Mam 18 lat i zostałam porzucona, nie chce mi się żyć...

Jedna rzecz jest dla mnie nie zrozumiała. Skoro rodzice nie pozwalali się Wam spotykać to Wy nie powinniście się z tego powodu kłócić tylko jeszcze bardziej na przekór wszystkiemu być ze sobą.
Nie wiem czy jest jakikolwiek sens aby patrzeć w przeszłość, skoro mówisz, że nie masz zbyt wielu znajomych bo byłaś w związku to mam wrażenie, że ograniczyłaś się tylko do swojego chłopaka, który i tak nie był Ciebie wart.
Spróbuj wyjść do ludzi, masz ostatnie tak długie wakacje swojego życia. Powinnaś się bawić a w październiku poznasz nowych znajomych, może nawet jakiegoś nowego chłopaka . Głowa do góry.

A gdzie jakieś wtajemniczenie w temat? Ja też kłamałam rodzicom dla chłopaka i teraz tylko nie wierzę jaka głupia byłam. Bo on niestety nie okazał się tego wart. To, że się dla kogoś poświęcasz nie znaczy, że ktoś to doceni. A wady ma każdy, więc myślę, że przebolejesz i się szybko pozbierasz, czego życzę!