współczuła - żadnej presji. Zero parcia na jakieś punkty, brak konieczności dostania się wyłącznie do liceum. Niezliczona ilość czasu na zacieśnianie kontaktów towarzyskich i na mniej lub bardziej idiotyczne czy szkodliwe społecznie zabawy... Posiadanie niezwykłych dóbr materialnych typu magnetowid stanowiło pewien plus do lansu, ale nie posiadanie nie skutkowało odrzuceniem przez rówieśników. Były jednostki próbujące drzeć nosa z powodu dzianych rodziców - ale nie były szczególnie popularne. Większość odczuwała materialne braki - ale od czego wyobraźnia.

Ja nie widzę luzu w dzisiejszych dzieciakach. Są jak bezwolne roboty. Przede wszystkim są koszmarnie obciążone. Wciska im się sterty zajęć dodatkowych, bo wyścig szczurów już od przedszkola. Tańce, języki, sporty. Czasu dla dziecka rodzic ma niewiele, bo przecież na to trzeba zarobić. Skromny czas wolny spędzają dzieciaki przed komputerem. Albo z fajką i piwem na osiedlu. Bez komórki czy inszego ajpoda nie ma co się pokazywać na dzielni - bo presja rówieśników. Liceum niezbędne - bo presja rodziców, tyle lat inwestujących w przyszłość latorośli, jedynaka najczęściej.
Dzisiejsze pozowanie na "luzaka": wtykać nauczycielowi kubeł na głowę, wrzucić obsceniczne fotki do sieci, uraczyć się dopalaczem czy ultrawcześnie zainicjować seksualnie.

Eee, mnie się moje czasy bardziej luzackie wydawały.
I troszkę współczuję mojej Maleńkiej, że przyjdzie Jej żyć w nieciekawych czasach. Jedyne co mi daje nadzieję, to - że jednak bywają wciąż dzieciaki z niecodzienną pasją, nie poddające się ogólnemu marazmowi.

Chyba nie widziałaś współczesnych filmów pornograficznych krążących po sieci. I słusznie.

To akurat dlatego że żyjemy w "katolickim" kraju. Czy za PRLu było inaczej? Nie wiem, sporo mi opowiadano o tamtych czasach ale takiej informacji nigdy nie słyszałem. Raz tylko trafiłem na PKF w której poruszony był temat seksualnego dopasowania małżonków.  Jak to skomentował bodaj jeden 18 latek "Za 400 lat w podręcznikach do historii PRL będzie renesansem ,a III RP średniowieczem"

W tym przypadku nie widzę różnicy, podobno jeszcze do niedawna to było społecznie uważane za coś, powiedzmy, nie nadające się mówienia o tym.

I to jest przykład tego że rodzice przestają być autorytetem, bo przecież można łatwo skorzystać z pomocy zdywersyfikowanej i być może bardziej fachowej. Pytanie czy to źle- niekoniecznie.

W zasadzie to ja pamiętam ze swoich czasów (rocznik 90), rodzice prześladowców nigdy nie mogli uwierzyć że prześladowcami są ich dzieci.

Dwie podpowiedzi: "******* społeczny" i "komputery nie myślą"

A skąd dziecko ma wiedzieć co jest ważne ,a co nie skoro nikt mu tego nie powiedział? Takie są skutki. Ale i tu bywają plusy, np. nowa generacja nie jest tak powszechnie świadoma tego że "należy tłuc Niemca po kasku" i "bić ruską swołocz" :] Chociaż PiS i "niezależne" media te zaległości nadrobią.

Tutaj popieram. Weźmy pod uwagę że nauczyciele i tak "uczą po swojemu", kryterium wyboru podręczników z danego wydawnictwa to kryterium tego kto ma lepszą korupcję (na to mam mocne dowody i z pierwszej ręki, szkoda że nie jestem znanym dziennikarzem bo bym zrobił smród na pierwszej stronie Wyborczej jak stąd do zapadłej wsi na granicy Imperium Rosyjskiego zwanej Warszawą), młodzież w wieku dorastania wpuszcza się do gimnazjum gdzie na nowym gruncie nie mają żadnych hamulców i trzy lata są stracone, potem w liceum jest przeładowany program, nauczyciele na ogół albo durni albo chorzy psychicznie (i jak ma taki przekonać że przeczytanie całego Potopu w tydzień jest fajne? To nawet przy dobrym nauczycielu i osobie posiadającej umiejętność szybkiego czytania nie jest łatwe, a co dopiero tu mówić o rozrywce) do tego dochodzi uczenie się pod klucz. Żeby dobrze zdać maturę trzeba po prostu się w klucz wstrzelić. Pamiętam że za mojego liceum sytuacja wyglądała tak:

1. Nikt nic nie rozumiał
2. Nikt nie miał czasu nikomu nic wytłumaczyć i nawet nie próował
3. Czasu na przeczytanie lektury było mało nawet jak dla osoby umiejącej szybko czytać
4. Nikt poza mną nie umiał szybko czytać bo
5. Nikt nie lubił czytać książek
6. Część nauczycieli w ogóle nie nadawała się do wykonywania tego zawodu
7. Program przedmiotów takich jak fizyka czy chemia był nudny i czysto teoretyczny. Jedynie zdewastowane wyposażenie pracowni świadczyło o dawnej świetności polskiego tfu. podłego komunistycznego programu :]

Gdybym miał scharakteryzować przeciętnego polskiego maturzystę jakiego pamiętam to zrobiłbym to tak:

Szeroką wiedzę ogólną przewidzianą programem przyswoił sobie w niezadowalającym stopniu, nawet wtedy gdy jest mu potrzebna. Nie posiada zdolności samodzielnego myślenia ani doboru informacji. Nieaktywny sportowo ani społecznie, bez wyróżniających się ambicji, zdolności czy umiejętności, nie posiadający umiejętności praktycznych ani zainteresowań, ponadto nielubiący czytać.

Wiadomo o co chodzi ale w tej formie zgodzić się nie mogę. To właśnie książka oddziaływuje na wyobraźnię, tylko że najpierw trzeba ją przeczytać. Żyjemy jednak w kulturze konsumcjonistycznej, trzeba mieć smartfona i być w kontakcie jak mówią reklamy, kto nie ma smartfona ten jest gorszy. W dodatku klikanie smarfonem jest prostsze niż czytanie, więc... Winę ponoszą rodzice którzy nie wykształcili u dzieci odpowiednich nawyków.

Mamy też do czynienia z nowymi zjawiskami, np. prościej zadać przez internet pytanie ile jest 7x8, niż policzyć to samemu. Przypomina to użycie kalkulatora, jedyne co jest zastanawiające to to że osoba która zadała takie pytanie w internecie nie wpadła na pomysł że komputer potrafi liczyć i że zapewne ma oprogramowanie które to umożliwia. Młoda generacje rezygnuje z funkcji myślenia i redukuje się do roli prostego pojedynczego neuronu wysyłającego i odbierającego impulsy.

Z drugiej strony miałem ostatnio sporo do czynienia z ludźmi dwa lata młodszymi od siebie. Nie zauważyłem by polaryzacja ludzi inteligentnych i durniów oraz wszelkich innych była inna niż w moim roczniku. Być może różnica za mała. Byli na trochę wcześniejszym stadium rozwoju ale wynikało to po prostu z wieku.

Z drugiej strony możemy nie bez racji jechać po młodym pokoleniu ale stare też idealne nie było. Co prawda może wśród generacji 40 czy 60 latków nie ma tylu ONRowców, neonazistów i innego plugastwa ale są inne... nurty i wielu ludzi równie porażająco prymitywnej umysłowości, za to wychowanej na "tradycyjnych wartościach" które uważają za najlepsze na świecie, gardzą wszystkim co się z nimi nie zgadza ,a nawet gotowi są bić deskami nabitymi gwoździami w imię miłosierdzia pańskiego... Nie cała młodzież jest też pozbawiona zainteresowań. Temperatura kłótni i kaliber głupot wypisywanych w komentarzach na YT pod filmami o temacie historycznym woła o pomstę do nieba. Widziałem zjazd ONRowców, widziałem Młodzież Wszechpolską, widziałem nazistowskie filmy propagandowe. I muszę wam powiedzieć że gdyby nie to że filmy zrobione na zlecenie Hitlera są czarnobiałe ,a młodzież nosi mundury Hitlerjugend to bym się nie połapał która młodzież to Wszechpolacy, ONRowcy ,a która to Hitlerjugend.

Powszechny Internet i Media. Gdzieś czytałem że już wyrosły i rosną (nie tylko u nas) pokolenia medialnych idiotów. Wiedzą czerpią z tytułów, z początków tekstów, z krótkich wiadomości. Czytanie dłuższych teksów stanowi problem kosmiczny. "Pocieszające" że dotyczy to nie tylko młodych. Czyli zaczęło się gdzieś dawniej ?
No i ponieważ mam swoje lata, to zauważyłem ciekawą zmianę. Za PRL kwitło życie towarzyskie. Praktycznie zawsze się miało czas na spotkania. A przecież możliwości były niewyobrażalnie mniejsze niż teraz. A po 1989 roku nagle WSZYSCY nie mają czasu - w domyśle: ciężko i długo pracują.

Nie nazwałabym pokolenia dzisiejszej młodzieży pokoleniem luzaków. Chyba prędzej pokoleniem zacofania mózgowego spowodowanego rozwojem technologicznym. Jestem z rocznika 90', młodsza siostra 96' i przepaść widze ogromną, nie tyle między mną a nią- bo to kwestia wychowania, ale między moją klasą w wieku licealnym a jej. Obraz nędzy i rozpaczy. Czy widzicie jak pisze dzisiejsza młodzież między sobą? Modne są skróty,które mnie doprowadzają do szewskiej pasji: Tb- Tobie, Cb- Ciebie, bd-będe/byłam itp itd. Dla mnie to nie jest ułatwianie sobie życia, a brak szacunku do języka ojczystego.

Gdy ja byłam w wieku gimnazjalnym, komórka była przywilejem dotykającym tylko tych  bogatszych. Komputer dostałam za pieniądze komunijne- czyli w wieku 9 lat. Pamiętam dobrze jak za każdym razem musiałam pytać rodziców, czy mogę pograć;) Nie wiem czy to zasługa wychowania, ale typowy okres buntu u mnie nie występował. Wywodzę się z rodziny katolickiej, ale nawiązując do wypowiedzi poprzedników- nie zacofanej. Mam kochaną mamę i bardzo wiele jej zawdzieczam, także to jaka jestem dziś. Mimo wiary były rozmowy o miesiączce, o sexie, o relacjach damsko-męskich. Z siostrą tego nie będzie, jest zupełnie inna, cięzko nieraz do niej dotrzeć, zamyka sie w pokoju, gra w gry i slucha glosno ostrej muzyki. To chyba też róznica pokoleń. Mnie kształtowałą najbardziej rodzina, mama. Dziś dzieciaki bardziej niż rpdzina, kształtuje otoczenia, internet, koleżanki. Nie uważam że to wina rodziców, pewnych rzeczy się przeskoczyc nie da. Społeczeństwo jest niestety takie, że dzieciak bez komórki najnowszej generacji, komputera, internetu, jest po prostu wyśmiany przez kolegów z klasy. Takie mamy czasy i rodzic, mimo zasad, kupi dzieciakowki ten komputer i całą resztę technologicznych gadżetów, aby dziecko nie miało problemów w relacjach z rówieśnikami.

A matura... cóż. To tylko kwestia częstotliwości czytania. Dzieci nie czytając, nie rozwijają w sobie umiejętności zrozumienia słowa nie tylko pisanego. Ogranicza się logiczne myślenie potrzebne także w innych dziedzinach nauki. W matematyce jest nawet dział "Logika" więc o czym my mówimy? Myślę, że postęp technologiczny nas zabija, ogłupia wręcz.

"Dzieci nauczyły się radzić sobie w życiu samemu, bo nikt inny nie poświęca im uwagi, której potrzebują. Osobiście, miałam parę dni temu pierwszy zawód miłosny, z chłopakiem, z którym byłam 4 lata. Nikt z rodziny nie zauważył że jest coś nie tak. Nie porozmawiałam z mamą i nie poprosiłam jej o radę - napisałam na tym forum smile Moja mama nauczyła mnie juz że nie mogę na nią liczyć. Po prostu rodzice sie juz dziecmi nie interesują. Najwazniejsze, że dzieci chodzą do szkoły i się jako tako uczą. A jak coś złego zaczyna się dziać, zwykle jest już za późno ..."

Tu sie nie zgodzę Lemurka. Pierwszy WIELKI zawód miłosny też opisałam na forum, aby poznać zdanie osób mi obcych, obiektywnych. Mama o wszystkim wiedziała i bardzo mi pomogła. Może nie potrafiła tego zrozumieć tak do końca, bo w życiu miała kilka małych miłostek i jedną prawdziwą- mojego ojca. Mimo to była przy mnie, cierpliwie słuchała, tuliła, ocierała łzy. Podejście do takich spraw ze strony rodziców nie jest kwestią czasów ale wychowania, także ich samych

ta dzisiejsza młodzież i młodsze dzieci niczym się nie przejmują,nikogo poważnie nie traktują i właściwie robią co chcą,jest to w dużej mierze wina rodziców którzy właściwie gonią za pieniędzmi a dzieci właściwie widują tylko wieczorami,następną przyczyną są komputery,internet itp
szkoła?patrząc na to czego się uczy mój syn można powiedziec że jest i ciężko i łatwo,bo np.niektóre zadania,ćwiczenia i wymysły nauczycieli są tak głupie i trudne że nie wiem kto przy tym pracuje i to wymyśla,z drugiej strony zaś maja łatwo,np.gdy ja byłam w 4 klasie SP,zeszyt 60 kartkowy z polskiego był zapisany w miesiąc,półtora teraz taki zeszyt starcza na pół roku,gdy patrzę w książki syna widzę tylko wypełnione rubryki w ćwiczeniach nic po za tym,gdy pytam syna co robili dzisiaj w szkole odpowiada że np.ogladali przez 2-3 godziny bajki,albo siedzieli i nic nie robili,albo np.poszli do marketu na zakupy z nauczycielem(w 4 klasie)
odzywki do rodziców:ja jak powiedziałam do mamy na "TY" dostałam ścierka po plecach i słyszłam że nie jestem jej koleżanka aby tak do niej mówić,a teraz normalne jest powiedzieć do matki,ty jesteś głupia,lecz się,chyba cie pogięło
kiedyś się pytało czy np.kupisz mi spodnie,teraz się mówi masz mi kupić spodnie,szwagierki córka idzie do gimnazjum i powiedziała jej że ma kupić nowe książki(za 600 zł)bo używanych sobie nie życzy,ma jej kupić byty za 300 zł,i wiele wiele innych drogich rzeczy,wszystko to niestety nie jest prośbą lecz rozkazem1
gdy byłam dzieckiem ciężko było mnie zagonić do domu,bo wiecznie się bawiliśmy a to w chowanego,podchodu,ganianie po piwnicach a teraz ciężko wygonić dziecko z domu bo tylko komputer i telewizor,a pytając dlaczego na dwór nie idzie odpowiada że tam nie ma co robić

podsumowując powiem choć to nierealne chciałabym sie przenieść z synem w moje czasy dzieciństwa i pokazać co się kiedyś robiło,myślę że dzieci były o niebo szczęśliwsze kiedyś,niż teraz mimo że wszystko maja na wyciągnięcie ręki

Wszystko zależy jak wy wychowacie swoje dzieci
To, że rodzice chcą dać dziecku wszystko- tak jest. Mimo iż dzieci tego WSZYSTKIEGO tak naprawdę nie potrzebują. Potrzebuja granic, obowiązków i autorytetów oraz miłości. Tak naprawdę nic poza tym.
Jeśli będą miały to, dadzą radę sobie w życiu ze wszystkim innym.

To akurat jest normalne że dąży się do zwiększenia wydajności komunikacji i w ogóle mnie nie martwi. Bardziej martwi mnie to że 10 lat temu przeciętny pijak nad rzeką miał 50 lat, teraz tych pijaków już nie ma, ich miejsce zajęła dzieciarnia, bywa że 14 letnia. Ciekawym doświadczeniem było też zobaczyć wujka który zobaczył dziewczynę bodaj 16 letnią pijącą piwo w krzakach. Złapał się za głowę i stwierdził "pierwszy raz w życiu widzę kobietę pijącą alkohol z gwinta w barze pod chmurką!"

Przecież tak już za naszych czasów było... Skądinąd ongiś jednym z zadań uniformu szkolnego było zatarcie widocznych różnic materialnych... Nie ma co wymagać od dzieci by się tak nie zachowywały skoro połowa dorosłych ludzi w tym kraju prezentuje mentalność typu "Musi być Passat na podjeździe i koniecznie nowszy model niż sąsiada", skądinąd to ciekawe że Polaczki tak ukochały spuściznę Hitlera...

Owszem, kiedyś po prostu robiło się tak że oficjalnie pojawiało się nowe rodzeństwo :]

Jak patrzę na młodsze istoty to zdecydowanie jest to pokolenie luzaków, nam kiedyś wpajano wartości, im robi się wodę z mózgu - mają wszystko w zasięgu ręki... , nie zawsze doceniają...i potem jest jak jest !
Nie lepiej, ale gorzej, rosną .... ludzie innego pokolenia....

Po pierwsze określenie luzak ma dla mnie pozytywny wydźwięk. To osoba, która ma w sobie dużo siły na niespinanie się i robienie wszystkiego zgodnie z samym sobą a nie pod wpływem presji i pod publiczkę. Wyluzowanie to moim zdaniem forma korzystania z wolnej woli.

Dlatego określenie tak pokolenia młodszego nie ma dla mnie sensu. Te biedne młode istoty mogą być co najwyżej buntownikami.

Tempo życia jest teraz inne niż 10, 15 lat temu z uwagi na to, że o wiele więcej bodźców w ludzi uderza. Tarczom przed bodźcami dla młodych powinni być starsi. Mądrzy opiekunowie spełniają to zadanie. Wielu jednak dokłada starań, by w młodych trafiało jeszcze więcej zajęć, obowiązków i stresu.

Wmanewrowując młodych w takie intensywne życie, nie ma się potem co dziwić, że część z nich, której takie życie nie odpowiada za formę buntu obiera takie właśnie "luzakowanie".

Oczywiście, że większość będzie się skupiać na tej beznadziejnej dzisiejszej młodzieży, która jest taka niewdzięczna, niewychowana i nieperspektywniczna. Owszem, młodzi często robią sobie kuku przez negację wszystkiego i spoczywanie na laurach. Część z nich po prostu inaczej nie potrafi dawać sygnałów, jak życie ich bardzo wk..wia.

Dlatego podejście młodych do spraw życiowych to kwestia wtórna. Prawdziwe dyskusje powinny być podejmowane nad tym, jak opiekunowie wpływają na taką sytuację.

przeczytałam kilka postów i taka mysl mi sie nasunęła.a może my jestesmy niedzisiejsi?bo wyznajemy pewne wartosci, chodzimy do pracy, wpajamy dzieciom zasady. A nie lepiej tak byłoby sie nie przejmowac? Sa ludzie, którzy maja wszystko gdzies.Piją, nie pracuja i... jakos sobie radzą. Bo przecież państwo pomoze. Przeraza mnie to. Nastolatki chodzą z kilogramem tapety na twarzy, chłopaki szaleją na imprezkach i zaliczaja laski. Nastawienie tylko na kase i zabawe.  my co? Przejmujemy się
Na szczęsie sa tez tacy, którzy zaskakują pozytywnie. Niestety mało ich. Może to faktycznie kwestia wspierania ich przez rodziców, którzy tez gonią za kasą, bo takie czasy.

A może to nie pokolenie luzaków, tylko pokolenie pozerów ?

Porównanie nie fair, bo bez szans dla dzisiejszego chłamu. Zarówno muzyka jaki i inne pozycje repertuaru tychże kanałów delikatnie mówiąc słabe.
Niech tam sobie taka popkulturowa papka leci w tv, przynajmniej wiadomo, czego nie słuchać i jakich wzorców z durnowatych programów się wystrzegać
Przeraża tylko to, że młodzi ludzie, których opiekunowie nie uczą prawdziwego życia, to co widzą w pudełku i słyszą od gadających głów (często made in usa, gdzie kultura i styl życia jest w ogóle nieadekwatny do naszego), traktują w kategoriach wzorców.

Nawet jeśli, to te pozy są odpowiedzią na to, co serwuje im rzeczywistość, na którą duży wpływ ma grupa rodzinna i rówieśnicza.
Czas buntu przykładowo to też przecież poza. Takie solidne, często trochę osiołkowate NIE dla otaczających sytuacji.

Pozy i bunt są młodym potrzebne. Pozwalają odnajdywać tożsamość i budować własne ja. Tylko tu znowu potrzeba mądrości starszych, aby w umiejętny sposób załagodzić ten czas i pomóc tym buntownikom, by okres ten nie trwał za długo i nie przyjął zbyt wynaturzonych form.

Tak, to dotyczy dzieci i młodzieży. Nie jest to jednak bez wpływu na to, co potem dzieje się z młodymi ludźmi, którzy w jakiś sposób mają ochotę odreagować te lata przeciążania ich obowiązkami i rzeczami, które trzeba i wypada robić.

Nie jest to oczywiście reguła, bo życie nie jest proste, a ludzie są bardzo różni. Część dzieciaków znakomicie radzie sobie z natłokiem zadań, przyzwyczaja się do niego i wdraża takie tempo potem w swoje dorosłe, samodzielne życie.
Niektóre osoby jednak nie są w stanie podołać tym wszystkim oczekiwaniom i kiedy są starsze, odpuszczają.

Najważniejsze, to podążać za młodym człowiekiem i traktować go jak jednostkę, a nie fragment ogółu. To co jednym sprawi frajdę, innych pogrąży.
Mądrzy opiekunowi są w stanie przyciskać do aktywności, tylko do pewnego momentu, Ci którzy są głupi bądź zagubieni, będą cisnąć do durnego końca. W pierwszym przypadku serwowana jest zdrowa mobilizacja, w drugim chora presja.

Bez porownania! Na MTV w dniu dzisiejszym i juz od jakiegos czasu nie idzie spotkac jakiegokolwiek teledysku- chociaz tego dzisiejszego chlamu...NIC, tam juz nie ma muzyki, same durnowate programy!