ratowac? roztac sie? co robic?

Starsznie się Maćku zawiodłeś na swojej dziewczynie.

Co to znaczy, ze zaniedbałeś swoją partnerkę? Nie wracałeś do domu po pracy? Nie odzywałeś sie do niej? Nie rozumiem tego. Miałeś stresy i kłopoty, w końcu straciłeś pracę. W takim momencie kochająca osoba wspiera, a nie wbija noża w plecy. A ona była z Tobą, gdy Ci się  wiodło i miałeś pieniądze, a w trudnej chwili oznajmia, ze kocha innego i na głos się zastanawia, którego z was wybrać?
Wiesz, w związkach bywają ciężkie chwile, gdy jeden z partnerów ma ważne sprawy do zrobienia, albo przeżywa żałobę po kimś bliskim i nie w głowie mu wtedy "dbanie" o partnera, bo głowę ma czym innym i trudnym zajętą. To ten partner powinien wtedy zadbać o niego, dać mu wsparcie i swoja troskę.
A tu co? Nie zadbałeś, więc pojawił się nowy pan? Przykre to.
Po prostu zwaliło Cię z nóg.
Najwyraźniej popadasz w depresję, zbyt dużo zwaliło Ci się na plecy. Straciłeś napęd i trudno Ci wychodzić z domu, a nawet pisać. Idź do lekarza, bo musisz poskładać się do kupy i stanąć na nogach po to by znaleźć nowa pracę.

Ona, ta którą kochasz, chyba nie jest warta tego, żeby rozpaczać.

Przede wszystkim nie możesz się załamywać, ani popadać w żadne nałogi; takie zachowanie może Was tylko od siebie oddalić.

8 lat to dużo, szkoda marnować tyle wspólnej historii, szczególnie jeśli w grę wchodzi chwilowe zauroczenie. Wspomniałeś o tym, że zaniedbałeś swoją partnerkę, więc pewnie jesteś świadomy tego co poszło nie tak, i jak można to naprawić.

Porozmawiaj z nią szczerze o swoich uczuciach.

Powodzenia!

Witaj Maćku.

Popieram w całej okazałości powyższą wypowiedź mareny odnośnie Twojego problemu.
Sam przerabiam obecnie trudniejszy problem toksycznego związku małżeńskiego, który podobnie jak Twój wisi na włosku z widmem rozwodu w tle.
Miałem podobne problemy do Twoich odnośnie pracy - wzloty i upadki w tej materii, o których moja partnerka wiedziała od samego początku naszej znajomości, prywatnego życia itd., w których też nie miałem nigdy wsparcia z jej strony. Co więcej... do momentu ślubu byłem dla niej ten jedyny i wymarzony, jednym słowem ideał na męża a po ślubie stałem się meblem i chłopcem na posyłki. Nóż mi wbijała w plecy a po ślubie wymieniła go na siekierę "po byku". Nie dałem się przerobić na jej i teściowej modłę, więc stałem się niewygodnym wytworem w domu, uznanym za szurniętego i odstawiony na aut w kolejce po rozwód. Więcej szczegółów masz tutaj: http://www.netkobiety.pl/t39106.html.
Tylko zanim zaczniesz czytać mój wątek to wygodnie usiądź w fotelu.

Nie da się ukryć, że w Twoim wypadku wina leży po obu stronach i każde jest tak samo winne. Natknąłem się na Twój wpis w poście prawa przyciągania i to co tam piszesz o sobie jest właściwym posunięciem. Zajmij się sobą i pracą nad swoją wartością jako faceta i nie zawracaj sobie partnerką teraz głowy. Wiem, że odbierzesz to jako egoistyczne podejście do związku, ale po sobie wiem, że nie masz innego wyjścia. Być może dużo stracisz poprzez utratę partnerki, ale wydaje mi się, że Ona była z Tobą dla pieniędzy. Straciłeś wszystko i ona się od Ciebie odwróciła. A gdzie była wtedy gdy świat Ci się walił? W kuchni, u koleżanki na plotach, w pubie? Nie piszesz o tym, czy rozmawialiście Twoich kłopotach zawodowych więc nie wiemy czy wiedziała o tych Twoich problemach. A tekst o wyborze Ciebie czy nowego faceta każdego by powalił na nogi w tej sytuacji.

Spróbuj pogadać z nią na spokojnie, bez negatywnych emocji i złości od podstaw Twojego problemu i przyczynach zaniedbania w związku tak jak radzą moje poprzedniczki. Wtedy będziesz wiedział na czym stoisz. czy jest sens to wspólnie ratować, czy działać na własną rękę w oparciu o prawo przyciągania. Przyciągania siebie - swojego dawnego "JA" nie myśląc o niej.

I wara od dawnego nałogu. NIE TĘDY DROGA!!!

mialem teraz dobry czas i myslalem ze wszysko jest na dobrej drodze w moich zmianach siebie. ale jednak teraz widze ze tak nie jest i widze to tez ze jestem na najlepszej drodze zeby ja stracic. widze ze jej uczucia do tego faceta so jednak wieksze niz do mnie i tak naprawde jestem na straconej pozycji, bo to teraz ten facet jest dla niej tym kim ja bylem i nie potrafie tego zaakceptowac. dalej mieszkamy razem. rozum podpowiada mi zeby zakonczyc ale serce mowi mi ze nie wolno a ja niestety kiruje sie uczuciami w zyciu choc wiem ze nie czasami powinienem jednak myslec o sobie i stac sie niezalezny uczuciowy teraz ale po tych latach razem nie potrafie tego. wiem ze wyda wam sie to dziecinne co powiem teraz ale ona zablokowala mnie na facebooku i zaczela dodawac posty i zdjecia z aluzja do niego. wiem o tym bo dostalem wiadomosc od siostry. teraz szczeze mowiac mam ochote zniknac z tej ziemi. nie mam ochoty kompletnie na nic. czasami chcialbym byc innym czlowiekiem i brac zwiazek z dystansem nie ufac ludziom w 100 procentach i miec jednak w glowie mysl ze osoby ktore kocham moga mnie zracic i to zranic tak ze podniesienie sie z tego zajmie mi strasznie duzo czasu. znowu wraca depresja i tak naprawde nie wiem co z tym zrobic. nie chce jeszcze isc do lekarza po antydepresanty bo nie jestem wielkim milosnikiem lekarstw. trace kontrole nad swoim zyciem i nie wiem co z tym zrobic. nie chce jej stracic i wydaje mi sie teraz ze moje zycie bedzie bardzo ciezkie bez niej. wiem ze nie potrzebnie odciolem sie od znajomych i pozwolilem sobie na to zeby cala radosc czerpac od niej a nie cieszyc sie z zycia tak naprawde, stalem sie teraz wrakiem czlowieka co nie potrafi przestac o tym myslem o zastanawiac sie nad cala sytuacje,  nie moge spac nie moge jesc co najgorsze. przez ostatnie kilka dni stracilem 3 kg. w tym momencie jest to dla mnie njtrudniejsze i najbardziej traumatyczne przezycie. nie bylem jeszcze nigdy w takiej sytuacji. teraz mam ciagle mysli ze zycie jest jedak po to zeby czlowiek cierpial i czul przez to tak naprawde ze zyje. dlaczego jestem taki glupi

chcialbym bardzo dac sobie spokuj z tym zwiazkiem i z moimi uczuciamia le po prostu nie moge. zawsze jak na chwile zmienie to , to za chwile to wraca z podwojna sila.

modzia7 - wydaje mi się, że sprawy między nimi zaszły tak daleko, że nie ma opcji powrotu. Ja usłyszałem w pewnym momencie "nie ma pracy - nie ma seksu". Ale eks "oczywiście" materialistką nie była.

Jest czas na rozmowę i naprawę, ale jest też czas, że trzeba powiedzieć "dość".

Czy warto bowiem walczyć o związek, który wyglądał tak jak jego? Czy warto walczyć o związek, w którym nie ma partnerstwa, szczerości, ani wsparcia, a jedynie wymagania?

bo się nie stawia na piedestale...
ehh...mogę Ci tu cytować kilka książek... ale może poczytaj trochę lektury pod tym kątem?

mega ważne rzeczy!
nie stawia się na piedestale... owszem ma być jedną z najważniejszych osób dla Ciebie, ale na piedestale musisz stać Ty, Wy, ale nie ona...
Musisz mieć również oddzielne życie, coś swojego...jakąś świeżość... może po prostu ją zanudziłeś tym, że ona jest w centrum?
Nigdzie nie wychodziliście, nie mieliście znajomych... to wykańcza związek... monotonia
o związek trzeba również dbać w taki sposób...zwłaszcza długoletni
bo nagle pojawia się ktoś pełen energii, pokazuje jakie fajne może być z nim życie...i bach... coś pęka, coś zaczyna irytować...
Nie można się tak zamykać.

Napisz więcej jak ona się zachowywała w związku, jaką była partnerką

Yoghurt... każdy patrzy na miarę własnych doświadczeń.

rozumiem, że możesz być rozżalony, ale nie ma sensu się zastanawiać nad tym, czy jeszcze kogoś pokochasz...?
Na pewno pokochasz i nawet się nie będziesz spodziewał kiedy.
Ważne aby z każdej takiej porażki wyciągać wnioski i nauczkę na przyszłość...
Nie tylko Ty zostałeś porzuconym po kilku latach... ja np po 5.
Znam wiele osób które się rozstali po 5,7, 8 latach... zaręczyny, rozwody, zerwania... a tu nagle poznają kogoś i nawet nie wiedzą kiedy się zakochują...i zawsze, ZAWSZE mówią, że nie spodziewali się, że może być lepiej.
Ważne, aby się zmieniać-ale na lepsze...wyciągać wnioski, które mają coś zmienić w naszym życiu

sam nie wiem czasami co tak naprawde powinniemym robic bo zycie w pewnym sensie stracilo dla mnie kolory i w tym momencie mam straszny niedosyt tego wszystkiego i jestem zawdiedziony tez tym ze wszystko musial sie zakonczyc w taki sposob. czasami jest mi bardzo trudno zrozumiec inne osoby o ogarnac o co tak naprawde chodzi w tym zyciu. choc mam w glowie ulozone rzeczy tak jak powinny byc to i tak nie robie czasami tego co powinienem, ale chyba tak ma duzo ludzi na tym swiecie. chyba zal  po tym wszystkim zostanie mi do konca zycia. wiem ze czas leczy rany i tez wyleczy te rany ale tez wiem ze nigdy nie zapomne tej sytuacji i bede po prostu musial zyc z tym jak i z wieloma przykrymi rzeczami w moim zyciu. czasami zastanawiam sie co we mnie sie zmienilo i widze ze stalem sie lepszym czlowiekiem przez ostatnie lata. na pewno uspokoilem sie jakos i wyciszylem nie reaguje juz tak bardzo na wszystkie rzeczy co sie dzieja w agresywny sposob. zastanawialem sie ostatnio nad swoimi zachowaniami w zyciu i wiem o tym ze nie chce ranic kobiety przez to ze widzialem jak moj osciec ranil mame i ona sie dawala. milosc jest czasami slepa i widzimy obraz jak w krzywym zwierciadle. ale jak popatrzymy z boku na ta sytuacje to widzimy co tak naprawde zawinilo w tym wszystkim. dodam jeszcze ze ostatnio rozmawialem z nia o tym ze musi sie wyprowadzic niedlugo i ona powiedzial mi ze nie chce sie z tad wyprowadzac, widze to ze jest przywiazana do tego domu i ze ma teraz dobra sytuacje bo wraca z pracy obiad gotowy posprzatane i wyprane. zastanawiam sie nad tym skad ja tak naprawde biore sile na to wszystko zeby zachowac taki spokuj w tej sytuacji. zastanawiam sie dalej nad tym czemu ja musze teraz tak cierpiec choc nic zlego nigdny nie chcialem jej zrobi, dlaczego ja czuje ze zawsze robile co ona tak naprawde chciala a ona mowi mi ze nigdy nie robimy tego co ona chce. zawsze sie pytalem jej co tak naprawde oczekuje od zycia i co oczekuje odemnie ale tak jak zawsze kiedy dochodzilo do rozmowy takie to zmieniala temet. postanowila zostawic trudne sutyacje do rozwiazania przez zycie ale ja wiedzialem ze zycie samo nie rozwiaze tez wszystkiego i czasami trzeba porozmiawiac o tym zmienic samemu cos. i naciskalem na nia przez to.