Niszczę ten związek??

Mogę jeszcze dodać, że on mi to wszystko wybacza i on wobec mnie nigdy się tak podle nie zachowywał. Zawsze odnosi się do mnie z szacunkiem mimo tego jak go krzywdzę. Nie raz dochodziło nawet do takich momentów, że obrażałam jego rodzinę ... czy krytykowałam jego pobyt u niego...ON jest ze mną zawsze, i robi wszystko żeby mnie uszczęśliwić. A ja jeszcze gdy się kłócimy sprawiam, że on się czuję winny ...

czyli wychodzi na to że ogromnie mu na Tobie zależy skoro znosi te wszystkie Twoje humorki ale dobrze że zauważyłaś że źle postępujesz i że chcesz to zmienić. Postaw się na jego miejscu, jak Ty byś się czuła gdyby on miał do Ciebie pretensje o takie rzeczy. On jest tylko człowiekeim, też nieraz ma gorszy dzień, jest zmęczony po pracy, Nie możesz wymagać od niego żeby był zawsze do Twojej dyspozycji, ma też inne obowiązki. Powiedz mu co czujesz i wiesz że źle nieraz postępujesz i że chcesz to zmienić bo wiesz że to może niszczyć związek, ale że sama nie dajesz sobie z tym rady. Może razem wymyślicie jakieś rozwiązanie

Dziękuję Wam za odpowiedzi są bardzo pomocne. Będę się starać zobaczymy..

Rozumiem.. ale charakter jest ciężko zmienić... od kiedy pamiętam byłam nieufna i polegałam na sobie, a jak wiadomo myśli ma się różne, ja często wyolbrzymiam problem i naprawdę ciężko to zmienić. Staram się żeby było lepiej dlatego napisałam do Was po poradę... Jeśli chodzi o niego to są chwilę, że on  nie wytrzymuje i mi to wygarnia, że czuję się jak w klatce, że mu nie ufam... że jestem nie dojrzała, ze go nie potrafię zrozumieć po tym mówi, że mnie Kocha i prosi żebym zmieniła swoje zachowanie, obiecałam mu to i chcę to spełnić. Może ja się po prostu boję że on ze chcę mnie zostawić, może to brak zaufania w pewnych sprawach  wszystko psuje?

Masz racje czasem się tak czuję bo po takich "akcjach" on mnie nie stawia na nogi itp chyba sam jeszcze czuję się winny mojego zachowania(takie mam nieraz wrażenie) bo zawsze unika większych konfrontacji, jest typem człowieka, który nie lubi się kłócić, zdarza mu się wybuchnąć nie powiem ostatnio mieliśmy taką sytuacje, ale skończyło się na tym że powiedziałam, że w takim razie to koniec  poszłam do domu, on pojechał po czym napisał mi wiadomość czy naprawdę chcę to skończyć, ja mam ciężki charakter i często mam wrażenie że w tym związku jestem "górą". Zawsze potrafię odwrócić "kota ogonem" wiem, że daleko tu już od związku partnerskiego tylko staram się mieć władze nad nim.

Wiesz ja widzę swoje błędy dużo o tym myślę. Wiem, że tak związek nie powinien wyglądać. Taka prawda jest że on jest słabszą osobą psychicznie niż ja, i podświadomie to wykorzystuje. Ale już nie chcę taka być, kiedyś taka nie byłam. Ciągle szukam tego co mnie nakierowało na takie podłe zachowanie... Wszystkie moje koleżanki wypowiadają się o nim w samych superlatywach i właśnie nawet one zauważyły, że mogę swoim zachowaniem zniszczyć ten związek, że za bardzo staram się go ograniczyć i robię mu o wszystko pretensje...

Na pewno tak zrobię , chciałam poznać opinię innych ludzi, która by była obiektywniejsza niż moich znajomych. Dziękuję za rady Wielokropku .

Wielokropek nie tak agresywnie Ja mimo wszystko jestem pełen podziwu, bo z reguly dziewczyny zachowujace sie w ten sposob lubia byc gora i niespecjalnie im przeszkadza taki stan rzeczy - tutaj widzimy, ze jest inaczej. Ja tam wierze w to, ze jest to dzialanie podswiadome, a jesli nie podswiadome to wynikajace z przyzwyczajenia, a nie celowego dzialania.

Trzymam za Ciebie kciuki netkobietko

Och kochana, znam mnóstwo takich historii, ale niestety one zazwyczaj źle się konczą. Myślę, że przydałoby się troszkę popracować nad sobą - choć to nie jest proste wiem (sama jestem tą złą w związku która wszystko psuje i która często wybucha na swoim partnerze, a potem się źle czuje), ale jeśli naprawdę zależy Ci na tej relacji musisz uwierzyć że dasz radę i próbować zaciskać zęby tak szybko jak tylko podskakuje Ci ciśnienie... Ja często wybucham, ale też widzę postępy od czasu, gdy sama postanowiłam się odrobinę zmienić (mnie może inne rzeczy denerwują i w ogóle ale też wymagana jest ode mnie praca nad sobą). Jeśli uwierzysz że się da, to się na pewno uda to zrobić! Powodzenia!!!!

To i ja się wypowiem Przeszło rok temu zachowywałam się identycznie jak Ty. Najchętniej zamknęłabym chłopaka w złotej klatce. Były ciągłe pretensje,że mało pisze,że z kolegami jest itp itd. On wytrzymał 8 miesięcy i odszedł. Dlatego jeżeli zależy Ci na swoim chłopaku a wnioskuję,że zależy to się zmień,bo on w końcu po kolejnym fochu odejdzie. Po rozstaniu długo nie umiałam się pozbierać ale wtedy postanowiłam się zmienić gdy poznałam obecnego chłopaka zmiana nastąpiła o 180 stopni żadnych fochów o jego wyjścia z kolegami,że nie możemy się spotkać akurat w ten dzień co ja chcę itp i wiesz dopiero teraz czuję się prawdziwie szczęśliwa w związku. Nie jest już dla mnie problemem to gdy nie odpisze od razu an esa czy odezwie się co drugi dzień

Z podobnym problemem zmaga się mój facet... BARDZO staram się zmienić i BARDZO zdaję sobie sprawę, z tego, jaką zołzą bywam, ale różnie to bywa. U mnie problem polega na tym, że jak strasznie lubię wszystko kontrolować. Na szczęście pierwszym krokiem do zmiany jest uświadomienie sobie swych wad, więc proces zmieniania się trwa w najlepsze. Ostatnio także miałam do niego o coś pretensję, ale potrafiłam spokojnie wytłumaczyć mu, co według mnie nie gra i udało się nie doprowadzić do nieprzyjemności. Jestem z siebie dumna .

Im jestem starsza, tym lepiej rozumiem sens słowa kompromizm.

Twój facet jest cierpliwy, więc póki co, to co robisz nie spotkało się z żadnymi konsekwencjami. Ale jeżeli przegniesz pałke... On może naprawdę w końcu tego nie znieść. Każdy ma swoje granice... Jeżeli będziesz tak nieufna i zazdrosna chociaż nie masz powodów, to on może w końcu powiedzieć DOŚĆ. Nikt nie lubi fochów o byle co i ciągłego kontrolowania. Masz szczęście że Twój facet to taka oaza spokoju, ale jak mówię, każdy ma swoje granice. I możesz ją naruszyć jeżeli będziesz nadal brnąć w swoje zachowanie. Dobrze, że zdajesz sobie sprawę z tego, że źle robisz. Teraz pora to zmienić, jeżeli nie chcesz później żałować swojego zachowania.

Wszyscy Ci powiedzieli, ze wkoncu chlopak nie wytrzyma i odejdzie. Tak sie wlasnie stanie. W moim przypadku tez tak bylo. Moj ex byl ze mna, zakochany jednak po jakims czasie jego uczucia wzgledem mnie sie zmienily przez moje fochy, i kontrolowania- przez to klotnie, az wkoncu rozstanie.
Staraj sie, mow sobie ze musisz byc lepsza osoba, bo inaczej stracisz tego wartosciowego chlopaka.
Wierze w Ciebie, bo wiem ze tak na prawde to nie jest trudne ! troche determinacji, cierpliwosci i zrozumienia ! i gotowe

tez mam dokladnie to samo, mam jakąs zadre w psychice i nie potrafie sie z niej wyleczyc...Myśle ze tkwi to we mnie od glupiego wieku kiedy mialam 13 lat i chlopak ktorego(jak wtedy mi sie wydawalo) kochalam strasznie mnie skrzywdzil.a po 2 czuje ze to ma zwiazek z moim ojcem a raczej jego brakiem...wiem ze to nie jest zadne wytlumaczenie ale ciezko sie z tego wyleczyc...a teraz z moim chlopakiem chcialabym spedzac 24 h na dobe a gdy to niemożliwe albo on chce gdzies wyjsc z kims innym to robie mu awantury i wszystkiego sie czepiam...On ma mnie dosc i wiem o tym a ja probuje to zmienic ale jakos nie potrafie...
Czuje ze sie od niego uzaleznilam, przebywanie z kims innym nie sprawia mi zadnej przyjemnosci , ciagle tylko mysle wtedy o nim i o tym co robi...w sumie to nic mnie nie cieszy gdy go nie ma obok...Potrzebuje jakiego kopa chyba zeby sie z tym uporac...

he no to to tez cala ja budze sie kolo niego i potrafie jak tylko otworze oczy zrobic mu awanture...bo sie krzywo popatrzyl...bo mnie nie przytulil...bo nie byl taki slodki jak wieczorem...albo ze chce spać jak mi sie juz nie chce...no o wszystko...kazda glupote odbieram tak jakby mnie nie kochal

zauważ jeszcze ze sie zarejestrowalysmy tego samego dnia

Dzięki Wam dziewczyny:) Zauważyłam, że nie tylko ja mierze się z tym problemem... No ja póki co staram się i póki co nie mieliśmy większej kłótni w wyniku moich bezpodstawnych pretensji. Wiecie tym wszystkim tak niszczyłam nasz związek, że doprowadziłam do tego, że On już wolał mnie okłamać byleby było między nami dobrze i zataił spotkanie z kolegą... bo wiedział, że bym była zła.. Teraz  wyciągam wnioski z tego wszystkiego jednak ZAUFANIE TO zdecydowanie podstawa w związku!!! Pozdrawiam a Tym co się mierzą z tym samym problemem życzę powodzenia :-)!!

Skąd ja to znam...
Jakbym czytała o sobie .
Odwagi!

Dziewczyny mam tak samo!! Problem tkwi w Nas... ale jak z tego wyjść...

szops to się ogarnij wreszcie, bo nawet najbardziej wyrozumiały i cierpliwy facet ma swoje granice...

Dziewczyny moze sie ogarniecie jak zwiazek sie rozpadnie, nie zycze Wam tego, ale na prawde zmiencie sie bo zwiazek sie rozpadnie.