Po cichu licze na pomoc płci pieknej, ja juz powoli zaczynam tracic wiare w to, ze moj zwiazek wroci znowu na prosta, kto wie, moze otrzymam od Was jakies rady badz opinie, tak czy inaczej wizyta tutaj powinna okazac sie pomocna. 
Wypada zaczac od tego, ze oboje mamy po 18 lat, jestesmy w zwiazku prawie 10 miesiecy i jak to zawsze bywa - na poczatku znajomosci bylo wspaniale, moglismy rozmawiac do rana, ogolnie sielanka, oboje mowilismy sobie, ze lepiej byc nie moze. Wszystko zaczelo psuc sie praktycznie z dnia na dzien, kiedy to moja luba wrocila z ogniska z kolezankami. (Wypada tutaj dodac, ze na pewno nie popelnila glupstwa na tym spotkaniu, tego akurat jestem absolutnie pewien) Unikała mnie, wedlug niej wszystko bylo jak najbardziej w porzadku i nie mam sie czym martwic. Po niecalym tygodniu przyparlem ja do muru, zabralem do swojego mieszkania i powoli dowiedzialem sie o co w tym wszystkim chodzi.
Otóż okazalo sie, ze jest w kropce, gdyz:
1) Jest jej ze mna dobrze, ale tez chcialaby sie w zyciu wyszalec, bo "zycie ma sie tylko jedno
i potem mozna zalowac, ze nie wykorzystalo sie go do konca."
2) Jestem wspaniałym czlowiekiem i nie chce sie ze mna rozstawac, gdyz jest jej dobrze i boi sie, ze drugiej takiej osoby jak ja nie znajdzie.
Krotko mowiac, byłem zaskoczony jak nigdy, po wspolnej rozmowie, jej placzu, uznala, ze zostaje.
Po przejsciu przez ten maly kryzys bez wiekszych strat uznalem, ze zostal on zazegnany i nie mam sie czym martwic. Nie za dlugo bylo mi dane ustac przy tej opinii, na naszym wspolnym wyjezdzie znowu wszystko sie posypalo, tym razem nie jestem bez winy, otoz dla smiechu wykapalem sie z kolega w wannie, oczywiscie w ubraniu. Gdy tylko sie o tym dowiedziala przestala sie do mnie odzywac, i doszla do wniosku, ze znowu musi sobie wszystko przemyslec. Zdaje sobie z tego sprawe, ze popelnilem glupstwo, przepraszalem, jednak wszystko na nic. Jedyne co udalo mi sie dowiedziec, to to, ze chyba moge poczekac pare dni do czasu, kiedy to moja dziewczyna podejmie decyzje.
Rzeczywiscie, po paru dniach umowilismy sie na spotkanie, na ktorym to dowiedzialem sie, ze odchodzi, choc pewnie bedzie jej mnie brakowalo i z pewnoscia bedzie zalowac swojej decyzji, ale taka podjela decyzje i nie wypada jej zmieniac. Tak wiec stalo sie, rozeszlismy sie, by po paru dniach odezwac sie do siebie i ustalic, ze moze wrocic, a ostateczna decyzje podejmie w ciagu 2 dwóch najbliższych tygodni.
Musze przyznac, ze na jej powrot nie musialem dlugo czekac, po niecalym tygodniu wybralismy sie razem na przyjecie urodzinowe do znajomych. Alkohol zrobil swoje, zaczela sie do mnie przytulac, przepraszala, ze mnie rani, ale niestety ma taki charakter, ktory to nie pozwala jej zdecydowac. Nazajutrz odezwalismy sie do siebie, uslyszalem, ze dobrze sie stalo, gdyz w sumie decyzja zostala podjeta przez nia, ale tez tak jakby o bok niej, co w obecnej sytuacji i jej charakterze jest jej bardzo na reke.
Od tamtego dnia minelo juz pare tygodni, niby wszystko jest ok, ale gdyby tak podsumowac okresy w ktorych to bylo dobrze, a te nastepne w rozmaitymi problemami łatwo moge zauwazyc, ze zniknely drobnostki takie jak naprawde dlugie i rozbudowane smsy, trzeba przyznac, ze pelne czulosci i ciepla, wszelkie zwroty typu "Kocham Cie" czy "tesknie". Zapomniec moge rowniez o jakimkolwiek spontanicznym przytuleniu czy buziaku, chyba ze jestesmy sam na sam.
Hm, po napisaniu tego dlugiego monologu i moich wczesniejszych przemysleniach dochodze do wniosku, ze dalem sie owinac wokol palca i to w sumie moja dziewczyna gra pierwsze skrzypce w tym zwiazku. Jestem typem czlowieka spokojnego, nigdy nie podnioslem na nia glosu, zawsze staram sie wytlumaczyc wszystko na spokojnie i to jest chyba wlasnie moj problem, mam wrazenie, ze trzebaby bylo czasem porzadnie huknac, moze wtedy ktos tutaj poszedlby po rozum do glowy. Zdaje sobie sprawe, ze obiektywizmu w moim poscie pewnie ze swieca szukac, jednak w miare rozwoju sytuacji i jako takim ochlonieciu postaram sie wytlumaczyc wszystkie zawilosci.
Nadszedł koniec mojej tury, czekam na Wasz ruch. 
Tu może pomóc tylko konsekwentne podejście faceta. Kiedy ja stanęłam przed takim wyborem miałam klarowną sytuację: albo on, albo pełna wolność, jaką lubię. Decyzja była trudna, ale wybrałam. Ona też musi mieć świadomość, że musi podjąć decyzję i że nie ma możliwości takiego stanu zawieszenia jak teraz. 
) pozniej znow masa watpliwosci, wymyslanie przeroznych rzeczy. ja sama wyznaje zasade ze jesli nie chcemy z kims byc wystarczy otwarcie o tym powiedziec i byc szczerym ze soba , a jak ma sie watpliwosci to zrobic wszystko by znalezc rozwiazanie i zastanowic sie dokladnie czego sie chce bo trzeba byc odpowiedzialnym jak sie wchodzi w zwiazek , zwlaszcza gdy druga osoba sie angazuje i nie wchodzic w niego gdy sie nie ma pewnosci. ja osobiscie zostalam z tego powodu ( jego"nie wiem" )wiele razy poraniona. chlopak 3 razy przez okres roku mial watpliwosci skonczylo sie tym ze za 4 razem po prostu stwierdzil ze jednak czuje sie spelniony i mnie nie potrzebuje. jedyne co wtedy poczulam to to ze nastepnym razem gdy ktos ma watpliwosci to od razu wybadac z kim ma sie do czynienia i juz samemu podjac decyzje. bo ja rozumiem ze np z jakis przyczyn ktos moze sie pogubic , ale jesli to sie dzieje dluzszy czas to raczej nie masz co liczyc ze ona sie "zdecyduje" . zateskni wroci, potem znow jej sie odwidzi ucieknie , potem znowu nagle doceni jaki jestes i tak w kolko. ale dziewczyny szukaj w kims kto ma podobne podejscie do Ciebie.bo masz dojrzale podejscie , a z niedojrzala dziewczyna raczej nie zbudujesz tego co chcesz. takie jest moje zdanie po moim przejsciach z chlopakiem ;p Pozdrawiam !:) i zycze powodzenia !
