Zabrania mi wszystkiego!

Chcesz by było normalnie?
Z nim nie będzie normalnie bo to co robi to nienormalne

Zabrania Ci wszystkiego, wymyśla niestworzone rzeczy... hmmm... Kochaj go dalej...
A słyszałam, że miłość powinna uszczęśliwiać...

nie chcesz końca związku ale jeśli tego końca nie będzie, to przez całe życie będziesz się męczyć. NIGDY nie będzie normalnie. On niedługo nawet o to że pomalujesz rzęsy będzie miał pretensje albo o to jak się ubierasz. Ten facet się już nie zmieni, cały czas będzie wymyślał nowe zakazy. Przerabiałam podobną historię, to jest niszczący związek. Nie rób nic wbrew sobie! Nie przestawaj dbać o siebie jeśli robiłaś to dawniej bo jemu to nie odpowiada i dopowiada sobie że to dla innych. Nie jesteś jego własnością i nie musisz wcale postępować w taki czy inny sposób bo on tak chce. Ja nauczona doświadczeniami uciekałabym od takiego faceta jak najdalej! Prędzej czy później będzie jeszcze gorzej, on zacznie zabraniać Ci jeszcze więcej. No chyba że jesteś na tyle silna żeby to znosić całe życie to możesz próbować...

Oczywiście, że autorka może ulegać ciągle swojemu partnerowi i może tolerować jego zachowanie. Bycie szczęśliwym nie jest obowiązkowe.

pogadaj z nim szczerze , potrząśnij nim jakoś bo jak tak będzie to może to się źle dla Ciebie skonczyc ten związek.

takich ludzi się nie zmieni, nawet gdyby nim potrząsnęła, tłumaczyła że on jest najważniejszy, że go nie zostawi i żeby przestał być taki zazdrosny bo to niszczy związek. Przerabiałam to przez 2 lata i w końcu się poddałam. Facet miał problem ze sobą, zazdrość wynikała też z niskiego poczucia własnej wartości i był zazdrosny nawet o to że przywitałam się z kolegą albo że chwilę rozmawialiśmy. Codziennie po kilka razy miał nieuzasadnione pretansje, a to że się uśmiechnęłam, a to że chodzę tak a nie inaczej ubrana, a to że siadłam koło kolegi, nawet potrafił przeglądać połączenia i wkurzał się o sms-y z życzeniami świątecznymi od kolegów i potem wypytywał skąd się znamy, czy długo, czy on często do mnie pisze, czy dzwoni, czy się spotykamy.... Miałam dosyć ciągłego tłumaczenia z czegoś czego nie robiłam. Tacy ludzie się nie zmieniają.

A dawałaś mu jakieś powody do tego, żeby się tak denerwował i wszystkiego zabraniał? Bo jak nie, to sytuacja rzeczywiście jest toksyczna i musisz jakoś zadziałać, żeby ją zmienić. Związek musi się opierać na zaufaniu, a nadmierna zazdrość tylko go zniszczy.

On jest chorobliwie zazdrosny. A coś takiego może się tylko pogłębić.

a co gorsze, znam kilka takich przypadków (nie z własnego doświadczenia-na szczęście), gdzie w pewnym momencie zaczęły się na tym tle rękoczyny - nie polecam

Jedno jest pewne, chorego związku nie ma co ciągnąć. Skoro od początku druga osoba zachowuje się jak "tyran", zawsze tak się będzie zachowywał, nigdy nie będzie lepiej. W związku najważniejsze jest zaufanie, szczerość, lojalność o wierności nie wspomnę. Jeśli tych cech brakuje, to związek nie należy do udanych. Czasami można iść na ustępstwa, jeśli nie są one zbyt wygórowane, ale po co jedna ze stron ma się starać, a gruga to niszczyć? Czy facet będzie bardziej szczęśliwszy, jeśli jego partnerka będzie wyglądała jak "kopciuszek" : nie ubrana, cały dzień w brudnym szlafroku i papilotami na głowie? z petem w zębach?. Chyba każdy chce się podobać swojej drugiej połowie i dobrze, że dba o swój wygląd. Higiena jest najważniejsza tak ciała, jak i duszy, jeśli partner tego nie pojmuje, lepiej uczucia przelać na mądrzejszą, odpowiedzialną, rozsądną i czułą osdobę. Takich nie brakuje.

jakbym czytała o sobie.. o wszystko pretensje i awantury, o to że; pomalowałam paznokcie, zrobiłam makijaż, obcięłam włosy, założyłam bluzkę z niewielkim dekoltem albo na ramiączkach to,że ubieram sie jak k...... o to że wyszłam np do miasta albo mamy jak on był w pracy, o to że mama przychodziła, że koleżanka wpadła na kawę jak on był w pracy itp.. chodził ze mną po zakupy widział co kupuję i sam dorzucał ,widział ile płacę i jakie rachunki mamy też wiedział to i tak zawsze awantura że pieniedzy brakuje że wydaje nie wiadomo na co, itd.. to trwało 2lata trudno mi było to zakończyć ale zrobiłam to, po ostatniej awanturze powiedziałam że albo on się wyprowadza, albo ja z córką,, no i poszedł się pakować i wyprowadził do rodziców. bo ja dla niego byłam "zerem" a jego ojciec to jest "ktoś" tak mi mówił.. podjęłam decyzje że to koniec, bo bezpieczeństwo dziecka jest najważniejsze. a wtedy decydującym głosem że to koniec były jego grozby: "ja cie s........ zaje..... zabiję, pójdę siedzieć albo i siebie zabiję a dziecko będzie się wychowywać w normalnej rodzinie nie w patologi" on ciągle obraża moją rodzinę tak samo jak jego ojciec powiedział mi że moja rodz jest patologiczna itd.. DZIEWCZYNY NA POCZĄTKU BYŁY PRETENSJE, CORAZ WIĘKSZE NAPADY AGRESJI(rzucał czym popadnie, rozwalał własna głową meble, drzwi), KILKA RAZY ROBIŁ ZAMACH ŻEBY MNIE UDERZYĆ I GROZBY- POWIEDZIAŁAM KONIEC!!!! A GDYBYM DAŁA JESZCZE SZANSĘ TO MOŻE JUŻ BY MNIE NA TYM ŚWIECIE NIE BYŁO?? JAK O TYM POMYŚLE TO CIARKI MI PRZECHODZĄ, ZAWSZE BĘDĘ MIAŁA DO SIEBIE ŻAL ŻE NARAŻAŁAM I SIEBIE I CÓRKĘ.. dodam jeszcze że teraz razem z rodzicami zakładają mi sprawy w sądzie i chcą mi odebrać dziecko.. DZIEWCZYNY PRZEMYŚLCIE TO WSZYSTKO, CZY NAPRAWDĘ CHCECIE CIĄGNĄĆ TAKIE ZWIĄZKI??? PÓKI NIE MA DZIECI-UCIEKAJCIE, RATUJCIE SIEBIE BO NIE ZASŁUGUJEMY NA TO.